Mateus 15
Central Sinama 2008 NT (SML) vs NVT
1 Manjari aniya' pina'an ni si Isa saga a'a Parisi maka guru sara' agama bay min da'ira Awrusalam. Atilaw sigām ma iya,
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 yuk-i, “Angay saga mulidnu ilu mbal angisbat usulan bay pang'bba e' kamatto'ahantam? Amangan sigām minsan halam bay angose'an tangan sigām pahāp.”
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Anambung si Isa, yukna, “Na, ka'am ilu. Angay langgalbi panoho'an Tuhan ati beya'bi saga usulan bay min kamatto'ahanbi?
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Entomunbi panoho'an Tuhan, ya yukna, ‘Wajib kam magaddatan mma'bi maka ina'bi.’ Maka itu gi', ‘Sai-sai anukna'an mma'na atawa ina'na, a'a inān subay pinapatay.’
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Sagō' bang ma pamandu'bi, bang aniya' a'a ganta' amissala ni matto'ana, yukna: ‘Kaniya'ku itu, arak bay panabangku ka'am sagō' pasuku'ku na ni Tuhan.’
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Minnē' iya apuwas kono' min sara' pasal pagaddat ma kamatto'ahan. Jari tasulakbi dī panoho'an Tuhan pagka pagmatayanbi saga usulan bay pang'bba e' ka'mbo'-mbo'anbi.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 In ka'am ilu hal magbau'-bau' ameya' ma Tuhan, bo' halam. B'nnal asal ya kallam Tuhan bay tasulat e' nabi Isaya,
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 yuk-i,
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Ya pagpudji sigām ma aku halam aniya' pūsna,
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Puwas e', nilinganan ba'anan a'a inān e' si Isa, sinō' patimuk pabīng ni atagna. Yukna ni sigām, “Pakale kam ma bissalaku. Pahati kam to'ongan.
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Ngga'i ka kinakan pasōd ni deyom bowa' ya makalumu' a'a. Ya makalumu' saga bissala ala'at paluwas min bowa'na.”
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Sakali pina'an ni si Isa saga mulidna. Yuk sigām, “Kata'uwannu bahā' ap'ddi' atay saga Parisi ma bay bissalanu insini'?”
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Yuk sambung si Isa, “Kamemon tinanom ya halam bay tinanom e' Mma'ku ma deyom sulga', nilarut du.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Da'a kam magsusa pasal sigām. Sigām angamalim, sagō' ibarat sigām a'a buta. Bang buta angambit sehe'na buta, tantu sigām ahūg karuwangan ni deyom lowang.”
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Sakali ah'lling si Petros, yukna, “Pahatiun kami pasal bay pamaralilnu ilu.”
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Yuk si Isa, “Oy! Sampay ka'am ilu masi a'awam!
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Halam bahā' tahatibi? Bang aniya' kinakan pasōd ni deyom bowa' a'a, pasampay du ni deyom b'ttongna bo' yampa paluwas min baranna.
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Sagō' ya bissala ala'at paluwas min bowa' a'a, bay pino'onan asal min deyom atayna. Ya he' makalumu' iya.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Sabab deyom atay manusiya' ya paluwasan hona'-hona'na ala'at, ya angkan iya maghinang kala'atan kaginisan, buwat saga amapatay, angaliyu-lakad, angahinang kahina'an d'nda-l'lla, anangkaw, magputing, maka angalimut.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Kamemon itu makalumu' a'a. Sagō' bang kita amangan ma halam bay angose'an tanganta buwat pamandu' saga Parisi, ngga'i ka he'-i makabuwan kalumu'an.”
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Sakali palanjal si Isa minnē' tudju ni jadjahan da'ira Tira maka da'ira Sidun.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Aniya' d'nda bangsa Kana'an min lahat inān bay pehē' ni si Isa anganjunjung. “O Tuwan,” yukna, “tubu' si Da'ud, ma'ase' ka ma aku. Anakku d'nda sinōd saitan, abinsana' sidda.”
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Sagō' halam makasambung si Isa minsan dakabtang. Jari pasekot saga mulidna amogos iya pasal d'nda inān, yuk-i, “Soho'un iya ala'an! Mbal iya pahali angalinganan kitam!”
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Anambung si Isa, yukna, “bay aku sinō' pi'itu anabang saga a'a bangsa Isra'il sadja, ya sali' dalil bili-bili alungay min labayan.”
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Sagō' takale pa'in lling itu e' d'nda, magtūy iya pasujud ni tongod tape' si Isa. “O Tuwan,” yukna, “tabangun aku.”
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Sinambungan iya e' si Isa pinaralilan, yukna, “Mbal manjari niā' kinakan saga anak lissi bo' nilarukan ni saga ero'.”
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 “B'nnal, Tuwan,” yuk d'nda. “Sagō' minsan saga ero' amangan du momok kinakan ya apakpak min lamisahan tag-ipatan ma sigām.”
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Sakali anambung si Isa, yukna, “Arung, ahogot imannu. Nirūlan du bay pangamu'nu ilu.” Manjari ma waktu he'-i saru'un-du'un du kauli'an anakna d'nda he'.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Puwas e' ala'an si Isa min lahat ina'an, amaklay min bihing danaw Jalil. Jari patukad iya ni bīd-bīd aningkō' mahē'.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Landu' aheka a'a bay pina'an ni iya amowa saga pengka', saga a'a aku'il, saga buta, saga umaw, sampay ba'anan a'a sasuku taluwa' ginisan saki. Pinat'nna' sigām e' sehe' sigām ma tongod tape' si Isa, ati kauli'an sigām e'na kamemon.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Ainu-inu to'ongan saga a'a inān, pag'nda' sigām ma a'a bay umaw makapah'lling na, a'a bay aku'il kauli'an na, bay pengka' makal'ngngan na pabontol, bay buta maka'nda' na. Manjari sinanglitan e' sigām Tuhan, ya pagta'atan bangsa Isra'il.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Sakali nilinganan e' si Isa saga mulidna bo' yukna, “Ma'ase' aku ma saga a'a itu, sabab kat'lluna llaw itu ya kamaitu sigām ma aku, maka halam na aniya' kinakan sigām. Mbal aku bilahi amapole' sigām ma halam bay amangan dahū, arakala' pinunung sigām ma pal'ngnganan.”
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Tinilaw iya e' saga mulidna, yuk-i, “Maingga bahā' pangā'anta kinakan sarang pamakan ba'anan a'a itu? Itiya' kitam ma lahat halam aniya' kaluma'anna!”
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Yuk si Isa, “Pila heka tinapaybi ilu?”
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Manjari sinoho' e' si Isa kaheka'an a'a inān magtingkō'an ma tana'.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Niā' e'na kapitu' tinapay maka saga daing e', bo' yampa magsukul ni Tuhan. Puwas e' pinagpōng-pōng e'na tinapay maka daing-daing e' bo' sōnganna ni saga mulidna. Ati tinopod-toporan saga a'a inān e' sigām.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Magkakanan sigām kamemon sampay mag'ssohan na. Aubus pa'in bay amangan, aniya' pitu' ambung aheya ap'nno' e' kapin kinakan bay tatimuk e' saga mulid e'.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Saga a'a bay magkakanan inān aniya' saga mpat ngibu bang l'lla sadja ni'itung, saddī d'nda maka onde'-onde'.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Jari pinapole' saga a'a inān e' si Isa. Pariyata' iya ni bayanan bo' yampa pauntas ni lahat Magadan.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.