João 6

Central Sinama 2008 NT (SML) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Sakali pag'nda' si Isa aheka to'ongan saga a'a patudju ni iya, ah'lling iya ma si Pilip dakayu' mulidna, yukna, “Maingga pam'llihanta kinakan pamakan ba'anan a'a itu?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Angkan buwattē' patilaw si Isa, sabab sinulayan e'na pangandol si Pilip. Malaingkan kinata'uwan e' si Isa bang ai song hinangna.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Anambung si Pilip, yukna, “Minsan gadji walumbulan mbal makab'llihan tinapay sarang pamakan saga a'a itu, minsan hal dangkuri' pararangan.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Manjari ah'lling gi' dakayu' mulid si Isa saddī, si Andariyas danakan si Simun Petros.
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 Yukna ni si Isa, “Itiya' maitu dakayu' onde'-onde' l'lla, aniya' lima tinapayna maka duwa daingna. Sagō' pamagayta bang hal itu pamakan ba'anan a'a itu?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yuk si Isa, “Sō'unbi saga a'a ilu aningkō'.” Aniya' maina'an parang-parang aluha ati magtingkō'an sigām kamemon. Aniya' sigām limangibu a'a bang l'lla sadja ni'itung, saddī d'nda maka onde'-onde'.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Ningā' e' si Isa tinapay he'. Pinagsukulan e'na bo' yampa pagbahagi'na ma saga a'a magtingkō'an inān. Damikiyanna daing, bay binahagi' e'na ma sigām pila-pila ya kabaya'an sigām.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Asso pa'in sigām kamemon, ah'lling si Isa ni saga mulidna, yukna, “Timukunbi kapinna ilu bo' mbal kaugun.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Magtūy aniya' sangpū' maka duwa ambung pin'nno'an e' sigām maka kapin tinapay lima hekana inān.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Pag'nda' saga a'a ma paltanda'an bay tahinang e' si Isa inān, yuk sigām, “B'nnal ko' itu, ya na itu nabi asal lagarantam pi'itu ni dunya.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Kinata'uwan e' si Isa in saga a'a inān anganiyat anaggaw iya bo' nilogos magsultan. Angkan iya ala'an magtūy minnē' ati patukad dangan-danganna ni būd.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Logob-logob pa'in lahat, palūd saga mulid si Isa ni bihing danaw.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Pasakat sigām ni bayanan bo' pauntas ni dambila' danaw, tudju ni da'ira Kapirnaum. Sangom na, sagō' halam gi' si Isa bay maka'abut ni sigām.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Akosog na baliyu maka anganggoyak na tahik.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Makabusay pa'in sigām saga lima atawa nnom kilometro lawakna, ta'nda' e' sigām si Isa lum'ngngan min kuwit tahik, pasekot na tudju ni bayanan sigām. Jari tināw sigām to'ongan.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Sagō' ah'lling si Isa, yukna, “Da'a kam tināw. Aku ko' itu.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Minnē' sigām bilahi amasakat iya ni bayanan. Pagsakatna pa'in, magtūy sigām saru'un-du'un at'kka ni patudjuhan sigām.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Pag'llaw dakayu', ina'an ma dambila' danaw saga a'a bay pinakan e' si Isa. Tata'u asal e' sigām dakayu' du bayanan bay pameya'an saga mulid e'. Maka kinata'uwan isab in si Isa halam bay paruwa' ameya' ma saga mulidna. Luwal saga mulid bay pauntas parambila'.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Jari itu aniya' saga bayanan saddī bay min da'ira Tibiri parunggu' ni kasekotan bay pagkakanan sigām tinapay, puwas bay pagsukulan e' Panghū' Isa.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Na, pag'nda' saga a'a itu in si Isa maka saga mulidna halam na maina'an, paruwa' sigām ni saga bayanan inān bo' anumpang tudju ni Kapirnaum amiha si Isa.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tabāk pa'in si Isa e' sigām ma dambila' danaw, yuk sigām ni iya, “Tuwan Guru, sumiyan kapi'itunu?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yuk sambung si Isa, “B'nnal ya pangahakaku itu ma ka'am, ya angkan aku pihabi sabab asso kam e' tinapay. Sagō' halam tahatibi paltanda'an makainu-inu ya bay tahinangku inān ma pang'nda'bi.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Da'a pagtuyu'inbi kinakan magkabalos. Ya pagtuyu'anbi subay kinakan mbal magkabalos, ya makakallum saumul-umul. Aku Anak Manusiya' ya amuwanan ka'am kinakan itu sabab aniya' kapatut pamuwan aku e' Mma'ku Tuhan, bainat in aku makasulut atayna.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Manjari atilaw sigām ni si Isa, yuk-i, “Na, ai na pa'in subay hinang kami bo' tabeya' kami kabaya'an Tuhan?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Anambung si Isa, yukna, “Ya na itu kabaya'an Tuhan subay hinangbi: subay kam angandol ma aku, ya pinapi'itu e'na.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 — ausente —
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 — ausente —
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Ya sambung si Isa ma sigām, “B'nnal ya pangahakaku ma ka'am, ngga'i ka si Musa ya bay amuwanan kinakan min sulga'. Mma'ku Tuhan ya amuwanan ka'am kinakan b'nnal min sulga'.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Sabab in kinakan pamuwan e' Tuhan, ya na a'a deyo' bay min sulga', ya amuwan kallum ma manusiya'.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Manjari angamu' saga a'a inān ni si Isa, yuk-i, “Tuwan, sat'ggol kami allum buwanin kami kinakan ya pagbissalanu ilu.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yuk si Isa, “Aku na ko' kinakan makabuwan kallum. Sasuku ameya' ma aku mbal lingantu pabīng. Maka sasuku angandol ma aku mbal patay bohe' pabīng.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Sagō' bay na sa kam haka'anku, minsan aku ta'nda'bi mbal du kam magkahagad.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Ameya' du ma aku a'a kamemon ya pamasuku' aku e' Mma'ku, maka mbal sulakku sasuku ameya' ma aku.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Ya angkan aku pi'itu min sulga' ngga'i ka angahinang kabaya'an baranku, sagō' kabaya'an Tuhan ya bay amapi'itu aku.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Ya kabaya'an Tuhan subay halam aniya' lungayku saga a'a bay pamasuku'na ma aku. Gom pa'in pakallumku sigām kamemon ma llaw katapusan.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Sababna ya kabaya'an Mma'ku Tuhan ma a'a kamemon, sasuku ang'nda' maka magkahagad ma Anakna, tantu sigām kaniya'an kallum kakkal ni kasaumulan. Pakallumku isab sigām ma llaw katapusan.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Sakali itu magdugal saga nakura' inān ma pasal pah'lling si Isa he', ya yuk-i, “Aku itu kinakan min sulga'.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Yuk sigām, “Bang kitam mbal asā', a'a itu si Isa anak si Yusup! Kata'uwanta ina'-mma'na. Jari angay iya ah'lling buwattē', in iya kono' min sulga'?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Anambung si Isa ma sigām, yukna. “Pahali kam magdugal.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Halam aniya' makapameya' ma aku, luwal bang kabuwanan baya' e' Mma'ku ya bay amapi'itu aku. Ati sasuku ameya' ma aku pakallumku du ma llaw katapusan.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Aniya' tasulat ma deyom Kitab Kanabi-nabihan buwatittu: ‘Pinandu'an sigām kamemon e' Tuhan.’ Sai-sai,” yuk si Isa, “akale maka angikut ma pamandu' Mma'ku, ameya' du isab ma aku.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Halam aniya' bay maka'nda' Tuhan, luwal aku ya pi'itu min Tuhan.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 B'nnal ya pangahakaku itu ma ka'am, sasuku magkahagad ma aku aniya' kallumna kakkal ni kasaumulan.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Aku ya kinakan makabuwan kallum,” yuk si Isa.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 “Saga ka'mbo'-mbo'anbi bay makakakan manna ma lahat paslangan, sagō' wa'i du sigām magpatayan.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Malaingkan saddī in kinakan min sulga' itu. Bang aniya' a'a amangan kinakan itu, a'a inān mbal amatay.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Aku ya kinakan min sulga', aku ya kinakan makabuwan kallum. Bang aniya' amangan kinakan itu-i, allum du iya sampay ni kasaumulan. Ya pamakanku manusiya' isiku ko', ya paglilla'ku bo' supaya allum saga manusiya' kamemon sampay ni kasaumulan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Manjari maglugat saga Yahudi ma sabab pamissala si Isa inān, yuk-i “A'a itu, buwattingga kapamuwanna isina pamakan ma kitam?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yuk si Isa ni sigām, “B'nnal ya pangahakaku itu ma ka'am, bang mbal kakanbi isi Anak Manusiya' maka bang mbal inumbi laha'na, halam aniya' kallumbi b'nnal.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Sagō' sasuku amangan isiku maka anginum laha'ku, kakkal du kallumna sampay ni kasaumulan. Maka pakallumku iya bang ta'abut llaw kahinapusan,
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 sabab isiku itu asal kinakan b'nnal, maka laha'ku itu inuman b'nnal.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Sasuku amangan isiku maka anginum laha'ku pataptap ma aku, maka aku isab pataptap ma iya.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Bay aku pinapi'itu e' Mma'ku ya kakkal salama-lama, maka kakkal isab kallumku ma sababna. Damikiyanna saga a'a amangan isiku, allum du isab ma sababku.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ya na itu kinakan deyo' bay min sulga',” yuk si Isa. “Saddī ko' itu min kinakan niōnan manna ya bay takakan e' ka'mbo'-mbo'anbi ma masa awal e'. Minsan sigām bay amangan manna he', magpatayan na pa'in sigām bang ta'abut ganta'an. Sagō' sasuku amangan kinakan min sulga' itu, allum sampay ni kasaumulan.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Binissala itu e' si Isa waktu kapamandu'na ma deyom langgal Kapirnaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Takale pa'in pandu' si Isa itu, aheka bebeya'anna ah'lling, yuk-i, “Ahunit makalandu' pamandu' itu. Halam aniya' makasandal akale.”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Halam aniya' bay angahaka'an si Isa sagō' kata'uwanna asal in pamandu'na inān pagdugalan e' sigām. Angkan yukna ni sigām, “Ala'at bahā' ataybi ma sabab pamandu'ku inān?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Na, buwattingga bahā' bang ta'nda'bi aku, Anak Manusiya', pabīng ni lahat bay baiku?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Haka'anta kam,” yuk si Isa, “Rū Tuhan ya taga-kawasa amuwan kallum b'nnal, pangita'u manusiya' mbal. Makakallum pamandu'ku itu, sabab luwas ko' itu min Rū Tuhan.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Sagō' aniya' ma ka'am mbal magkahagad ma aku.” Buwattē' pah'lling si Isa sabab kata'uwanna sangay min katagna' bang sai mbal magkahagad ma iya, maka bang sai song anukbalan iya ni bantana.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ah'lling gi' si Isa, yukna, “Ya itu sababanna angkan yukku ma ka'am, halam aniya' ameya' ma aku bang ngga'i ka Mma'ku Tuhan ya amuwanan iya baya'.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Pagka buwattē' pah'lling si Isa, aheka saga mulidna bay ala'an min iya maka mbal na ameya' ma iya.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Angkan si Isa atilaw ni saga mulidna kasangpū' maka duwa, yukna, “Ya du ka'am bahā', ala'an isab?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Anambung si Simun Petros, yukna, “Tuwan, sai pameya'an kami bang ngga'i ka ka'a? Luwal ka'a taga-lapal bissala ya amuwan kallum kakkal ni kasaumulan.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Magkahagad kami ma ka'a, maka kata'uwan kami in ka'a Dakayu'-kayu' Asussi ya bay pi'itu min Tuhan.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yuk si Isa ni sigām, “Bay kam pene'ku kasangpū' maka duwa, sagō' aniya' dangan min ka'am ilu pasōran saitan.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Ya pinagbissala inān e' si Isa si Judas anak si Simun Iskariyut. Sabab si Judas itu, minsan iya dakayu' mulid si Isa min kasangpū' maka duwa, tukbalanna du si Isa ni saga bantana ma sinosōng.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.