João 4
Central Sinama 2008 NT (SML) vs NVT
1 Jari itu takale e' saga Parisi pasal saga a'a pinandi e' si Isa nihinang mulidna. Labi aheka kono' min saga a'a ya tahinang mulid si Yahiya.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Sagō' ya b'nnalna, ngga'i ka si Isa baranna ya magpandi, luwal saga mulidna.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Na, pagka kinata'uwan e' si Isa bang ai pinagsuli-suli he', ala'an iya maka saga mulidna min lahat Yahudiya bo' pabīng ni lahat Jalil.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ya lān pal'ngnganan sigām palabay asal min t'ngnga' lahat Samariya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Mahē' sigām ma lahat Samariya, at'kka sigām pehē' ni dakayu' da'ira niōnan Sikar. Asekot lahat itu ni tana' bay pamuwan e' si Yakub ni anakna si Yusup ma masa awal e'.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Aniya' ma tana' inān bohe' kali bay tahinang e' si Yakub ati aningkō' si Isa ma bihing bohe' inān sabab binale' iya ma pagl'ngnganan. Augtu na llaw ma buwattina'an.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Anambung d'nda, yukna, “Oy, bangsa Yahudi ka, maka aku itu bangsa Samariya ko'! Angay aku pangamu'annu bohe'?” Angkan buwattē' pah'lling d'nda sabab bangsa Yahudi mbal bilahi angangguna kapanyapan saga a'a Samariya.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Anambung si Isa, yukna, “Bangsi' kata'uwannu bang ai pamuwan Tuhan ma manusiya', maka bang sai aku ya angamu' bohe' itu ni ka'a, tantu du ka angamu' bohe' ni aku. Jari painumta du ka bohe' makakallum.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 “Tuwan,” yuk d'nda, “minningga panambu'annu bohe' makakallum? Halam aniya' panambu'nu, maka alalom pahāp pagbohe'an itu.
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Bohe' kali itu bay pang'bba kami e' ka'mbo'-mbo'antam si Yakub. Sigām magtai'anak sampay saga hayop sigām bay anginum min bohe' itu. Palabi bahā' kawasanu min kawasa si Yakub e'?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Anambung si Isa, yukna, “Tantu patay bohe' pabīng sasuku anginum bohe' kali itu.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Sagō' sasuku anginum bohe' pamainumku, mbal to'ongan iya patay bohe' pabīng. Sabab bohe' pamainumku iya sapantun tuburan bohe' amuwal ma deyom atayna, amuwanan iya bohe' makakallum saumul-umul.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 “Tuwan,” yuk d'nda, “buwanin aku bohe' ya pah'llingnu itu bo' aku mbal patay bohe' pabīng. Ati mbal na aku pi'itu anambu' bohe'.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 “Pehē' ka, ngā'un h'llanu,” yuk si Isa, “ati bowahun iya pi'itu.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 “Halam aniya' h'llaku,” yuk sambung d'nda.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Sabab min lima ka bay magh'lla sagō' ya l'lla parakayu'annu buwattitu ngga'i ka h'llanu. Taluwa' llingnu ilu.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Yuk d'nda, “Tuwan, ta'nda'ku in ka'a nabi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Bay anambahayang ka'mbo'-mbo'an kami bangsa Samariya maitu ma būd itu. Sagō' bang ma ka'am saga Yahudi, Awrusalam ya panambahayangantam Tuhan.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Yuk si Isa ni iya, “Arung, b'nnalun llingku itu. Aniya' du waktu ma sinosōng, bang a'a magpamudji ma Mma'tam Tuhan, ngga'i ka ma būd itu atawa mahē' ma Awrusalam ya lugal pagpudjihan sigām.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ka'am saga a'a Samariya mbal ata'u bang ai ya pagta'atanbi. Saguwā' in kami makata'u asal, sabab in paglappas ma manusiya' paluwa' min bangsa Yahudi.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Sagō' buwattitu, at'kka na waktu bay nilagaran, waktu kapamudji Mma'tam Tuhan e' saga a'a magpamudji sab'nnal-b'nnal, min itikad maka min kasab'nnalan. Buwattē' asal kabaya'an Tuhan.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 In Tuhan rū asal, maka sasuku amudji iya subay min itikad sigām maka min kasab'nnalan.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Yuk d'nda ni si Isa, “Asal kata'uwanku, ma sinosōng pi'itu du Al-Masi (ya pinene' e' Tuhan angaliyusan bangsana min kasigpitan).”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Yuk si Isa, “Aku na ko', ya amissala itu ma ka'a.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Sakali at'kka saga mulid si Isa pabīng pehē'. Ati ainu-inu sigām pagka ta'nda' si Isa e' sigām magsuli-suli maka d'nda. Sagō' halam aniya' min sigām anilaw d'nda inān bang ai gawina, atawa anilaw si Isa bang angay iya magsuli-suli maka iya.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Manjari itu ni'bbahan e' d'nda inān kibut pagbohe'anna bo' yampa pabalik pehē' ni kaluma'an. Pagt'kkana pehē' ah'lling iya ni saga a'a maina'an.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Dai' na kam,” yukna. “Nda'unbi a'a bay angahaka'an aku pasal kamemon bay hinangku. Ya itu bahā' Al-Masi?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Jari paluwas saga a'a inān min da'ira bo' pal'ngngan pehē' ang'nda' si Isa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Na, makala'an pa'in d'nda he', anganjunjung saga mulid si Isa bang pa'in iya amangan. Yuk sigām, “Tuwan, amangan ka.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Sagō' anambung si Isa, yukna, “Aniya' kinakanku mbal kata'uwanbi.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Magtilawan di-sigām saga mulid e', yuk-i, “Aniya' bahā' bay amowahan iya kinakan?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Yuk si Isa ma sigām, “Ya maka'ssohan aku bang tahinangku kabaya'an Tuhan, ya amapi'itu aku. Maka subay talusku saga hinang bay pamahinangna ma aku.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Inggay aniya' bissalabi, ya yuk-i, ‘Mpat bulan gi' bo' yampa waktu pagani?’ Sagō' haka'anta kam,” yuk si Isa, “ta'abut na waktu pagani. Nda'unbi saga a'a magpi'itu inān. Sapantun sigām buwa' huma atiguma' na, sakap na pinagani.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ahāp tungbas ma sasuku animuk buwa' itu. Hatina animuk iya manusiya' pinaniya'an kallum kakkal. Angkan magdakayu' magkōg-koyagan saga a'a magtanom maka a'a magtimuk.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 B'nnal bissala inān ya yuk-i, ‘Saddī a'a magtanom, saddī a'a magani.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Bay soho'ku ka'am magani buwa' minsan ngga'i ka paglu'uganbi. Saddī iya bay maglu'ug, sagō' makahampit du kam min paglu'ugan sigām.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Manjari aheka saga a'a Samariya min da'ira Sikar magkahagad ma si Isa ma sabab bay lling d'nda, ya yuk-i, “Kahaka'an aku e'na pasal kamemon bay tahinangku.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Angkan pagt'kka saga a'a Samariya pehē' ni si Isa, nilogos iya e' sigām subay pat'nna' gi' ma lahat sigām. Jari duwambahangi ya pahanti'na maina'an.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Pasalta' pa'in si Isa maina'an, aheka lagi' saga a'a magkahagad ma iya ma sabab pamandu'na.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Yuk saga a'a itu ma d'nda, “Buwattina'an magkahagad na kami ma si Isa, ngga'i ka ma sabab pangahakanu ma kami sagō' ma sabab baran kami makakale na ma pamandu'na. Kata'uwan kami na in iya sab'nnal-b'nnal maglalappas ma saga manusiya' ma deyom dunya itu.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Apuwas pa'in duwambahangi kahanti' disi Isa ma da'ira Sikar e', ala'an sigām minnē' tudju ni lahat Jalil.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Aniya' asal bay pamissala si Isa, ya yuk-i, “In nabi mbal pinagaddatan e' saga a'a ma lahatna luggiya'.”)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Pagt'kka disi Isa ni lahat Jalil, pasampang ni iya saga a'a maina'an, sabab bay sigām ma Awrusalam pasabu ma waktu Hinang Paglakad, ati ta'nda' e' sigām kamemon ya tahinang e' si Isa maina'an.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Manjari pabalik si Isa pehē' ni Kana ma lahat Jalil. Ya na ko' he' lahat bay pamindahanna bohe' ni binu-anggul. Sakali itu aniya' dakayu' bag'llal sultan pasabu pehē'. Wa'i anakna l'lla asaki ma da'ira Kapirnaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Pagkale bag'llal itu in si Isa ina'an bay at'kka ni lahat Jalil min lahat Yahudiya, magtūy iya pehē' ni si Isa anganjunjung bang pa'in pinauli' anakna, sabab song na magkamamatay.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yuk si Isa ni iya, “Tantu kam mbal magkahagad, luwal bang kam maka'nda' saga paltanda'an nihinang pagkainu-inuhan a'a.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Yuk bag'llal ni iya, “Ndū', Tuwan, pasa'ut lagi' ka ma aku sabab sa'at-sa'at amatay anakku.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 “Pehē' na ka,” yuk si Isa. “Pauli' du anaknu.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ma labayan pa'in, tasampang iya e' saga sosoho'anna ati nihaka'an iya e' sigām, yuk-i, “Kauli'an na anaknu.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Tinilaw sigām e'na bang lisag pila bay kauli' sakina ati yuk sambung sigām, “Lisag dakayu' kohap-in bay kala'an pasu'na.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Jari nientom e' mma' onde' inān ya na to'ongan waktu bay kapah'lling si Isa ni iya, ya yuk-i, “Pauli' du anaknu.” Angkanna bag'llal inan sampay saga a'a kamemon ma okomanna magkahagad na ma si Isa.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Paltanda'an si Isa karuwana itu bay tahinang e'na pagkainu-inuhan a'a ma lahat Jalil, waktu kabalikna pehē' min lahat Yahudiya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.