Jonas 1
Central Sinama 2008 NT (SML) vs ARIB
1 Aniya' lapal PANGHŪꞋ-Yawe pasampay ni si Yunus anak si Amittai.
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Yukna, “Pehē' ka ni da'ira Niniba, ya da'ira aheya inān. Magnasihat ka pehē' ni saga a'ana. Pata'uhun sigām in da'ira sigām song pinat'kkahan mulka', sabab ta'nda'ku kala'atan sigām.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Sagō' mbal bilahi si Yunus, gom pa'in alahi iya min PANGHŪꞋ. Ya tudjuna lahat saddī niōnan Tarsis, angkan iya palūd ni Joppa amiha kappal pameya'anna pehē'. Pagbayadna pa'in sukay, pariyata' na iya bo' yampa patulak ni lahat Tarsis ya lahat palahianna min PANGHŪꞋ.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Manjari aniya' baliyu akosog pinatumbuk e' PANGHŪꞋ ni dilaut kablangan e'. Alandos goyak agon makaka'at kappal.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Sinōd tāw saga a'a kamemon maghihinang ma kappal inān ati angalemong sigām ni tuhan-tuhan sigām pakaniya-pakaniya bang pa'in tinabangan. Puwas e' tinimanan e' sigām ba'anan duwa'an ni tahik supaya angalampung kappal.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Sagō' bay pareyo' si Yunus ni deyom mohang. Palege iya maina'an sampay ahaluk tulina. Manjari ta'abut iya maina'an e' kapitan kappal. Yukna ma iya, “Oy! Makatuli gi' ka, ā! Pabungkal ka! Angamu'-ngamu' ka ni Tuhannu! Kalu kitam kinale ati lappasan kitam!”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Sakali magsuli-suli saga a'a maghinang ma kappal, yuk sigām, “Sūng, magko'ot-ko'ot kitam bo' kata'uwantam bang sai sababan bala' itu.” Manjari magko'ot pa'in sigām, ōn si Yunus ya tako'ot.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yuk saga a'a inān ma iya, “Haka'in kami bang sai makasabab ya angkan kitam kat'kkahan bala' itu. Ai usahanu? Minningga ka? Ai lahatnu? Bangsa ai ka?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Anambung si Yunus, yukna, “Aku itu bangsa Hibrani. Ya pagta'atanku si Yawe, Tuhan tag-sulga' ya magpapanjari deya maka dilaut.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Na, ag'mma sumangat sigām pagka takale haka si Yunus in iya alahi min PANGHŪꞋ. “Arōy!” yuk sigām. “Daka ai tahinangnu itu!”
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Sakali pakosog na pa'in bo' pakosog goyak. Manjari tinilaw e' sigām si Yunus, yuk-i, “Ai subay hinang kami ma ka'a supaya pat'ddo' tahik itu?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 “Hūgunbi aku ni tahik,” yukna, “bo' pat'ddo' pabalik. Kata'uwanku aku ya sababan angkan kam taluwa' goyak aheya itu.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Sagō' mbal bilahi saga a'a ma kappal inān. Gom pa'in sigām amuspus magtindayung kalu makasampay ni bihing. Sagō' mbal takole' e' sigām sabab akalap lagi' goyak min bay dahū.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Puwas e' angamu'-ngamu' sigām ni PANGHŪꞋ-Yawe. Yuk sigām, “O Yawe, ma'ase' ka. Da'a kami papatayun bang a'a itu amatay e' kami. Da'a kami dusahin bang kami am'kkat nyawa a'a halam aniya' dusana. Ka'a sadja ya magbaya'.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Manjari binuhat e' sigām si Yunus bo' nihūg ni tahik. Magtūy pahondong goyak ati t'ddo' na pabalik.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Minnē' aheya tāw saga a'a inān ma PANGHŪꞋ si Yunus. Sakali aniya' kulban tinukbal e' sigām ni PANGHŪꞋ e' maka aniya' pagnajal sigām ma iya.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Malaingkan aniya' daing landu' aheya bay pinabeya' e' PANGHŪꞋ an'llon si Yunus. Manjari t'llung'llaw t'llumbahangi ya t'ggol si Yunus ma deyom b'ttong daing e'.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.