Gênesis 42
Central Sinama 2008 NT (SML) vs NTLH
1 Na, makata'u pa'in si Yakub mma' si Yusup aniya' balanja' tab'lli ma lahat Misil, ah'lling iya ma saga anakna l'lla. Yukna, “Angay kam hal aningkō'?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Takaleku aniya' balanja' tab'lli mahē' ma Misil. Pehē' kam, b'llihinbi bo' kitam mbal patay otas.”
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Manjari pehē' na saga siyaka si Yusup sangpū' puhu' am'lli balanja' ni Misil.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Ya halam pinabeya' e' si Yakub anakna kasiyalihan si Benjamin, ya langgung si Yusup. Nihalli'an iya e' mma'na bo' mbal t'kkahan la'at ma l'ngnganan.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Manjari pa'abay na saga anak si Yakub ma a'a kasehe'an pehē' ni lahat Misil am'lli balanja', sabab kaluha'an lahat Kana'an inān talapay gotom isab.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Na, pagka si Yusup ya gubnul ma lahat Misil, taga-kapatut iya magpab'lli balanja' ma sai na. Sakali itu, at'kka pa'in saga danakan si Yusup pina'an, magtūy sigām pasujud ma dahuanna.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Magtūy sigām takilā e' si Yusup, sagō' magbau'-bau' sadja iya in sigām mbal kata'uwanna. Akasla isab llingna ma sigām, yukna, “Oy, minningga kam?”
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Minsan takilā e' si Yusup saga danakanna, in iya halam takilā e' sigām.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Jari taentom e' si Yusup bay tauppina ma masa palabay pasal saga danakanna inān, angkan yukna, “Ā, mata-mata ko' ka'am ilu bay pi'itu ang'nda'-ng'nda' lahat kami bang tongod ai ya aluhay sinōd.”
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 — ausente —
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 — ausente —
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 “Ē!” yuk si Yusup. “Mbal aku am'nnal. Ya gawibi pi'itu ang'nda'-ng'nda' bang tongod ai ya aluhay sinōd ma lahat kami.”
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Ya sambung sigām ma si Yusup, “Tuwan Gubnul, in kami sosoho'annu itu bay sangpū' maka duwa magdanakan. Mma' kami ina'an ma lahat Kana'an, maka ina'an ma iya danakan kami kasiyalihan. Aniya' isab danakan kami amatay na.”
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 “Ā,” yuk si Yusup, “B'nnal ya yukku insini', in ka'am ilu mata-mata. Ala'at maksudbi.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Sulayanta kam bang b'nnal llingbi. Ya danakanbi kasiyalihan e' subay pinapi'itu. Bang hati' mbal, na sapahanta kam min ōn Pira'un, in ka'am mbal to'ongan makala'an minnitu.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Dangan min ka'am subay pehē' angā' siyalibi he'. Kasehe'anbi subay tinahan maitu ma deyom kalabusu sampay tata'u bang b'nnal llingbi atawa mbal. Bang mbal, mattan du in ka'am mata-mata. Ōn Pira'un ya pagsapahanku.”
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Manjari pinakalabusu na sigām e' si Yusup t'llung'llaw t'ggolna.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Na, ta'abut pa'in llaw kat'lluna, ah'lling na si Yusup ni saga danakanna, yukna, “Aku itu magmatāw ma Tuhan. Mbal kam papatayku bang pa'in kam ameya' ma pamat'nna'ku itu.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Bang kam b'nnal asaltun, ahāp maksudbi, subay aniya' mattanna. Dakayu' a'a min ka'am ta'bba maitu ma deyom kalabusu, bo' kasehe'anbi ilu tinugutan amole' amowa balanja' ma saga anak-h'ndabi ya agon-agon patay otas.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Pagubus, bowahunbi siyalibi pi'itu ni aku. Bang buwattē' hinangbi kamattanan aku in llingbi ma aku b'nnal to'ongan. Jari mbal na kam papatayku.” Na, kasulutan sigām magdanakan ma lling si Yusup.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Magsuli-suli sigām pakaniya-pakaniya, yuk-i, “Na, tantu kitam katongoran ma bay tahinangtam ma siyalitam e'. Bay ta'nda'tam kasigpitanna waktu kapangamu'na ase' ma kitam. Sagō' halam asiptam. Ya he' sababanna angkan kitam t'kkahan sigpit buwattina'an.”
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Ah'lling isab si Rubin, yukna, “Bay na sa yukku ma ka'am da'a binasahunbi onde' e', sagō' halam aku bay beya'bi. Na, itiya' kitam binalosan pasal kamatayna.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Tahati asal e' si Yusup ai-ai pamissala sigām, saguwā' halam kinata'uwan e' sigām sabab kahaba' sigām anuli-nuli ma si Yusup aniya' magsasalin bahasa sigām ni bahasa Misil.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Pagkale si Yusup ma pamissala sigām, tatangis iya ati pataikut min sigām. Pahondong pa'in tangisna bo' makasuwala pabīng, pabaihu' iya ni dauranakanna. Pinene' e'na si Simiyun, bo' soho'na niengkotan ma matahan sigām.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Na, arai' pa'in amole' saga danakan si Yusup kasehe'an, magpanoho'an si Yusup ma saga tendogna, sinō' pin'nno'an balanja' saga karut sigām pakaniya-pakaniya. Sinō' isab ni'isi ni karut sigām sīn bay pamayad sigām dangan maka dangan. Pinalutu'an lagi' sigām bo' aniya' takakan-kakan sigām ma labayan.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Kaniya-kaniya sigām anganduwa' ni kura' sigām saga balanja' bay tab'lli sigām. Pagduwa' itu, palanjal na sigām amole'.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Sangom pa'in, pahondong sigām ma pahanti'an. Sakali itu, aniya' dangan min sigām angukab karutna bahasa angā' gandum pamakan kura'na. Pagukabna, na, aniya' sīn ma bowa' karut e'.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Agsai lingananna saga danakanna, yukna, “Oy, itiya' sīnku bay pinabīng ni karutku.”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Manjari itu, at'kka pa'in sigām ni lahat Kana'an maka ni si Yakub ya mma' sigām, sinuli-sulihan iya pasal kamemon bay kalabayan sigām.
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 Yuk sigām, “Mma', binissalahan kami e' Gubnul ya pagnakura'an lahat Misil, akasla sidda. Tinuna'an kami e'na angamata-mata kono' ma lahatna.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Ya sambung kami, ‘Tuwan, ngga'i ka kami saga mata-mata. A'a abontol kami, ahāp sadja maksud kami.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Sangpū' maka duwa kami magdanakan, da'mma' kamemon. Dakayu' danakan kami wa'i na amatay. Maka danakan kami kasiyalihan ina'an tabba ma mma' kami ma lahat Kana'an.’ Ya he' bay pah'lling kami ma Gubnul e'.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 “Ya sambungna ma kami, ‘Nda'ku na bang kam b'nnal a'a abontol. Tahanku maitu a'a dangan min deyomanbi. Jari in ka'am kasehe'an makajari amole' bo' amowa balanja' ma anak-h'ndabi ya mbal makasandal otas.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Malaingkan,’ yuk gubnul-i, ‘ya siyalibi subay bowabi pi'itu ni aku. Minnē' kamattanan aku in ka'am ngga'i ka mata-mata bay pi'itu amiha lugal aluhay sinōd. Jari nde'anku ni ka'am danakanbi bay tahanku ati aluhaya na kam magusaha ma lahat itu.’ Na, buwattē' lling gubnul inān ma kami.”
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Sakali itu, hinabu sigām angukab karut sigām pakaniya-pakaniya bo' anumpahan isina, allā! Ya putusan sīn bay pamayad sigām balanja', ina'an ma deyom karut. Pag'nda' sigām magtūy sigām sinōd tāw. Ya du si Yakub ya mma' sigām, sinōd tāw isab.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Yukna ma sigām, “Arōy, kalungayan aku anak ma sababanbi. Halam na si Yusup, halam na si Simiyun, ati kabaya'anbi subay amowa si Benjamin? Aku ya marasahi magkarukka'an.”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Manjari yuk si Rubin ma mma'na, “Mma', pangandolun si Benjamin ma aku. Bang saupama mbal tabowaku pabalik ni ka'a, makajari papataynu anakku l'lla karuwangan ilu.”
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Saguwā' mbal tapogos si Yakub. Yukna, “Mbal makabeya' ma ka'am anakku kabungsuhan itu. Wa'i na amatay langgungna, hal iya takapin allum. Bang aniya' makamula ma iya ma l'ngnganan, paheya gom pa'in karukka'anku ati tabowa aku amole' ni ahirat, sabab ato'a na aku.”
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.