Isaías 32

VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ecce in iustitia regnabit rex, et principes in iudicio praeerunt.
1 Eis que um rei reinará segundo a justiça, e os príncipes governarão com eqüidade.
2 Et erit vir sicut qui absconditur a vento, et celat se a tempestate, sicut rivi aquarum in siti, et umbra petrae prominentis in terra deserta.
2 Cada um deles será como um abrigo contra o vento, um refúgio contra a chuva torrencial; como um fio de água num chão ressecado, e como a sombra de um alto rochedo em terra ressequida.
3 Non caligabunt oculi videntium, et aures audientium diligenter auscultabunt.
3 Os olhos dos que vêem não mais serão ofuscados, e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.
4 Et cor stultorum intelliget scientiam, et lingua balborum velociter loquetur et plane.
4 Os espíritos insensatos dispor-se-ão a compreender, e a língua dos gagos falará prontamente e com clareza;
5 Non vocabitur ultra is, qui insipiens est, princeps: neque fraudulentus appellabitur maior:
5 não mais se qualificará de nobre ao perverso, nem ao trapaceiro, de grande.
6 stultus enim fatua loquetur, et cor eius faciet iniquitatem, ut perficiat simulationem, et loquatur ad Dominum fraudulenter, et vacuam faciat animam esurientis, et potum sitienti auferat.
6 Porque o insensato profere loucuras e seu coração dá-se ao mal; comete impiedades, forma sobre o Senhor conceitos errôneos, deixa o faminto queixar-se de sua miséria, priva da bebida àquele que tem sede.
7 Fraudulenti vasa pessima sunt: ipse enim cogitationes concinnavit ad perdendos mites in sermone mendacii, cum loqueretur pauper iudicium.
7 As intrigas do trapaceiro são desleais, ele maquina desígnios criminosos para perder os humildes com mentiras, o pobre que faz valer seu direito;
8 Princeps vero ea, quae digna sunt principe, cogitabit, et ipse super duces stabit.
8 o fidalgo, porém, tem pensamentos dignos, e um procedimento nobre.
9 Mulieres opulentae surgite, et audite vocem meam: filiae confidentes percipite auribus eloquium meum.
9 Mulheres descuidadas, escutei minha voz. Jovens confiantes demais, ouvi minhas palavras.
10 Post dies enim, et annum vos conturbabimini confidentes: consummata est enim vindemia, collectio ultra non veniet.
10 Dentro de um ano e alguns dias, tremereis, indolentes, porque a vindima estará perdida e a colheita, frustrada.
11 Obstupescite opulentae, conturbamini confidentes: exuite vos, et confundimini, accingite lumbos vestros.
11 Fremi, descuidadas, tremei, confiantes. Despi-vos até estardes nuas. Cingi os vossos rins,
12 Super ubera plangite, super regione desiderabili, super vinea fertili.
12 batei nos vossos peitos, {chorando} sobre a sorte dos campos férteis e das vinhas fecundas,
13 Super humum populi mei spinae et vepres ascendent: quanto magis super omnes domos gaudii civitatis exultantis?
13 sobre as terras de meu povo, onde só crescem sarças, sobre todas as casas de prazer da cidade alegre.
14 Domus enim dimissa est, multitudo urbis relicta est, tenebrae et palpatio factae sunt super speluncas usque in aeternum. Gaudium onagrorum pascua gregum,
14 O palácio está deserto, a cidade barulhenta está abandonada. Ofel e a torre de guarda serão para sempre planaltos desnudos, onde vagueiam os asnos selvagens e pastam os rebanhos.
15 donec effundatur super nos spiritus de excelso: et erit desertum in charmel, et charmel in saltum reputabitur.
15 Até que sobre nós se derrame o espírito do alto, então o deserto se mudará em vergel, e o vergel tomará o aspecto de uma floresta;
16 Et habitabit in solitudine iudicium, et iustitia in charmel sedebit.
16 no deserto reinará o direito, e a justiça residirá no vergel.
17 Et erit opus iustitiae pax, et cultus iustitiae silentium, et securitas usque in sempiternum.
17 A justiça produzirá a paz e o direito assegurará a tranqüilidade;
18 Et sedebit populus meus in pulchritudine pacis, et in tabernaculis fiduciae, et in requie opulenta.
18 meu povo habitará em mansão serena, em moradas seguras, em abrigos tranqüilos.
19 Grando autem in descensione saltus, et humilitate humiliabitur civitas.
19 {A floresta será abatida e a cidade, humilhada}.
20 Beati, qui seminatis super omnes aquas, immittentes pedem bovis et asini.
20 Bem-aventurados sereis por semear à margem de todos os cursos de água, e por deixar o boi e o asno sem peias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.