Neemias 5
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kansa ja heidän vaimonsa nostivat suuren metelin juutalaisia veljiään vastaan.
1 Foi, porém, grande o clamor do povo e de suas mulheres, contra os judeus, seus irmãos.
2 Muutamat sanoivat: "Meitä, poikiamme ja tyttäriämme on paljon. Meidän täytyy saada viljaa, että meillä olisi mitä syödä pysyäksemme hengissä."
2 Porque havia quem dizia: Nós, nossos filhos e nossas filhas, somos muitos; então tomemos trigo, para que comamos e vivamos.
3 Toiset sanoivat: "Peltomme, viinitarhamme ja talomme meidän täytyy pantata saadaksemme viljaa nälkäämme."
3 Também havia quem dizia: As nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas empenhamos, para tomarmos trigo nesta fome.
4 Toiset sanoivat: "Meidän on täytynyt lainata kuninkaan veroihin rahaa peltojamme ja viinitarhojamme vastaan.
4 Também havia quem dizia: Tomamos emprestado dinheiro até para o tributo do rei, sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 Ovathan meidän ruumiimme veljiemme ruumiitten veroisia ja lapsemme heidän lastensa veroisia, ja katso, kuitenkin meidän täytyy antaa poikamme ja tyttäremme orjiksi. Tyttäriämme onkin jo annettu orjuuteen, emmekä voi sille mitään, koska peltomme ja viinitarhamme ovat toisten käsissä."
5 Agora, pois, a nossa carne é como a carne de nossos irmãos, e nossos filhos como seus filhos; e eis que sujeitamos nossos filhos e nossas filhas para serem servos; e até algumas de nossas filhas são tão sujeitas, que já não estão no poder de nossas mãos; e outros têm as nossas terras e as nossas vinhas.
6 Kun kuulin heidän valituksensa ja nämä puheet, vihastuin kovin.
6 Ouvindo eu, pois, o seu clamor, e estas palavras, muito me indignei.
7 Harkittuani mielessäni tätä asiaa nuhtelin ylimyksiä ja esimiehiä ja sanoin heille: "Tehän kiskotte kukin veljeltänne korkoa." Panin toimeen suuren kokouksen heitä vastaan.
7 E considerei comigo mesmo no meu coração; depois pelejei com os nobres e com os magistrados, e disse-lhes: Sois usurários cada um para com seu irmão. E convoquei contra eles uma grande assembléia.
8 Sanoin heille: "Me olemme, sen mukaan kuin olemme voineet, ostaneet vapaiksi juutalaisia veljiämme, joita oli myyty pakanoille. Tekö nyt myytte veljiänne, ja täytyykö heidän myydä itsensä meille?" He olivat vaiti eivätkä voineet vastata mitään.
8 E disse-lhes: Nós resgatamos os judeus, nossos irmãos, que foram vendidos às nações, segundo nossas posses; e vós outra vez venderíeis a vossos irmãos, ou vender-se-iam a nós? Então se calaram, e não acharam que responder.
9 Sanoin: "Ette tee siinä hyvin. Teidänhän tulisi vaeltaa Jumalamme pelossa jo pakanoiden, vihollistemme, häväistyksen tähden.
9 Disse mais: Não é bom o que fazeis; porventura não andaríeis no temor do nosso Deus, por causa do opróbrio das nações, os nossos inimigos?
10 Myös me, minä, veljeni ja palvelijani, olemme lainanneet heille rahaa ja viljaa. Luopukaamme tästä saatavasta.
10 Também eu, meus irmãos e meus servos, a juros lhes temos emprestado dinheiro e trigo. Deixemos este ganho.
11 Luovuttakaa heille jo tänä päivänä heidän peltonsa, viinitarhansa, öljypuunsa ja talonsa, ja luopukaa rahan korosta sekä viljasta, viinistä ja öljystä, jonka olette heille lainanneet."
11 Restituí-lhes hoje, vos peço, as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas; como também a centésima parte do dinheiro, do trigo, do mosto e do azeite, que vós exigis deles.
12 He vastasivat: "Luovutamme ne emmekä vaadi heiltä mitään. Teemme, kuten olet sanonut." Sitten minä kutsuin papit ja vannotin heidät tekemään näin.
12 Então disseram: Restituir-lhes-emos, e nada procuraremos deles; faremos assim como dizes. Então chamei os sacerdotes, e os fiz jurar que fariam conforme a esta palavra.
13 Minä myös pudistin liepeeni ja sanoin: "Jokaisen, joka ei tätä sanaa täytä, pudistakoon Jumala näin pois hänen talostaan ja vaivannäkönsä hedelmistä. Hän tulkoon tällä tavalla pudistetuksi ja tyhjennetyksi." Koko seurakunta sanoi: "Aamen", ja ylisti Herraa. Kansa teki, kuten oli sanottu.
13 Também sacudi as minhas vestes, e disse: Assim sacuda Deus todo o homem da sua casa e do seu trabalho que não confirmar esta palavra, e assim seja sacudido e vazio. E toda a congregação disse: Amém! E louvaram ao Senhor; e o povo fez conforme a esta palavra.
14 Myöskään en minä eivätkä veljeni siitä päivästä asti, jona minut määrättiin olemaan heidän käskynhaltijanaan Juudan maassa, siis kuningas Artahsastan kahdennestakymmenennestä hallitusvuodesta aina hänen kolmanteenkymmenenteen toiseen hallitusvuoteensa saakka eli kahtenatoista vuotena, emme syöneet käskynhaltijalle tulevaa ruokaa.
14 Também desde o dia em que me mandou que eu fosse seu governador na terra de Judá, desde o ano vinte, até ao ano trinta e dois do rei Artaxerxes, doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Sillä aikaisemmat käskynhaltijat, jotka olivat olleet ennen minua, olivat rasittaneet kansaa ja ottaneet siltä leipää ja viiniä sekä vielä neljäkymmentä hopeasekeliä. Heidän palvelijansakin olivat sortaneet kansaa. Mutta minä en tehnyt niin, sillä pelkäsin Jumalaa.
15 Mas os primeiros governadores, que foram antes de mim, oprimiram o povo, e tomaram-lhe pão e vinho e, além disso, quarenta siclos de prata, como também os seus servos dominavam sobre o povo; porém eu assim não fiz, por causa do temor de Deus.
16 Jatkoin myös tämän muurin tekemistä, emmekä ostaneet mitään peltoa. Kaikki palvelijani olivat kokoontuneet sinne työhön.
16 Como também na obra deste muro fiz reparação, e terra nenhuma compramos; e todos os meus servos se ajuntaram ali à obra.
17 Myös sata viisikymmentä miestä, juutalaisia ja esimiehiä, söi pöydässäni sekä ne, jotka ympärillämme olevista pakanakansoista tulivat luoksemme.
17 Também dos judeus e dos magistrados, cento e cinqüenta homens, e os que vinham a nós dentre as nações que estão ao redor de nós, se punham à minha mesa.
18 Se, mitä päivittäin valmistettiin ruuaksi, nimittäin härkä ja kuusi valiolammasta sekä lintuja, valmistettiin kustannuksellani, ja joka kymmenes päivä hankittiin runsaasti kaikenlaisia viinejä. Mutta siitä huolimatta en vaatinut itselleni käskynhaltijalle tulevaa ruokaa, koska työ painoi raskaasti tätä kansaa.
18 E o que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas; também aves se me preparavam e, de dez em dez dias, muito vinho de todas as espécies; e nem por isso exigi o pão do governador, porquanto a servidão deste povo era grande.
19 Muista, Jumalani, hyväkseni kaikki, mitä olen tehnyt tämän kansan puolesta.
19 Lembra-te de mim para bem, ó meu Deus, e de tudo quanto fiz a este povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.