Jeremias 17
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 "Juudan synti on kirjoitettu rautapiirtimellä, timanttikärjellä, kaiverrettu heidän sydämensä tauluun ja alttarienne sarviin.
1 O Senhor Deus disse: — Povo de Judá, o seu pecado está escrito com ferro pontudo; está gravado com uma ponta de diamante no seu coração e nos cantos dos seus altares.
2 Heidän lapsensa muistavat alttarinsa ja aseransa vihreiden puiden vieressä korkeilla kukkuloilla.
2 Os seus filhos lembram dos altares e dos postes que foram levantados para a deusa Aserá , perto das árvores verdes, no alto dos morros
3 Oman vuoreni, joka on kedolla, omaisuutesi, kaikki aarteesi ja uhrikukkulasi annan ryöstettäviksi synnin tähden kaikkia rajojasi myöten.
3 e nas montanhas que estão no interior do país. Farei com que os inimigos de vocês levem embora todas as suas riquezas e tesouros por causa dos pecados que vocês cometeram em toda esta terra.
4 Sinun on luovuttava perintöosastasi, jonka olen antanut sinulle. Saatan sinut vihollistesi orjuuteen maassa, jota et tunne. Sillä olette sytyttäneet vihani tulen, ja se on palava ikuisesti.
4 Vocês terão de abandonar a terra que lhes dei. E farei com que vocês sejam escravos dos seus inimigos numa terra que não conhecem, pois a minha ira é como um fogo e queimará para sempre.
5 Näin sanoo Herra: Kirottu on se mies, joka turvaa ihmisiin ja tekee lihan käsivarrekseen ja jonka sydän luopuu Herrasta.
5 O Senhor Deus diz: “Eu amaldiçoarei aquele que se afasta de mim, que confia nos outros, que confia na força de fracos seres humanos.
6 Hän jää alastomaksi arolle eikä näe hyvän tulemista. Hän asuu poudan polttamissa paikoissa erämaassa, asumattomassa suolamaassa.
6 Ele é como uma planta do deserto que cresce na terra seca, no chão salgado, onde não cresce mais nada. Nada de bom acontece com ele.
7 Siunattu on se mies, joka turvaa Herraan, jonka turvana on Herra.
7 “Mas eu abençoarei aquele que confia em mim, aquele que tem fé em mim, o
8 Hän on kuin veden partaalle istutettu puu, joka lähettää juurensa puroa kohti. Helteen tuloa se ei pelästy, vaan sen lehvä on vihanta. Poutavuotenakaan sillä ei ole huolta, eikä se lakkaa tekemästä hedelmää.
8 Ele é como a árvore plantada perto da água, que espalha as suas raízes até o ribeirão. Quando vem o calor, ela não tem medo, pois as suas folhas ficam sempre verdes. Quando não chove, ela não se preocupa; continua dando frutas.
9 Petollinen on sydän yli kaiken, eikä sitä voi parantaa. Kuka sen tuntee?
9 “Quem pode entender o coração humano? Não há nada que engane tanto como ele; está doente demais para ser curado.
10 Minä, Herra, tutkin sydämen, koettelen munuaiset, ja annan jokaiselle hänen vaelluksensa mukaan, hänen tekojensa hedelmän mukaan.
10 Eu, o Senhor , examino os pensamentos e ponho à prova os corações. Eu trato cada pessoa conforme a sua maneira de viver, de acordo com o que ela faz.”
11 Peltokana, joka hautoo, mitä ei ole muninut, on se, joka hankkii rikkautta vääryydellä. Päiviensä puolivälissä hänen täytyy se jättää, ja hänen loppunsa on houkan loppu."
11 O homem que ganha dinheiro desonestamente é como a ave que choca ovos que não botou; durante a sua vida, ele perde as suas riquezas e no fim não passa de um tolo.
12 Kunnian valtaistuin, korkea alusta asti, on pyhäkkömme paikka!
12 O nosso Templo é como um trono glorioso ; desde o princípio, ele está num alto monte.
13 Israelin toivo, sinä Herra! Kaikki, jotka sinut hylkäävät, joutuvat häpeään. "Jotka minusta luopuvat, ne kirjoitetaan maahan. Sillä he ovat hylänneet elävän veden lähteen, Herran."
13 Ó Senhor Deus, tu és a esperança do povo de Israel; todos os que te abandonam serão humilhados. Desaparecerão como nomes escritos na areia porque abandonaram a ti, o a fonte de água fresca.
14 Paranna minut, Herra, niin paranen, pelasta minut, niin olen pelastettu. Sillä sinä olet ylistykseni.
14 Ó Senhor , cura-me, e ficarei curado; salva-me, e serei salvo, pois eu canto louvores a ti.
15 Katso, he sanovat minulle: "Missä on Herran sana? Toteutukoon se!"
15 Os outros me dizem: “Onde estão as ameaças que o Senhor nos fez? Que elas se cumpram agora!”
16 Mutta minä en ole vetäytynyt pois olemasta paimenena, en sinua seuraamasta enkä toivonut tuhon päivää, sinä tiedät sen. Se, mitä huuliltani on lähtenyt, on kasvojesi edessä.
16 Mas, Senhor, eu nunca pedi que fizesses a desgraça cair sobre eles, nem pedi que passassem por tempos difíceis. Ó Deus, tu sabes disso; tu sabes o que eu disse.
17 Älä tule minulle kauhuksi, sinä, turvani onnettomuuden päivänä.
17 Não sejas para mim um motivo de terror; tu és para mim um lugar seguro no dia da desgraça.
18 Joutukoot häpeään ne, jotka minua vainoavat, mutta älä anna minun häpeään tulla. Pelästykööt he, mutta älä anna minun pelästyä. Tuota heille onnettomuuden päivä ja tuhoa heidät kaksinkertaisella tuholla.
18 Que sejam humilhados os que me perseguem, mas eu não! Que eles fiquem cheios de terror, mas eu não! Manda que a desgraça caia sobre eles; acaba com eles completamente.
19 Näin sanoi Herra minulle: "Mene ja seiso Kansanportissa, josta Juudan kuninkaat tulevat ja josta he menevät, ja kaikissa Jerusalemin porteissa.
19 O Senhor Deus me disse: — Jeremias, vá e fique no Portão do Povo, por onde os reis de Judá entram e saem da cidade; depois, vá a todos os outros portões de Jerusalém.
20 Sano heille: Kuulkaa Herran sana, te Juudan kuninkaat ja koko Juuda ja kaikki Jerusalemin asukkaat, jotka tulette näistä porteista.
20 Diga a todos que escutem as minhas palavras; diga isso aos reis, a todo o povo de Judá e a todos os moradores de Jerusalém que entram por esses portões.
21 Näin sanoo Herra: Ottakaa sielustanne vaari, älkää sapatinpäivänä kantako mitään taakkaa älkääkä tuoko niitä Jerusalemin porteista.
21 Diga que, se eles querem continuar a viver, não carreguem nenhuma carga no sábado. Que nesse dia não tragam nada para dentro dos portões de Jerusalém,
22 Älkää kantako sapatinpäivänä taloistanne mitään älkääkä tehkö mitään työtä, vaan pyhittäkää sapatinpäivä, kuten olen isillenne käskyn siitä antanut.
22 nem carreguem nada para fora das suas casas. Diga que não trabalhem no sábado. O sábado deve ser guardado como dia sagrado, conforme mandei aos seus antepassados.
23 Mutta he eivät kuulleet, eivät korvaansa kallistaneet, vaan olivat niskureita, niin etteivät kuulleet eivätkä ottaneet ojennusta varteen.
23 Eles não me ouviram, nem me deram atenção. Pelo contrário, foram teimosos; não quiseram me obedecer, nem aprender.
24 Jos kuulette minua, sanoo Herra, niin ettette tuo sapatinpäivänä mitään kantamusta tämän kaupungin porteista, vaan pyhitätte sapatinpäivän, niin ettette silloin tee mitään työtä,
24 — Diga a esse povo que me obedeça de todo o coração. Que no sábado não carreguem nenhuma carga para dentro dos portões desta cidade! Diga que guardem o sábado como dia sagrado e não façam nenhum trabalho nesse dia.
25 niin tämän kaupungin porteista tulee sisälle vaunuilla ja hevosilla ajaen kuninkaita ja ruhtinaita, jotka istuvat Daavidin valtaistuimella, he ja heidän ruhtinaansa, Juudan miehet ja Jerusalemin asukkaat tulevat, ja tämä kaupunki on oleva asuttu iankaikkisesti.
25 Então, sim, os seus reis e príncipes entrarão pelos portões de Jerusalém e terão o mesmo poder real que Davi teve. Eles andarão em carros e montarão cavalos, junto com o povo de Judá e de Jerusalém; e na cidade de Jerusalém sempre morará gente.
26 Juudan kaupungeista ja Jerusalemin ympäriltä, Benjaminin maasta ja Alankomaasta, Vuoristosta ja Negevistä tulee niitä, jotka tuovat polttouhreja, teurasuhreja, ruokauhreja ja suitsutusuhreja, tuovat kiitosuhreja Herran huoneeseen.
26 Eles virão das cidades de Judá e dos povoados em volta de Jerusalém, e também do território de Benjamim, das planícies, das montanhas e da região sul. Eles trarão ao meu Templo ofertas a serem queimadas e sacrifícios , ofertas de cereais e incenso e ofertas de gratidão.
27 Mutta jos ette kuule minua ettekä pyhitä sapatinpäivää, vaan kannatte kantamuksia ja kuljette Jerusalemin porteista sapatinpäivänä, niin sytytän tuleen sen portit, ja tuli kuluttaa Jerusalemin palatsit, eikä sammu."
27 Mas, se não me obedecerem, e não guardarem o sábado como dia sagrado, e se nesse dia carregarem cargas para dentro dos portões da cidade, então eu porei fogo nesses portões. O fogo destruirá os palácios de Jerusalém, e ninguém poderá apagá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.