Isaías 65
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs VC
VC Versão Católica
1 Olen niiden etsittävänä, jotka eivät minua kysyneet, niiden löydettävänä, jotka eivät minua etsineet. Olen sanonut kansalle, jota ei ole otettu minun nimiini: Katso, tässä olen, katso, tässä olen!
1 Mantive-me à disposição das pessoas que não me consultavam, ofereci-me àqueles que não me procuravam. Eis-me aqui, eis-me aqui, dizia eu a um povo que não invocava meu nome.
2 Koko päivän olen ojentanut käsiäni uppiniskaista kansaa kohden, joka vaeltaa omien ajatustensa mukaan tietä, joka ei ole hyvä,
2 Estendia constantemente as mãos a uma nação indócil e rebelde, que seguia o mau caminho de acordo com suas inclinações;
3 kansaa kohden, joka vihoittaa minua alinomaa, vasten kasvojani, uhraa puutarhoissa ja suitsuttaa tiilikivialttareilla.
3 há pessoas que não cessam de provocar-me diretamente, que sacrificam nos jardins, e queimam perfumes em cima de tijolos,
4 He asustavat haudoissa ja yöpyvät salaisissa paikoissa. He syövät sianlihaa, ja heillä on saastaista lientä astioissaan.
4 que se instalam nos túmulos, e passam a noite em antros, que comem carne de porco, e guarnecem seus pratos de alimentos imundos;
5 He sanovat: "Pysy erilläsi, älä tule minua lähelle, sillä olen sinulle pyhä." Nämä ovat savu sieraimissani, tuli, joka palaa kaiken päivää.
5 Mantém-te à distância, dizem eles, não me toques, porque eu te santificaria. Tudo isso me enche as narinas da fumaça, de um fogo que queima sempre.
6 Katso, se on kirjoitettuna edessäni. En ole vaiti, vaan maksan, maksan heille helmaan
6 Pois bem, eis a decisão que tomei: não me calarei enquanto não os fizer expiar
7 heidän pahat tekonsa sekä teidän isienne pahat teot, sanoo Herra, niiden, jotka ovat vuorilla suitsuttaneet ja kukkuloilla minua häväisseet. Ensiksi mittaan heille palkan heidän helmaansa.
7 suas iniqüidades e as de seus pais, que queimavam o incenso nas montanhas, e me ultrajavam nas colinas. Vou calcular o salário deles, e lançá-lo em seu próprio seio.
8 Näin sanoo Herra: Niin kuin sanotaan rypäleestä, jos siinä on mehua: "Älä hävitä sitä, sillä siinä on siunaus", niin teen palvelijoideni tähden, etten kaikkea hävittäisi.
8 Eis o que diz o Senhor: quando se encontra sumo num cacho de uvas, diz-se: Não o destruam, há aí uma bênção. Assim, por amor a meus servos, em lugar de destruir tudo,
9 Tuotan Jaakobista siemenen ja Juudasta vuorteni perillisen, niin valittuni saavat periä maan ja palvelijani saavat asua siinä.
9 tirarei de Jacó uma raça, e de Judá um herdeiro de minhas montanhas; meus eleitos as possuirão, e meus servos aí viverão.
10 Saaron on oleva lammasten laitumena ja Aakorin laakso karjan lepopaikkana kansallani, joka minua etsii.
10 Saron servirá de pastagem ao rebanho miúdo, e no vale de Acor espojar-se-ão os bois {para o povo que me tiver procurado}.
11 Mutta te, jotka hylkäätte Herran ja unohdatte pyhän vuoreni, jotka valmistatte Gadille pöydän ja vuodatatte uhrijuomaa Menille –
11 Quanto a vós, desertores do Senhor, que haveis esquecido meu monte santo, que preparais a mesa para Gad, e encheis a taça de vinho aromatizado para Meni,
12 teidät määrään miekan omiksi. Te kaikki kumarrutte teurastettaviksi, sen tähden ettette vastanneet, kun kutsuin, ettekä kuulleet, kun puhuin, vaan teitte sitä, mikä on pahaa silmissäni, ja valitsitte sen, mikä ei ole minulle otollista.
12 à espada eu vos destino; todos vós vos curvareis para serdes degolados, porque quando eu chamava, não respondíeis; quando falava, vos fazíeis de surdos; praticáveis o que eu acho ruim, e escolhíeis o que me desagrada.
13 Sen tähden, näin sanoo Herra, Herra: Katso, palvelijani syövät, mutta te näette nälkää. Katso, palvelijani juovat, mutta te kärsitte janoa. Katso, palvelijani iloitsevat, mutta te joudutte häpeään.
13 Portanto, eis o que diz o Senhor Deus: meus servos comerão e vós tereis fome, meus servos beberão e vós tereis sede, meus servos se rejubilarão e vós ficareis envergonhados,
14 Katso, palvelijani riemuitsevat sydämen onnesta, mutta te huudatte sydämen tuskasta ja voivotatte henki murtuneena.
14 meus servos cantarão na alegria de seu coração, e vós vos lamentareis com o coração angustiado, rugireis com a alma em desespero.
15 Te jätätte nimenne kiroukseksi valituilleni: "Sinut surmatkoon Herra, Herra!" Mutta palvelijoilleen hän on antava toisen nimen.
15 Vosso nome ficará como um termo de maldição entre meus eleitos: {Que o Senhor Deus te faça morrer!} enquanto meus servos receberão um novo nome.
16 Se, joka maassa itsensä siunaa, siunaa itsensä todellisen Jumalan nimeen, ja se, joka maassa vannoo, vannoo oikean Jumalan nimeen. Sillä entiset ahdistukset ovat unohdetut ja silmiltäni peitossa.
16 Aquele que desejar ser abençoado na terra, desejará sê-lo pelo Deus fiel, e aquele que jurar na terra, jurará pelo Deus fiel, porque as desgraças de outrora serão esquecidas, já não lhes volverão ao espírito.
17 Sillä katso, luon uudet taivaat ja uuden maan. Entisiä ei enää muisteta, eivätkä ne enää astu ajatukseen.
17 Pois eu vou criar novos céus, e uma nova terra; o passado já não será lembrado, já não volverá ao espírito,
18 Vaan saatte iloita ja riemuita iankaikkisesti siitä, mitä minä luon. Sillä katso, iloksi minä luon Jerusalemin ja riemuksi sen kansan.
18 mas será experimentada a alegria e a felicidade eterna daquilo que vou criar. Pois vou criar uma Jerusalém destinada à alegria, e seu povo ao júbilo;
19 Minä iloitsen Jerusalemista ja riemuitsen kansastani, eikä siellä enää kuulla itkun ääntä eikä valituksen ääntä.
19 Jerusalém me alegrará, e meu povo me rejubilará; doravante já não se ouvirá aí o ruído de soluços nem de gritos.
20 Siellä ei ole enää imeväistä, joka eläisi vain muutaman päivän, ei vanhusta, joka ei täyttäisi päiviensä määrää. Sillä nuori kuolee satavuotiaana, ja satavuotiaana synnintekijä joutuu kiroukseen.
20 Já não morrerá aí nenhum menino, nem ancião que não haja completado seus dias; será ainda jovem o que morrer aos cem anos: não atingir cem anos será uma maldição.
21 He rakentavat taloja ja asuvat niissä, he istuttavat viinitarhoja ja syövät niiden hedelmät.
21 Serão construídas casas onde habitarão, serão plantadas vinhas cujos frutos comerão.
22 He eivät rakenna muiden asua, eivät istuta muiden syödä. Sillä niin kuin puiden päivät ovat, niin ovat elinpäivät kansassani. Valittuni kuluttavat itse kättensä työn.
22 Não mais se construirá para que outro se instale; não mais se plantará para que outro se alimente. Os filhos de meu povo durarão tanto quanto as árvores, e meus eleitos gozarão do trabalho de suas mãos.
23 He eivät tee työtä turhaan eivätkä synnytä lapsia äkkikuoleman omiksi, sillä he ovat Herran siunattujen siemen, ja heidän vesansa ovat heidän luonaan.
23 Não trabalharão mais em vão, não darão mais à luz filhos votados a uma morte repentina, porque serão a raça abençoada pelo Senhor, eles e seus descendentes.
24 Ennen kuin he huutavat, minä vastaan, heidän vielä puhuessaan minä kuulen.
24 Antes mesmo que me chamem, eu lhes responderei; estarão ainda falando e já serão atendidos.
25 Susi ja lammas käyvät yhdessä laitumella, ja leijona syö rehua kuin nauta, ja käärmeen ruokana on maan tomu. Missään pyhällä vuorellani ei tehdä pahaa eikä vahinkoa, sanoo Herra.
25 O lobo e o cordeiro pastarão juntos, o leão, como um boi, se alimentará de palha, e a serpente comerá terra. Nenhum mal nem desordem alguma será cometida, em todo o meu monte santo, diz o Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 65, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.