Hebreus 10
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sillä koska laissa on vain varjokuva tulevasta hyvästä, ei itse tosiasioiden tarkkaa kuvaa, se ei voi koskaan samoilla jokavuotisilla uhreilla, joita he kantavat toistuvasti esiin, tehdä niiden tuojia täydellisiksi.
1 Porque, tendo a lei a sombra dos bens futuros e não a imagem exata das coisas, nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem cada ano, pode aperfeiçoar os que a eles se chegam.
2 Sillä eikö niitä muuten olisi lakattu uhraamasta, koska näillä, jotka jumalanpalvelusta toimittavat, kerran puhdistettuina ei enää olisi ollut mitään tuntoa synneistä?
2 Doutra maneira, teriam deixado de se oferecer, porque, purificados uma vez os ministrantes, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 Mutta niissä on jokavuotinen muistutus synneistä.
3 Nesses sacrifícios, porém, cada ano, se faz comemoração dos pecados,
4 Eihän härkien ja pukkien veri voi ottaa pois syntejä.
4 porque é impossível que o sangue dos touros e dos bodes tire pecados.
5 Sen tähden hän maailmaan tullessaan sanoo: "Uhria ja antia et tahtonut, mutta ruumiin minulle valmistit.
5 Pelo que, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas corpo me preparaste;
6 Polttouhreihin ja syntiuhreihin sinä et mieltynyt.
6 holocaustos e oblações pelo pecado não te agradaram.
7 Silloin minä sanoin: 'Katso, minä tulen – kirjakääröön on minusta kirjoitettu – tekemään sinun tahtosi, Jumala.'"
7 Então, disse: Eis aqui venho (no princípio do livro está escrito de mim), para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 Kun hän ensin sanoo: "Uhreja, anteja, polttouhreja ja syntiuhreja et tahtonut etkä niihin mielistynyt", vaikka niitä lain mukaan uhrataankin,
8 Como acima diz: Sacrifício, e oferta, e holocaustos, e oblações pelo pecado não quiseste, nem te agradaram (os quais se oferecem segundo a lei).
9 hän sitten sanoo: "Katso, minä tulen tekemään sinun tahtosi." Hän poistaa ensimmäisen pystyttääkseen toisen.
9 Então, disse: Eis aqui venho, para fazer, ó Deus, a tua vontade. Tira o primeiro, para estabelecer o segundo.
10 Ja tämän tahdon perusteella me olemme pyhitetyt Jeesuksen Kristuksen ruumiin uhrilla kerta kaikkiaan.
10 Na qual vontade temos sido santificados pela oblação do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez.
11 Kaikki papit seisovat joka päivä toimittamassa palvelustaan ja usein uhraamassa samoja uhreja, jotka eivät koskaan voi poistaa syntejä,
11 E assim todo sacerdote aparece cada dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar pecados;
12 mutta tämä on uhrattuaan yhden uhrin syntien edestä ainiaaksi istuutunut Jumalan oikealle puolelle,
12 mas este, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados, está assentado para sempre à destra de Deus,
13 ja odottaa nyt vain, kunnes hänen vihollisensa pannaan hänen jalkojensa astinlaudaksi.
13 daqui em diante esperando até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Sillä hän on yhdellä uhrilla iäksi tehnyt täydellisiksi ne, jotka pyhitetään.
14 Porque, com uma só oblação, aperfeiçoou para sempre os que são santificados.
15 Todistaahan sen meille myös Pyhä Henki, sillä sen jälkeen on edeltä sanottu:
15 E também o Espírito Santo no-lo testifica, porque, depois de haver dito:
16 "Tämä on se liitto, jonka minä niiden päivien jälkeen teen heidän kanssaan", sanoo Herra: "Minä panen lakini heidän sydämiinsä ja kirjoitan ne heidän mieleensä",
16 Este é o concerto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seu coração e as escreverei em seus entendimentos, acrescenta:
17 ja: "heidän syntejään ja laittomuuksiaan en enää muista."
17 E jamais me lembrarei de seus pecados e de suas iniquidades.
18 Mutta missä on niiden anteeksiantamus, siihen ei enää sovi uhri synnin edestä.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oblação pelo pecado.
19 Koska meillä siis, veljet, on luja luottamus siihen, että meillä Jeesuksen veren kautta on pääsy kaikkeinpyhimpään,
19 Tendo, pois, irmãos, ousadia para entrar no Santuário, pelo sangue de Jesus,
20 jonka pääsyn hän on vihkinyt meille uudeksi ja eläväksi tieksi, joka käy esiripun, se on hänen lihansa, kautta,
20 pelo novo e vivo caminho que ele nos consagrou, pelo véu, isto é, pela sua carne,
21 ja koska meillä on "suuri pappi Jumalan huoneen haltijana",
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 käykäämme esiin vakain sydämin, täydessä uskon varmuudessa, sydän vihmottuna puhtaaksi pahasta omastatunnosta ja ruumis puhtaalla vedellä pestynä;
22 cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência e o corpo lavado com água limpa,
23 pitäkäämme järkähtämättä kiinni toivon tunnustuksesta, sillä hän, joka antoi lupauksen, on uskollinen.
23 retenhamos firmes a confissão da nossa esperança, porque fiel é o que prometeu.
24 Valvokaamme toinen toistamme rohkaisuksi rakkauteen ja hyviin tekoihin;
24 E consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras,
25 älkäämme jättäkö omaa seurakunnan kokoontumistamme, niin kuin muutamien on tapana, vaan kehottakaamme toisiamme, sitä enemmän, mitä enemmän näette tuon päivän lähestyvän.
25 não deixando a nossa congregação, como é costume de alguns; antes, admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais quanto vedes que se vai aproximando aquele Dia.
26 Sillä jos me tahallamme teemme syntiä tultuamme tuntemaan totuuden, ei ole enää jäljellä uhria syntiemme edestä,
26 Porque, se pecarmos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
27 vaan pelottava tuomion odotus ja tulen kiivaus, joka on kuluttava vastustajat.
27 mas uma certa expectação horrível de juízo e ardor de fogo, que há de devorar os adversários.
28 Joka hylkää Mooseksen lain, se kuolee armotta kahden tai kolmen todistajan todistuksen nojalla:
28 Quebrantando alguém a lei de Moisés, morre sem misericórdia, só pela palavra de duas ou três testemunhas.
29 kuinka paljon ankaramman rangaistuksen luulettekaan sen ansaitsevan, joka tallaa jalkoihinsa Jumalan Pojan ja pitää epäpyhänä liiton veren, jossa hänet on pyhitetty, ja pilkkaa armon Henkeä!
29 De quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do testamento, com que foi santificado, e fizer agravo ao Espírito da graça?
30 Sillä me tunnemme hänet, joka on sanonut: "Minun on kosto, minä olen maksava, sanoo Herra", ja vielä: "Herra on tuomitseva kansansa."
30 Porque bem conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu darei a recompensa, diz o Senhor. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Pelottavaa on langeta elävän Jumalan käsiin.
31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Mutta muistakaa entisiä päiviä, jolloin te tultuanne valaistuiksi kestitte monet kärsimysten kilvoitukset,
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições.
33 kun te toisaalta olitte pilkan, ahdistusten ja julkisen häpeän alaisina, toisaalta taas jaoitte niiden osan, joiden kävi samalla tavalla.
33 Em parte, fostes feitos espetáculo com vitupérios e tribulações e, em parte, fostes participantes com os que assim foram tratados.
34 Sillä kahleitteni kanssa te olette kärsineet ja sietäneet ilolla omaisuutenne ryöstön tietäen, että teillä on taivaassa parempi omaisuus, joka pysyy.
34 Porque também vos compadecestes dos que estavam nas prisões e com gozo permitistes a espoliação dos vossos bens, sabendo que, em vós mesmos, tendes nos céus uma possessão melhor e permanente.
35 Älkää siis heittäkö pois luottamustanne, jonka palkka on suuri.
35 Não rejeiteis, pois, a vossa confiança, que tem grande e avultado galardão.
36 Sillä tarvitsette kestävyyttä tehdäksenne Jumalan tahdon ja saadaksenne sen, mikä on luvattu.
36 Porque necessitais de paciência, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, possais alcançar a promessa.
37 Sillä "vähän, aivan vähän aikaa vielä, niin hän, joka tuleva on, tulee eikä viivyttele,
37 Porque ainda um poucochinho de tempo, e o que há de vir virá e não tardará.
38 mutta vanhurskas on elävä uskosta, ja jos hän vetäytyy pois, minun sieluni ei mielly häneen."
38 Mas o justo viverá da fé; e, se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.
39 Mutta me emme ole niitä, jotka vetäytyvät pois kadotuksekseen, vaan niitä, jotka uskovat sielunsa pelastukseksi.
39 Nós, porém, não somos daqueles que se retiram para a perdição, mas daqueles que creem para a conservação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.