Ezequiel 20
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs VC
VC Versão Católica
1 Seitsemäntenä vuotena, viidennessä kuussa, kuukauden kymmenentenä päivänä tuli miehiä Juudan vanhinten joukosta kysymään neuvoa Herralta, ja he istuutuivat eteeni.
1 No sétimo ano, no décimo dia do quinto mês, vieram alguns anciãos de Israel consultar o Senhor, e se assentaram diante de mim.
2 Minulle tuli tämä Herran sana ja se kuului:
2 A palavra do Senhor me foi dirigida nestes termos:
3 "Ihmislapsi, puhu Israelin vanhimmille ja sano heille: Näin sanoo Herra, Herra: Tekö tulette minulta kysymään neuvoa? Niin totta kuin minä elän, en anna teidän kysyä neuvoa itseltäni, sanoo Herra, Herra.
3 filho do homem, dirige-te como se segue aos anciãos de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: viestes para me consultar. Por minha vida! Eu não me deixarei consultar por vós - oráculo do Senhor Javé.
4 Etkö tuomitse heitä, etkö tuomitse, ihmislapsi? Tee heille tiettäviksi heidän isiensä kauhistukset
4 Julga-os, julga-os pois, filho do homem. Faze-os reconhecer as abominações de seus pais.
5 ja sano heille: Näin sanoo Herra, Herra: Sinä päivänä, jona valitsin Israelin, kättä kohottaen lupasin Jaakobin heimon jälkeläisille, tein itseni heille tunnetuksi Egyptin maassa ja kättä kohottaen lupasin heille sanoen: 'Minä olen Herra, teidän Jumalanne.'
5 Dize-lhes: eis o que diz o Senhor Javé: no dia em que fiz a escolha de Israel, em que levantei a mão para a raça de Jacó, em que me dei a conhecer a eles no Egito, em que ergui a mão para eles, dizendo: sou eu que sou o Senhor, vosso Deus -,
6 Sinä päivänä kohotin käteni, että vien heidät pois Egyptin maasta siihen maahan, jonka olin heille katsonut ja joka vuotaa maitoa ja hunajaa. Se on kaunistus kaikkien maiden joukossa.
6 foi nesse dia que jurei tirá-los do Egito para conduzi-los à terra que eu escolhera para eles, terra que mana leite e mel, a jóia de todos os países.
7 Sanoin heille: 'Heittäkää, itse kukin, pois silmienne iljetykset älkääkä saastuttako itseänne Egyptin epäjumalilla. Minä olen Herra, teidän Jumalanne.'
7 Eu lhes disse então: que cada um lance para fora os ídolos abomináveis que atraem os vossos olhos; não mais vos mancheis com os ídolos do Egito. Eu é que sou o Senhor, vosso Deus.
8 Mutta he kapinoivat minua vastaan, eivät tahtoneet kuulla minua eivätkä heittäneet pois itse kukin silmiensä iljetyksiä eivätkä hylänneet Egyptin epäjumalia. Sanoin vuodattavani kiivauteni heidän päälleen ja panevani vihani täytäntöön heissä keskellä Egyptin maata.
8 Eles, porém, se rebelaram contra mim e se recusaram a escutar-me; nenhum deles rejeitou os ídolos abomináveis que atraem os olhos e nenhum abandonou os ídolos do Egito. À vista disso, decidi desencadear sobre eles a minha cólera e contra eles e contra o próprio Egito saciar o meu furor.
9 Mutta tein tekoni oman nimeni tähden, jotta se ei tulisi häväistyksi pakanoiden silmissä, joiden keskellä he olivat ja joiden silmien edessä olin tehnyt itseni heille tunnetuksi viemällä heidät pois Egyptin maasta.
9 Se eu os tirei do Egito, foi somente em consideração ao meu nome, a fim de que não fosse odiado aos olhos das nações entre as quais viviam, e onde eu me tinha dado a conhecer a eles.
10 Kun olin vienyt heidät pois Egyptin maasta ja tuonut heidät erämaahan,
10 Eu os fiz assim sair do Egito e os conduzi ao deserto.
11 annoin heille säädökseni ja tein heille tiettäviksi oikeuteni: ihminen, joka ne pitää, on niistä elävä.
11 Eu lhes dei as minhas leis e lhes ensinei os meus preceitos, em virtude dos quais vive aquele que os observa.
12 Myös sapattini annoin heille olemaan merkkinä minun ja heidän välillään, että he tulisivat tietämään, että minä olen Herra, joka pyhitän heidät.
12 Instituí mesmo para eles os meus sábados, como sinal entre mim e eles, a fim de que reconhecessem que sou eu, o Senhor, que os santifica.
13 Mutta Israelin heimo kapinoi minua vastaan erämaassa. He eivät vaeltaneet käskyjeni mukaan ja halveksivat oikeuksiani, jotka ihmisen on pidettävä, että hän niistä eläisi, ja sapattini he rikkoivat kovin. Niin sanoin vuodattavani kiivauteni heidän päälleen erämaassa ja lopettavani heidät.
13 No deserto, todavia, os israelitas se rebelaram contra mim; não praticaram as minhas leis e rejeitaram os meus preceitos, em virtude dos quais o homem vive, quando os cumpre; profanaram gravemente os meus sábados. Por isso tomei a resolução de desencadear sobre eles o meu furor, no deserto, para aniquilá-los.
14 Mutta tein tekoni oman nimeni tähden, ettei se tulisi häväistyksi pakanoiden silmissä, joiden silmien edessä olin vienyt heidät pois.
14 Mas o fiz em consideração ao meu nome, a fim de que não ficasse ele desmoralizado aos olhos das nações, perante as quais eu os tinha feito sair {do Egito}.
15 Myös kättä kohottaen vannoin heille erämaassa, etten tuo heitä siihen maahan, jonka olin antanut heille, joka vuotaa maitoa ja hunajaa – se on kaunistus kaikkien maitten joukossa –
15 Todavia, no deserto, eu lhes fiz o juramento de não levá-los à terra que eu lhes tinha prometido, terra onde corria leite e mel, a mais bela de todas as terras,
16 koska he pitivät oikeuteni halpoina, eivät vaeltaneet säädöksieni mukaan, vaan rikkoivat sapattini, sillä heidän sydämensä vaelsi heidän epäjumaliensa jäljessä.
16 porque haviam rejeitado as minhas leis, abandonando os meus preceitos, profanando os meus sábados e entregando-se intimamente a seus ídolos.
17 Mutta säälin heitä, niin etten heitä hävittänyt enkä tehnyt heistä loppua erämaassa.
17 Depois eu me compadeci deles; renunciei à idéia de destruí-los, e não os exterminei completamente no deserto.
18 Sanoin heidän lapsilleen erämaassa: Älkää vaeltako isienne säädöksien mukaan, heidän oikeuksiansa älkää noudattako älkääkä saastuttako itseänne heidän epäjumalillaan.
18 Eu disse no deserto a seus filhos: não sigais os preceitos dos vossos pais, não imiteis as suas práticas, contaminando-vos com os ídolos.
19 Minä olen Herra, teidän Jumalanne; minun säädöksieni mukaan vaeltakaa, minun oikeuksiani noudattakaa, ne pitäkää
19 Sou eu, o Senhor, que sou o vosso Deus. Deveis guardar as minhas leis, observar e praticar as minhas ordens.
20 ja pyhittäkää sapattini. Ne olkoot merkkinä välillämme, minun ja teidän, että tulisitte tietämään, että minä olen Herra, teidän Jumalanne.
20 Respeitai santamente os meus sábados, a fim de que sejam um sinal entre mim e vós, e que se saiba que eu, o Senhor, é que sou o vosso Deus.
21 Mutta lapset kapinoivat minua vastaan, eivät vaeltaneet säädöksieni mukaan eivätkä noudattaneet oikeuksiani, niin että olisivat ne pitäneet, – jotka ihmisen on pidettävä, että hän niistä eläisi – ja rikkoivat sapattini. Sanoin vuodattavani kiivauteni heidän päälleen ja panevani vihani heissä täytäntöön erämaassa.
21 Mas também os filhos se sublevaram contra mim, não cumpriram as minhas leis, não as observaram, pondo em prática os meus preceitos, em virtude dos quais o homem vive, desde que os cumpra; e eles profanaram os meus sábados. Por isso concebi o desígnio de desencadear contra eles a minha cólera, de fartar minha ira contra eles no deserto.
22 Mutta vedin käteni takaisin ja tein tekoni oman nimeni tähden, ettei se tulisi häväistyksi pakanoiden silmissä, joiden silmien edessä olin vienyt heidät pois.
22 Se retirei a minha mão, foi em atenção ao meu nome, a fim de que não seja desrespeitado entre as nações perante as quais eu os tirei {do Egito}.
23 Kättä kohottaen myös vannoin heille erämaassa, että hajotan heidät pakanoiden sekaan ja sirotan heidät muihin maihin,
23 Entretanto, fiz, no deserto, o juramento de dispersá-los entre as nações e de disseminá-los através dos países,
24 koska he eivät pitäneet säädöksiäni, vaan halveksivat säädöksiäni, rikkoivat sapattini ja heidän silmänsä vilkuilivat heidän isiensä epäjumalien perään.
24 porque não haviam observado os meus preceitos, tinham rejeitado as minhas leis, profanando os meus sábados e deixando seus olhos se apegar aos ídolos de seus pais.
25 Minäkin annoin heille käskyjä, jotka eivät olleet hyviä, ja oikeuksia, joista he eivät voineet elää,
25 De minha parte, cheguei a dar-lhes estatutos que lhes foram funestos, ordens em virtude das quais não podiam viver;
26 ja annoin heidän saastua lahjoistaan, siitä, että polttivat uhrina kaiken, mikä avasi äidinkohdun, jotta saattaisin heidät kauhun valtaan ja he tulisivat tietämään, että minä olen Herra.
26 eu os tornei impuros por suas oferendas - quando faziam passar seus primogênitos pelo fogo - para puni-los e dar-lhes a conhecer que eu sou o Senhor.
27 Sen tähden puhu Israelin heimolle, ihmislapsi, ja sano heille: Näin sanoo Herra, Herra: Vielä niinkin ovat isänne minua herjanneet, että ovat olleet uskottomia minua kohtaan.
27 Por isso, filho do homem, dirige-te à casa de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: ainda nisso me ultrajaram os vossos pais, e me foram infiéis.
28 Kun toin heidät maahan, jonka olin kättä kohottaen luvannut heille antaa, niin missä vain he näkivät korkean kukkulan tai tuuhean puun, siinä he uhrasivat teurasuhrinsa ja antoivat vihastuttavat uhrilahjansa, siinä he panivat esiin suloisesti tuoksuvat uhrinsa ja siinä vuodattivat juomauhrinsa.
28 Após haverem sido introduzidos por mim na terra que lhes havia jurado dar à vista de todas as suas colinas elevadas, de todas as árvores frondosas, ofereceram seus sacrifícios e apresentaram as suas oblações que me irritavam; depuseram o agradável odor {de suas oferendas} e derramaram as suas libações.
29 Niin sanoin heille: 'Mikä tämä uhrikukkula on, jolle te menette?' Niin sellainen sai nimen uhrikukkula aina tähän päivään asti.
29 Então eu lhes disse: que lugar alto é esse, aonde ides? E esse nome de lugar alto é o que até hoje tem subsistido.
30 Sen tähden sano Israelin heimolle: Näin sanoo Herra, Herra: Ettekö te saastuta itseänne isienne tiellä? Ettekö kulje uskottomina heidän iljetystensä perässä?
30 Por isso, dirige-te assim à casa de Israel: eis o que diz o Senhor Javé: vós vos contaminais, à maneira dos vossos pais, e vos prostituís como os seus ídolos.
31 Ettekö ole saastuttaneet itseänne kaikilla epäjumalillanne aina tähän päivään asti, kun tuotte lahjojanne ja panette lapsenne käymään tulen läpi? Minäkö antaisin teidän kysyä neuvoa itseltäni, te Israelin heimo? Niin totta kuin minä elän, sanoo Herra, Herra, en anna teidän kysyä neuvoa itseltäni.
31 Apresentando as vossas oferendas, fazendo passar vossos filhos pelo fogo, vós ainda hoje vos manchais com todos os vossos ídolos. E eu, casa de Israel, eu me deixarei consultar por vós? Por minha vida - oráculos do Senhor Javé -, não o farei.
32 Se, mikä on tullut teidän mieleenne, ei totisesti tapahdu – se, mitä sanotte: 'Me tahdomme olla pakanoiden kaltaisia, muiden maiden sukukuntien kaltaisia, niin että palvelemme puuta ja kiveä.'
32 Nada sucederá daquilo que sonhais quando dizeis: iremos fazer como as nações, como as raças da terra, rendendo culto à árvore e à pedra.
33 Niin totta kuin minä elän, sanoo Herra, Herra: totisesti olen hallitseva teitä väkevällä kädellä, ojennetulla käsivarrella ja vuodatetulla vihalla.
33 Por minha vida - oráculo do Senhor Javé -, é com mão forte, com braço estendido, no desencadeamento do meu furor, que eu reinarei sobre vós.
34 Vien teidät pois kansojen seasta ja kokoan teidät maista, joihin olitte hajotetut, väkevällä kädellä, ojennetulla käsivarrella ja vuodatetulla vihalla.
34 Eu vos tirarei do meio das nações; reunir-vos-ei fora dos países onde vos achais dispersos e, com mão poderosa, braço estendido, no desencadear do meu furor,
35 Tuon teidät kansakuntien erämaahan, ja käyn siellä oikeutta kanssanne kasvoista kasvoihin.
35 vos conduzirei ao deserto das nações onde, face a face, entrarei em julgamento convosco.
36 Niin kuin kävin oikeutta isienne kanssa Egyptin erämaassa, niin käyn oikeutta teidän kanssanne, sanoo Herra, Herra.
36 Como entrei em demanda com os vossos pais, no deserto do Egito, assim entrarei em demanda convosco - oráculo do Senhor Javé.
37 Panen teidät kulkemaan ruoskan ali ja saatan teidät liiton siteeseen.
37 Eu vos farei passar sob o bastão e reentrar nos liames da aliança.
38 Puhdistan teistä ne, jotka kapinoivat minua vastaan ja luopuvat minusta. Muukalaisuutensa maasta vien heidät pois, mutta Israelin maahan he eivät tule, ja te tulette tietämään, että minä olen Herra.
38 Segregarei do vosso meio os rebeldes e aqueles que contra mim se revoltaram, e os tirarei da terra onde se estabeleceram, e eles não entrarão na terra de Israel. Assim sabereis que sou eu o Senhor.
39 Mutta te, Israelin heimo! Näin sanoo Herra, Herra: Menkää vain ja palvelkaa itse kukin omia epäjumalianne. Mutta vastedes te totisesti kuulette minua ettekä enää häpäise pyhää nimeäni lahjoillanne sekä epäjumalillanne.
39 Quanto a vós, israelitas, eis o que diz o Senhor: ide, servi cada um de vós aos ídolos! Depois disso juro que me escutareis, e não profanareis o meu santo nome por vossas oferendas e vossos ídolos.
40 Sillä pyhällä vuorellani, Israelin korkealla vuorella, sanoo Herra, Herra, siellä he palvelevat minua, koko Israelin heimo, kaikki tyynni, mitä maassa on. Siellä miellyn heihin, siellä otan mielelläni vastaan antimenne, ensi sadon lahjanne ja teidän pyhät lahjanne.
40 É na minha montanha santa, na montanha de Israel - oráculo do Senhor Javé -, é lá que me prestará culto toda a casa de Israel, todos desta nação. Lá vos farei uma acolhida favorável. Lá receberei vossas oferendas e as primícias dos vossos dons, com tudo o que me apresentardes.
41 Niin kuin suloisesti tuoksuvaan uhriin miellyn teihin, kun vien teidät pois kansojen seasta ja kokoan teidät maista, joihin olette hajotetut, ja osoitan teissä pyhyyteni pakanoiden silmien edessä.
41 Em vós deliciar-me-ei com perfume agradável, quando vos tiver arrancado do meio dos povos e reunido fora dos países em que vos acháveis dispersos. Aos olhos das nações, manifestarei em vós a minha santidade;
42 Niin tulette tietämään, että minä olen Herra, kun tuon teidät Israelin maahan, siihen maahan, jonka kättä kohottaen olin luvannut antaa teidän isillenne.
42 e sabereis que eu sou o Senhor, quando vos tiver conduzido à terra de Israel, que jurei dar a vossos pais.
43 Muistatte siellä vaelluksenne ja kaikki tekonne, joilla olette itsenne saastuttaneet, ja teitä inhottaa oma itsenne kaikkien pahojen tekojenne tähden, mitä olette tehneet.
43 Lá reconhecereis vossa má conduta pela qual vos tornastes impuros e sentireis desgosto de vós mesmos, pelo mal que cometestes.
44 Mutta tulette tietämään, että minä olen Herra, kun teen teille tekoni, oman nimeni tähden, en teidän pahan vaelluksenne enkä riettaiden tekojenne ansion mukaan, te Israelin heimo, sanoo Herra, Herra."
44 E sabereis que eu é que sou o Senhor, quando eu proceder convosco em atenção ao meu nome, não em consideração aos vossos erros e vossos costumes corrompidos, ó casa de Israel - oráculo do Senhor Javé!
45 — ausente —
45 A palavra do Senhor foi-me dirigida nestes termos:
46 — ausente —
46 filho do homem, volta-te para a direita e profere um oráculo para o sul, um oráculo contra a floresta do meio-dia.
47 — ausente —
47 Dize à floresta meridional: escuta a palavra do Senhor: eis o que diz o Senhor Javé: vou acender em tuas matas um fogo que devorará toda árvore verde e toda árvore seca. Uma chama ardente, que não se extinguirá, e queimará todos os rostos do sul ao norte.
48 — ausente —
48 Todo ser vivo verá que sou eu o Senhor que acendi esse fogo. Ele não se extinguirá.
49 — ausente —
49 Exclamei então: ah! Senhor Javé, dir-se-á de mim que falo sempre por parábolas!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.