Gênesis 31

CopSahBible2: Sahidic Bible 2 (SM_COPSAHBIBLE2) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ⲁⲓⲁⲕⲱⲃ ⲇⲉ ⲥⲱⲧⲙ ⲉⲛϣⲁϫⲉ ⲛⲛϣⲏⲣⲉ ⲛⲗⲁⲃⲁⲛ ⲉⲩϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲓⲁⲕⲱⲃ ϫⲓ ⲛⲛⲕⲁ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲡⲉⲛⲉⲓⲱⲧ ⲁⲩⲱ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ ⲛⲕⲁ ⲙⲡⲉⲛⲉⲓⲱⲧ ⲁϥϫⲡⲟ ⲛⲁϥ ⲙⲡⲉⲓⲉⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣϥ</ab>
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 — ausente —
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 ... ⲁⲩⲱ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉⲧⲉⲕⲅⲉⲛⲉⲁ ⲧⲁϣⲱⲡⲉ ⲛⲙⲙⲁⲕ</ab>
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 ⲁⲓⲁⲕⲱⲃ ⲇⲉ ϫⲟⲟⲩ ⲁϥⲙⲟⲩⲧⲉ ⲉⲗⲓⲁ ⲙⲛϩⲣⲁⲭⲏⲗ ⲉⲉⲃⲟⲗ ⲉⲧⲥⲱϣⲉ ⲉⲡⲙⲁ ⲉⲧⲉⲣⲉⲛⲉⲥⲟⲟⲩ ⲛϩⲏⲧϥ</ab>
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲩ ϫⲉϯⲛⲁⲩ ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲡϩⲟ ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲓⲱⲧ ϫⲉⲛϥⲛⲙⲙⲁⲓ ⲁⲛ ⲛⲑⲉ ⲛϣⲙⲧⲉⲡⲟⲟⲩ ⲛϩⲟⲟⲩ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲇⲉ ⲙⲡⲁⲉⲓⲱⲧ ⲉⲛⲉϥϣⲟⲟⲡ ⲛⲙⲙⲁⲓ</ab>
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 ⲛⲧⲱⲧⲛ ⲇⲉ ϩⲱⲧⲧⲏⲩⲧⲛ ⲧⲉⲧⲛⲥⲟⲟⲩⲛ ϫⲉϩⲛⲧⲁϭⲟⲙ ⲧⲏⲣⲥ ⲁⲓⲣϩⲙϩⲁⲗ ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲓⲱⲧ ...</ab>
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 — ausente —
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 — ausente —
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 ... ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙⲡⲉⲧⲉⲛⲉⲓⲱⲧ ⲁϥⲧⲁⲁⲩ ⲛⲁⲓ</ab>
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ⲇⲉ ⲉⲣⲉⲛⲉⲥⲟⲟⲩ ⲛⲁϫⲓⲟⲩⲱ ⲁⲓⲛⲁⲩ ⲉⲣⲟⲟⲩ ϩⲉⲛⲛⲁⲃⲁⲗ ϩⲛⲧⲣⲁⲥⲟⲩ ⲁⲩⲱ ⲉⲓⲥϩⲏⲏⲧⲉ ⲛⲉϭⲓⲉ ⲙⲛⲛⲟⲓⲗⲉ ⲛϩⲟ ⲛⲟⲩⲱⲃϣ ⲙⲛⲛⲉⲧⲟ ⲛⲧⲟⲧⲟ ⲙⲛⲛⲁⲩⲁⲛ ⲛⲕⲉⲣⲙⲥ ⲛⲥⲟⲩⲥⲓⲟⲩ ⲛⲉⲩⲃⲱϭⲉ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϫⲛⲛⲉⲥⲟⲟⲩ ⲙⲛⲛⲃⲁⲁⲙⲡⲉ</ab>
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 ⲡⲉϫⲉ ⲡⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⲙⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲁⲓ ϩⲛⲧⲣⲁⲥⲟⲩ ϫⲉⲓⲁⲕⲱⲃ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁⲓ ϫⲉⲟⲩ ⲡⲉⲧϣⲟⲟⲡ</ab>
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 ⲛⲧⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ...</ab>
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 — ausente —
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 — ausente —
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 — ausente —
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 — ausente —
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 — ausente —
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 — ausente —
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 — ausente —
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 — ausente —
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 — ausente —
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 — ausente —
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 — ausente —
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 — ausente —
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 ... ⲁⲕϥⲓ ⲛⲁϣⲏⲣⲉ ⲛⲑⲉ ⲛⲛⲁⲓⲭⲙⲁⲗⲱⲧⲟⲥ ϩⲛⲧⲥⲏϥⲉ</ab>
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 ⲉⲛⲉⲛⲧⲁⲕⲧⲁⲙⲟⲓ ⲇⲉ ⲛⲉⲓⲛⲁϫⲟⲟⲩⲕⲡⲉ ϩⲛⲟⲩⲟⲩⲛⲟϥ ⲙⲛϩⲉⲛⲙⲟⲩⲥⲓⲕⲟⲛ ⲙⲛϩⲉⲛⲕⲟⲩⲕⲙ ⲙⲛϩⲉⲛⲕⲓⲑⲁⲣⲁ</ab>
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 ⲙⲡⲉⲕⲕⲁⲁⲧ ⲉϯⲡⲓ ⲉⲣⲛⲛⲁϣⲏⲣⲉ ⲙⲛⲛⲁϣⲉⲉⲣⲉ ⲧⲉⲛⲟⲩϭⲉ ϩⲛⲟⲩⲙⲛⲧⲁⲑⲏⲧ ⲁⲕⲁⲁⲥ</ab>
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 ⲁⲩⲱ ⲧⲉⲛⲟⲩ ⲟⲩⲛϭⲟⲙ ⲛⲧⲁϭⲓϫ ⲉⲉⲣⲡⲉⲑⲟⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲇⲉ ⲙⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ⲛⲥⲁϥ ⲡⲉⲛⲧⲁϥϫⲟⲟⲥ ⲛⲁⲓ ϫⲉϩⲁⲣⲉϩ ⲉⲣⲟⲕ</ab>
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 — ausente —
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 — ausente —
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 ⲡⲉϫⲉⲓⲁⲕⲱⲃ ⲛⲁϥ ϫⲉⲡⲉⲧⲉⲕⲛⲁϩⲉ ⲉⲛⲉⲕⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲧⲟⲟⲧϥ ⲛⲉϥⲱⲛϩ ⲙⲡⲉⲙⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲛⲉⲛⲥⲛⲏⲩ ⲛⲉⲣⲉⲓⲁⲕⲱⲃ ⲇⲉ ⲥⲟⲟⲩⲛ ⲁⲛⲡⲉ ϫⲉⲁϩⲣⲁⲭⲏⲗ ⲧⲉϥⲥϩⲓⲙⲉ ⲃⲓⲧⲟⲩ ⲛϫⲓⲟⲩⲉ</ab>
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 ⲁⲗⲁⲃⲁⲛ ⲇⲉ ⲃⲱⲕ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲡⲏⲓ ⲛⲗⲓⲁ ⲙⲡⲉϥϩⲉ ⲉⲣⲟⲟⲩ ⲁϥⲉⲓ ⲇⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲙⲡⲏⲓ ⲛⲗⲓⲁ ⲁϥⲙⲟⲩϣⲧ ⲙⲡⲏⲓ ⲛⲓⲁⲕⲱⲃ ⲙⲡⲉϥϩⲉ ⲉⲣⲟⲟⲩ ⲁϥⲉⲓ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲉⲑⲙϩⲁⲗ ⲥⲛⲧⲉ ⲙⲡⲉϥϩⲉ ⲉⲣⲟⲟⲩ ...</ab>
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 — ausente —
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 — ausente —
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 — ausente —
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 — ausente —
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 — ausente —
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 — ausente —
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 — ausente —
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 — ausente —
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 — ausente —
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 — ausente —
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 — ausente —
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 ⲁⲓⲁⲕⲱⲃ ⲇⲉ ϫⲓ ⲛⲟⲩⲱⲛⲉ ⲁϥⲧⲁϩⲟϥ ⲉⲣⲁⲧϥ ⲛⲟⲩⲟⲉⲓⲧ</ab>
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ⲛϭⲓⲓⲁⲕⲱⲃ ⲛⲛⲉϥⲥⲛⲏⲩ ϫⲉⲥⲱⲟⲩϩ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲛϩⲉⲛⲱⲛⲉ ⲁⲩⲱ ⲁⲩⲥⲱⲟⲩϩ ⲉϩⲟⲩⲛ ⲛϩⲉⲛⲱⲛⲉ ⲁⲩⲧⲁⲙⲓⲟ ⲛⲟⲩⲧⲁⲗ ⲁⲩⲟⲩⲱⲙ ⲁⲩⲱ ⲁⲩⲥⲱ ϩⲙⲡⲙⲁ ⲉⲧⲙⲙⲁⲩ ⲉϩⲣⲁⲓ ⲉϫⲙⲡⲧⲁⲗ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ⲛϭⲓⲗⲁⲃⲁⲛ ϫⲉ ⲡⲉⲓⲧⲁⲗ ⲉⲣⲙⲛⲧⲣⲉ ϩⲛ ⲧⲁⲙⲏⲧⲉ ⲙⲛⲧⲉⲕⲙⲏⲧⲉ ⲙⲡⲟⲟⲩ</ab>
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 ⲁⲩⲱ ⲁⲗⲁⲃⲁⲛ ⲙⲟⲩⲧⲉ ⲉⲣⲟϥ ϫⲉⲡⲧⲁⲗ ⲙⲡⲙⲛⲧⲣⲉ ⲓⲁⲕⲱⲃ ⲇⲉ ⲁϥⲙⲟⲩⲧⲉ ⲉⲣⲟϥ ...</ab>
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 — ausente —
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 ... ⲁⲩⲱ ϫⲉⲉⲛⲛⲁⲥⲁϩⲱⲛ ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲛⲉⲛⲉⲣⲏⲩ</ab>
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 ⲉϣⲱⲡⲉ ⲉⲕϣⲁⲛⲑⲃⲃⲓⲟ ⲛⲛⲁϣⲉⲉⲣⲉ ⲏ ⲛⲅϫⲓⲥϩⲓⲙⲉ ⲉϫⲛⲛⲁϣⲉⲉⲣⲉ ⲉⲓⲥϩⲏⲏⲧⲉ ⲙⲛⲗⲁⲁⲩ ⲙⲡⲉⲓⲙⲁ ⲛⲙⲙⲁⲛ</ab>
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 — ausente —
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 ⲉϣⲱⲡⲉ ⲅⲁⲣ ⲁⲛⲟⲕ ⲉⲓϣⲁⲛⲧⲙⲉⲓ ϣⲁⲣⲟⲕ ⲁⲩⲱ ⲛⲧⲟⲕ ϩⲱⲱⲕ ⲛⲅⲧⲙⲉⲓ ϣⲁⲣⲟⲓ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲁⲃⲣⲁϩⲁⲙ ⲁⲩⲱ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲛⲁⲭⲱⲣ ⲉϥⲉⲕⲣⲓⲛⲉ ⲙⲡⲉⲓⲧⲁⲗ ⲙⲛⲡⲉⲓⲟⲉⲓⲧ ϩⲛⲟⲩⲕⲁⲕⲓⲁ ⲁⲓⲁⲕⲱⲃ ⲱⲣⲕ ...</ab>
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 — ausente —
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 — ausente —
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.