Lucas 15

Tachi ak'õre pedee (SJANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ma t'ẽepai Cesar-it'ee impuesto p'epataarã mãik'aapa awaraa k'achia oopataarãda apatap'edaa k'ait'a chejida Jesús pedee ũride.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mapa fariseorã Moisepa p'ãda jarateepataarã ome iru ãpɨte ik'achia pedeejida:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mãpai Jesupa nãga nepɨrɨji jarateeit'ee:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Parãdepema abaapa cien oveja iru bɨ pɨrã mãik'aapa madepema aba atuadaru pɨrã, ¿atabëi-e paik'ã aji, chi apemaarã noventa y nueve ãchi p'anapatamãi chi atuadaida jɨrɨnait'ee unu atarumaa?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Unu atak'ãri, o-ĩapa pɨ ik'ia ɨ̃rɨ jira atap'eda,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 aneeit'ee mãik'aapa pachek'ãri teeda, pɨchi k'õp'ãyoorã t'ɨ̃ p'e atait'ee. Mãpai mãgait'ee: “O-ĩa p'anadáma mɨ oveja atua bada unu atada perã.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Mɨa jara bɨ: Ak'õre truade mãgá ichiaba audú o-ĩadaipata p'ek'au k'achia ooparipa ichia p'ek'au k'achia oopata oo amaak'ãri mãik'aapa Tachi Ak'õrede ijãa beek'ãri. O-ĩara p'anapata ma k'ap'ɨa, o-ĩa p'anadai k'ãyaara noventa y nueve t'ãri pia beerã k'ap'ɨa.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —Wẽrapa p'arat'a tau diez iru bɨpa madepema aba atuadaru pɨrã, ¿lámpara k'oo atap'eda, piak'ãa te jã barremaa bee-e paik'ã unu atarumaa?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Unu atak'ãri, chi k'õp'ãyoorã t'ɨ̃ p'e atait'ee mãik'aapa mãgait'ee: “O-ĩa p'anadáma mɨa unu atada perã p'arat'a tau atuadaida.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Mɨa jara bɨ: Angeleerãpa ichiaba mãgá o-ĩadaipata p'ek'au k'achia ooparipa ichia p'ek'au k'achia oopata oo amaak'ãri mãik'aapa Tachi Ak'õrede ijãa beek'ãri.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesupa ichiaba nãga nepɨrɨji jarateeit'ee:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ewari aba chi k'ũtrãara badapa mãgaji chi ak'õremaa: “Ak'õre, teepáde aji, mɨ eerepema net'aa pɨ piuk'ãri atabëiit'ee bɨdepema.” Mãga ooji chi ak'õrepa. Ma k'ũtrãa eerepema net'aa teeji irumaa.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Maap'eda ma warra t'ẽepemapa ichi eerepema net'aa p'e atap'eda, netok'ooji mãik'aapa ma p'arat'apa t'ɨmɨ́ wãji awaraa todee. Mama p'arat'a pariatua gasta wãpachi mãik'aapa jõt'aaji ichia oo k'iniata oo bɨpa.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ma awara p'arat'a jõma jõdaik'ãri, at'apai jarra oojida ma eujãde. Maperã jarra choomaa beeji.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Mapa wãji mimia jɨrɨde ma eujãdepema eperãmaa. Ma eperãpa pëiji sinaarã jɨ̃ade.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Audú jarrapa bi jãwaa k'inia bapachi sinaarã chik'opa. Mamĩda apidaapa nek'opidak'aa paji.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Mãpai k'ĩsia beeji: “Mɨ ak'õre tede mimiapataarã chok'araarãpa nek'odait'ee iru p'anɨda aji. ¡Jõdee mɨ nama jarrapa piu wã!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mɨ ak'õremaa wãit'eeda aji. Panak'ãri, nãga jarait'eeda aji: Ak'õre, mɨa p'ek'au k'achiata ooji Tachi Ak'õre k'ĩrapite mãik'aapa pɨ ãpɨte.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Waa pɨchi warrak'a mɨ iru banáaji. Jĩp'a pɨchi mimiaparik'a iru báji anait'ee.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Maap'eda cheji chi ak'õre temaa.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Mãpai chi warrapa mãgaji: “Ak'õre, mɨa p'ek'au k'achiata oojida aji, Tachi Ak'õre k'ĩrapite mãik'aapa pɨ ãpɨte. Waa pɨchi warrak'a iru banáaji. Jĩp'a pɨchi mimiaparík'ata iru báji.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mamĩda chi ak'õre audú o-ĩa bada perã, mãgaji chi mimiapataarãmaa: “P'aru pipɨara bɨta atanátɨ mãik'aapa jɨ̃ bɨ́tɨ. Ichiaba ichi juade sortija jɨ̃ bɨ́tɨ mãik'aapa ichi bɨɨrɨde chancla jɨ̃ bɨ́tɨ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Anéetɨ p'ak'a poreera bɨta mãik'aapa peet'áatɨ. ¡K'odait'ee mãik'aapa pëiradait'ee!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 ¡Mɨ warra piu pɨk'a bada waya chok'ai bɨ! ¡Chi atua pɨk'a bada unu atajidapɨ!” Mãpai fiesta oojida.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Mãɨmisa chi warra naapema ne-uu k'ãide baji. Teedaa chek'ãri, ũri cheji o-ĩa pëira para bɨ.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Mapa mimiapari aba t'ɨ̃ ataji mãik'aapa iidiji: “¿Sãga jõnɨma?” aji.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Mãpai ma mimiaparipa mãgaji: “Pɨ ɨ̃pema pachejida aji. Pɨ ak'õrepa p'ak'a poreera bɨta peepiji, iru k'ap'ɨa k'ayaa wẽe pacheda perã.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Mãga ũrik'ãri, chi ɨ̃pema ne-uu k'ãideepa cheda k'ĩraudachi mãik'aapa teedaa t'ĩuamaa beeji. Maperã chi ak'õre taawaa uchiaji enenee pedeede t'ĩumerã.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Mamĩda chi warrapa mãgaji chi ak'õremaa: “Pɨa k'awa bɨda aji, mɨ taarã mimiadoo. Ichita k'ĩra jĩp'a oodoo pɨa jaradak'a. Mamĩda mɨmaa tee-e paji cabra chak'e pida, o-ĩa nek'omerã mɨchi k'õp'ãyoorã ome.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Jõdee pɨ warra pacheda-it'eeta peepiji p'ak'a poreera bɨ, jõma pɨchi p'arat'a teeda jõt'aaji mĩda prostitutaarã ome.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ’Mãpai chi ak'õrepa p'anauji: “Warra, pɨ ichita mɨ ome bapari. Net'aa jõmaweda mɨa iru bɨ përé.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mamĩda ɨ̃rá o-ĩa p'anadaipia bɨ pɨ ɨ̃pema piu pɨk'a bada chok'ai bairã; chi atua bada unu atadap'edaa perã.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.