Marcos 4

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋii nɛ Yesu miira mu hɔŋ Galilii muga-la niiŋ a didagɛ niaa. Niaa yugɛ a ku gollu chu. Ba si yuga ŋii nɛ, u sii mu juu liiŋ daboro tuɔŋ a hɔŋ liiŋ tuɔŋ. Ka nialiŋ hɔŋ muga niiŋ.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ŋii nɛ u magɛ namagaba a dagɛba wiaa yugɛ. U namagaba-la dɔŋɔ nɛ ŋla: U si,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Má jegile nii mi teeŋ. Baal kubala nɛ sie a kɛŋ u ku-doho kaa lii duu misɛ.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 U síi misɛ ŋii, ku-doho-la dɔŋsuŋ tel woŋbiiŋ tuɔŋ. Diibiisiŋ ku tuɔsa dii.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 — ausente —
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 — ausente —
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Ku-doho-la dɔŋsuŋ ma tuu tel sɔsuŋ tuɔŋ a nyu. Sɔsu-la ma nyu a nyagɛba kpu. Ba bi wasa.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Ku-doho-la dɔŋsuŋ ma lii tel tiŋtee-zɔmuŋ lɛ a nyu a waa a wasɛ woruŋ. Dɔŋsuŋ hɛ biee mara ari fii fii, dɔŋsuŋ ma mahiŋ batori batori, dɔŋsuŋ ma zɔlɔ zɔlɔ.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Yesu magɛ namaga-la dɛrɛ, ŋii nɛ u bul, “Digilaa tiŋŋaa, má wuoli ma digilaa a nii wiaa deeŋba.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ŋii nɛ nialiŋ viiri. Aŋ ka Yesu duŋduŋa hɔŋ. U haritooroo ari nialiŋ si kpagɛ dimɛ, ba ku piɛsɛ namagaba-la bubuɔsaa.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ŋii nɛ u bula piba a bul, “Ma niaa deeŋba nɛ Wia dagɛ u kuorii-la bubuɔŋ pa. Ama ni-kaanaa-na kala, namagaba nɛ u yie kaa didagɛba.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Ŋii nɛ ba yie jegili jegili aŋ bi ba bubuɔsaa wuo jiŋ, a bira nyilimi nyilimi aŋ bi kuŋ-kala ma wuo na. Di ba nɛ fa jiŋ ba bubuɔsaa, ba fa jaŋ birima to Wia, di u joŋ ba haachɛba chɛba.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba a bul, “Ma bi namaga deeŋ bubuɔŋ jiŋ? Ɛɛ nɛ saa ma jaŋ ŋaa a jiŋ namagaba kala bubuɔsaa?” aŋ dagɛ namaga-la bubuɔŋ. U si,
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 “Baal-la síi du̱u kiaa, u nagɛ Wia niiŋ wiaa nɛ u kaa lii di u du̱u ŋii.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Kialiŋ si tel woŋbiiŋ lɛ nɛ ŋaa nialiŋ si yie nii Wia niiŋ wialiŋ. Di ba nii wialiŋ dɛrɛ, Sitaani yie guu kɔ a kɛŋ wii-la a liiri ba tuɔsaa lɛ.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Kialiŋ ma si tel kpaginyiliŋ nyuŋ nɛ ŋaa nialiŋ si yie nii Wia niiŋ wialiŋ a guu laa wialiŋ dii ari tuɔtɔruŋ.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ama ba bi bɔyɛ kɛnɛ a nagɛ kialiŋ naapoloo si bi tiŋteeŋ jua. Ba jaŋ sɛi wii-la a tou mu magɛ ŋii. Di hɛɛŋ nɛ juuba, koo di ba to naasiŋ dudɔgisɛba a tiŋ wii-la wiaa, ba tuɔŋ lii wii-la lɛ. Ba joŋo ta.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 — ausente —
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Kialiŋ ma si tel tiŋtee-zɔmuŋ lɛ ma nɛ ŋaa nialiŋ si yie nii Wia niiŋ wialiŋ. Ba nii wialiŋ a laa hɛ ba tuɔsaa lɛ a kɛŋ doho, dɔŋsuŋ mara ari fii fii, dɔŋsuŋ mahiŋ batori batori, dɔŋsuŋ zɔlɔ zɔlɔ.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Ŋii nɛ Yesu bira bul, “Ŋ níi chɛ pulumuŋ a chol chaaniŋ ku juu dia, ŋ jaŋ kɛŋ gbaŋa a chu tɔɔ? Koo ŋ jaŋ joŋo kii godo bubuɔŋ? Ai, ŋ jaŋ joŋo kii kua nyuŋ duu chaanɛ.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Wu-faali tuo, see duu ku lii di-jaliŋ. Wii-kala si hɛ birimiŋ tuɔŋ ma jaŋ ku lii pulumuŋ.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Digilaa tiŋŋaa, má wuoli ma digilaa a nii.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 U bira bula piba a bul, “Má fiɛlɛ ma siaa woruŋ ari wialiŋ ma síi nii. Ŋii titia ma si to ma dɔŋsuŋ tiŋŋaa lɛ, ŋii titia nɛ Wia ma jaŋ joŋo toma lɛ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nii-la kala síi to Wia niiŋ wiaa, Wia jaŋ faasa pɛu lɛ duu to woruŋ. Nii-la ma si bi Wia niiŋ wiaa ka to, Wia bi jaŋ pɛu lɛ. U si pɛu lɛ mua-la maa, u jaŋ laa u kua.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 U bira bula piba a bul, “Wia kuorii-la nagɛ ari nia si sie a mu di u du̱u kiaa baga lɛ nɛ.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Taŋ biri u miira mu piŋ. Taŋ pul u bira sii. Tapulaa baŋmɛnɛ u sie di kialiŋ nyua a waa, ka u bi jiŋ ba si ŋaa ŋii a nyu.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ba yie nyu ba titia lɛ a waa a hɛ nyuŋ a bii ba titia lɛ.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Ba bia, u ŋaa ba joŋ sia a kaa mu kuŋ.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ŋii nɛ Yesu bira piɛsɛba a bul, “Bɛɛ nɛ la jaŋ joŋ Wia kuorii-la a magisɛ? Wu-bɛɛ nɛ la jaŋ kaa dagɛ u bubuɔŋ?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 U nagɛ ku-doho kubala ba síi yirɛ masitad nɛ, ba yie joŋ a du̱u. Baa du̱u, di u bi wii maga. U nɛ muuro kii ku-doho-na kala si hɛ dimɛ.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ba nɛ du̱u dɛrɛ, u nyu. U yie sii waa a ŋaa tia a kii baga ku-duuloo kala kala. U naakelee yugɛ. Diibiisiŋ yie ku sagɛu lɛ a saa ba dɛlliŋ dimɛ.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu magɛ namagaba a yugɛ a didagɛ niaa. U yie didagɛba a magɛ ŋii ba si jaŋ wuo laa a hɛ ba nyuŋ lɛ nɛ.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 U yie bi sɛi duu bul wii-kala polli see u magɛ namaga. Ama ba di u haritooroo duŋduŋa nɛ hɔnɔ, u yie dagɛ namagaba-la bubuɔŋ a piba nɛ.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Chɛɛ-la titia didaaniŋ u bula pi u haritooro-la a bul, “Má leŋ di la chol muga cholo.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ba ta ni-daŋ-la kala ba viiri, aŋ ku juu liiŋ daboro-la u fa si hɔnɔ a kɛnu baa mu. Liiŋ daborusuŋ dɔŋsuŋ ma nɛ hɛ dimɛ a mumu.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ŋii nɛ di pel-duo kubala suomo ŋiŋaa a ku ŋmoo liiŋ hɛ liiŋ daboro-la lɛ u chichɛ duu su̱.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Ama Yesu fa piŋ doŋ nɛ daboro-la hariŋ a yelli nyu-yelle. Ba ku chisu a bula pu a bul, “La kuhiaŋ, ŋ bi jiŋ di laa chɛ la suu nɛɛ?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ŋii nɛ u sii doŋ lɛ a kpia pel-la lɛ a bula pi muga-la maa duu fiɛla piŋ. Pel-la kɛrɛ, ka leriŋ kala ŋaa fuii.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ u haritooro-la a bul, “Bɛɛ nɛ tii fawulluŋ kɛŋma? Ma ha bi yarida ŋaa?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ŋii nɛ fawulluŋ kɛŋba woruŋ, ba pipiɛsɛ dɔŋɔ, “Kubɛɛ nɛ saa paala ŋaa nia deeŋ? Peliŋ ari mugisuŋ kala tuto u niiŋ.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.