Atos 22

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋii nɛ u bula piba a bul, “Mi nyimmaba ari mi naaŋbiiriŋ, má jegile nii wii-la mi si kɛnɛ di mi bula laa mi titia.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ba si nia duu bul wiaa ari ba yiikoro, ba kala ŋaa fuii. Ŋii nɛ Pɔɔl bul,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Mi ŋaa Ju̱u tiina nɛ. Ba lulmi Taasis lɛ, Siliisia tiŋteeŋ. Mi haŋbiiriŋ lɛ nɛ ba kɛŋmi kaa kɔ daha a beŋmi. Gamiilial nɛ dagɛmi. U dagɛmi la naabalimaba woŋbii-la ba síi to ari siifiɛsiŋ. Mi tou woruŋ a joŋ mi titia pi Wia, ari ma ma si hɛ daha jiniŋ si ŋaa ŋii.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Mi ma to a dɔgisɛ nialiŋ fa síi to Yesu woŋbii-la a chichɛ di mi kpuba. Mi ŋaa ba kɛsɛba vɔɔba a kɛŋba tɔ dia, baalaa ari haalaa kala.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Nialiŋ si kpu pusuŋ a pipi Wia kuhiaŋ, ari kuhiasi-la kala si yie hilime vuvuurɛ wiaa ma jaŋ wuo bula pima ari wiiŋ deeŋ mi si bula ŋaa wutitii nɛ. Ba ŋmuŋsɛ tenniŋ pimi di mi kaa mu Damaasikas a joŋo pi Ju̱u timma-la si hɛ dimɛ. Ba ŋaa ŋii di mi wuo kɛsɛ nialiŋ si laa Yesu wiaa dii dimɛ a vɔɔba, a kaa kɔ Jerusalɛm a dɔgisɛba daha.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Ŋii nɛ Pɔɔl bira bul, “Mi si lii joŋ woŋbiiŋ aa mu Damaasikas a mu kpagɛ taŋ-la ari wiihɛi-siesee, pulumuŋ guu lii wia nyuŋ a faasa chaana hɛmi lɛ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Mi tuu tel tiŋteeŋ aŋ nii nii-la yiikoro duu bul mi teeŋ a bul, ‘Sɔɔl, Sɔɔl, bɛɛ nɛ tii ŋ to mi naasiŋ a dudɔgisɛmi ŋla?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ŋii nɛ mi piɛsɛ, ‘Kubɛɛ nɛ, tiina?’ Yiikori-la bul, ‘Mi-na Yesu si lii Nazarɛt, nii-la ŋ síi to u naasiŋ a dudɔgisɛ.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 La di nialiŋ fa síi vɛŋ, ba na puluŋ-la, aŋ bi nii-la fa síi bul wiaa mi teeŋ yiikoro nia.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ŋii nɛ mi piɛsɛ, ‘Mi ŋii mi Tiina?’ Mi Tiina bira bul, ‘Sii juu Damaasikas. Dimɛ ba jaŋ dagiŋ wii-la kala mi si liisiŋ di ŋ ŋaa.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Puluŋ-la chuulɛ mi siaa, mi bira bi naa, ŋii nɛ la di nialiŋ fa síi vɛŋ kɛŋ mi nisiŋ lɛ a lɛrɛ juu Damaasikas.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Baal kubala fa hɛ dimɛ, baa yirɛ Ananayas. U faa fá Wia nɛ a tuto wialiŋ Moosis fa si ŋmuŋsa bil di niaa tuto. Ju̱u timma-la kala fa si hɛ Damaasikas lɛ zizilu.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 U kɔ mi teeŋ a chiŋ mi sɛmɛ a bula pimi a bul, ‘Mi naaŋbii Sɔɔl, kɛŋ ŋ siaa suri.’ Bua-la titia lɛ mi siaa suri, mi bee nau.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ŋii nɛ Ananayas bula pimi a bul, ‘Wia-la la di la naabalimaba síi to nɛ liisiŋ di ŋ jiŋ wii-la u síi chɛ di ŋ ŋaa. U leŋ ŋ na Wia Tuɔ-pul Tiina a nii u yiikoro maa u si bul wiaa piŋ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ŋ jaŋ ŋaa u siada tiina, a bula pi niaa wii-la ŋ si nia aŋ pɛ naa.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Bɛɛ nɛ saa tii ŋ hɔnɔ dieni? Sii mu a leŋ di ba foŋ Wii-chuɔlɛ liiŋ a fo ŋ haachɛba ta Yesu doluŋ lɛ.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ŋii nɛ mi miira mu Jerusalɛm a juu Wia-dia a chuchuɔlɛ Wia. Mi síi chuɔlɛ Wia ŋii,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 mi na la Tiina Yesu ari duosoo tuɔŋ. U bula pimi a bul, ‘Sii lii Jerusalɛm lɛ lima, bɛɛ wiaa nialiŋ si hɛ daha bi jaŋ sɛi mi wialiŋ ŋ si jaŋ bula piba.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ŋii nɛ mi bula pi Yesu a bul, ‘Mi Tiina, ba jima woruŋ di lee-na kala mi si mua, mi yie juu Wii-chuɔlɛ diisiŋ a kɛsɛ nialiŋ si laa ŋ wiaa dii dimɛ, a ŋmooba aŋ kɛŋba tɔ dia.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Bua-la lɛ ba si kpu Sitiiviŋ, nii-la fa si ŋaa ŋ siada tiina a bul ŋ wiaa pipi niaa, mi-na Pɔɔl ma fa hɛ dimɛ a sɛi di ba kpuu. Ba síi kpuu, mi nɛ fa pɔ niaa deeŋba gɛnniŋ ba si wuro, aŋ ka ba kpuu.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ŋii nɛ mi Tiina bula pimi a bul, ‘Sii daha, mi jaŋ timiŋ di ŋ mu di-bolii, nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa leriŋ.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pɔɔl fa síi bul wiaa ŋii, nialiŋ kala fa jegile nii. Ama u si bul wiiŋ deeŋ, ba bira suomo ŋaa goŋ a bul, “Má kpu ni-tɔɔŋ deeŋ, u bi maga duu hɛ dunia lɛ.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ba ŋiŋaa goŋ, aŋ kɛŋ ba gɛnniŋ kpikpesi a ŋaa hagila yuyuo.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ŋii nɛ Rom laali-yuoroo kuhiaŋ-la bul di laali-yuoro-la kɛŋ Pɔɔl kaa juu laali-yuoroo dii-duo-la. U si di ba viiru aŋ piɛsa na wii-la si tii ba kala lii u hariŋ aŋ ŋiŋaa goŋ ŋla.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ŋii nɛ ba vɔbu di ba viiru. Ba síi chɛ di ba viiru, Pɔɔl piɛsɛ laali-yuoroo kuhiaŋ-la fa si chiŋ dimɛ a bul, “U maga di ba viirɛ nuu si ŋaa Rom tiina aŋ bi u sariya die, a dagu u wu-cheeliŋ koo?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 U si nii wii-la Pɔɔl si bula, u ma bira mu u kuhiaŋ teeŋ a bula pu a bul, “Bee na ŋ síi chɛ di ŋ ŋaa wii-la, baal-la ŋaa Rom tiina nɛ.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ŋii nɛ laali-yuoroo kuhiaŋ-la titia sii kɔ Pɔɔl teeŋ a piɛsu, “Ŋ ŋaa Rom tiina nɛɛ? Bula pimi.” Ŋii nɛ Pɔɔl si, “Oo.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Laali-yuoroo kuhiaŋ-la ma bul, “Mi ma ŋaa dɔŋɔ nɛ. Mi ta ti̱ŋ moribiee yugɛ nɛ aŋ-na ku ŋaa Rom tiina.” Ŋii nɛ Pɔɔl si, “Ba paala lulmi di mi ŋaa Rom tiina nɛ.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ŋii nɛ nialiŋ fa síi chɛ di ba viirɛ Pɔɔl aŋ piɛsu, ba suusa lii u teeŋ lima lima. Laali-yuoroo kuhiaŋ-la si ku jiŋ ari Pɔɔl ŋaa Rom tiina nɛ, ka u ŋaa ba kɛŋ chɔrumɔɔ kaa vɔbu, fawulluŋ kɛnu maa.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ŋii nɛ laali-yuoroo kuhiaŋ-la chichɛ duu sɛnɛ jiŋ wii-la si tii Ju̱u tiŋŋaa bubul Pɔɔl teeŋ ŋii. U taŋ si pula u ŋaa ba kɛnu puri, a ŋaa nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari kuhiasi-la si yie hilimi a vuvuurɛ wiaa ku hilimi. Ba si hilimi ŋii, u kɛŋ Pɔɔl kaa lii a ŋaa u chiŋ ba sipaaŋ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.