Mateus 21
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ gyɩ aa ko kɩ kpaga Gyerusalɛm, a ko pele Bɛtifage aa we Olivi dogimo nyuu tɩyaŋ, Yesu lɩɩ ʋ hatɩnna hʋ tɩyaŋ balɩya a tɩŋ ba a baa, “Ma mʋ tɔɔ hʋ aa we ma sɩya.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ, ma sɩ na kokumo bee ʋ biye dɩ ba vʋwa sɩgɩ. Ma puri kaŋ ko tɩya ŋ.
2 com a seguinte ordem:
3 Dɩ nal buloŋ nɛ ko pɩyɛsɩ ma, ma basɩ tɩya ʋ anɩɩ ma Tɩɩna rɛ aa kyɛ. Ʋ sɩ leŋ dɩ ma kaŋ ko lagɩ.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Wɩɩ no yaa dɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal kɩdɩgɩ tɩyaŋ basɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Ʋ gyɩ baa,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ mʋ a yaa wɩɩ hʋ Yesu aa basɩ tɩya ba.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ba mʋ kaŋ kokumo hʋ bee ʋ biye a ko kpa ba gannɩ dɔbɔ kokumo hʋ abee ʋ biye nyuu tɩyaŋ, Yesu gyɩŋ.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Nɩgyamaa mɛ gyɩ kpaa ba gannɩ a gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka ba badɔmɔŋ mɛ gyaa paaponni a mɛ kaŋ ko lɩɩ gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Nɩgyamaa hʋ aa laa Yesu sɩya abee nala hʋ aa tɩŋa ʋ hal piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a kɩ dannɩ ʋ a baa, “Tabarikala! Deviti nihii! Wɩɩsɩ sɩ pɛ nal hʋ aa ko á Tɩɩna feŋ tɩyaŋ. Ma leŋ dɩ á dannɩ Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Yesu aa mʋʋ gyʋʋ Gyerusalɛm, bee hʋ buloŋ dɔŋ. Ɛɛ rɛ nala kɩ pɩyɛsɩ a baa, “Kɩbee rɛ nyɛ?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ɛɛ rɛ nɩgyamaa hʋ baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal Yesu aa lɩɩ Nazarɛti aa we Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ gɛɛ.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ɛɛ rɛ Yesu sii mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ gyaŋwuwo, dɩ nala badɔmɔŋ gyɩ we doŋ a kɩ yallɩ kɩna, badɔmɔŋ mɛ kɩ yɔbɔ kɩna. Yesu kile ba buloŋ ta ba lɩɩ. Baala badɔmɔŋ mɛ gyɩ we doŋ a kɩ warɩ molbiye. Yesu ŋmaa ba teebʋlsɩ lo. Badɔmɔŋ mɛ gyɩ aa yallɩ kokosi, ʋ ŋmaa ba mɛ kpasɩnɩ kyige.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ba saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ a baa dɩ Wɩɩsɩ baa, ‘Ŋ dɩya sɩ yaa lee hʋ nala aa sɩ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ rɛ’, aŋka ma kɛ mɩɩgɩ kaŋ bɩrɩmɩ gaala dɩya.”
13 Ele lhes disse:
14 Ɛɛ rɛ nyʋlɩma abee gbarɩga ko Yesu lee Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩbɩ ba.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Amɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ aa naa wɩmagɩla hʋ ʋ aa yaa, a bɩl na gɛɛ biibiisi aa yaa kyagɩŋsɩ a kɩ dannɩ ʋ a baa “Tabarikala! Deviti nihii!” Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ gyaŋwuwo tɩyaŋ, ba baaŋ sii.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Ɩ nɩɩ wɩya hʋ biisi hʋ aa basɩ rɛ?” Yesu baa, “Ŋ nɩya rɛ.” Ɛɛ rɛ Yesu mɛ pɩyɛsɩ ba abaa, “Ma bɩ karɩmɩ Wɩɩsɩ teŋ lee hʋ ba aa saba a baa
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Doŋ nɛ Yesu leŋ ba aŋ sii mʋ pɩŋ Bɛɛtani tɩyaŋ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ʋ sɩya aa gballa kyɩkyʋwala, Yesu mɩɩgɩ sii kɩ mʋ Gyerusalɛm. Ŋmanɩɩ tɩyaŋ, losi kana ʋ.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ʋ naa tutogo dɩ ʋ sɩŋ ŋmanɩɩ hʋ nyʋwa tɩyaŋ. Ʋ mʋ gyʋʋ tutogo hʋ memii a wil nyuu deŋ dɩ nɔnɔ tuwo, see paaponni dʋŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya tutogo hʋ a baa, “A lɩɩ gyɩnaŋ kɩ mʋ, ɩ bɩl bɩ sɩ nɔnɔ.” Tutogo hʋ pirigi sʋba haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ʋ hatɩnna hʋ aa naa wɩɩ no, ʋ yaa ba wɩkperii. Ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Ɛɛ rɛ tɩya hʋ pirigi sʋba lagɩ gɛɛ?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ mamaa rɛ kɔnɩ laa Wɩɩsɩ di, a bee yaa sige, ma mɛ sɩ wuwo yaa wɩɩ no ŋ aa yaa tutogo hʋ. Nyɛ mɛ dʋŋ yaŋ daa, amɛ ma sɩ paalɩ wuwo basɩ tɩya dogimo no aa sɩna, a baa, ‘Sii a mʋ tele mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ dɩ ʋ kɔnɩ sii mʋ tele.’
21 Então Jesus disse:
22 Kɩna hʋ buloŋ ma aa sʋla Wɩɩsɩ a kɩ kyɛ, dɩ mamaa rɛ laa Wɩɩsɩ di, ma sɩ na ba.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yesu aa mɩɩgɩ mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal gyaŋwuwo hʋ, a kɩ daga nala, doŋ nɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma bee-nɩhɩyasɩ buloŋ sii ko ʋ lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Aŋnɛ rɛ tɩya ɩ dee ɩ kɩ yaa wɩya no buloŋ?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ mɛ sɩ pɩyɛsɩ ma wɩdɩgɩ. Dɩ mamaa rɛ ko lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ, ŋ mɛ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋ dee ŋ kɩ yaa wɩya no buloŋ.”
24 Jesus respondeu:
25 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ rɛ tɩya Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ dee ʋ gyɩ kɩ fo nala wɩɩkyʋwalnɩɩ? Ʋ dee hʋ gyɩ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ koo ʋ lɩɩ nihuwobiŋ lee rɛ?” Ʋ aa basɩ gɛɛ, ba piili kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ basɩ tɩya ʋ? Dɩ ámaa rɛ basɩ tɩya ʋ a baa dɩ Wɩɩsɩ lee rɛ ʋ lɩɩ, ʋ sɩ pɩyɛsɩ ma a baa, ‘Bee rɛ yaŋ tɩŋ á bɩ laa wɩya hʋ Gyɔɔŋ aa basa di?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Dɩ ámaa rɛ bɩl baa dɩ ʋ lɩɩ nihuwobiŋ lee mɛ rɛ, nɩgyamaa no buloŋ bee leŋ ma. Beewɩya ba buloŋ gyɩ laa di anɩɩ Gyɔɔŋ gyɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya Yesu a baa, “Á bɩ gyɩma.” Nyɛ rɛ Yesu mɛ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, ŋ mɛ bɩ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋ dee ŋ wuwo kɩ yaa wɩya no buloŋ.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ɛɛ rɛ Yesu maga namaga a tɩya Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we doŋ a kaŋ ʋ biibaala balɩya. Ʋ sii mʋ ʋ biihɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ biye, mʋ baga gyɩnaŋ a tʋŋ tʋma.’
28 Jesus continuou:
29 Ɛɛ rɛ biye hʋ baa, “Ŋ bɩ sɩ wuwo mʋ.” Amɛ gɛɛ hal tɩyaŋ, ʋ bɩrɩmɩ ʋ hakɩla aŋ sii mʋ baga hʋ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ɛɛ rɛ ʋ mʋ a basɩ ɛɛ tɩɩ tɩya haŋbiye hʋ tɩɩna mɛ, ʋ laa nyʋwa weliŋ anɩɩ ʋ sɩ mʋ baga hʋ aŋ vɩya mʋyɩ.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Biisi no balɩya tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ tɩŋ ʋ kuwo hʋ nyʋwa?” Doŋ nɛ ba basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ biihɩyawʋ rɛ tɩŋ ʋ kuwo nyʋwa. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, lampolaala abee gyaŋtɩrɩsɩ laa sɩya kɩ gyʋʋ wɩɩsɩ koro hʋ rɛ ma tɩyaŋ.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Beewɩya Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ ko daga ma wɩtɩɩ ŋmanɩɩ hʋ rɛ ma aa sɩ tɩŋa, aŋka ma bɩ laa ʋ wɩya di, amɛ lampolaala abee gyaŋtɩrɩsɩ kɛ laa ʋ wɩya di rɛ. Abee ma aa naa gɛɛ hʋ ba aa laa ʋ wɩya di buloŋ, amɛ ma kɛ bɩ bɩrɩma ma hakɩllɩ a laa ʋ wɩya di.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ biŋ ʋ baga a pɔ kɩna badɔmɔŋ aa kaŋ nɔŋkyɩga a kɩɩ gɛɛ anɩɩ kyʋkyɔyɩ, ba kɩ yɩrɩ girepisi. Ʋ yaŋ lɩga baga hʋ gol baŋ, a hulo bʋwa baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kyaga tɩɩnɔnɔ hʋ nɩɩ kɩ we (beewɩya ba kpaa ba nɔnɔ kɩ kyɔ sɩŋ nɛ). Ʋ gyɩ saa salnyuu dɩɩbiye mɛ rɛ, dɩ ba hɔŋ ʋ salnyuu tɩyaŋ a kɩ pɔ baga hʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ paa nala a we baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kɩ tʋma. Ka ʋ sii kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ.
33 Jesus disse:
34 Tɩɩnɔnɔ hʋ tɔrɩɩ saŋa aa ko pele, ʋ tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna dɩ ba mʋ baga tʋŋtʋnna hʋ lee a laa ʋ tɩɩnɔnɔ tol ko tɩya ʋ. Nyɛ rɛ ba mʋ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ba kasɩ ba a ŋmaa kɩdɩgɩ, a kpʋ kɩdɩgɩ, aŋ yaga kɩdɩgɩ hʋ mɛ abee bʋwa.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ɛɛ rɛ baal hʋ bɩl marɩ tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna badɔmɔŋ aa tee laasɩya nala hʋ. Ba yaa ba mɛ gɛɛ tɩɩ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ba kateŋsi tɩyaŋ ʋ tɩŋ ʋ biye tɩɩ. Ʋ bɩɩna anɩɩ dɩ ʋ biye tɩɩ kɛ rɛ mʋwa, ba sɩ tɩya ʋ gyɩrɩma.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Amɛ tʋŋtʋnna hʋ aa naa biye hʋ, ba basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko sʋba, biye no rɛ sɩ di ʋ kyaŋ. Ma leŋ dɩ á kpʋ ʋ. Dɩ ámaa rɛ kpʋ ʋ, ámaa rɛ sɩ mɩɩgɩ tɩŋ ʋ kɩna hʋ buloŋ.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Doŋ nɛ ba kaŋ biye hʋ a kpʋ ʋ, aŋ kpa ʋ yuwo ta baga hʋ hal.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ba aa maga nyɛ, dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko, ɛɛ rɛ ʋ sɩ yaa baga tʋŋtʋnna no?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ʋ sɩ ko a kpʋ nɩbɔmɔ no aŋ kpa baga hʋ a tɩya nɩdʋŋsɩ, nala hʋ aa sɩ kɩ tɩya ʋ ʋ tɩɩnɔnɔ tol, dɩ ba tɔrɩɩ saŋa rɛ ko pele.”’
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ aa nɩɩ namaga hʋ abaa, “Ma bɩ karɩmɩ Wɩɩsɩ teŋ hʋ lee hʋ ba aa baa,
42 Jesus então perguntou:
43 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Wɩɩsɩ sɩ kaŋ ʋ koro hʋ laa ma lee, a kpa tɩya nala hʋ aa sɩ tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa weliŋ a kɩ yaa wɩya hʋ aa sɩ daga anɩɩ ba we wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ nɛ.
43 E Jesus terminou:
44 Nal hʋ aa tele bʋyɩ no nyuu, ʋ tɩɩna sɩ kyɔrɩsɩ kyɔrɔkyɔrɔ. Dɩ bʋyɩ no mɛ rɛ ko tele nal buloŋ nyuu, ʋ sɩ kyaŋɩsɩ ʋ tɩɩna kyaŋa kyaŋa.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Farasiima aa nɩɩ Yesu aa maga namaga hʋ, ba gyɩma anɩɩ ba wɩya rɛ ʋ kɩ basɩ gɛɛ.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ɛɛ rɛ ba kɩ lʋga dɩ ba kana ʋ tɔ dɩyaŋ. Amɛ ba fa aa fá nɩgyamaa hʋ aa we doŋ nɛ, beewɩya nɩgyamaa hʋ kpaa Yesu anɩɩ ʋ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.