Marcos 8
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARC
1 Saŋa kɩdɩgɩ nɩgyamaa bɩl ko laŋŋɩ ʋ lee tɩyaŋ nɛ. Ʋ kyɛtoo kyɛɛ dɩ ba bɩl bɩ kaŋ kɩdiiliye dɩ ba di. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ hatɩnna hʋ a basɩ tɩya ba a baa,
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Ŋ aa naa nala hʋ sikii kana ŋ nɛ. Ba aa we ŋ lee ʋ kyɛyɛ boto rɛ nyɛ, dɩ ba bɩ dii kɩŋ buloŋ.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Dɩ ba aa rɛ bɩ dii kɩŋ buloŋ, ka dɩ ŋ baa dɩ ba mɩɩgɩ, ba sɩ mʋ yiyegi ŋmanɩɩ tɩyaŋ, beewɩya ba badɔmɔŋ lɩɩ liboliye rɛ.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɛɛ rɛ ɩ sɩ yaa a na kɩdiiliye dɩ nala no buloŋ di vɔgɔ ɔhɔ no tɩyaŋ?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Ʋ pɩyɛsɩ ba abaa, “Paanʋʋ baŋmɛ rɛ we doŋ?” Ba baa, “Kɩna bapɛ.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ɛɛ rɛ ʋ leŋ nala hʋ tuu hɔŋ taŋha, ka ʋ mʋ paa paanʋʋ hʋ bapɛ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ, aŋ kaŋ lɔgɔ lɔgɔ a tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba laa kpaa nala hʋ. Ba laa kpaa ba.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Dɩ ba kaŋ fuwonamɩɩsɩ mɛ baŋmana. Ʋ kpa ba mɛ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, aŋ leŋ ʋ hatɩnna hʋ laa kpaa nala hʋ buloŋ.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Nal buloŋ di a vɔgɔ, ka ba paa kɩkaalɩya hʋ a su simbiisi bapɛ.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Nala hʋ fa aa dii kɩna hʋ pele nala tusi bʋnaa.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ɛɛ rɛ ʋ ta ba, aŋ kaŋ ʋ hatɩnna hʋ ba mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ a mʋ Dalmanuta paalʋʋ.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ sii ko Yesu lee, a kɩ pɩyɛsɩ ʋ wɩya. Ba gyɩ aa kyɛ dɩ ba magɩsɩ ʋ na wɩya, ba baa dɩ ʋ yaa wɩmagɩl dɩ ba na a gyɩma anɩɩ ʋ dee hʋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Yesu tɩya buloŋ kyogi. Ʋ kyigi ʋ wiyesi aŋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma lagɩlagɩ no nala, bee rɛ tɩŋ ma aa kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa wɩmagɩl dɩ ma na? Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ŋ bɩ sɩ yaa wɩmagɩl buloŋ dɩ ma na anɩɩ ŋ dee hʋ lɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Ɛɛ rɛ ʋ leŋ ba aŋ mɩɩgɩ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a duwori kyol fuwo hʋ kyolo.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ aa duwori kyol fuwo hʋ kyolo tɩyaŋ nɛ, ʋ hatɩnna hʋ liisi anɩɩ ba yeŋŋi ba kɩdiiliye ta rɛ, aŋ kpa paanʋʋ dɩgɩ dʋŋ we nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ abee sɩfɩyasɩ a baa, “Ma pɔ ma tɩɩ abee Farasiima abee Hɛrɔtɩ wɩya. Ba wɩyaalɩya kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ sɩbʋl. Dɩ ɩ rɛ kpaa ʋ we kɩŋ buloŋ tɩyaŋ, ʋ aa sii pʋʋsɩ rɛ.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Ʋ aa basɩ gɛɛ rɛ, ba hɔŋ kɩ vʋʋlɩ a baa, “Á bɩ kaŋ paanʋʋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ gɛɛ.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yesu wuwo gyɩŋ wɩɩ hʋ ba aa vʋʋlɩ, a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma hɔŋ kɩ vʋʋlɩ baa ma bɩ kaŋ paanʋʋ? Ma sɩya ha bɩ suro? Bee rɛ tɩŋ ma nyuni sʋba gɛɛ?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ma kaŋ sɩya rɛ, ma bee na? Ma kaŋ dɩgɩna rɛ, ma bee nɩɩ wɩya? Ma bɩ liisi wɩɩ hʋ?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Ŋ kpaa paanʋʋ bɔnɔŋ nɛ a lɔgɔ kpaa baala tusi bɔnɔŋ. Ma aa paa kɩkaalɩya hʋ, simbiisi baŋmɛ rɛ ma paa su?” Ba baa, “Simbiisi fi abee balɩya.”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ʋ bɩl pɩyɛsɩ ba, “Ŋ bɩl aa kpaa paanʋʋ bapɛ a lɔgɔ kpaa nala tusi banaa, ma aa paa kɩkaalɩya hʋ, simbiisi baŋmɛ rɛ ma paa su?” Ba baa “Simbiisi bapɛ.”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma ha bɩ wuwo kɩ gyɩŋ wɩya memii?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ bɩl ko pele Bɛsaada. Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ kaŋ nyʋlʋŋ kɩdɩgɩ, a ko sʋla Yesu dɩ ʋ kpa ʋ nosi a dige ʋ.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Yesu kaŋ nyʋlʋŋ hʋ noŋ tɩyaŋ a kana ʋ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ a tʋ naŋtʋwɔl we ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ kpa ʋ noŋ dige bal hʋ sɩya aŋ pɩyɛsɩ ʋ dɩ ʋ aa na lee rɛ?
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Baal hʋ deŋ lee aŋ baa, “Ŋ aa na nala rɛ, amɛ ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ tɩɩsɩ rɛ aa gɔllɩ.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa ʋ nosi dige bal hʋ sɩya. Baal hʋ marɩ kyirigi sɩya weliŋ. Ʋ sɩya bɩl kɩ na, ʋ na kɩŋ kɩŋ buloŋ weliŋ.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ ta bɩl gyʋʋ tɔɔ hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ kɩ mʋ ʋ bee.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ bɩl sii doŋ a kɩ mʋ Sizaariya Filipi paalʋʋ. Ba aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Aŋnɛ rɛ nala baa dɩ ŋ yaa?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ba baa, “Badɔmɔŋ baa dɩ ɩ rɛ yaa Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ ɩ rɛ yaa Ilaagya, Wɩɩsɩ tɩŋdaal hʋ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ ɩ yaŋ ta yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ kɩdɩgɩ rɛ.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ mɛ a baa, “Ka ma mɛ, ma baa ŋ yaa aŋnɛ rɛ?” Piita baa “Ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ a lɩya.”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Piita a basɩ gɛɛ rɛ, Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ dɩ ba pɔ dɩ ba ta ko basɩ wɩɩ no tɩya nal buloŋ.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ɛɛ rɛ Yesu piili kɩ daga ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Mɩyaŋ Nihuwobiŋ biye, ŋ sɩ na tʋwara kɩŋkaŋ. Bee nɩhɩyasɩ abee wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ, abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla, ba buloŋ sɩ vɩya ŋ aŋ leŋ dɩ ba kpʋ ŋ. Dɩ ba aa rɛ ko kpʋ ŋ, ŋ sɩ yaa kyɛyɛ boto aŋ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Ʋ kyaasɩ basɩ wɩɩ no rɛ tɩya ba. Ɛɛ rɛ Piita kana ʋ gɩɩgɩ lɩɩ, a nɔsɩ ʋ, aŋ basɩ tɩya ʋ anɩɩ ʋ ta basɩ gɛɛ, dɩ ʋ bɩ basɩ weliŋ.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Ɛɛ rɛ Yesu bɩrɩmɩ kyaasɩ ʋ hatɩnna hʋ lee aŋ nɔsɩ Piita a baa, “Sɩtaanɩ, fasɩ lɩɩ ŋ sɩya tɩyaŋ. Wɩya hʋ ɩ aa basa, nihuwobiŋ tɩbɩɩna rɛ, Wɩɩsɩ tɩbɩɩna daa.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Nyɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ hatɩnna hʋ abee nala hʋ buloŋ ba ko, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ nal buloŋ nɛ aa kyɛ dɩ ʋ tɩŋa ŋ, see dɩ ʋ vɩya ʋ tɩɩ ŋmanɩɩ aŋ kpa ʋ daagarɩɩ baasɩ, a tɩŋa ŋ.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Nal hʋ buloŋ aa kyɛ dɩ ʋ laa ʋ mɩɩbol, ʋ bɩ sɩ na ʋ. Amɛ nal hʋ aa vɩya ʋ mɩɩbol ta ŋ wɩya, abee Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ wɩya, ʋ sɩ kɔnɩ laa ʋ mɩɩbol.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Dɩ ɩ rɛ tɩŋ dʋnɩya no buloŋ aŋ bɩ sɩ na mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii, bekiŋ tɔnɔ rɛ ɩ sɩ na?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Dʋnɩya no tɩyaŋ, bekiŋ nɛ ɩ sɩ wuwo kpa lenni ɩ mɩɩbol?
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ma lagɩlagɩ no wɩbɔŋyaala aa vɩya ŋ wɩya hʋ, na ŋ bee ŋ wɩbasɩya buloŋ aa yaa ma hɩɩsɩ rɛ. Amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, mɩyaŋ Nihuwobiŋ biye, ŋ bee malɩkasɩ buloŋ sɩ ko abee ŋ Kuwo gaŋdarɩ. Haŋ saŋa hʋ tɩyaŋ, ŋ wɩya aa yaa nal hʋ buloŋ hɩɩsɩ, ʋ tɩɩna wɩya mɛ sɩ yaa ŋ hɩɩsɩ.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.