Lucas 14

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ kɩdɩgɩ, Yesu mʋ dɩ ʋ di kɩna Farasiima nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ dɩya tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nala hʋ buloŋ gyɩ aa we doŋ lɩɩ sɩya pɔ ʋ tɩyaŋ, a kɩ deŋ dɩ ba na wɩɩ hʋ ʋ aa sɩ yaa.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Dɩ baal kɩdɩgɩ naasɩ bee ʋ nosi buloŋ aa pʋʋsa mɛ gyɩ we doŋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii kpa mʋ Yesu lee.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Doŋ nɛ Yesu pɩyɛsɩ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Farasiima hʋ a baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ tɩya ŋmanɩɩ dɩ á kɩ tɩɩbɩ nala Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ koo gɛɛ ŋmanɩɩ tuwo?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ba buloŋ tallɩ ba nyʋʋsɩ. Ɛɛ rɛ Yesu kaŋ baal hʋ, a tɩɩbɩ ʋ aŋ leŋ ʋ mʋ dɩya.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma kɩbee biye koo ʋ nʋhʋ rɛ sɩ tele kɔlʋŋ tɩyaŋ Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ, dɩ ʋ tɩɩna vɩya ʋ lɩyɩ?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Ʋ aa basɩ nyɛ, ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ wuwo laa wɩɩ basɩ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Doŋ nɛ Yesu na dɩ nala hʋ ba aa yɩra ko gyʋʋ bagɩsɩ lɩɩ nɩbala lɩhɔnɩya a kɩ hɔŋ. Ɛɛ rɛ ʋ maga namaga no tɩya ba a baa,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Dɩ ba yɩrɩ ɩ dɩ ɩ ko laŋŋɩbal, ta laa sɩya mʋ bagɩsɩ lɩɩ nɩbal lɩhɔnɩɩ a hɔŋ. Kapuwo ba yɩrɩ nal mɛ aa te ɩ rɛ dɩ ʋ ko laŋŋʋʋ hʋ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Ɛɛwɩya, nal hʋ aa yɩrɩ ma sɩ wuwo ko basɩ tɩya ɩ a baa, ‘Sii ka dɩ nal no hɔŋ ɩ lɩhɔnɩɩ hʋ.’ Dɩ gɛɛ rɛ yaa, ɩ sɩ na dɩ ʋ yaa ɩ hɩɩsɩ, beewɩya, ɩ aa mɩɩgɩ ɩ mʋ hɔŋ nɩbiisi lɩhɔnɩɩ rɛ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Ɛɛwɩya, dɩ ba aa rɛ ko yɩrɩ ɩ dɩ ɩ ko laŋŋɩbal, dɩ ɩ ko mʋ, laasɩya mʋ hɔŋ nɩbiisi lɩhɔnɩɩ. Dɩ nal hʋ aa yɩrɩ ɩ hʋ rɛ ko na ɩ, ʋ sɩ basɩ tɩya ɩ a baa, ‘Ŋ kyana, sii ko hɔŋ lɩhɔŋwelii no.’ Dɩ ʋ rɛ yaa gɛɛ, ʋ tɩya ɩ yohuŋ nɛ gɛɛ nala hʋ buloŋ sɩya tɩyaŋ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Nal hʋ buloŋ aa gyigisi ʋ tɩɩ, Wɩɩsɩ sɩ kana ʋ hʋwɔlɩ. Nal hʋ mɛ aa kaŋ ʋ tɩɩ kɩ hʋwɔlɩ, Wɩɩsɩ sɩ kpa ʋ yohuŋ.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya nal hʋ aa yɩrɩ ʋ dɩ ʋ ko di kɩdiiliye hʋ a baa, “Dɩ ɩ rɛ ko yaa kɩdiiliye, ta yɩrɩ ɩ kyaŋsɩ koo ɩ naabalɩya, koo ɩ lʋlla, koo ɩ dɔŋtɩŋsɩ kɩna tɩmma. Beewɩya ba mɛ sɩ wuwo maakyiye yɩrɩ ɩ dɩ ɩ ko di kɩdiiliye ba lee a tuŋ ɩ kyɩŋ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Dɩ ɩ ko baa ɩ yɩrɩ nala dɩ ba ko gbɩyalɩ gbɩyala, a di kɩdiiliye, yɩrɩ nyaaba abee gbarɩga abee nala naasɩ koo nosi aa sʋba abee nyʋlɩma buloŋ.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, Wɩɩsɩ mɛ sɩ pɛ ɩ tɩyaŋ, beewɩya ba aa rɛ bɩ sɩ wuwo tuŋ ɩ kyɩŋ. Wɩɩsɩ sɩ tuŋ ɩ kyɩŋ kyɛɛ hʋ tɩpʋlʋŋ tɩmma aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Yesu aa basɩ wɩɩ no, ɛɛ rɛ nala hʋ aa hɔŋ kɩ di kɩna hʋ kɩdɩgɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa sɩ di kɩna Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Ɛɛ rɛ Yesu maga namaga no a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ sii yɩrɩ laŋŋɩbal, a leŋ ba yaa kɩdiiliye su lee buloŋ.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Kɩdiiliye hʋ gyɩ aa ko yaa siri, ʋ tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna kɩdɩgɩ dɩ ʋ mʋ basɩ tɩya nala hʋ ʋ aa yɩra anɩɩ wɩɩ buloŋ yaa siri rɛ, dɩ ba kɩ ko.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ʋ aa mʋʋ yɩrɩ ba, ba buloŋ vɩya, ka kɩdɩgɩ buloŋ kɩ daga wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ bɩ sɩ wuwo mʋ. Laa sɩya nal hʋ baa, ‘Baga rɛ ŋ yɔbɔ a kɩ kyɛ dɩ ŋ mʋ na. Ɛɛwɩya, ŋ aa sʋla ɩ rɛ, ŋ bɩ sɩ wuwo ko.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Kɩdɩgɩ mɛ baa, ‘Nɔpalɩya tʋŋnyʋwa bʋnɔŋ nɛ ŋ yɔbɔ a kɩ kyɛ dɩ ŋ kaŋ mʋ pala na. Ɛɛwɩya, sʋlɩɩ rɛ, ŋ mɛ bɩ sɩ wuwo ko.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Kɩdɩgɩ tɩɩna mɛ baa, ‘Kyɛɛ no rɛ ŋ kpaa haaŋ. Ɛɛ wɩya ŋ mɛ bɩ sɩ wuwo ko.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ hʋ mɩɩgɩ mʋ basɩ tɩya ʋ nɩhɩyawʋ hʋ. Ʋ aa nɩɩ gɛɛ, ʋ baaŋ sii kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Lɩɩ lagɩlagɩ, a mʋ ŋmaŋbala hʋ nyʋʋsɩ abee bee hʋ tɩyaŋ ŋmaŋbiisi buloŋ, a yɩrɩ nyaaba abee gbarɩga abee nyʋlɩma, abee nala hʋ naasɩ abee ba nosi aa sʋba buloŋ.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Lagɩlagɩ dɩ tʋŋtʋnnɩ hʋ lɩya rɛ, a yɩrɩ nala hʋ buloŋ ba ko gyʋʋ. Ka ʋ gyʋʋ basɩ tɩya ʋ nɩhɩyawʋ hʋ anɩɩ nala hʋ ko rɛ, dɩ amɛ lee ha kaa rɛ.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ɛɛ rɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Bɩl lɩɩ mʋ bagɩsɩ ŋmaŋsɩ abee bagɩsɩ hʋ tɩɩ, a yɩrɩ nala dɩ ba ko gyʋʋ, dɩ dɩya hʋ su.’
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, nala hʋ ŋ aa laa sɩya yɩrɩ hʋ, ba kɩdɩgɩ buloŋ nyʋwa paalɩ bɩ sɩ dige kɩdiiliye no.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yesu bɩl aa lɩɩ kpa ŋmanɩɩ kɩ mʋ, nɩgyamaa sii paa tɩŋa ʋ hal. Nyɛ rɛ ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Dɩ nal buloŋ nɛ sɩ ko ŋ lee, see dɩ ʋ tɩɩna kyo ŋ a te gɛɛ ʋ aa kyo ʋ kuwo abee ʋ naa, abee ʋ haaŋ bee ʋ balɩya, abee ʋ naabalɩya abee ʋ tɩɩ. Dɩ gɛɛ daa, ʋ bɩ sɩ wuwo yaa ŋ hatɩnnɩ.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nal hʋ buloŋ aa bɩ kpaa ʋ tɩɩ daagarɩɩ baasɩ a kɩ tɩŋa ŋ hal, ʋ bɩ maga dɩ ʋ yaa ŋ hatɩnnɩ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Dɩ nal lɛ aa kyɛ dɩ ʋ saa dɩya, ʋ aa laa sɩya hɔŋ nɛ, a bɩɩnɩ na dɩ molbiye hʋ ʋ aa kana sɩ wuwo saa dɩya hʋ teŋ koo ba bɩ sɩ wuwo.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Dɩ ʋ rɛ bɩ yaa gɛɛ, aŋ piili dɩya hʋ sayɩ, dɩ molbiye hʋ ko buwo dɩ ʋ bɩ saa dɩya hʋ teŋ, nala sɩ na wɩboriye hʋ ʋ aa yaa, a mʋma ʋ.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Ba sɩ baa, ‘Baal no piile dɩ ʋ saa dɩya rɛ aŋ bɩ wuwo saa teŋ.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ a baa, ‘Dɩ kuwori rɛ sii kaŋ nala tusi fi, a kɩ mʋ dɩ ʋ yuwo ʋ kuwori dɔŋtɩɩna, ka dɩ ʋ kuwori dɔŋtɩɩna hʋ mɛ kaŋ nala tusi mɔlɩya, see dɩ ʋ ha laa sɩya hɔŋ a bɩɩnɩ na dɩ ʋ sɩ wuwo yuwo di ʋ dɔŋtɩɩna hʋ koo ʋ bɩ sɩ wuwo yuwo di ʋ, ka dɩ ʋ na mʋ yuwo hʋ.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Dɩ ʋ rɛ ko bɩɩnɩ na anɩɩ ʋ bɩ sɩ wuwo yuwo di ʋ kuwori dɔŋtɩɩna hʋ, see dɩ ʋ ta tɩŋdaala dɩ ba mʋ kyeŋ ʋ kuwori dɔŋtɩɩna hʋ libolii tɩyaŋ, a sʋla ʋ dɩ ʋ leŋ dɩ ba marɩ dɔmɔŋ.’
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Nyɛ rɛ Yesu yaŋ basɩ tɩya ba a baa, ‘Ɛɛ tɩɩ rɛ, ma kɩdɩgɩ buloŋ bɩ sɩ wuwo yaa ŋ hatɩnnɩ, see dɩ ɩ vɩya kɩŋ buloŋ ɩ aa kana a ta.”’
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Yɩsɩ sʋma, amɛ dɩ ʋ sʋmɩŋ nɛ ko lɩɩ, ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo yaa dɩ ʋ sʋma.
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ɩ bɩl bɩ sɩ wuwo kpa ʋ we baga tɩyaŋ mɛ gba dɩ ʋ leŋ dɩ kɩna marɩ. See ɩ aa kpaa yuwo ta, beewɩya ʋ bɩl bɩ kaŋ tɔnɔ buloŋ. Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.