Atos 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Krisitabiisi hʋ aa we Aŋtiyɔki tɩyaŋ, ba badɔmɔŋ fa yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaala rɛ, badɔmɔŋ mɛ fa yaa nala hʋ aa daga Yesu hatɩnna hʋ. Ba fene rɛ nyɛ: Banabaasɩ abee Simiyɔŋ (Ba fa kaŋ Simiyɔŋ kɩ yɩrɩ nibiŋ nɛ), abee Lusɩya aa lɩɩ Sariini paalʋʋ, abee Sɔɔl, a yaŋ bee Meniyaŋ. (Ba paalʋʋ hʋ Kuworibal hʋ ba aa yɩrɩ Hɛrɔtɩ dɩya tɩyaŋ nɛ Meniyaŋ fa waa).
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ, nala no sii vʋwa nyʋwa, a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma lɩɩ Banabaasɩ bee Sɔɔl tɩya ŋ. Ŋ lɩɩ ba rɛ dɩ ba tʋŋ ŋ tʋma tɩya ŋ.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Nyɛ rɛ ba vʋwa nyʋwa, a kpa nosi dɔbɔ ba nyuni tɩyaŋ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ba, aŋ na ta ba ba lɩɩ ŋmanɩɩ.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ aa tɩŋ Banabaasɩ bee Sɔɔl gɛɛ, ba sii kpa tuu mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ aa sɩŋ mpʋwɔnʋʋ nyʋwa, ba kɩ yɩrɩ Selusɩya. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩŋ kpa nɩɩduworiboribal, a mʋ Saapʋrɔsɩ paalʋʋ. Nɩɩ fa gol Saapʋrɔsɩ paalʋʋ buloŋ nɛ ko baŋ kyeme.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ɛɛ rɛ ba mʋ pele Saapʋrɔsɩ paalʋʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Salami. Doŋ tɩyaŋ, ba gyɩ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ rɛ, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya kɩ tɩya nala yʋga. Ba gyɩ kaŋ Gyɔɔŋ Maakɩ mɛ tɩŋ ba tɩyaŋ nɛ, dɩ ʋ kɩ kyiyeli ba tʋma hʋ tɩyaŋ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Nyɛ rɛ ba gɔllɩ Saapʋrɔsɩ paalʋʋ buloŋ, a mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Paafɔsɩ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba gyɩ na daaluliye tɩɩna kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Baa-Yesu. (Ʋ feŋ hʋ memii rɛ yaa Gyoosʋwa biibaal). Ʋ fa yaa Gyuu rɛ, a gyɩ kɩ mʋrɩ nala anɩɩ ʋ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Roma nɩhɩyawʋ hʋ fa aa deŋ doŋ paalʋʋ ba kɩ yɩrɩ Sɛɛgyiyo Pawulo dɩya tɩyaŋ nɛ ʋ fa we. Sɛɛgyiyo Pawulo fa kaŋ wɩgyʋŋ nɛ weliŋ. Nyɛ rɛ ʋ yɩrɩ Banabaasɩ bee Sɔɔl dɩ ba ko ʋ dɩya. Beewɩya ʋ fa aa kyɛ dɩ ba ko basɩ Wɩɩsɩ wɩya tɩya ʋ rɛ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ɛɛ rɛ Ɛlimasɩ, daaluliye hʋ tɩɩna, sii kpa nyʋʋtaaduwo gyʋʋ Sɔɔl ma wɩbasɩɩ hʋ tɩyaŋ, a kɩ lʋga dɩ ʋ mʋrɩ Sɛɛgyiyo Pawulo dɩ ʋ ta laa Yesu wɩya di. (Giriki taal tɩyaŋ nɛ ba fa kaŋ Baa-Yesu kɩ yɩrɩ Ɛlimasɩ).
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ ko gyʋʋ Sɔɔl tɩyaŋ. (Sɔɔl feŋdɩgɩ mɛ rɛ fa bɩl yaa Pɔɔl). Ɛɛ rɛ ʋ gɩyɛnɩ daaluliye hʋ tɩɩna,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ dɔŋ Sɩtaanɩ biye, Ɩ kɛ bɩ sɩŋ pɔ dɩ wɩwelii buloŋ yaa. Ɩ yaa gyambatɩɩna rɛ, a yaa nɩbɔmɔ buloŋ kuwori. Ɩ lʋgɩ buloŋ nɛ yaa dɩ ɩ kaŋ Wɩɩsɩ wɩtɩɩ hʋ bɩrɩmɩ kyige dɩ ʋ bɩrɩmɩ wɩnyɩyɛl.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Yaŋ kɩ gyɩma, Wɩɩsɩ sɩ ko ɩ tɩyaŋ, dɩ ɩ nyʋlɩmɩ, a maga magɩɩ kɩdɩgɩ aŋ na na pʋlʋŋ.” Pɔɔl aa basɩ nyɛ teŋ, Ɛlimasɩ pirige baa dɩ ʋ deŋ, dɩ bilhuu kɩdɩgɩ ko tɔ ʋ sɩya, ʋ nyʋlɩmɩ. Ʋ teŋ sii gɔllɩ lannɩ kɩ kyɛ nal dɩ ʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Roma nɩhɩyawʋ hʋ aa naa wɩɩ hʋ aa yaa, ʋ sɩŋ doŋ laa Yesu wɩya di. Beewɩya, á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya hʋ buloŋ ba aa basa fa yaa ʋ nyʋʋfɩyɛlɩ lɛ.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Nyɛ rɛ Pɔɔl bee ʋ hatɩnna hʋ sii gyʋʋ nɩɩduworiboribal, a lɩɩ Paafɔsɩ tɩyaŋ, a kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Pɛɛga, a we Pamfilɩya paalʋʋ tɩyaŋ. Doŋ nɛ Gyɔɔŋ Maakɩ kɛ ta ba, aŋ mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ba mɛ sii doŋ, a kpa mʋ Aŋtiyɔki aa we Pisidɩya paalʋʋ tɩyaŋ. Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ ko baŋ pele, ba sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ɛɛ rɛ nal kɩdɩgɩ sii karɩmɩ Wɩɩsɩ Teŋ, a lɩɩ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ ba kɩ tɩŋa tɩyaŋ, abee Wɩɩsɩ tɩŋdaala fa aa saba tenni hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa karɩmɩ wɩya no ko teŋ, wɩɩkyʋwaldɩya hʋ nɩhɩyasɩ tɩma dɩ ba mʋ basɩ tɩya Pɔɔl ma a baa, “Á nɩmmabalɩya, dɩ mamaa rɛ kaŋ wɩɩ ma aa kyɛ dɩ ma basɩ tɩya nala hʋ, dɩ ba tenni marɩ polli, ma sɩ wuwo sii basɩ.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ɛɛ rɛ Pɔɔl sii sɩŋ, a kaŋ ʋ nosi viri dɩ ba leŋ kyagɩŋsɩ, aŋ yaŋ piili kɩ basɩ, “Ŋ kuwobalɩya Iziral tɩmma, abee nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma, aŋ we daha a yaa wɩɩkyʋwalla, ma buloŋ gyegili nɩɩ daha.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Wɩɩsɩ hʋ ámaa Iziral tɩmma aa kyʋwalɩ, ʋ rɛ lɩɩ á naabaala, a leŋ ba wala, a yaa paalʋʋ piliŋ nala, saŋa hʋ ba gyɩ aa yaa nɩhʋwala Igyipiti paalʋʋ tɩyaŋ. Ʋ dee tɩyaŋ nɛ ʋ kaŋ ba lɩɩ Igyipiti paalʋʋ tɩyaŋ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ʋ gyɩ deŋ ba rɛ abee kenyiri bɩsɩ mɔllɩbalɩya pogo tʋtʋʋ tɩyaŋ.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ʋ gyɩ leŋ ba yuwo laa paalʋʋbala bapɛ rɛ Keenaŋ paalʋʋ tɩyaŋ, ba bɩrɩmɩ ba kɩna. Wɩya no buloŋ gyɩ yaa rɛ bɩsɩ kɔɔsɩbanaa abee mɔllɩbalɩya bee fi paga tɩyaŋ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ba gyɩ aa hɔŋ doŋ tɩyaŋ, Wɩɩsɩ gyɩ aa lɩɩ sɩlaala rɛ, ba kɩ deŋ ba abee ba paalʋʋ hʋ. Ɛɛ rɛ ʋ yaa gɛɛ, a mʋ pele saŋa hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Samuwɛl aa ko we doŋ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ɛɛ rɛ ba sʋla Wɩɩsɩ dɩ ʋ lɩɩ kuworibal tɩya ba. Nyɛ rɛ Wɩɩsɩ laa nyʋwa, a lɩɩ Sɔɔl tɩya ba dɩ ʋ yaa ba kuworibal. Sɔɔl fa yaa Kisi biibaal lɛ, a lɩɩ Bɛngyamin bekyigi nala tɩyaŋ. Ʋ gyɩ dii koro hʋ rɛ bɩsɩ mɔllɩbalɩya.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ wuri koro hʋ, aŋ mɩɩgɩ leŋ Deviti di. Nyɛ rɛ Wɩɩsɩ gyɩ basɩ Deviti wɩya. Ʋ baa, ‘Gyesi biibaal Deviti rɛ yaa ŋ teŋfɩyɛl nal. Ʋ rɛ sɩ yaa wɩɩ hʋ kɛ buloŋ ŋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Deviti doho nala tɩyaŋ nɛ Yesu mɛ lɩɩ. Wɩɩsɩ rɛ leŋ ʋ ko yaa Iziral tɩmma laataal, anɩɩ ʋ fa aa wee nyʋwa gɛɛ.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ka dɩ Yesu mɛ na ko, Gyɔɔŋ fa basɩ Wɩɩsɩ wɩya tɩya Iziral tɩmma buloŋ nɛ. Ʋ basɩ tɩya ba rɛ dɩ ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ ka dɩ ʋ fo ba wɩɩkyʋwalnɩɩ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Gyɔɔŋ tʋma aa ko kpaga tenii, ʋ pɩyɛsɩ nala hʋ rɛ a baa, ‘Kɩbee rɛ ma bɩɩnɩ dɩ ŋ yaa? Ŋ daa yaa nal hʋ ma aa gyegili dɩ ʋ ko hʋ. Ʋ rɛ sɩ tɩŋ ŋ hal ko. Ŋ mɛ gba paalɩ bɩ maga dɩ ŋ kaŋ haŋ nal hʋ naatɔbɔ ŋmasɩ mɛ gba puri!’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Ŋ naabalɩya, Abɩraham doho nala abee ma nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma aŋ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, ámaa rɛ ba basɩ wɩya hʋ aa daga ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ laa ma ta, a tɩya gɛɛ.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Yesu aa ko, nala hʋ aa we Gyerusalɛm tɩyaŋ abee ba nɩhɩyasɩ buloŋ fa bɩ gyɩma anɩɩ ʋ rɛ yaa á laataal hʋ. Ba mɛ fa bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ wɩbasɩɩ memii, abee wɩya hʋ ba fa aa kɩ karɩmɩ Kyɛwiyesii kyɛɛ buloŋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kpʋ Yesu, a leŋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala wɩbasɩya hʋ ko yaa wɩtɩɩ.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ba paalɩ bɩ naa wɩɩ buloŋ ʋ aa yaa kyogi, a fa maga dɩ ba kpʋ ʋ, ka ba vɩya, aŋ sʋla Pilato dɩ ʋ leŋ dɩ ba kpʋ ʋ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Wɩya hʋ buloŋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ anɩɩ ba sɩ yaa Yesu, ba buloŋ nɛ ba yaa ʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ, ba yaŋ lallɩ ʋ daagarɩɩ hʋ tɩyaŋ, a kana ʋ mʋ hogo.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Amɛ Wɩɩsɩ gyɩ kyisi ʋ rɛ sʋʋ tɩyaŋ.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ʋ aa sii sʋʋ tɩyaŋ mɛ, ʋ kana ʋ tɩɩ ko daga nala hʋ fa aa tɩŋa ʋ tɩyaŋ a lɩɩ Galili mʋ Gyerusalɛm nɛ kyɛgyamaa. Lagɩlagɩ no, ba aa rɛ yaa ʋ daŋsɩya tɩmma, a basɩ ʋ wɩya kɩ tɩya Iziral tɩmma.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Á mɛ ko daha rɛ dɩ á basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ tɩya ma. Wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa wee nyʋwa tɩya á naabaala dɩ ʋ sɩ yaa,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 nyɛ kɛ, ʋ yaa tɩya ma rɛ, á nala hʋ aa yaa ba doho nala, akuu ʋ aa kyisi Yesu sʋʋ tɩyaŋ wɩya. Ba saba gɛɛ wɩya Wɩɩsɩ Teŋ logiŋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Yɩɩla tɩyaŋ nɛ. Yɩɩla teŋ no tɩyaŋ, ba sabɩ Yesu wɩya rɛ a baa,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Wɩɩsɩ Teŋ lee kɩdɩgɩ tɩyaŋ, Wɩɩsɩ bɩl basɩ ɛɛ hʋ ʋ aa sɩ kyisi Yesu sʋʋ tɩyaŋ nɛ, a ta leŋ dɩ ʋ pʋw bʋwa tɩyaŋ, a baa,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Logiŋ dɩgɩ tɩyaŋ mɛ bɩla, ba bɩl saba rɛ, a baa,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Deviti fa tɩŋ Wɩɩsɩ kyɛrɩ rɛ ʋ mɩɩbol buloŋ tɩyaŋ, aŋ ko sʋba. Ba kpa ʋ hogo pɛ ʋ naabaala tɩyaŋ, ʋ pʋwa.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Amɛ nal hʋ kɛ Wɩɩsɩ aa kyise sʋʋ tɩyaŋ, ʋ bɩ pʋw bʋwa tɩyaŋ.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ŋ naabalɩya, á aa kyɛ dɩ ma gyɩma weliŋ nɛ anɩɩ baal no lahɔrʋmɔ tɩyaŋ nɛ á wuwo gyɩŋ ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa kpa wɩbɔmɔ kɩ kyɛ nala, á mɛ wuwo basɩ kɩ tɩya ma nyɛ.
38 — ausente —
39 Nal hʋ buloŋ aa laa ʋ wɩya di, ʋ laa ʋ tɩɩna ta ʋ wɩbɔmɔ buloŋ tɩyaŋ nɛ, a leŋ ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Amɛ mɩrɩsɩ hʋ buloŋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ nala kɩ tɩŋa kɛ fa bɩ wuwo laa ma kɩ ta ma wɩbɔmɔ tɩyaŋ.
39 — ausente —
40 Ma fɩyɛlɩ ma sɩya weliŋ, dɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala fa aa basa ta ko di ma. Ba baa,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Ma nala hʋ aa mʋŋ Wɩɩsɩ, ma kɩ gyɩma weliŋ. Wɩɩ hʋ ŋ aa sɩ yaa ma mɩɩbol tɩyaŋ, ma bɩ sɩ laa di, haalɩ dɩ nal mɛ rɛ fa basɩ tɩya ma mɛ, ka ma bee gyɩma ʋ sɩɩ. Amɛ ʋ sɩ yaa ma wɩkperii a leŋ dɩ ma sʋba.”’
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Pɔɔl bee Banabaasɩ aa basɩ wɩya no buloŋ teŋ, ba sii dɩ ba lɩɩ wɩɩkyʋwaldɩya hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nala hʋ sʋl ba dɩ ba bɩl mɩɩgɩ ko kyɛwiyesii no aa ko kyɛɛ, a bɩl marɩ basɩ wɩya no tɩya ba.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Nala hʋ buloŋ aa ko lɩɩ wɩɩkyʋwaldɩya hʋ tɩyaŋ, ɛɛ rɛ Gyuuma abee nala hʋ buloŋ aa bɩ yaa Gyuuma, aŋ kɩ kyʋwalɩ Gyuuma Wɩɩsɩ sii giri tɩŋ Pɔɔl bee Banabaasɩ hal. Doŋ tɩyaŋ nɛ Pɔɔl bee Banabaasɩ basɩ wɩya yʋga a tɩya ba, aŋ kpaanɩ ba dɩ ba kpa ba wɩɩ buloŋ tɩya Wɩɩsɩ aŋ yelli Wɩɩsɩ dʋŋ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ʋ hal kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ bɩl aa pele, bee hʋ nala gyeniŋ buloŋ nɛ gyɩ sii mʋ wɩɩkyʋwaldɩya hʋ dɩ ba nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Amɛ Gyuuma hʋ fa aa naa nɩgyamaa hʋ laŋŋa yʋga gɛɛ, ba tɩsɩ kɩ hɔllɩ. Ɛɛ rɛ ba sii kpa nyʋʋtaaduwo kyeŋ Pɔɔl, aŋ kɩ tʋʋsɩ ʋ, a kɩ kyogi ʋ feŋ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ka Pɔɔl bee Banabaasɩ kɛ yeŋŋi ba wɩya, aŋ marɩ basɩ wɩya abee nyuduwo a baa, “Ʋ fa maga dɩ ba laa sɩya basɩ Wɩɩsɩ wɩya tɩya mamaa Gyuuma rɛ, amɛ ma bɩ laa di, aŋ baa dɩ ba yaa wɩnyɩyɛl lɛ. Nyɛ tɩyaŋ, ma daga anɩɩ ma bɩ maga dɩ ma kaŋ mɩɩbol aa bɩ kaŋ tenii rɛ gɛɛ. Ɛɛwɩya, á sɩ leŋ ma aŋ mʋ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma lee.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Beewɩya, Wɩɩsɩ basɩ tɩya ma Wɩɩsɩ Teŋ logiŋ kɩdɩgɩ tɩyaŋ nɛ anɩɩ gɛɛ rɛ á sɩ yaa. Ʋ baa,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma aa nɩɩ wɩɩ no, ba tenni buloŋ fɩyɛlɩ, ba kɩ dannɩ Wɩɩsɩ abee wɩya hʋ ba aa nɩya. Nala hʋ mɛ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ ba kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii, ba mɛ laa wɩya no di rɛ.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ɛɛ rɛ ka nɩgyamaa nɩɩ á Tɩɩna Yesu wɩya haŋ paalʋʋ hʋ tɩyaŋ buloŋ.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Amɛ Gyuuma hʋ sii mʋrɩ bee hʋ nɩhɩyasɩ abee habiibala hʋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ doŋ tɩyaŋ. Ba bee Gyuuma hʋ piili kɩ dɔgɩsɩ Pɔɔl abee Banabaasɩ, aŋ leŋ ba kil ba ta ba paalʋʋ hʋ tɩyaŋ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Pɔɔl bee Banabaasɩ piisi ba naasɩ taŋha ta, aŋ lɩɩ kpa mʋ Ikoniya. Ba aa piisi ba naasɩ taŋha ta hʋ daga anɩɩ bee hʋ nala yaa wɩɩ kyogi ba rɛ, ɛɛ wɩya, ba beel-ba bɩl bɩ pɛɛ wɩɩ buloŋ.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ka Krisitabiisi aa we Aŋtiyɔki tɩyaŋ kɛ tenni buloŋ fɩyɛlɩ. Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ mɛ we ba tɩyaŋ weliŋ.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.