Apocalipse 16
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ taal kɩdɩgɩ dɩ ʋ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, a nɔsɩ basɩ tɩya malɩkasɩ hʋ bapɛ abaa, “Ma kaŋ tahaŋsɩ hʋ bapɛ tɩyaŋ Wɩɩsɩ baaŋ aa we, a kaŋ mʋ wirisi dʋnɩya.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ɛɛ rɛ malɩka buŋbuŋ hʋ tɩɩna kpa balo-kɩna hʋ aa we ʋ tahana hʋ tɩyaŋ, a kaŋ mʋ bɩsɩ we dʋnɩya. Ɛɛ rɛ dʋgʋlɩbɔŋlɔrɩnɩ aa wɩɩ kɩŋkaŋ lɔgɔ nala hʋ buloŋ aa kaŋ ɔhɔ-kɩŋ hʋ magɩl, aŋ kɩ kyʋwalɩ kɩŋ hʋ ba aa mɔɔ ʋ kɩɩ ʋ mɛ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ɛɛ rɛ malɩka-lɩya hʋ tɩɩna mɛ kpa ʋ tahana hʋ kɩna a kaŋ mʋ bɩsɩ we mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ. Doŋ nɛ mpʋwɔnʋʋ nɩɩ buloŋ bɩrɩmɩ kyal gɛɛ anɩɩ nihuwobiŋ aa sʋba kyal. Ɛɛ rɛ kɩwiyesii buloŋ aa we mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ sʋba.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ɛɛ rɛ malɩka-too hʋ tɩɩna mɛ kaŋ ʋ tahana hʋ kɩna mʋ bɩsɩ we fuwoni abee bulli tɩyaŋ, ba buloŋ bɩrɩmɩ kyal.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ɛɛ rɛ ŋ nɩɩ dɩ malɩka hʋ aa deŋ nɩɩ hʋ basa a baa “Á Tɩɩna Wɩɩsɩ, ɩ dʋŋ nɛ yaa Tɩpʋlʋŋ Tɩɩna, ɩ rɛ we doŋ faafaa buloŋ abee lagɩlagɩ no buloŋ, ɛɛ hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ ba, ʋ kpaa ŋmanɩɩ rɛ a maga mɛ,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 beewɩya ba kpʋʋ ɩ nala abee ɩ tɩŋdaala rɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ɩ kpa kyal tɩya ba dɩ ba nyʋwa. Ba pɩwasɩya rɛ aa bil ba nyʋʋsɩ gɛɛ.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl nɩɩ taal kɩdɩgɩ dɩ ʋ lɩɩ kogu hʋ nyuu a laa basɩ abaa, “Wɩtɩɩ rɛ, á Tɩɩna Wɩɩsɩ, dee buloŋ tɩɩna, ɛɛ hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ ba, ʋ kpaa ŋmanɩɩ rɛ a maga mɛ.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ɛɛ rɛ malɩka-naa tɩɩna hʋ mɛ kpa ʋ tahana hʋ kɩna a bɩsɩ we wɩɩpɔsɩɩ tɩyaŋ. Ɛɛ leŋ wɩɩsɩ pɔsɔ yʋga a kɩ nyɔgɔ nala anɩɩ diŋ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Wɩɩsɩ aa lɩɩ yʋga yʋga a kɩ nyɔgɔ nala gɛɛ, ba kɩ tʋʋsɩ Wɩɩsɩ, beewɩya ba gyɩma anɩɩ ʋ rɛ kaŋ balo-iriŋ noma buloŋ dee. Amɛ ba bɩ bɩrɩma ba hakɩllɩ a lɩɩ wɩbɔmɔ yayɩ tɩyaŋ, aŋ bee kpa Wɩɩsɩ yohuŋ mɛ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ɛɛ rɛ malɩka-nɔɔ hʋ tɩɩna mɛ kpa ʋ tahana hʋ kɩna a mʋ bɩsɩ we ɔhɔ-kɩŋ hʋ kuworikpasa tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ bilhuu tɔ lee hʋ ʋ aa deŋ buloŋ. Nala hʋ buloŋ aa we doŋ kɩ na tʋwara kɩŋkaŋ, a kɩ dʋŋ ba naŋdelime,
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 a kɩ tʋʋsɩ Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ, akuu ba dʋgʋlɩya hʋ aa wɩɩ wɩya. Amɛ ba bɩ bɩrɩmɩ ba hakɩllɩ a lɩɩ wɩbɔmɔ yayɩ tɩyaŋ.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ɛɛ rɛ malɩka-dʋʋ hʋ tɩɩna mɛ kpa ʋ tahana hʋ kɩna a mʋ bɩsɩ we Yufireti fuwobal hʋ tɩyaŋ ʋ hɩɩsɩ. Dɩ ɛɛ wuwo leŋ dɩ kuworo hʋ aa lɩɩ wɩɩpɔsɩɩ dɩɩlaŋ na ŋmanɩɩ a tɩŋ fuwo hʋ tɩyaŋ ko.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ɛɛ rɛ ŋ na gyɩŋbɔmɔ boto aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ saŋpɔllɩ dɩ ba lɩɩ parinyeŋŋi hʋ nyʋwa tɩyaŋ, abee laasɩya ɔhɔ-kɩŋ hʋ nyʋwa tɩyaŋ, abee ɔhɔ-kɩlɩya hʋ aa nyɩya wɩya hʋ nyʋwa tɩyaŋ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ba yaa gyɩŋbɔmɔ aa yaa wɩmagɩla bee wɩkperiye rɛ. Ba aa rɛ lɩɩ mʋ dʋnɩya kuworo buloŋ lee, dɩ ba kaŋ ba ko pɛ dɔmɔŋ a yuwo yuwo hʋ aa sɩ sii Wɩɩsɩ dee buloŋ tɩɩna Kyɛbal hʋ, kyɛɛ no rɛ yaa kyɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya nala sarɩya.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Á tɩɩna baa; “Ma na! Ŋ sɩ ko pirigi ma tɩyaŋ anɩɩ gaal. Nyusʋŋtɩɩna rɛ yaa nal hʋ aa barɩ doo, aŋ paa ʋ gannɩ a yaa siri pɔ, dɩ ʋ ta ko kaŋ teŋbil gyamaa tɩyaŋ, dɩ hɩɩsɩ kana ʋ.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ɛɛ rɛ ba kaŋ dʋnɩya kuworo mʋ laŋŋɩ lee kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Amagadɔŋ Gyuuma taal tɩyaŋ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ɛɛ rɛ malɩka-pɛɛ hʋ tɩɩna mɛ kpa ʋ tahana hʋ kɩna bɩsɩ we puwo tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ taal kɩdɩgɩ lɩɩ lee hʋ kuworikpasa hʋ aa sɩna Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ a nɔsɩ basɩ abaa, “Wɩya hʋ lɩtenii rɛ nyɛ.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Ɛɛ rɛ duwoŋ kɩ lɩgɩsɩ, a kɩ nɔsɩ, kyagɩŋsɩ tɔ lee buloŋ, ka taŋha mɛ gyigili yʋga. Nihuwobisi aa we dʋnɩya tɩyaŋ buloŋ, taŋha ha bɩ maakyiye gyigili nyɛ aŋka.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Taŋha aa gyegile gɛɛ, ʋ kaŋ tɔbal hʋ kpaa leye boto, ka dʋnɩya paalʋʋ paalʋʋ buloŋ tɔbala mɛ tele teŋ. Doŋ nɛ Wɩɩsɩ liisi tɔbal hʋ baa yɩrɩ Baabilɔŋ wɩya, a dɔgɩsɩ ʋ kɩŋkaŋ abee baaŋ anɩɩ gɛɛ aa maga. Ʋ kɩɩ gɛɛ anɩɩ ʋ aa nyʋwa sɩh Wɩɩsɩ baaŋ nɩɩnyʋwagbaŋbiye tɩyaŋ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ɛɛ rɛ taŋhasɩ hʋ nɩɩ aa golo kyige buloŋ nyʋgɩsɩ. Dogiŋsi buloŋ mɛ dɩɩgɩ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ka duwoŋbʋwa aa yoho gɛɛ gbiŋgbiŋ anɩɩ nɔnnɩ lɩɩ wɩɩsɩnyuu ko tuu kɩ tele nala nyuni tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ nala kɩ tʋʋsɩ Wɩɩsɩ akuu balo-duwoŋbʋwa hʋ ʋ aa leŋ ba tele kɩ yagɩ ba wɩya.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.