Lucas 19
Sursurunga NT (SGZ_WBT) vs ARIB
1 Mái Iesu a kusak uri malar á Ieriko má a tu láklák sorliu sang iamunang.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Má kesi kálámul a pakpakta káián gegen him di lu kip takis, a iatung ái, má a konom, má ngisán á kálámul er ái Sakius.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Kápate lu mák Iesu be, má kán lala riri sang a nem ngo na mákái, má ngorer a tohoi suri mák Iesu i katbán matananu. Mái sár ái Sakius a kuir kálámul sár má kápate arwat suri na mák Iesu kabin i lala matananu di tur kauli.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Má ngorer ái Sakius a rut táilnai matananu i sál er ái Iesu di da láklák on, má a sa uramuni kesá dolon kubau suri na lain mák Iesu.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Má ngo ái Iesu a purut iatung i pokon er a tur ái i kubau mák tántán uramuni ngorer, ki ák mák Sakius mák parai singin ngo, “Sakius, una sangar i sosih tilatung kabin ina bop sang i kam rum inái i libung.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Mái Sakius a longrai ngorer má a sangar i sosih tilatung i kubau má a árár pas Iesu, má a long pas Iesu uri kán rum má a kododong i bál suri.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Má matananu di mákái ngo ái Sakius a long pas Iesu uri kán rum, ngorer a sák i bál di má di turpasi wor arkuh i di sang má dik parai ngo, “Kálámul min a asir mák han uri rum káián tám sápkin!”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Má i pákánbung kándi tu namnam be, ái Sakius a sámtur mák parai si Konom ngo, “Mákái, Konom. Inái iau oror ngo ina tari risán i kak omobop uri narsán boh maris. Má tan kálámul iakte agur pasi kandi pirán tabal tungu, má ina kos kalengnai uri narsá di mai mámát i pirán tabal iau agur pasi mam te mul urami iátin.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Mái Iesu a longrai ngorer má a parai singin ngoromin, “Onin gam er gam lu kis i rum minái, gamáte mák ilmi má araliu káián ái Káláu ákte hut narsá gam, kabin kálámul min a gegen mul si Abaram.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Má Natun Kálámul ákte hut suri ser pas di ái rung erei di han benget, má suri na aliu pas di mul.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Má matananu di longrai worwor kán tu parai ái Iesu uri narsán i di. Má ái sang ái Iesu ákte páput má suri na purut ami Ierusalem. Má di á matananu di hol on má ngo lolsit káián ái Káláu na tapam hut sang má, erei ngo ái Iesu na kusak urami Ierusalem. Io, má ngorer ái Iesu a parai worwor artálár uri narsá di á matananu.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 A parai ngoromin, “Kesi kálámul tilatung a kálámul pakta má a han uri malar tepák suri da oboi ngis án kabisit on. Má namur na kaleng uri kán balis sang má náng kabisit iatung má na tu kátlán i matananu tilatung i kán balis.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Má i pákánbung ngo na han on á kálámul pakta erei, a bin pasi kán sángul á tám arardos uri narsán, má a tari kesá kepwen pirán tabal gol si di keskeskes mák parai si di, ‘Á iau ina lu han má. Má pirán tabal min iau tari si gam, gama lu him mai suri nák pakta pang i bung ina kaleng.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Má tan kálámul tilatung i kán balis di lala matai kálámul er, má ngorer di dos palai te kálámul namurwai kálámul pakta erei uratung i malar a han ur on má dik parai, ‘Kápte gim nem on á kálámul erei suri na kángim kabisit má na kátlán i gim mul.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mái sár kápte di tármai sung káián matananu, má ngorer kálámul pakta erei di oboi áng kabisit má. Má namur a hut kaleng uri kán malar, má ngorer a artari suri kán tan tám arardos iatung er ákte tari pirán tabal si di suri da tapam hut i narsán. A nem suri na mánán pasi ngo a is á pirán tabal dikte him pasi urami iátin i pirán tabal er a tari si di.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Má mulán tám arardos a hut i narsán mák parai, ‘Mákái, konom. Iakte him mai á pirán tabal u tari singing má iakte him pasi sángul á pirán tabal mul urami iátin á pirán tabal er u tari.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Má kabisit erei a mákái ngorer mák parai singin tám arardos erei ngo, ‘A kuluk taladeng. Iáu lain tám arardos sang. Ukte muswan suri longoi gengen talar erei, má ngorer ina tari tilik talar singim. Ina obop iáu má unáng kátlán i sángul á malar.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Má áruán kálámul a hut i narsán mák parai, ‘Mákái, konom. Iakte him mai á pirán tabal u tari singing má iakte him pasi alim á pirán tabal mul urami iátin á pirán tabal er u tari.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Má kabisit er a mákái ngorer mák parai singin ngo, ‘A kuluk. Má ngorer á iáu una kátlán i alim á malar.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Má kes mul á kálámul a hut i narsán mák parai, ‘Konom, minái sár á kam pirán tabal, iau duri mai sepen kaen má iak punmai.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Iau mátut na mák rong i kam pirán, kabin iáu tuan songap. Kam tan minsik kápte ngo iáu u lu himna pasi sang. Auh, iáu konom mai tan táit bos lite kálámul di himna pasi.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Má kabisit a parai singin kálámul er ngo, ‘Iáu sápkin tám arardos sang. Kam worwor er ukte parai, ina ariwa kalengnai uri iáu má nák nagogon i iáu sang! U mánán ngo iau tuan songap má kak tan minsik kápte ngo iau lu himna pasi sang, ái sár iau konom mai tan táit bos lite di himna pasi.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ngorer ki suri dánih kápute oboi kak pirán tabal i rumán pirán tabal? Má ngorer minái má iakte kaleng, ina top kalengnai á pirán tabal er mam te pirán tabal mul urami iátin.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Má namur a parai singin tan kálámul di sámtur pagas iatung ngo, ‘Gama long pasi alari á pirán tabal erei má gamák tari singin tám arardos er a apángái sángul á pirán tabal.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Mái sár ái rung er di sámtur di longrai ngorer má dik sodar má dik parai singin ngo, ‘Konom, wa ákte top on mái sángul á pirán tabal ái!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Má kabisit er a kos di ngoromin, ‘Iau parai si gam, ái koner a atur páptai marán má a lu him mai, na kipi marán mul. Mái sár koner a atur páptai mudán sár, má kápate lu him mai mudán er a top on, namur na bokoh alari á mudán er singin.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Má tan kálámul er di kurtara mam iau kápdite nem i iau suri ina kabisit kandi, gama long pas di ur main i mátán táil i iau má gamák up bing di.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Mái Iesu a be para noi worwor artálár erei uri narsán tan kálámul má a aptur alar di. Má namur a lu láklák táil urami suri malar á Ierusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Má a lu hanhan pátmi aru i malar er Betani má Betepage iatung i pungpung á Oliwa, mái Iesu a dos palai aru kalik án aratintin
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 mák parai si diar ngoromin, “Gaura han uramudi malar imudi. Má ngo gaura kusak ur on, káp melek mul gaura mákái kesi gengen dongki di puta páksi má kápte kes a kis be on. Gaura pálás pasi dongki erei má gaurák lami ur main.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Má ngo tekes na gálta gaur ngo, ‘Suri dánih gaur ulát pasi dongki erei?’ ki gaura parai singin, ‘A nem on ái Konom suri na him mai be.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Má ngorer diará han má, má diará mákái tan táit ngorer sár ái Iesu ákte parai si diar.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Má ngo diar má lu ulát pasi gengen dongki erei, ái koner káián á dongki a parai si diar ngo, “Suri dánih gaur ulát pasi á gengen dongki erei?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ki diará kokos ngoromin, “A nem on ái Konom suri na him mai be.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ngorer diar má lami dongki erei uri narsán ái Iesu, má diar má ulát pasi lusán i diar ki diar má pálsi i iátin dongki, má ngorer diará tangan Iesu urami iátin dongki erei.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Mái Iesu a kis i dongki, má dongki kán tu láklák mam Iesu tangra sál. Má marán di pálsi lusán i di tangrai sál suri na láklák on i dongki, má ngorer di para aposoi kandi rumrum uri narsán ái Iesu.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ái Iesu a iatung i sál er a sosih tilamuni pungpung á Oliwa má ákte páput sár suri na kusak ur Ierusalem. Má on á pokon erei, tilik matananu no er di lu murmur on. Di turpasi mái para agas Káláu mai lala kaungán i di suri tara akiláng dikte mákái,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 má dik parai ngoro minái, “Ái Káláu na kuluk mai kabisit er a hut mai ngisán ái Konom! Matau urami bát má gita sángwái ngisán ái Káláu urami sang!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Má te Parisaio di iatung i katbán matananu di longrai ngorer má dik parai si Iesu ngo, “Tám Aratintin, una dos kári matananu er di mur i iáu suri koion da para ngorer.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mái Iesu a kos di ngo, “Iau parai si gam ngoromin. Ngo da kis pau ái rung minái, wa tan hat sang merei da turpasi wakwak má parpara agas uri narsán ái Káláu!”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ái Iesu ák lu hanhan pátmi má i bimán rum á Ierusalem. Má ngo a mákái, a tangsi kabin a sák i bál suri,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 mák parai ngoromin, “Iau nem ngo iáu, Ierusalem, una han mánán i sálán moloh onin. Mái sár káp una te mákái má sálán á moloh erei, ákte punpunam alar iáu.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Na mon i pákánbung da tapam hut i kam tan kurtara má da tur kaul iáu, má da tur kári sál i boh goson no suri kápte kes na táu.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Da amosrah i iáu sang, Ierusalem, má da up bing noi tan kálámul di kis i katbán i iáu, ngorer má kápte kesi hat na bop ami iátin kes, da suh pala noi. Tan táit min na tapam hut narsam kabin ukte su bahim ur on má uk matai suri mák ilmi pákánbung er ái Káláu a hut suri aliu iáu!”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Mái Iesu a lu hanhan má a hut á Ierusalem máng kusak uri pelbut i rumán osmapak má a turpasi tipar palai bos kálámul di lu sirsira iatung.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Má a parai si di ngoromin, “Dikte le on i Buk Tabu ngoromin, ‘Kak rum na rumán sung sang,’ mái sár gamáte pukda pasi suri ák nián him káián bos tám siksikip!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Mái Iesu a aratintin i rumán osmapak i bosbos bung erei. Má bos pakpakta kán tan tám osmapak má tan tám mánán uri nagogon má tan kálámul pakta, di ser sál suri ngádáh da up bingi ngoi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Mái sár kápdite ser pas te sál suri da mur on kápkabin matananu di lala pátir suri longrai worwor si Iesu.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.