Mateus 26
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF
1 Io, ákte rah má kán aratintin ái Iesu, má namur a parai singin kán bos kalilik án aratintin ngo,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Gamáte talas ngo aru sár má bung suri akiláng i bungán longsit án sorliu palai. Má Natun Kálámul da tari uri limán bos kálámul suri da bás páptai uri kubau kus.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Má bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos kálámul pakta til Iudáiá di hut talum iatung i rum si Kaiapas tám osmapak táil.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Kándi tu ser sál suri da tola kodongna Iesu suri da up bingi.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Má ngorer dik parai ngo, “Koion gita tolai i bungun longsit da káp togor i matananu má dák apturi tilik arup.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Ái Iesu má kán kalilik án aratintin di han ur Betani má di kusak i rum si Saimon er a sami lepra tungu, má dik namnam.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Kándi tu namnam besang, má kesi wák a hut mai átbán wel di longoi mai hat, má wel erei lain wel a tomtom má a pakta sang i mátán. Má wák er a tok puri átbán mák urai wel uri lul ái Iesu.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Má tan kalilik án aratintin iatung di mákái ngorer má dik mos má dik parai ngoromin, “Suri dáh a omlawai lain wel erei?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Wel erei a arwat suri da sirai pasi lala mámát án pirán tabal suri tángni tan sáhár.”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Mái Iesu a longrai ngorer ki ák parai si di ngoromin,
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Tan sáhár di erei narsá gam áklis. Mái sár á iau káp ina te kis áklis narsá gam.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Má ái sang a pukri kápán páplun i iau mai wel ngorer a eran i iau suri bung da tahun iau on.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Má támin muswan iau parai si gam, i tan malar no i naul matmatngan pokon da arbin mai lain arbin ái, da parai mul i táit erei a longoi i wák min mam iau má da para agasi suri.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Má namur ái Iudas Iskariot, kes tili di á sángul mai aru á kalik án aratintin, a so alar di mák han hut singin tan pakpakta kán tan tám osmapak
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 má ák parai si di ngo, “Dánih gama tari singing ngo ina tar Iesu ur si gam?” Má dik tari atul i sángul á kepwen pirán tabal siliwa singin.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Má ngorer ái Iudas a turpasi ser sál suri na agur tar Iesu ur singin bos kurtara.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Tatalen kán tan Iudáiá a ngoro minái. I libung táilnai longsit án ani beret káp a tini sut, di lu up bingi tan gengen sipsip suri da ani uri akiláng i longsit án sorliu palai mul. I bung erei sang, kán kalilik án aratintin di gálta Iesu ngo, “Be, ai u nem on ngo gima han ur ái má eran i namnam án sorliu palai?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Má a longrai ngorer ái Iesu má ák parai ngoromin, “Gama han má urami Ierusalem, má gama mákái kálámul er iakte parai si gam má gamák parai singin ngo, ‘Ái Tám Aratintin a parai ngo, “Kak pákánbung ákte hut má, má ina ani namnam án sorliu palai i kam rum tiklik mai kang kalilik án aratintin.” ’”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Má tan kalilik án aratintin di longrai ngorer ki dik aptur má dik han ur Ierusalem, má dik longoi ngorer ái Iesu ákte parai si di, má dik eran i namnam án sorliu palai iatung.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Má ngo ákte ronron, ái Iesu má kán kalilik án aratintin di hut, má dik sukis suri turpasi namnam.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Má kándi tu namnam besang, mái Iesu a parai ngoromin, “Támin muswan iau parai si gam, kes tili gam na agur tar iau.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Kán kalilik án aratintin di longrai ngorer, má a sák i bál di, má di keskeskes dik turpasi gáltai ngoromin, “Kápte ngo iau, be?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Mái Iesu a kos di ngo, “Ái koner giur namnam tiklik tili kápán les erei iau namnam til on, ái sár na agur tar iau.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 A támin muswan ngo Natun Kálámul na han mur arwat pasi sál suri minat ngorer a parai i pinpidan. Mái sár na tuan sák bul uri kálámul er na agur tari Natun Kálámul! Na han kuluk singin kálámul er ngo káp na han te páng.”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Mái Iudas tám arasong er a parai ngo, “Keskam, Tám Aratintin, kápte ngo iau, be?” Mái Iesu a kosoi ngo, “Áá, á iáu sár.”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Kándi tu namnam be, mái Iesu a long pasi kesi tigán balbal mák sung kári, má namur a tibi mák tari singin kán kalilik án aratintin mák parai mul si di ngoromin, “Gama top pasi má gamák ani. Minái á kápán páplun i iau.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Má namur a long pasi kinleh wain mák sung kári mul, ki ák tari singin kán kalilik án aratintin má a parai ngo, “Gam no gama ngin on.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Minái á dárang a adikái kamkabat si Káláu. Na sal suri hul aliu pasi marán má suri pah palai kándi sápkin.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Iau parai si gam, káp ina te ngin on mul á suir wain pang i bung erei ina ngin i hutngin wain tiklik mam gam ami lolsit si Tata.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 A rah i kán worwor ái Iesu, má namur di saki kesi saksak ki dik so alari rum má dik han urami pungpung á Oliwa.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 I pákánbung kándi tu láklák be tangrai sál, ái Iesu a parai si di ngoromin, “Kamu ruruna na pur i pákán libung in kabin sur iau, ngorer i Buk Tabu a parai ngo,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Má namur ngo iakte liu kaleng, ina táil i gam ur Galiláiá.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Mái Petero a parai si Iesu ngo, “Káksiai ngo di no na pur i kandi ruruna kabin sur iáu, mái sár á iau kápte.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Mái Iesu a parai si Petero ngoromin, “Támin muswan iau parai singim, inái i libung, i pákánbung kok kápate tang besang, una arkawar pala iau na tul i pákán.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Mái Petero a kos kalengna Iesu ngoromin, “Auh, kápte! Káksiai ngo da long te matngan rangrangas mam iau ngo da up bing iau, má kápte sang ina arkawar pala iáu.” Má bos kalilik án aratintin no di parai ngorer mul.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Mái Iesu tiklik mai kán kalilik án aratintin di lu hanhan má dik hut i pokon di utngi ngo Getsemane, mái Iesu a parai si di ngo, “Gam iain, má iau ina han urada inak sung be.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Má ngorer a lam pas Petero mái Iakobo mái Ioanes, aru natun ái Sebedaio, má dihat má han. I pákánbung erei, lala tabureng a hut i narsán ái Iesu
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 má ák parai si ditul ngo, “Tabureng a káng i balang má páput na baur iau. Gamtul iain má gamtula pán tangan iau.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Ái Iesu a kálik láklák iamuda sár, mák pur uramudi bim mák sung ngoromin, “Keskam, Tata, arwat suri ngo una long palai á kinleh án rangrangas má minat alar iau? Mái sár káp una te mur i kak nemnem, una mur on ngorer i kam nemnem sang.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Ái Iesu a kaleng má a mák ruktul er ditul boptin, má a parai si Petero ngoromin, “Ngádáh, kápte gamtul arwat suri gamtula pán tangan iau i án mudán pákánbung sár?”
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Má namur mul a parai si ditul ngo, “Gamtula pán má gamtulák sung suri gama tur rakrakai i pákánbung án artohtoh. Támin, bál gam a nem on, mái sár kápán páplun kápate rakrakai.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Má a han alar ditul mul ái Iesu suri sung má a parai ngoromin, “Kakang, ngo kápate kuluk ngo kinleh án rangrangas min na bokoh alar iau, ki inak ngin on. Iau nem sár i kam nemnem sang.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Má namur a kaleng mul, má ngorer a mákái kán atul i kalik án aratintin ditul boptin kabin a tuan taun i mát ditul.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Mái Iesu a han alar ditul i átuil pákán mul suri sung, má a parai sár mul i worwor ngorer ákte parai.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Má a kaleng mul mák parai si ditul ngo, “Kamutul tu boptin má aunges be? Pákánbung ákte hut má. Mákái, minái má á Natun Kálámul dák top tari má uri limán bos tám sápkin.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Gam kodas, giták lu han má! Mákái, erei mái kálámul na agur tar iau!”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ái Iesu kán tu worwor be, mái Iudas, kes tili di á sángul mai aru, a kahra tiklik mai lala matananu di kipi kandi bos papam turán i di. Má bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos kálámul pakta dikte dos palai matananu er suri tiklik mam Iudas.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Má ái koner a agur tar Iesu ákte para páksi kán akiláng narsán matananu ngoromin, “Kálámul er ina árár pasi mai doroi, ái sár á erei. Gama tolai.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Mái Iudas a hut mák láklák tálángna Iesu mák parai ngo, “Lain libung, Tám Aratintin!” má a doroi.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Má ái Iesu a parai ngo, “Na, turang! Longoi be i táit ukte hut suri!” Má matananu di mák Iudas a longoi ngorer, ki dik top i Iesu má dik tolai.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Má kes tili di ái rung di tiklik mam Iesu ák taruh pasi kán is mák tárái toptop káián tám osmapak táil uri talngán mák tár kus palai talngán.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Mái Iesu a mákái ngorer mák parai singin ngo, “Una dung kalengnai kam is i kuán. Kálámul a lu arup ngorer mai is, wa na mat mul ngorer!
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Ngádáh, kápute mánán ngo á iau iau arwat sár ngo ina sung Tata suri na tangan iau? Ina sungi ngorer má káp melek sár na dos palai marán sorliwi sángul mai aru á boh angelo suri tangan iau.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Mái sár káp ina te sungi kabin a mon i tan táit a parai i Buk Tabu ngo na hut i pákánbung minái. Má ngo ina sungi ngorer, ki kápnate ian á tan táit erei.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Má ngorer ái Iesu a parai singin matananu er ngo, “Ngádáh, gam hol on ngo á iau kesi tám ngákngák ngorer gamá hut mai kamu bos papam suri gama up iau mai má kabat pas iau? Marán á bung iau lu kis i katbán i gam ami rumán osmapak, má iau lu atintini matananu ái. Má suri dáh kápgamte tola iau i pákánbung er?
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Mái sár tan táit minái a hut suri long arwat pasi worwor erei tan tám worwor tus di le on i Buk Tabu.”
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Mái rung erei di tola Iesu di lami uri narsán ái Kaiapas, tám osmapak táil, uratung i kuir rum kándi tu hut talum ái á bos kálámul pakta má bos tám mánán uri nagogon.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Mái Petero a lu murmur su i Iesu má a kusak urami pelbut i rum káián tám osmapak táil. Má a kis tiklik mai bos tám mákmák kalar iatung. A nem ngo na mák tusi táit ngo na hut.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Má tan pakpakta kán tan tám osmapak má kunlán kaunsel no di ser sur te kálámul suri da angagur uri Iesu singin kaunsel, má namur kaunsel na oboi rangrangas ur on ngo na mat.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Marán tan kálámul di parai te angagur ur on, mái sár kápte kesá worwor a artálár suri da nagogon on mai uri minat. Má namur aru kálámul diar aptur
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 má diará parai ngoromin, “Giur sang giur longrai kálámul min a parai ngo a arwat ngo na tarápái rumán osmapak káián ái Káláu, má na him pasi atul á bung sár suri long kalengnai nák sámtur.”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Io, má tám osmapak táil a aptur mák gátna Iesu ngoromin, “Ngádáh, káp kam te kokos suri tan worwor minái di parai uri iáu?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Mái Iesu a tur pau sár má kápate kokos.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Mái Iesu a kosoi ngo, “Áá, a ngorer sár u parai. Má iau parai si gam no ngoromin. Namur gama mákái Natun Kálámul na kis tili risán mingin ái Káláu Tám Rakrakai Sorsorliu, má na hut mai kumlán mehmeh tilami bát.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Má tám osmapak táil a mos i bál mák tarápái lusán mák parai ngo, “Ákte worwor sáksák má! Suri dánih gita ser sur te kálámul suri para te táit mul? Gamáte longrai er a parai ngo a arwat mam Káláu!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Má gam, ngádáh á kamu hol?” Má tan kaunsel má tan tám ololoh mul di parai sang ngo, “Ákte longoi sápkin. A nokwan ngo na mat.”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Má di turpasi iapsi má dik ubi, má te di posri
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 má dik parai singin ngo, “Wái, á iáu á Mesaia? Una utung tusi ngo ái sinih er a up iáu!”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Mái Petero a sukis pagas iamudi lol malar. Má kesi tahlik a tám toptop a han má ák mák Petero iatung. Má wák erei a han narsán má a parai singin ngoromin, “Á iáu mul u lu tiklik mam Iesu er kakun Galiláiá.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Mái Petero a arkawar palai mák parai ngo, “Káp iau te talas suri táit er u parai.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Má a han alar di uramudi mátán kas. Má kesi tahlik mul a tám toptop a mák Petero mák parai singin matananu iatung di sámtur pagas ngo, “Kálámul min a lu tiklik mam Iesu er kakun Nasaret.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Mái Petero ákte lu arkawar pala Iesu mul mák parai ngo, “Iau oror mai támin muswan, káp iau te mánán on á kálámul er!”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Má namur matananu di sámtur iatung di mul di han uri narsán ái Petero má dik parai singin ngo, “Áá, a muswan á iáu á kes tili di kabin ngo gim longra ilmi kam worwor a ngorer i kaungán matananu til Galiláiá.”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Mái Petero a longrai ngorer má a turpasi oror mai muswan ngoromin, “Ngo káp iau te parai támin, ái Káláu na arangrangas i iau suri. Káp iau te mánán on á kálámul er.”
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 mái Petero a hol pasi worwor er a parai singin ái Iesu ngo, “I pákánbung kok kápate tang besang, una pua pala iau na tul i pákán.” Ái Petero a hol pasi worwor erei má ák tinang i bál suri, má ngorer a so tilatung mák lala tang.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.