Mateus 14
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH
1 I pákánbung erei ái Erodes, kabisit til Galiláiá, a longrai arbin sur Iesu ákte arkaliut,
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 má a parai ngoromin singin kán tan tám arardos, “Kálámul er di parai, wa ái Ioanes sang, er Tám Arsiu. Ákte liu kaleng alari minat, má ngorer ák mon i kán rakrakai suri longoi bos akiláng erei.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 — ausente —
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 A nem ái Erodes suri na up bing Ioanes, mái sár a bulat suri matananu káplabin ngo di ngoi ngo ái Ioanes a tám worwor tus si Káláu.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Má namur ái Erodes a longoi kesi tilik lala namnam. A hol pasi bung er a káhái on ái mámán. A longoi lala namnam ngorer má a kilkilai marán kálámul. Má i pákánbung er, natun tahlik ái Erodiá a kusak mák mil. Ái Erodes a mákái ngorer má a lala nem on,
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 má ngorer a oror mam kukun ur singin tahlik er ngo, “Te táit una sung iau suri, ina tari singim.”
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Má kalik átlái erei a so suri gátna mámán ngo dánih na sungi, má namur a kusak kaleng narsá Erodes má ák sungi ngoromin, “Iau nem i lul ái Ioanes Tám Arsiu. Una oboi i map má unák tari singing.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Mái Erodes a longrai ngorer má a tuan sák i bál suri, ái sár ákte oror i mátán bos kálámul erei má a rumrum suri na tah kusi kán oror, má ngorer a ardos suri da mur sár i nemnem si natun tahlik.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 A dos palai kesi tám arup suri tah kusi pogong a Ioanes má náng kipi lul. Má tám arup erei a han má a tah kusi pogong a Ioanes iatung i rumán kamkabat.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Má a oboi lul ái Ioanes i kesi map má áng kip tari singin kalik átlái. Má kalik átlái erei a top pasi má ák tari si mámán.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Má namur tan kalilik án aratintin káián ái Ioanes di longrai, má dik han má ding kip pasi kápán páplun má dik tahni. Má namur di han uri narsán ái Iesu má dik para talsai singin á táit erei.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Má ngo ái Iesu ákte longrai arbin sur Ioanes ngo ákte mat má, ngorer ák roh uri kesi mon má ák han alari malar er uri kesá kuir pokon mau. Má ngo matananu di longrai ngo ái Iesu ákte han má, di aptur alari kandi tan malar má dik láklák tangrai sál namurwa Iesu, má dik han hut iatung i pokon er na han ur ái.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Má ngo ái Iesu a tapam hut, ák mákái tilik lala matananu má a mámna di. A roh alari mon má a asengsegeng pasi tan sasam er matananu dikte kip di uri narsán.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Io, ákte rahrah má i bung erei, má kán kalilik án aratintin di hut si Iesu má dik parai singin ngoro minái, “Wa nas ákte dorah má, má pokon mau mul á minái! Una dos palai mái matananu sara suri da han uri tan malar iatung páput sár suri da ser namnam ándi.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ái Iesu a longrai ngorer ki ák parai si di ngoromin, “Suri dáh da han? Á gam sang, gama tabar di.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Má tan kalilik án aratintin di kosoi ngoro minái ngo, “Kápate arwat á namnam minái si git. Alim i tigán balbal má aru isu sár.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ái Iesu a longrai mák parai si di ngo, “Gama kipi ur main singing.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Mái Iesu a parai ur singin matananu suri da sukis iatung i ur. Má namur ái Iesu a top pasi alim á tigán balbal má aru isu erei, má ák tántán urami bát mák sung kári. Má namur ák tibi balbal má ák tari singin kán kalilik án aratintin suri dik tulsai i matananu sang.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 — ausente —
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 — ausente —
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Mái Iesu a dos palai kán kalilik án aratintin suri da táil uri risán dan taliu, má ái na tarwa palai besang i matananu ki nák mur. Má kán kalilik án aratintin di sa uri mon má dik han.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Má ngo ákte tarwa palai matananu, ái Iesu masik sár a tapam uramuni pungpung suri na sung, mák ronron on iatung.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Má bos kalilik án aratintin di iatung i mon, di kis tepák alari kon ada i katbán dan taliu, má bát a lala kihngai mon kabin a hut tilamuda i táil i di.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Io, mái pákánbung kok a tang i kuir libung besang, ái Iesu a láklák iamuni kápkápán dan mák hut iatung narsá di.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Má ngo tan kalilik di mák pasi a láklák iamuni iátin dan, di ráuráuwas má dik lala wakwak mai mátut má dik parai ngo, “Wai! Tesit á erei!”
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Mái Iesu a teken bin ur si di ngoromin, “Gama mangan! Koion gama mátut, á iau sár á min.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Mái Petero a aptur mák parai ngo, “Konom, ngo á iáu muswan á erei, ki una parai singing suri inak láklák uratung sur iáu ami kápkápán dan.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Mái Iesu a parai singin ngo, “Má iáu má! Lákám!”
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Mái sár a ilang ilang ái Petero mák mákái ngo bát a apturi dan ák sák, má ngorer a mátut mák turpasi dom uradi lol dan. Io, má ngorer a bin sur Iesu ngo, “Konom, una tangan iau!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 A sarsara melek ái Iesu má a top pasi limán ái Petero mák parai singin ngoromin, “Ngádáh, káp kam te ruruna? Suri dáh a gáugáu i kam holhol sur iau?” A sarsara melek ái Iesu má a top pasi limán ái Petero.|alt="Jesus reaching out to Peter" src="cn01722B.tif" size="col" ref="14:31"
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Má ngorer diar sa uri mon, má bát a aunges.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Má tan kalilik erei i mon di mákái ngorer ki ding kis dirtapul i mátán táil ái Iesu má dik parai singin ngo, “Támin muswan á iáu Natun ái Káláu!”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Má ngo dikte polsai dan taliu ngorer, ki dik han masar á Genasaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Má tan kálámul tilatung di mák ilam Iesu, má ngorer di artari uri tan kuir balis no alatung má ding kipi bos sasam uratung i narsá Iesu.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Má dik sung Iesu suri ngo ái rung di sasam da tu singli sár i nomnobon lusán. Mái rung di singli, di no di sengsegeng.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.