Marcos 4
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC
1 Ái Iesu a atintini matananu mul iatung i risán dan taliu á Galiláiá. Má marán di hut kauli, má ngorer ái Iesu a sa uramuni mon iatung i risán kon mák sukis on, má matananu di tur pagas iamuni kon.Mái Iesu a atintin di mai pinpidan artálár tilatung i mon.|alt="Jesus teaching from boat" src="CN01705B.TIF" size="col" ref="4:1"
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Mái Iesu a atintin di mai pinpidan artálár tilatung i mon má a parai si di ngoromin,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Mákái! Tám himhimna a tapam hut mák sápra sarai kotlin kubau iatung i rákrák.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Má te kotlin kubau a pur iatung i sál má bos man di roh kis má dik tokam pasi.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Má te a pur uri bim a kis i hat adi lal, kápte marán bim on. Ngorer a kopkom melek,
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 mái sár nas a ket má a kektai tan kopkobon kubau erei, má a maulur a kabin kápte bim suri nirwán na kip namnam til on, má ngorer ák marang no.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Má te kotlin kubau mul a pur uri katbán kaulbek, má kaulbek a pakta má a iaungi má kápate u.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Má te a pur uri lain bim má a tikbut má a lain kopkom kuluk má namur a u. A u ngoromin, te atul i sángul, má te awon i sángul, má te a u arwat mai kesi mar á wán.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Má a parai si di ngo, “Ái koner a nem ngo na talas má na mánán, ki na kis án alongra!”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 I bung erei, ái Iesu a han alari matananu má a kis tiklik mai sángul mai aru i kán kalik ákte ilwa pas di má te tám ruruna mul, má di no di gátnai ngo, “Dánih sang á káplabin á pinpidan artálár erei?”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Mái Iesu a parai si di ngoromin,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 suri ngorer da mákmák má kápdate mák ilmi, má da longrai má kápdate longra ilmi, má kápdate talas suri, má na káp má dik hol kaleng mái Káláu na pah palai kándi tan abulbul.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Mái Iesu a sopasun i kán aratintin mák gátna di ngoromin,
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Tám himhimna a sápra sarai pinpidan si Káláu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bim erei i sál a pur ur on á kotlin kubau, ái a tur arwat mam rung a pur i pinpidan si Káláu uri bál di, mái Satan a hut melek mák long palai pinpidan er má kápdite hol páptai.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Ngorer mul suri bim a kis i hat adi lal mák pur ur on á kotlin kubau. Ái a tur arwat mai tan kálámul di longrai arbin má dik laes melek suri.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Mái sár pinpidan kápate lala sisip i nirwán uri bál di, má ngorer kápte di tur rakrakai. Má namur ngo arabilbiling a hut má dik áslai rangrangas kabin di lu mur i pinpidan si Káláu, ki dik teken pur melek.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Má te kotlin a pur uri katbán kaulbek. Matngan bim erei a arwat mam rung di longrai pinpidan,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 mái sár holhol suri táit án naul bim má hol apakta i minsik má nemnem suri tan toltolom táit no a kusak i bál di mák iaungi pinpidan káián ái Káláu má kápate u.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Má te kotlin a pur uri lain bim. Lain bim a arwat mam rung erei di longra pasi pinpidan má dik mur on, má namur dik u má dik oboi lain wán i di, te atul i sángul, má te awon i sángul, má te mul a mar.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Mái Iesu a parai mul si di ngo,
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Io, sálán á kak pinpidan a punpunam onin, má namur na tur talas. Má te sálán kápgamte mánán kuluk, namur gama talas besang ur on.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ái koner a nem ngo na talas má na mánán, ki na kis án alongra!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Má a parai si di mul ngo,
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ngorer ái koner a hol páptai pinpidan káián ái Káláu, ái Káláu na apakta pasi kán pinpidan i bál má na lala mánán. Mái koner kápte a hol páptai kán pinpidan, ái Káláu na pah palai mudán er a kis i kán hol.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Mái Iesu a worwor artálár ngoromin,
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Marán i bung a kis palai, má kesi bung má, a han laumái. A mákái mákte kopkom no mák pakta, má kápate mánán ngo ngádáh a apuar pasi ngoi.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Bim sang a mon i kán rakrakai suri apakta i namnam ák marán. Kopkobon a táil má namur nirwán, má támin a lu murmur sang.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Má ngo wán a matuk, ki ák il pasi i pákánbung án ililur.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Mái Iesu a parai si di mul ngo,
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 A arwat mai kotlin kali ngo di soi a gengen.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Má namur a kopkom, má ái a pakta i di á bos kubau no, má ák oboi tara rákán arsagil. Má bos man di kis i tan rákán má dik pákpák on má dik páhiuh on.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 — ausente —
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 — ausente —
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 I bung erei sang i ronron, ái Iesu a parai singin kán kalilik án aratintin ngoromin, “Git má urada i risán dan taliu tilada.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Má di sa uri mon er ái Iesu a kis pagas on má dik han alari matananu. Di han ngorer má te mon mul di tiklik mai.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 — ausente —
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 — ausente —
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Mái Iesu a pán mák tur kári kihkih má a parai singin dan ngo, “Una matau!” Má kihkih a aunges má dan a siaroh.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Mái Iesu a parai singin kán kalilik ngo, “Gam mátut suri dáh? Káp kamu te ruruna?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Má di lala pángáng má dik worworwor arliu i di sang ngoromin, “Matngan kálámul ngádáh á minái kihkih má dan diar taram singin?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.