Marcos 15
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC
1 I kábungbung sáksák sang, di worwor talum á tan kaunsel no, á di ái rung erei bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos kálámul pakta má bos tám mánán uri nagogon. Di no di worwor talum ngorer, má di kabat Iesu má dik lami uri narsán ái Pilato, kálámul pakta til Rom, má dik sisdo tari uri limán.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Mái Pilato á gátnai ngo, “Be, iáu á kabisit káián tan Iudáiá?” Mái Iesu a kos Pilato ngoromin, “Áá, a ngorer sang ukte parai.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Má bos pakpakta kán tan tám osmapak di parai marán táit ur on,
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 má ngorer ái Pilato a bali gálta Iesu ngo, “Mákái, marán má táit dikte parai uri iáu. Ngádáh, káp kam te kokos suri una kos di mai?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Mái sár ái Iesu kápte a káling kokos, má ngorer ái Pilato a pánsálngát suri.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 I tan bungun longsit án sorliu palai, ái Pilato a lu mángát palai kesi kálámul tili rumán batbat kalar, ái koner matananu di nem on.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 I pákánbung erei, te tám ngákngák dikte kabat di uri rumán batbat kalar. Tan kálámul er di ngákngák i nagogon til Rom má dik up bingi kálámul i kesá ororok. Má kes tili di ái rung er, ngisán ái Barabas.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Má matananu di hut narsán ái Pilato má dik sungi suri na longoi ngorer mul sang a lu longoi uri narsá di suri na pálás pala tekes tili rumán batbat kalar.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Mái Pilato a gáltai matananu ngoromin, “Gam nem on ngo ina pálás palai ur si gam á kabisit kán tan Iudáiá?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ái Pilato a parai ngorer kabin a mánán ngo bos pakpakta kán tan tám osmapak di bálsák uri Iesu kabin matananu di árngai ngisán, má ngorer tan tátáil er dik obop Iesu uri nagogon.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Mái sár bos pakpakta kán tan tám osmapak di soksokoi bál matananu suri ngorer ái Pilato nák pálás pala Barabas, mái Iesu káksiai.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Mái Pilato a bali gáltai matananu ngo, “Dánih má ina longoi mai kálámul minái er gam utngi ngo a kabisit kán tan Iudáiá?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Má matananu no di kos Pilato ngo, “Bás páptai uri páspáng!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Mái Pilato a gálta di ngoromin, “Suri dáh gama up bingi? Matngan sápkin ngádáh ákte longoi?” Má matananu di lala wakwak má dik parai ngo, “Bás páptai uri páspáng!”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ái Pilato a nem suri na abálbálái matananu, má ngorer a pálás pala Barabas ur si di, má a tar Iesu suri dik rapsi á tan tám arup má namur dák bás páptai uri páspáng.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Má namur bos tám arup di lam pas Iesu má ding kusak tiklik mai uri kesi kuir rum sang má ding kilkila talmi bos tám arup.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Má namur di long palai lusán má dik asulu on mai sulu a kás, má dik longoi kesi balaparip mai kaulbek má dik oboi i lul.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Má ngorer di tartar retret singin, má dik árár pasi ngorer i kálámul pakta má dik parai ngoromin, “Huihui iá! Erei má kabisit kándi tan Iudáiá!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Má kándi tu boktoi lul mai bus má dik lu iapsi má dik lu pur dirtapul i mátán táil ái Iesu.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Má ngo dikte tartar retret no mai ngorer má, ki dik ulát palai sulu a kás tili kápán páplun ái Iesu má dik asulu kalengnai mai lusán sang. Má namur dik tangna pasi suri da bás páptai má uri páspáng.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Má ngo di lu hanhan tangra sál, di banai kesi kálámul ngisán ái Saimon, kakun Sairini, kákán ái Aleksada mái Rupus. Ái Saimon a lu hanhan suri na han urami Ierusalem, mái sár di tur páptai má dik tari duk on suri ák puski kán kubau kus ái Iesu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Má ngorer di lam Iesu uri kuir pokon di utngi ngo Golgata, sálán ngo ‘koroson lul’.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Má ngo dikte hut á Golgata, di tari suir wain si Iesu erei di ariwai turán te suir kábau er a maptal suri long bingi rangrang, mái sár ái Iesu a matai má kápate ngin on.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 — ausente —
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 — ausente —
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Má di le i worwor er di nagogon on suri ngoromin, “Kabisit kán tan Iudáiá”.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Má di bás páptai aru i tám ngákngák tiklik mam Iesu mul, kes tili balsán mingin má kes tili balsán káisán.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Má ngorer di long arwat pasi worwor tili Buk Tabu er a parai ngoromin, “Di wásái turán bos tám sápkin.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Má ngorer matananu di sorliu má dik mák Iesu iamuni naul kubau kus má di luhluhrai lul di sár ur on má di ret mai ngoromin, “Wái! Á iáu u parai ngo una tarápái rumán osmapak, má ngo una him pasi atul á bung sár suri long kalengnai!
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Erei má una aliu pas iáu sang má unák sosih tilatung i naul páspáng!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Má ngorer mul bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon di tartar retret mam Iesu mul má dik worwor arliu i di má dik parai ngo, “A aliu pasi boh lite kálámul, mái sár kápate arwat suri na aliu pasi sang.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Onin sang gita mákái má á Mesaia má kabisit kán Israel na sosih alari páspáng suri giták ruruna on!” Má aru i tám ngákngák di bás pápta diar turán ái Iesu, diar mul diar ret mai má diará wáng on.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Má i sángul mai aru á pákánbung, nas a kuron má a bohoi kunlán balis er, má kuron a pang i atul á pákánbung.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Má i atul á pákánbung i rahrah, ái Iesu a kilkila ngángra Káláu ngoromin, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Sálán ngoromin, ‘Káláu, kang Káláu, suri dáh ukte hol pala iau?’
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Má te tili di á matananu di sámtur pagas iatung páput, di longrai má dik parai ngo, “Gama longrai, a kilkila Elaisa.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Má kes tili di a rut mák long pasi kesi táit ngoro loson lamas, má a dungi uri kinleh suir wain er a maptal mák sosap pasi suir wain. Má a akai táit er i kuir gáh mák sua tari uramuni ngudun suri na ngin on. Má namur kálámul er a parai ngo, “Giták mákái be ngo ái Elaisa na hut má nák tángni suri na asosih on tilamuni naul kubau kus.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Má namur ái Iesu a lala kilkil má ák mat.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Má tilik sulu ami polgon rumán osmapak a ráp tilami iát uradi lal má ák ru on.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Má tátáil kán bos tám arup a sámtur pagas iatung i risán suri ololoh i táit di longoi mam Iesu. Má ngo a mák Iesu ngádáh a mat ngoi, ki ák parai ngo, “A támin muswan, kálámul minái war ái á Natun ái Káláu.” Tátáil kán bos tám arup a mák ilmi Natun ái Káláu.|alt="centurion looking up at Jesus on cross" src="cn01844B.tif" size="col" ref="15:39"
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Te wák di iatung mul i pokon er, mái sár di kálik tur tepák suri mák Iesu. Má iatung i katbán tan wák erei ái Salome, mái Maria Magadalene, mái Maria mámán ái Iakobo mái Iosep.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Kándi tu murmur i Iesu ami Galiláiá má dik tángni. Má te marán wák mul di iatung di mur i Iesu átik á Ierusalem.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ái Pilato a sodar suri longrai ngo ái Iesu ákte mat, má ngorer a artari suri tátáil kán tan tám arup má ák gáltai ngo, “A támin muswan ngo ái Iesu ákte mat?”
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Mái Pilato a longrai arbin suri minat si Iesu singin tátáil er, ki ák mángát tari kápán páplun ái Iesu ur si Iosep.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ái Iosep a han hul pasi kesi sepen sulu má a kaleng mai. A asosih i kápán páplun ái Iesu mák duri mai sepen sulu er, má a kipi uri tarang án minat dikte ili tungu tili bángbágil hat. Má namur di girwai kesi lala hat má dik batbat kári mátán tarang er mai.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mái Maria Magadalene mái Maria mámán ái Iosep diar mák páksi pokon di tahun Iesu ái.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.