Marcos 14

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aru sár má bung suri akiláng i bungán longsit án sorliu palai má beret káp a tini sut, má tan pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon, kándi tu ser sál suri da top kodongna Iesu suri dák up bingi.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Má ngorer di parai ngo, “Koion gita tolai i bungun longsit da káp togor i matananu má dák apturi tilik arup.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ái Iesu má kán kalilik án aratintin di han ur Betani má di kusak i rum si Saimon er a sami lepra tungu, má dik namnam. Kándi tu namnam besang, má kesi wák a hut mai átbán wel di longoi mai hat. Má wel erei lain wel a tomtom má a pakta sang i mátán. Má wák er a tok puri átbán mák urai wel uri lul ái Iesu.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Má te kálámul iatung di mákái ngorer má dik mos má dik worwor kodong arliu i di ngoromin, “Suri dáh a omlawai á lain wel erei?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Wel erei a arwat suri da sirai pas te na tul i mar i pirán tabal suri tángni tan sáhár.” Má ngorer di wor rakrakai ur on.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Mái Iesu a longrai ngorer di parai uri wák er, ki ák parai si di ngoromin,
6 Mas Jesus disse:
7 Tan sáhár di erei narsá gam áklis. Má ngo na ngoi i bál gam, gama longoi lain ninas ur si di. Mái sár á iau káp ina te kis áklis narsá gam.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Marán i táit kápate arwat suri longoi á wák min. Mái sár táit a arwat sang ngo na longoi, ákte long artálár pasi. Ái sang a pukri kápán páplun i iau ngorer a eran i iau suri bung da tahun iau on.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Má támin muswan iau parai si gam, i tan malar no i naul matmatngan pokon da arbin mai lain arbin ái, da parai mul i táit erei a longoi i wák min mam iau má da para agasi suri.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Má namur ái Iudas Iskariot, kes tili di á sángul mai aru á kalik án aratintin, a so alar di mák han hut singin tan pakpakta kán tan tám osmapak suri na agur tar Iesu ur si di.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Má ngo bos tátáil er di longrai táit ngo na longoi ái Iudas, a gas i bál di má dik oror suri da tar te pirán tabal singin. Má ngorer ái Iudas a turpasi ser sál suri na agur tar Iesu ur singin bos kurtara.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Tatalen kán tan Iudáiá a ngoro minái. I libung táilnai longsit án ani beret káp a tini sut, di lu up bingi tan gengen sipsip suri da ani uri akiláng i longsit án sorliu palai mul.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Má a longrai ngorer ái Iesu má a dos palai aru i kán kalik án aratintin mák parai si diar ngoromin,
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 má rum er na kusak ur on, ki gauráng kusak namurwai. Má gaurák parai singin kálámul er káián á rum ngo, ‘Ái Tám Aratintin a nem i mánán i rum dáh na kis on suri ani namnam án sorliu palai tiklik mai kán kalilik án aratintin.’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Má namur, ái sang na lam gaur má nák inngas tari lala rum ami iát erei ákte leget on. Má gaura eran i ángit namnam iatung.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Namur aru kálik án aratintin erei diar aptur má diará han ur Ierusalem má diará han mákái tan táit ngorer ái Iesu a parai si diar, má diará eran i namnam án sorliu palai.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Má ngo ákte ronron, ái Iesu má kán kalilik án aratintin di hut,
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 má dik sukis suri turpasi namnam. Má kándi tu namnam besang, mái Iesu a parai ngoromin, “Támin muswan iau parai si gam, kes tili gam na agur tar iau. Ái sang á kes tili gam er git namnam tiklik onin.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Kán kalilik án aratintin di longrai ngorer, má a sák i bál di, má di keskeskes di gáltai ngo, “Kápte ngo iau, be?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Kes tili gam á sángul mai aru, ái koner giur namnam tiklik tili kápán les erei iau namnam til on, ái sár na agur tar iau.
20 Jesus respondeu:
21 A támin muswan ngo Natun Kálámul na han mur arwat pasi sál suri minat ngorer a parai i pinpidan. Mái sár na tuan sák bul uri kálámul er na agur tari Natun Kálámul! Na han kuluk singin kálámul er ngo káp na han te páng.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Kándi tu namnam be, mái Iesu a long pasi kesi tigán balbal mák sung kári. Má namur a tibi mák tari singin kán kalilik án aratintin mák parai mul si di ngoromin, “Gama top pasi. Minái á kápán páplun i iau.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Má namur a long pasi kinleh wain mák sung kári mul mák tari singin kán kalilik án aratintin, má di no di ngin til on.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Má namur a parai si di ngo, “Minái á dárang a adikái kamkabat si Káláu. Na sal suri hul aliu pasi marán. “Minái á dárang a adikái kamkabat si Káláu.”|alt="The last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="14:24"
24 Então lhes disse:
25 Támin muswan iau parai si gam, káp ina te ngin on mul á suir wain nák pang i bung erei ina ngin i hutngin wain ami lolsit si Káláu.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 A rah i kán worwor ái Iesu, má namur di saki kesi saksak ki dik so alari rum má dik han urami pungpung á Oliwa.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 I pákánbung kándi tu láklák be tangrai sál, ái Iesu a parai si di ngoromin, “Kamu ruruna na pur besang, ngorer i Buk Tabu a parai ngo,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Má namur ngo iakte liu kaleng, ina táil i gam ur Galiláiá.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Mái Petero a kos Iesu ngoromin, “Káksiai ngo di no na pur i kandi ruruna, mái sár á iau kápte.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Mái Iesu a parai si Petero ngo, “Támin muswan iau parai singim, inái i libung, i pákánbung kok kápate tang besang i kán áruán tang, una arkawar pala iau na tul i pákán.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ái Petero a kos rakrakai kalengna Iesu ngoromin, “Auh, kápte! Káksiai ngo da long te matngan rangrangas mam iau, ngo da up bing iau, má kápte sang ina arkawar pala iáu.” Má bos kalilik án aratintin no di parai ngorer mul.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Ái Iesu tiklik mai kán kalilik án aratintin di lu hanhan má dik hut i pokon di utngi ngo Getsemane, mái Iesu a parai si di ngo, “Gam iain, má iau ina han sung be.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Má ngorer a lam pas Petero mái Iakobo mái Ioanes dihat má han. I pákánbung erei, lala tabureng a hut i narsán ái Iesu
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 má ák parai si ditul ngoromin, “Tabureng a káng i balang má páput na baur iau. Gamtul iain má gamtula pán tangan iau.”
34 E lhes disse:
35 — ausente —
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia:
37 Ái Iesu a kaleng má a mák ruktul er ditul boptin, má a parai si Petero ngoromin, “Saimon, kamutul tu boptin be? Káp gamtul te arwat suri gamtula pán tangan iau i án mudán pákánbung sár?”
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Má namur mul a parai si ditul ngo, “Gamtula pán má gamtulák sung suri gama tur rakrakai i pákánbung án artohtoh. Támin, bál gam a nem on, mái sár kápán páplun kápate rakrakai.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Má a han alar ditul ái Iesu suri sung, má a parai sár mul i worwor ngorer ákte parai.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Má namur a kaleng mul, má ngorer a mákái kán atul i kalik án aratintin ditul boptin kabin a tuan taun i mát ditul. Má káp ditul te mánán i te lain worwor suri ditula parai mam Iesu.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Mái Iesu a han alar ditul mul, má namur a kaleng i átuil pákán mák parai si ditul ngo, “Kamu tu boptin má aunges be? Ákte arwat má. Pákánbung ákte hut. Mákái, minái má á Natun Kálámul dák top tari má uri limán bos tám sápkin.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Gam kodas, giták lu han má. Mákái, erei mái kálámul na agur tar iau.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ái Iesu kán tu worwor be, mái Iudas, kes tili di á sángul mai aru, a kahra tiklik mai lala matananu di kipi kandi bos papam turán i di. Má bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon má bos kálámul pakta di dos palai matananu er suri tiklik mam Iudas.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Má ái koner a agur tar Iesu ákte para páksi kán akiláng narsán matananu ngoromin, “Kálámul er ina árár pasi mai doroi, ái sár á erei. Gama tolai má gamák mákmák kári urami kaleng i malar.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Mái Iudas a hut mák láklák tálángna Iesu mák parai ngo, “Tám Aratintin!” má a doroi.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Má matananu di mák Iudas a longoi ngorer, ki dik top i Iesu má dik tolai.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Má kes tili di ái rung di tiklik mam Iesu ák taruh pasi kán is mák tárái toptop káián tám osmapak táil uri talngán mák tár kus palai talngán.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Namur ái Iesu a parai si di ngoromin, “Ngádáh, gam hol on ngo á iau kesi tám ngákngák ngorer gamá hut mai kamu bos papam suri gama up iau mai má kabat pas iau?
48 Jesus lhes disse:
49 Marán á bung iau lu kis i katbán i gam ami rumán osmapak, má iau lu atintini matananu ái. Má suri dáh kápgamte tola iau i pákánbung er? Na, káksiai má suri gamák long arwat pasi worwor erei a parai i Buk Tabu.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Má bos kalilik án aratintin di hol pala Iesu i pákánbung er má dik táu alari.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Má kesi kaukak kán tu mur i Iesu má a sulu mai bobor sár, má namur di tolai,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 mái sár a pakla pala di má dik tu top i kán sulu sár, má ái a táu mai kunsin.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Má di lam Iesu uri narsán tám osmapak táil, uratung i kuir rum kándi tu hut talum ái i bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos kálámul pakta má bos tám mánán uri nagogon.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Mái Petero a lu murmur su i Iesu má a kusak urami pelbut i rum káián tám osmapak táil. Má a kis tiklik mai bos tám mákmák kalar iatung i risán kámnah mák manmanir.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Má bos pakpakta kán tan tám osmapak má kunlán kaunsel no di ser sur te kálámul suri da parai kandi te worwor uri Iesu ur singin kaunsel má namur kaunsel na oboi rangrangas ur on ngo na mat. Mái sár kápdite ser pas te
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 kabin marán angagur án worwor di parai uri Iesu, mái sár kápate kes on á kandi worwor.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Má te kálámul di aptur má dik parai kandi angagur ngoromin,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Gim sang gim longrai a parai ngo na tarápái rumán osmapak erei di longoi mai lim di, má na him pasi atul á bung sár suri atur tekes bul er limán kálámul kápate longoi!”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Má káp sang a te arwat á tan worwor erei di parai uri Iesu.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Io, má tám osmapak táil a aptur i katbán i di mák gátna Iesu ngoromin, “Ngádáh, káp kam te kokos suri tan worwor minái di parai uri iáu?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Mái Iesu a tur pau má kápate kokos.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Mái Iesu a kosoi ngo, “Áá, á iau sár. Má gama mákái Natun Kálámul na kis tili risán mingin ái Káláu Tám Rakrakai Sorsorliu, má na hut mai kumlán mehmeh tilami bát.”
62 Jesus respondeu:
63 Má tám osmapak táil a mos i bál mák tarápái lusán mák parai ngo, “Suri dánih gita ser sur te kálámul suri para te táit mul?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Gamáte longrai er a parai ngo a arwat mam Káláu! Má gam, ngádáh á kamu hol?” Má tan kaunsel no di sormángát ngo ákte longoi sápkin, má ngorer di tari rangrangas singin suri na mat sang.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Má te kálámul di turpasi iapsi má ding kápti aur mai sepen kaen suri kápnate mákmák, ki dik ubi má dik parai singin ngo, “Una utung tusi ngo ái sinih er a up iáu!” Má bos tám arup di long pas Iesu má dik posposar on.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Mái Petero a iamudi lal i lol malar. Má kesi tahlik, toptop káián tám osmapak táil, a han
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 má ák mák Petero kán tu manmanir. Má wák erei a han narsán mák lala mákái, má a parai singin ngo, “Á iáu mul u lu tiklik mam Iesu er kakun Nasaret.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Mái Petero a arkawar palai mák parai ngoromin, “Káp iau te mánán má káp iau te talas suri táit er u parai.” Má a han má a tur kaplah alar di iamudi mátán kas, má namur kok a tang.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Má tahlik án toptop erei a bal mák Petero mák parai mul singin matananu iatung di sámtur pagas ngo, “Minái á kes tili di.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Mái Petero ákte lu arkawar pala Iesu mul.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Mái sár ái Petero a longrai ngorer má a parai ngoromin, “Iau oror mai muswan. Ngo káp iau te parai támin, ái Káláu na arangrangas i iau suri. Káp iau te mánán on á kálámul er kamu tu parai.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Io, má káp melek sár má kok a tang i kán áruán tang, mái Petero a hol pasi worwor er a parai singin ái Iesu ngo, “I pákánbung kok kápate tang besang i kán áruán tang, una pua pala iau na tul i pákán.” Ái Petero a hol pasi worwor erei má a tinang i bál suri, mák lala tang.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.