Marcos 10
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARC
1 Ái Iesu a aptur tilanang Kapernaum má a han uradi balis á Iudáiá má a polsai dan uri risán dan á Ioridan tilada. Má matananu di hut singin mul má ák atintin di ngorer sang a lu longoi ngoi.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Má te Parisaio di hut narsá Iesu suri da tohoi má dik gátnai ngoromin, “Ngádáh? A sormángát á kángit nagogon suri ngo kálámul na pásang palai kán wák ngo kápte?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Mái Iesu a gátna kalengna di ngo, “Ngádáh á nagogon ái Moses a tari si gam?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Má ding kosoi ngo, “Ái Moses a sormángát tari pákán ram án pálás kila si di. Ngo tekesá kálámul a nem suri pálás kila, na siri pákán ram er má nák tari singin wák má nák long palai.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Mái Iesu a parai si di ngoromin,
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Hirá sang i akaksim, ái Káláu a longoi káláu má wák.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Má erei á káplabin kálámul na aptur alar kákán mái mámán má náng kis tiklik mam kán wák.
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 Má diar no diara tukes sár. Kápnate ru i diar, diara tukes.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Má ngorer ái Káláu ákte kabat arsakta diar, má koion á tekes na tah kusi kándiar kila.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Mái Iesu má kán kalilik án aratintin di kusak kaleng iatung i rum, má kán kalilik di gátnai suri pinpidan erei.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Mái Iesu a parai si di ngoromin,
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 A ngorer mul ngo kesá wák a pala kán pup máng kila pasi lite kálámul, ái mul a long tari sápkin uri narsán kán mulán pup.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Má te kálámul di lam tari rang nat di ur si Iesu suri na top i di má nák asosah i di, mái sár kán kalilik án aratintin di tur kári tan kálámul erei.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Mái Iesu a mákái mák togor mák parai si di ngoromin,
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 A muswan sang iau parai si gam, ái koner a nem ngo na kusak i lolsit si Káláu, na ruruna pasi ngorer i gengen kalik a ruruna i kákán. Ngo kápnate longoi ngorer, ki kápte sang na kusak.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Má a káh pasi bos kalilik keskeskes mák oboi limán i lul di mák asosah i di.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Mái Iesu a aptur má a láklák iamudi, má kesá kálámul a rut uri narsán má a dirtapul má a gátnai ngo, “Tám Aratintin, iáu lain kálámul. Dánih ina longoi suri inak atur páptai liu áklis?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Mái Iesu a longrai mák parai singin ngoromin, “Suri dáh u utung iau ngo iau lain kálámul? Ái Káláu masik sár a kuluk má kápte kes mul.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 U mánán i nagogon er a parai ngoromin ngo koion una up bing tekes, má koion una longoi sápkin mai wák káián lite kálámul, má koion una siksikip, má koion una poklah pasi angagur uri tekesá kálámul, má koion una agur pasi táit káián lite, má una rumrum i kakam mái mamam.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Má kálámul er a longrai mák parai si Iesu ngo, “Tám Aratintin, turpasi til tungu iau kalik be, iau lu mur arwat pas noi tan nagogon erei ák han pang onin.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Mái Iesu a mákái má a mámnai mák parai singin ngoromin, “Kesi táit sár u sáhár suri. Una han sira palai kam bos minsik no, má unáng kip pasi pirán tabal má unák tari singin bos sáhár, má na kaiam besang á bos lain minsik imi bát. Má una lákám unák mur i iau.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Kálámul er a longrai má ák mákmák án tang má a han alar Iesu sang. A sák i bál suri, kabin marán i kán minsik.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Mái Iesu a sálsálah aririu i di mák parai singin kán kalilik án aratintin ngoromin, “A tuan rakrakai muswan si di á bos konom suri da kusak i lolsit si Káláu.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Má kán kalilik án aratintin di sodar suri kán pinpidan, má ngorer ái Iesu a parai mul si di ngo, “Kalilik, a tuan rakrakai muswan suri kusak i lolsit si Káláu.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Kamel ngo na sol uri polgon nil án babaut, ái a malmu si diar á kálámul a konom ngo na sol uri lolsit si Káláu.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Má di lala sodar má dik parai singin ngoromin, “Ngo ngorer, ki ái sinih sang na liu? Kápte kes sang na kusak!”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Mái Iesu a mák di mák parai ngo, “Matananu kápdite arwat ngo da aliu pas di sang. Ái sár ái Káláu a arwat, kabin ngo ái Káláu a lu long arwat pasi bos táit no.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Mái Petero a turpasi parai si Iesu ngoromin, “Mákái, Konom, gimáte han alari kángim bos táit no má gimá murmur i iáu.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Ái Iesu a kos Petero,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 i liu onin na kipi mul i marán. Na marán i kán rum má rang tuán má rang kukun má rang mámán má rang natun má kán tan pokon. Má támin ngo na áslai mul i rangrangas, má namur na atur páptai liu áklis.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Mái sár marán si di onin i liu minái di konom, namur da gengen. Má marán si di ái rung di gengen onin, i liu namur da pakta.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Má namur di polas kaleng i dan á Ioridan, má dik murwa pasi sál urami Ierusalem. Má matananu di lu murmur on, di mátut kabin di hol páptai kán worwor ái Iesu suri kán minat. Mái sár ái Iesu a láklák táil i di no. Má kán kalilik án aratintin di mákái ngorer má dik pángáng suri. Mái Iesu a lam pasi kán kalilik án aratintin uri risán alari matananu, má a turpasi parai mul i bos táit na hut singin ami Ierusalem
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 mák parai si di ngoromin, “Mákái, inái git han urami Ierusalem, má bos pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon da top i Natun Kálámul má da nagogon on suri na mat, má da tari uri limán tan tátáil til Rom.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Má dák tartar retret singin má dáng kankansai má dák rapis sáksáknai má dák up bingi. Má ngo na rah i atul á bung na liu kaleng mul.”
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Ái Iakobo mái Ioanes, aru i natun ái Sebedaio, diar purut si Iesu má diará parai singin ngo, “Tám Aratintin, giur nem ngo una long tari táit er giura sung iáu suri.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Má a gálta diar ngo, “Dánih gaur nem on?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Má diará sungi ngoromin, “I pákánbung una hut mai minmáir i iáu, tekes tili giur na kis tili balsán mingim má tekes tili balsán káisam.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Mái Iesu a kos diar ngoromin, “Káp gaur te mánán á táit erei gaur sungi. Ngádáh? Gaur arwat ngo gaura ngin tili kinleh án rangrangas erei ina ngin til on? Má gaur arwat mul ngo da siu gaur mai arsiu án minat erei da siu iau mai?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Má diará parai singin ngo, “Giur arwat.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Ái sár suri kis tili balsán minging má tili balsán káisang, káp ngo kaiak suri ngo ina tari. Káián ái Káláu. Ái na tari si rung er ákte eran i nián i di.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Má namur sángul á kalik án aratintin di longrai ngorer ki dik togor i Iakobo mái Ioanes.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Mái Iesu a mákái ngorer ki áng kilkila pas di uratung i narsán mák parai si di ngoromin,
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Mái sár á gam kápte gama ngorer. Ngo tekes tili gam a nem ngo na pakta, na toptop be si gam.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Má kálámul a nem ngo na tátáil kamu, na toptop kamu no.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 A ngorer i Natun Kálámul, kápate hut suri kátlán i gam. A hut sár suri na toptop káián matananu, má suri sirai kán liu suri hul aliu pasi marán.”
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ái Iesu má kán kalilik án aratintin má marán matananu mul di lu hanhan tangra sál má dik tapam hut i malar á Ieriko. Má ngo di sorliu á Ieriko, kesi rau tám sung, ngisán ái Batimaio, natun ái Timeus, a lu kis i risán sál.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 A longrai ngo ái Iesu kakun Nasaret a lu hanhan, máng kilkilai ngoromin, “Iesu, iáu natun ái Dewit, una mámna iau!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Má marán kálámul di tur kári suri koion na worwor, mái sár a lala wakwak sang ngo, “Natun ái Dewit, una mámna iau!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Mái Iesu a longrai kálámul er mák sámtur mák parai si di ngo, “Bin pasi urain.” Má di bin pasi rau erei má dik parai singin ngo, “Kái una mátut. Aptur, ákte bin pas iáu!”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Má a buswa palai kán bobor mák sangar melek uri narsá Iesu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Mái Iesu a gátnai ngoromin, “Dánih u nem on ngo ina longoi mam iáu?” Má kálámul er a rau a parai singin ngo, “Konom, iau nem ngo ina mákmák.”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Mái Iesu a parai singin ngo, “Una han sár, kam ruruna ákte aliu pas iáu.” Má káp melek sár mul mák talas i mátán mák mur i Iesu tangra sál.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.