Lucas 22
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs BKJ
1 Má bung suri longsit án ani beret káp a tini sut ákte páput sár má, er di utngi mai longsit án sorliu palai mul.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Má boh pakpakta kán tan tám osmapak má tan tám mánán uri nagogon, di tohoi suri ser te sál suri up bing kodongna Iesu suri matananu kápdate mánán on, kabin di matai matananu da mák up di.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Io, ái Satan a kusak uri Iudas Iskariot, kes tili di á sángul mai aru á kalik án aratintin.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Má namur ái Iudas a so alar Iesu di, mák han hut i narsán boh pakpakta kán tan tám osmapak má tan tátáil káián boh tám arup er di lu mákmák kári rumán osmapak, suri ngádáh na agur tar Iesu ngoi uri narsá di.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Má ngo di longrai táit na longoi ái Iudas, a gas i bál di má dik oror suri da tar te pirán tabal singin.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Má a sormángát sang ái Iudas suri na agur tar Iesu ur si di, má ngorer a ser sál suri na longoi i pákánbung kápdate mánán on i matananu.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 — ausente —
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 — ausente —
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Má diará gálta Iesu ngo, “Be, ai u nem on ngo giura han ur ái má eran i namnam án sorliu palai?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 A longrai ngorer ái Iesu má a parai si diar ngoromin, “Gaura han urami Ierusalem, má kesi kálámul a kipi átbán dan na bana gaur. Gaura mur on uri rum er na kusak ur on má gauráng kusak namurwai.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Má gaurák parai singin kálámul er káián á rum ngo, ‘Ái Tám Aratintin a nem i mánán i rum dáh na kis on suri ani namnam án sorliu palai tiklik mai kán kalilik án aratintin.’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Má namur ái sang na lam gaur má nák inngas tari lala rum ami iát erei ákte leget on, má gaura eran i namnam iatung.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Má ngorer aru kalik án aratintin er diar aptur má diará han urami Ierusalem má diará mákái sang á tan táit ngorer ái Iesu ákte parai si diar, má diará eran i namnam án sorliu palai.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Má ákte ronron on á bung erei, ái Iesu tiklik mai kán kalilik án aratintin er ák utung di mai tan apostolo, di sukis suri namnam.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Má ái Iesu a parai si di ngo,
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Má iak para talsai si gam ngoromin. Minái sár á namnam án sorliu palai iau ani, má káp ina te ani mul nák han pang i bung erei lolsit káián ái Káláu na hut, má kak him na rah no, á him erei longsit án sorliu palai a akiláng on.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Namur ái Iesu a long pasi kinleh wain mák sung kári, má ák parai ngo, “Top pasi kinleh wain min, má gam no keskeskes gama nginmi.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Támin muswan iau parai si gam ngo káp ina te ngin on mul á suir wain nák han pang i bung erei lolsit si Káláu na hut.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Namur mul ái Iesu a long pasi kesi tigán balbal mák sung kári, má ák tibi mák tari singin kán kalilik án aratintin má ák parai si di ngoromin, “Minái á kápán páplun i iau, má ái á osmapak uri narsán ái Káláu suri asengsegeng i gam. Turpasi onin, gama lu tibi balbal má gamák lu ani suri ngorer gama lu bálbálsa sur iau.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Má ngo ákte rah mái namnam, ái Iesu a parai ngoromin mul si di suri kinleh wain er a tabar di mai, “Kinleh wain minái a akiláng i hutngin kamkabat káián ái Káláu a kápti mai dárang na sal suri hul aliu pas gam.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Má mákái! Ái koner na agur tar iau, minái ái, git namnam tiklik.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 A támin muswan ngo Natun Kálámul na han mur arwat pasi sál suri minat ngorer ái Káláu ákte para páksi. Mái sár na tuan sák bul uri kálámul er na agur tari Natun Kálámul!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Má kalilik án aratintin di longrai ngorer a parai ái Iesu má di lala holhol, má ngorer di turpasi nguruk. Má di gálta arliu i di sang ngo ái sinih tili di ngo na longoi ngorer.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Má namur tan kalilik án aratintin di turpasi wor arkuh i katbán i di sang suri ngo ái sinih tili di a kálámul pakta kandi.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Mái Iesu a parai si di ngo,
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Mái sár á gam kápte gama ngorer! Wa gama ngoromin sang. Ái koner a pakpakta i katbán i gam, na ngoro gengen kalik. Mái koner a tátáil, na tám toptop sár.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ái sinih a pakta, ái koner a sukis suri namnam ngo tám toptop a han mai namnam suri támri? Wa a muswan, ái koner a sukis, ái a pakta. Mái sár á iau, iau kamu tátáil, iau min i katbán i gam ngoro tám toptop sár.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 — ausente —
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 — ausente —
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 suri gita namnam má ngin tiklik ami kak lolsit, má suri gama kis i kiskis án kabisit suri nagogon i sángul mai aru á mát til Israel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Mái Iesu a parai ngo, “Saimon! Gam longrai, ái Káláu ákte sormángát pala Satan suri na isra toh gam ngorer di lu israi pokori ngoi er di raksai.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Mái sár iakte sung Káláu sur iáu, Saimon, na mák pur i kam ruruna. Má namur, ngo ukte ilang kaleng má ur singing, ki una lu arakrakai i ruruna káián rang turam.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Mái Petero a kos Iesu ngo, “Auh, Konom, káp ina te totol suri ina han uri batbat kalar mam iáu má suri ngo gitara mat tiklik!”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Mái Iesu a parai si Petero ngo, “A muswan iau parai singim. Inái i libung, kok kápnate tang besang, má una arkawar pala iau na tul i pákán má una parai ngo kápte u mánán i iau.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Mái Iesu a gáltai kán tan kalilik án aratintin ngo, “Tungu iau dos pala gam suri arbin talas mai lolsit si Káláu. Pákánbung er kápte gam kip te rat ngo bákbákar kek, be? Ki ngádáh, gam sáhár suri tekesi táit ngo kápte?” Má tan kalilik án aratintin di parai singin ngo, “Kápgimte sáhár sur tekesi táit.”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Má ngorer ái Iesu a parai si di ngoromin, “A kuluk. Mái sár inái ái koner a mon i kán rat na top on, mái koner kápte kán is pakta uri arup, na sirai tekesi lusán pas te pirán tabal má nák hul pas tekesi is ur káián.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Na longoi ngorer kabin pinpidan tili Buk Tabu di le on sur iau alhirá er di parai ngo, ‘Dikte wásái turán tan tám abulbul’, worwor erei na tapam hut muswan onin. Áá, tan táit no erei tan tám worwor tus dikte sir páptai sur iau na tapam hut!”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Má tan kalilik án aratintin di parai singin ngo, “Mákái, Konom. Minái á aru is pakta.” Mái Iesu a kos di ngoromin, “A arwat sár má! Koion gita para te táit mul!”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 A rah i kán worwor ái Iesu, má ngorer a aptur má ák so alari rum mák han uramuni pungpung á Oliwa ngorer a lu balbal longoi sang, má tan kalilik án aratintin di tiklik mai.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Má ngo dikte hut iatung i pokon er a nem on, ái Iesu a parai si di ngoromin, “Gama sung Káláu suri koion gama pur i pákánbung án artohtoh.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Má ngorer a kálik láklák tepák án mudán alar di ái Iesu, má a pur dirtapul má a sung ngoromin uri narsán ái Káláu,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 “Keskam, Tata, iau sung iáu ngo a ngoi i balam, una long palai á kinleh án arangrangas má minat minái alar iau. Mái sár káp una te mur i kak nemnem, una mur on ngorer i kam nemnem sang.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Má kesi angelo tilami bát a hut si Iesu má a tari rakrakai singin.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Mái Iesu a sung rakrakai kabin taun a iaungi kán liu, má ngorer a songsong turán, má kán songsong a sal ngoro lokon dár má a tim uradi bim.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Má namur a arahi kán sung ái Iesu, má a láklák kaleng suri kán kalilik án aratintin má a mák di di boptin, kabin a lala tabureng i kandi liu.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Mái Iesu a parai si di ngo, “Suri dánih gam boptin? Gama pán má gamák sung suri koion gama pur i pákánbung án artohtoh.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ái Iesu kán tu worwor be mai kán kalilik án aratintin, má i án pákánbung er matananu di hut iatung. Ái Iudas, kes tili di á sángul mai aru á kalik án aratintin, a lam di uratung má ngorer a láklák sur Iesu má a doroi pair.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Mái sár ái Iesu a parai singin ngo, “Iudas, ngádáh? Una agur tari Natun Kálámul mai ardor?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Má tan kalilik án aratintin er di iatung mam Iesu di mákái ngo matananu da tola Iesu má, ki dik gálta Iesu ngo, “Ngádáh, Konom, arwat ngo gima up di mai kángim tan is?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Má ngorer kesi kalik án aratintin ák taruh pasi kán is mák tárái toptop káián tám osmapak táil uri talngán mák tár kus palai talngán mingin.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 A mákái ngorer ái Iesu má a tur kalar di mák parai ngo, “Koion gama arup! Arwat má!” Io, a sarsara ái Iesu má a top i talngán kálámul er má a ting i dár mák sengsegeng mul.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Mái rung di han uratung suri da tola Iesu, di tan pakpakta kán tan tám osmapak má tan tátáil káián rung di lu mákmák kári rumán osmapak má tan kálámul pakta mul. A mák di ái Iesu má a parai si di ngo, “Ngádáh, gam hol on ngo á iau kesi tám ngákngák ngorer gamá hut mai kamu boh papam suri gama up iau mai má kabat pas iau?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Marán á bung iau lu kis i katbán i gam ami rumán osmapak, má iau lu atintini matananu ái. Má suri dáh kápgamte tola iau i pákánbung er? Na, káksiai má, kabin rakrakai káián ái koner tili kuron a kátlán i pákánbung minái, má ngorer kamu pákánbung sang á inái suri gama longoi ngorer mam iau.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Má tan kálámul erei di tola Iesu, má dik talkai uri rum káián tám osmapak táil, mái Petero a kálik lu murmur su til namur.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Má kámnah dikte oloi iatung i pelbut i rum, má ái Petero a hut iatung má ngorer a han kis tiklik mam rung iatung di kis kauli kámnah.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Má kesi tahlik a tám toptop a mákái aur ái Petero uri talsán kámnah. Má wák erei a lala mákái sang má a mák ilmi, má ngorer a parai ngo, “Kálámul minái a lu tiklik mam Iesu!”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Mái Petero a arkawar palai má a parai ngoromin, “Wák mer, wa kápte iau mánán on á kálámul er!”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Má namur kesi kálámul a mák Petero mák parai singin mul ngo, “Á iáu kes tili di á kalilik án aratintin si Iesu.” Mái sár ái Petero a kosoi kálámul er ngoro minái, “Na, á iau á kápte!”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ákte mongmong pala Petero er ákte sukis iatung, má kesi kálámul bul a lala atiutiu Petero ngo, “A muswan, wa kálámul minái a lu tiklik mul mam Iesu kabin ngo ái á kakun Galiláiá!”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Mái sár ái Petero a kosoi kálámul er ngoro minái, “Awái, wa kápte iau mánán á táit erei kam tu parai uri iau!” Má kán tu worwor be ái Petero, ki ák tang i kok má.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Io, i pákánbung a tang i kok, a ilang ái Konom má a mákmák nokwan sur Petero. Mái Petero a mákái ngorer má a hol pasi worwor er a parai singin ái Konom ngo, “Inái i libung, i pákánbung kápnate tang besang á kok, una arkawar pala iau na tul á pákán.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Ái Petero a hol pasi worwor erei má ák tinang i bál suri, má ngorer a so tilatung mák lala tang.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Má tan kálámul iatung er dikte tola Iesu, di tartar retret mai má dik rapsi.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Namur di kápti mátán mai sepen kaen suri kápnate mákmák, má di gáltai ngo, “Una utung tusi ngo ái sinih er a up iáu!”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Má di wor sáksák uri Iesu má dik ot bilingnai mul.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Má ngo ákte arasa má i bung erei, tan kálámul pakta di kis i kaunsel, á di á bos pakpakta kán tan tám osmapak má tan tám mánán uri nagogon. Di hut talum má ngorer di lam pas Iesu uratung i narsá di suri da longrai kán te worwor.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Di gálta Iesu ngo, “Una parai si gim be. Ngádáh, á iáu á Mesaia?” Mái Iesu a kos di ngoro minái, “Ngo ina parai si gam ngo á iau á Mesaia, káp gama te ruruna i iau.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Má ngo ina gálta gam erei, ngádáh? Gama kos artálár pas iau?
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Má iau parai si gam ngo turpasi onin Natun Kálámul na kis i risán mingin ái Káláu Tám Rakrakai Sorsorliu!”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Di longrai ngorer a parai ái Iesu, má di no sang di gáltai ngo, “Ki ngádáh, iáu parai ngo iáu Natun ái Káláu, be?” Má a kos di ngoromin, “Áá, a ngorer sár gam parai.”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ngorer má ák mos i bál di má dik parai ngo, “Gitáte longrai sár á kán worwor sáksák a so tili ngudun sang! Má suri dánih gita longra te apapos mul ur on?”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.