Lucas 1
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVI
1 Marán dikte long artálár pasi suri sir páptai arbin suri tan táit a tapam hut si gim.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Tan táit erei sur Iesu di longrai si di ái rung di mákái mai mát di tili tangkabin muswan, má di lu arbin talas suri.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Má iau mul iau ser pasi á tan táit minái uri kán kunlán liu ái Iesu, turpasi tili tangkabin ák pang i arahrahi kán liu, má iak mánán on. Má ngorer iau nem ngo ina tahngai ur singim, Konom Tiopilo, á tan táit erei ákte hut tungu
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 suri una mánán kuluk i támin muswan i tan boh táit minái ngorer dikte atalsa iáu suri.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 I bos bet er ái Erodes a kabisit i balis á Iudáiá, ái Sakaria a tám osmapak iatung tili rákán him án osmapak erei ái Abia a kátlán i di. Kán wák ái Sakaria tili gegen si Aron, má ngisán ái Elisabet.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Diar kis má diará lu láklák namurwai nagogon si Káláu, má diará lu long arwat pas noi.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Mái sár káp kándiar te kalik káplabin ngo ái Elisabet a koros, káp a tini kákáh. Má i pákánbung er ái Sakaria ákte lala pupunkak má, mái kán wák ákte lala wákánkak sang mul.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 — ausente —
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 — ausente —
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 — ausente —
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Má i pákánbung erei, kesi angelo si Konom a purut narsá Sakaria má a tur pagas tili balsán mingin i nián osmapak uri osos lom.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Ái Sakaria a mákái angelo erei má a sodar mák lala ráuráuwas.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Mái sár angelo a parai singin ngoromin,
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Na gas i balam má una laes, má kán páng á kalik er na tari gasgas singin marán kálámul.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Má kalik erei na kálámul kuluk má na ninir i ngisán i mátán ái Káláu. Kápnate lu ngin i wain ngo te dan rakrakai. Má na tep i kán liu mai Tanián a Pilpil tangkabin tili bál ái mámán sang.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Má na lam te marán matananu til Israel dák pukdai kándi liu má dák ilang sur Káláu erei kándi Konom.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Kalik erei na hut táil i Konom, má rakrakai káián Tanián na mon on ngorer a mon mul i Elaisa hirá, má na láklák namurwai kemen ái Elaisa. Na lu obop arsaktai rang kák di mai rang nat di suri da kepwen kaleng, má na lu pukdai tám abulbul náng kaleng uri sálán holhol a nokwan, má na aleget i matananu suri kán purpurut ái Konom.”
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Ái Sakaria a longrai ngorer má a pánsálngát i worwor er, má a parai singin angelo ngoromin, “Ngádáh ina mánán ngoi á táit minái uri narsang kabin iakte lala pupunkak má, mái kak wák ákte lala wákánkak sang mul?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Mái angelo a parai si Sakaria ngo,
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Mákái! Káplabin kápute ruruna i kak worwor minái, na gap i ngudum má káp una te worwor nák han pang i bung er tan táit minái na tur apos. Pinpidan kaiak minái na hut muswan i kán pákánbung sang.”
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Matananu di lala nana Sakaria má di lala holhol ngo dánih má ák lu longoi iatung i rumán osmapak.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Má namur a soura má kápate arwat suri na worwor mai matananu, má ngorer dikte mánán on ngo ákte mákái tekesi táit iatung i rumán osmapak. Má kápate para te worwor, a longoi akiláng sár mai limán uri narsá di.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Namur má, ákte artálár i kán bungun him iatung i rumán osmapak, mái Sakaria a kaleng má uri kán malar.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Má namur i te bung sár, ái Elisabet a tián. Má ákte arwat mai alim i kalang a tián pasi, mái sár kán tu kis besang iatung i rum, káp a tini so uri malar. Má a parai ngoromin ái Elisabet,
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 “Ái Konom a lala mámna iau má a tangan iau má a tari kalik singing suri ina káhái. Tungu iau koros mák mon i kak rumrum i mátán matananu. Má onin ái Konom ákte pah palai.”
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 I awon i kalang palai kán tián ái Elisabet, ái Káláu a dos palai kesi angelo ngisán ái Gabiriel uri balis á Galiláiá má uri gengen malar á Nasaret.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Angelo a han mai worwor ur singin kesi kalik átlái kápte be a bop mai káláu, ngisán ái Maria. Má kalik átlái erei ákte mon i tar kári suri na kila pasi kesi kalik kaukak ngisán ái Iosep, a gegen si kabisit Dewit.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Angelo a han hut i narsán má ák parai singin ngoromin, “Maria, ái Káláu a laes mam iáu má a kis i narsam!”
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Ái Maria a longrai worwor erei a parai á angelo uri narsán, má a rogorogo i kán hol mák hol on ngo, “Matngan pinpidan ngádáh á ngoro minái?”
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Má angelo a parai singin ngo, “Koion una mátut, Maria, kabin ái Káláu a lain kuluk mam iáu má ákte ilwa pas iáu.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Una longrai be, Maria! Una tián besang má unáng káhái kalik án káláu, má una tar ngisán mam Iesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Ái na kálámul pakta da árngai ngisán, má ái mul da tar ngisán ngo Natun ái Káláu Sorsorliu. Ái Káláu er Konom na tari ur singin á kiskis án kabisit si Dewit kámpupun,
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 má ái mul na kabisit áklis i tan sumlahin ái Iakop, má kán lolsit kápnate pang kus!”
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Ái Maria a longrai ngorer má a parai singin angelo ngo, “Ngádáh sang na hut ngoi uri narsang á ngoromin, kabin káp iau te bop be mam tekesi kálámul?”
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Má angelo a kosoi ngoromin, “Tanián a Pilpil na sos i iáu, má rakrakai káián ái Káláu Sorsorliu na kis i narsam. Má ngorer kalik er na páng besang, da utngi ngo a pilpil má da utngi mai Natun ái Káláu.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Una hol pas Elisabet er buham, ái koner di lu parai ngo a koros, má ákte lala wákánkak mul. Mái sár onin ákte won má kán kalang a tián mai kalik án káláu.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Káplabin kápte kesi táit ngo ái Káláu kápate arwat suri na longoi. Tan boh táit no ái Káláu a artálár suri long arwat pas noi.”
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Ái Maria a longrai ngorer má a parai singin angelo ngo, “Na longoi sár ngorer u parai mam iau ái Konom, kápkabin ngo iau mul iau kán toptop.” A be parai ngorer ái Maria, má angelo a han pas alari.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Te bung namur ái Maria a eran má a han suri mák Elisabet. A sangsangar i tapam tangrai sál ái Maria urami balis á Iudáiá imi pungpung, mák han hut iatung i malar si Sakaria
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 máng kusak uri kán rum mák rahrah pas Elisabet iatung.
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Má ngo ái Elisabet a longrai worwor si Maria, kalik imi bál ái Elisabet a lala biluk. Má i pákánbung erei sang, Tanián a Pilpil a sos i Elisabet,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 mái Elisabet a worwor mai worwor án arasosah má a worwor mai lala kaungán ur si Maria ngoromin,
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Suri dánih á matngan táit ngoro minái a hut i narsang, ái mámán ái kang Konom a purut suri laum iau?
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 I pákánbung u han purut mainái má uk parai te worwor, má irngán kam worwor a kusak uri talngang, ki kalik minái i balang a gasgas má a lala biluk.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Iáu kuluk pala kápkabin ngo ukte ruruna i kán worwor ái Konom a parai singim ngo na long arwat pasi sang.”
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Má namur ái Maria bul a parai kán saksak án parpara agas ngoromin,
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 má taniang a gasgas sur Káláu kak Tám Araliu!
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Suri dáh, a hol pápta iau má iau kán maris án toptop sár.
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 kápkabin suri lala támin táit ákte longoi mam iau ái Koner a Rakrakai Sorliu.
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 Turpasi tungu i akaksim nák han pang i arahrahi,
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 A lu longoi tan támin táit a rakrakai mai limán.
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 A kip asosih i di á tara kabisit tili kándi kiskis,
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 A lu akáng di mai lain táit ái rung di sáhár,
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Ái Maria a arahi kán parpara agas, má namur a kis i narsá Elisabet artálár mai atul i kalang, má namur a elkaleng ur Nasaret.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Má namur pákánbung ákte páput ngo ái Elisabet na káhái natun, ngorer a kákáh má a káhái natun kalik káláu.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Rang buhán má di no tili malar erei di longrai kalik ákte páng, má di ot kuluk suri armámna káián ái Konom uri narsá Elisabet, má ngorer di lala gasgas má parmat mam Elisabet.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Kalik ákte liu artálár mai awal i bung, má namur di hut talum suri kut aririu i kalik, má di nem suri tari ngisán kalik mam Sakaria ngo na kipi ngisán sang ái kákán.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Mái sár ái mámán a parai ngo, “Koion. Ngisán á kalik min ái Ioanes.”
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Di longrai ngorer má dik parai si mámán ngoromin ngo, “Kápte kesi buh gaur mai matngan ngisán ngorer suri ngo gita utngi kalik mai.”
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Má namur di worwor mai lim di suri ák mákái ái Sakaria, má di gátnai suri matngan ngis ngádáh ái kákán sang á kalik a nem on ngo na utngi mai á natun.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Sakaria a worwor mai limán uri narsá di iatung sur te pákán ram, má ding kip tari kesá pákán ram, má ák le i ngisán kalik on ngoromin ngo, “Ngisán kalik erei ái Ioanes.” Di mákái ngorer má dik lala sodar.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Má káp melek sár mák pasbat mul i ngudun ái Sakaria má a worwor mák para agas Káláu.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Má matananu tili malar er di mákái ngorer má dik mátut. Má namur arbin suri tan táit minái a hut pakta má a han arkaliut i balis no á Iudáiá imi pungpung.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Mái rung di longrai arbin erei di lala holhol suri, má di gátna ngo, “Matngan dánih na longoi á kalik erei má na matngan kálámul ngádáh?” Di parai ngorer kápkabin ngo rakrakai má ololoh káián Konom a kis tiklik mai.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Má Tanián a Pilpil a sos i Sakaria er kákán kalik, má ngorer ái Sakaria a parai kán worwor tus ngoromin,
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Git no sang gita párnga Káláu er Konom káián matananu Israel,
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 A atri kángit Tám Araliu a tikai mingin,
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 ngorer ákte para páksi alhirá sang mai ngus di á kán tan tám worwor tus.
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 Ákte oror suri na saras pas git tili limán kángit tan boh kurtara
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 A parai ngo na inngasi armámna si di á rang kámpup i git,
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 Ái á oror er a oror pagas mai ur si Abaram, kámpup i git,
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 ngo ái Káláu na saras pas git tili limán kángit tan kurtara.
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 má suri gita tám nokwan má tám pilpil i mátán táil ái Káláu
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 Á iáu, natung, da utung iáu mai tám worwor tus káián ái Káláu Sorsorliu,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Ngorer una atintini kán matananu
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 a kabin i kán lala armámna.
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 suri na atalsa rung di liu i kuron má ái rung páput da mat,
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Má namur kalik erei a pakta hanhan i kápán páplun, má tanián kalik a maras mul má ák rakrakai má. Mái Ioanes a lu kis i pokon mau ák han pang i bung ngo a tur soura i mátán matananu til Israel.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.