João 5

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Má namur ái Iesu di di han mul urami Ierusalem suri kesi longsit káián matananu Iudáiá.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Má on á áir kalar ami Ierusalem a mon i mátán sál di utngi mai Mátsálán Sipsip, má iatung pátmi mátán sál kesi mátán dan uri siusiu. Má on á worwor Ebaraio, ngisán mátán dan er ngo ‘Betesada’. Má iatung i risán, a mon i alim á kahkah tan kálámul di lu kis ái.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Morongnau á kálámul er di sasam di lu bop pagas iatung i alim á kahkah er, tan rau má tan kálámul a sák i kik di má tan kálámul a mat i páplun i di. [Di lu kis monai dan suri na malmaliu
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 kabin kándi ruruna a ngoromin. Di hol on ngo kesi angelo si Káláu a lu sosih uradi dan i te pákán mák aptur i dan suri ák malmaliu. Má namur mulán kálámul na sosih uri dan, ái na sengsegeng alari sasam erei a porta on.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Má kesi kálámul iatung ákte sasam pasi atul i sángul mai awal á bet.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Ái Iesu a mákái a bop pagas iatung, má ák mánán ilmi ngo ákte sasam pasi dolon pákánbung, má ngorer a gáltai ngoromin, “Awái, turang, u nem on ngo una sengsegeng?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Má kálámul er a kosoi ngo, “Konom, iau nem on, mái sár kápte kes mainái suri na duruk iau má asosih i iau uri dan i bung a malmaliu be. Iau lu kakat suri ina siusiu on, ái sár te lite bul di lu hut táil.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Mái Iesu a parai singin ngoromin, “Una aptur má long pasi kibam má unuk lu han!”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Má káp melek mul kálámul er a sengsegeng. Ák long pasi kibán mák láklák má.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Má kálámul er ákte sengsegeng a lu hanhan mai kibán, má tan tátáil káián tan Iudáiá di mákái kálámul er a kipi kibán má ngorer di parai singin ngo, “Bungán aunges onin, má uri nagogon kángit, kápate arwat suri una kipi kibam.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Má kálámul er a parai si di ngo, “Kálámul a asengsegeng pas iau a parai singing ngo ina aptur má ina long pasi kibang má inak lu han má, má ngorer iak taram on.”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Má tan tátáil di gáltai ngoromin, “Ái sinih á kálámul er a parai singim suri una longoi ngorer?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Mái sár ái koner ákte sengsegeng kápate mánán i Iesu ngo ái ái sinih, kabin ngo ákte han pas má i katbán lala matananu i pokon er.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Má namur, ái Iesu a banai kálámul er iatung i rumán osmapak mák parai singin ngo, “Mákái, ukte sengsegeng má! Má ngorer koion mul una bal longoi sápkin na mák hut singim á te táit a lala sák sang.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Má kálámul erei a mák ilam Iesu, má ngorer a han mák parai singin tan tátáil ngo ái Iesu sár er ákte asengsegeng pasi.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Má tan tátáil di turpasi para sáksákna Iesu kabin a aliu pasi sasam on á bungán aunges.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Mái Iesu a parai si di ngo, “Ái Kakang káp a tini aunges, a lu balbal artangan narsán matananu. Má iau mul ina lu longoi sang i kak him ngorer.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Tan tátáil di longrai worwor er a parai ái Iesu mák lala mos i bál di, má ngorer dik rakrakai suri da oboi uri minat. Di mos on kabin ákte tah kusi nagogon uri bungán aunges má kabin ákte parai ngo ái Káláu a kákán sang, má ngorer di hol on ngo a apakta pasi sang ngo diar arwat ái Káláu.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ái Iesu a mánán ilmi kándi hol á tan tátáil, má ngorer a kos di ngoromin,
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Ái Kákán a mámna Natun mák inngasi singin á tan táit ái sang a longoi. Má namur na para tari singin á tan tilik támin táit, tan táit er a pakta alari tan táit ákte longoi tungu. Má gam no gama mákái má gamák pángáng on.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Ái Kákán a lu apturi rung dikte mat mák tari liu si di. Má ngorer mul ái Natun a lu tari liu si rung a nem on ngo da atur páptai liu.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Mái Kákán sang kápate lu atur tekesi nagogon kabin ákte tari uri limán ái Natun á rakrakai suri nagogon i kálámul,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 suri ngorer matananu no da árngai ngisán ái Natun ngorer di lu árngai ngisán ái Kákán. Mái sinih kápate rumrum i Natun, ngorer di para bengta Kákán, koner a tarwa Natun ur main.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “A támin muswan ngo ái sinih a longra pasi kak pinpidan mák ruruna i Koner a tarwa iau, ái ákte atur páptai má á liu muswan er a kis áklis, má káp ina te oboi nagogon on. A ngoro ákte láklák sorliwi minat má ák tangra pasi sál uri liu muswan er.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Mái sár ái rung er kápte be di ruruna, a ngoro taniá di a mat pagas. Má a támin muswan ngo bung er na hut má ákte hut má mul, wa bung da longrai kaungán Natun ái Káláu. Má ngo da longra pasi, ki dák liu.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Ái Kákán sang ái á káplabin liu. Má ngorer mul ái Natun. Ái Kákán ákte tari singin á rakrakai suri ái Natun mul na káplabin liu.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Mái Kákán ákte tari si Natun, má ngorer ái Natun a mon i kán nokwan suri kátlán matananu kabin ái á Natun Kálámul.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 “Má koion gama pángáng suri táit min! Er má na hut á bung má di no dikte mat da longrai kaungán ái Natun Kálámul
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 má da aptur alari tarang. Ái rung di nokwan da aptur kaleng uri liu áklis sang. Mái sár ái rung tan tám ngákngák, di sang da aptur kaleng má da tur i nagogon.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Mái Iesu a sopasun i kán aratintin mák parai ngoromin,
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Ngo iau apapos sur iau sang, ngorer kak worwor a tu táit bia, má ngádáh gama mánán ngoi ngo a támin!
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Mái sár kesi kálámul alatung sár a lu para iau, wa Kakang sang, má iau mánán ngo kán apapos sur iau a támin.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Ái Ioanes Tám Arsiu mul a para iau. Gam dos palai kamu tan kálámul suri gálta Ioanes, má worwor a aposoi sur iau a támin.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Iau parai apapos si Ioanes suri nák tangan gam má suri ái Káláu na sáras pas gam, mái sár á iau káp iau te pámpur tili worwor káián kálámul sár.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Ái Ioanes a ngoro lam a kurkurem mák talas. Má kán worwor sur iau a atalsa gam, má gamá laes suri longrai kán worwor i án mudán pákánbung sár.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Má a mon i kesi táit mul a tur tangan iau, má ái a pakta alari kán apapos ái Ioanes. Tan tilik támin táit er iau lu longoi, ái Kakang ákte tari singing ngo kak talar, má di sang di inngasi ngo a támin ngo ái Káláu ákte tarwa iau.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Mái Kakang, koner a tarwa iau, ái mul a aposoi muswan sur iau. Má gam, káp gam tini longrai kaungán ngo mákái aur,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 má kápgamte lu kebeptai kán pinpidan iatung i bál gam, kabin kápgamte ruruna i iau á iau ái koner ákte tarwai.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Gam lu aratintin i Buk Tabu kabin gam hol on ngo gama ser pasi til on ngo ngádáh gama otoi ngoi á liu áklis. Má tilik támin táit on gamáte mák palai, kabin Buk Tabu a tus iau má a inngasi ngo iau ái sinih. Má kápgamte mák ilmi,
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 má ngorer gam kulkulut ngo gama mur i iau suri gamák otoi liu.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Káp iau te ser suri parpara agas singin kálámul,
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 mái sár iau mánán i gam ngo gam matngan kálámul ngádáh má kápte armámna ami bál gam sur Káláu.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ái Káláu ákte dos pala iau má iakte han, ái sár á gam kápgamte long pas iau. Má ngo tekes alatung na hut má nák lu worworwor ngorer i kán nemnem sang, ái gut gama árár pasi sang má gamák mur on.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Gam lala nem suri gama párnga arliu i gam sang i tan kálámul. Mái sár kápgamte nem suri ser pas Káláu er ái masik sár á Káláu, má kápgamte lu tohoi mul suri gama agasgas pasi bál má nák para agas gam. Má ngo kápte gam nem i mur i Káláu, ki ngádáh gama ruruna ngoi i iau?
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 “Gam lala ruruna i Moses ngo na tur tangan gam, má gam hol on ngo á iau ina atiutiu gam i narsán ái Kakang. Má kápte a ngorer. Á iau káp ina te atatir uri gam si Kakang. Ái sár ái Moses, koner kamu ngangai a kis on, ái sang na atiutiu gam.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Má ngo gamáte ruruna i Moses, gama han ruruna i iau mul, kabin ái a worwor tus sur iau.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Mái sár ngo kápgamte ruruna i táit a le on ái Moses, ki ngádáh gama ruruna mul ngoi i kak worwor á iau?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.