João 13

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Má longsit án sorliu palai ákte pátum má, mái Iesu a mánán on ngo pákánbung ákte hut má suri na han alari naul matmatngan pokon urami narsán ái Kákán. Ákte ekesi mámna di ái rung káián sang tili naul matmatngan pokon, má a mámna di sang pang i bung a rah i kán liu main i naul bim.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ákte ronron má, mái Iesu má kán kalilik án aratintin di sukis suri namnam. Mái Satan nengen sang ákte oboi i hol si Iudas Iskariot, natun ái Saimon, suri na agur tar Iesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Mái Iesu ákte mánán on ngo ái Kákán ákte obop noi tan táit uri limán, má a mánán ngo ákte han tilami narsá Káláu, má na kaleng urami narsán mul.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Má a salaptur pas tilatung i risán suh áng kátsá palai kán bobor, má a long pasi kesi taol máng kápti iatung i nahlán.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Má namur a urai dan uri kesi lus, má ák long pasi lus erei, má a turpasi gorsai keken kán kalilik án aratintin mai dan erei, má a salsi kik di ák sengseng mai taol tilatung i nahlán.Ái Iesu a gorsai keken kán kalilik án aratintin.|alt="Jesus washing Peter’s feet" src="cn01800B.tif" size="col" ref="13:5"
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ái Iesu kán tu longoi ngorer mák han narsá Saimon Petero. Mái Petero a parai singin ngo, “Konom, u hol on ngo una gorsai kiking?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Mái Iesu a kosoi ngo, “Kápute mánán be i táit iau longoi, mái sár namur una talas ur on.”
7 Jesus respondeu:
8 Mái Petero a parai ngo, “Kápte sang! Káp una te gorsai kiking!” Mái Iesu a parai singin ngoromin, “Ngo u matai ngo ina gorsai kikim, ki ngorer káp una te kes tili di má á rang táring.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ái Saimon Petero a longrai ngorer mák parai si Iesu ngoromin, “Ngo ngorer, Konom, kápte ngo kiking masik una gorsai! Wa una gorsai mul i limang má unák siwi lulung!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Mái Iesu a parai ngo, “Ái koner ákte siusiu, ki ákte pilpil no sang, má dánih na siusiu mul suri? Má ngo na láklák tangra sál má namur na kusak, ki erár na gorsai sár i keken. Gam no gam pilpil, ái sár kes tili gam á kápte.”
10 Aí Jesus disse:
11 Ái Iesu ákte mánán páksi koner na agur tari, má ngorer ák parai ngo, “Gam no gam pilpil, ái sár kes tili gam á kápte.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ái Iesu a gorsa noi keken kán kalilik án aratintin, má ák long pasi kán bobor ák áksá kalengnai, ngorer áng kaleng uri risán suh mák sukis, má a gáltai kán kalilik ngoromin,
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Gam lu utung iau mai Tám Aratintin má mai Konom, má a nokwan kabin á iau á kamu Tám Aratintin sang má á iau á kamu Konom mul.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Á iau kamu Konom má kamu Tám Aratintin, má inái iakte siwi má kik gam. Ngorer gam mul gama gorsa arliu i kik gam.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Gamáte mákái má i tohtohpas iau longoi narsá gam, má ngorer gama longoi arliu i gam ngorer á iau iakte longoi mam gam.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 A támin muswan sang á minái. Kápte kesi tám arardos a pakta sorliwi kán konom, mái koner a kip worwor kápate pakta singin kálámul a dos palai.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Onin gamáte talas suri táit minái iakte parai ngo a támin. Má namur gama kuluk pala ngo gama mur arwat pasi táit er iau parai.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Má káp iau te parai táit min uri gam no. Iau mánán i gam ái rung iakte ilwa pas gam. Ái sár kes tili gam na long artálár pasi worwor tili Buk Tabu er a parai ngo,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Iau parai táit minái si gam onin kápte be a hut, suri namur ngo ákte hut má, erár gama ruruna i iau ngo iau sár ái Koner a kis áklis.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 A támin muswan iau parai si gam. Ái sinih a árár pasi kálámul iau dos palai, ái a árár pas iau mul. Mái koner a árár pas iau, a árár pas Koner sang a tarwa iau.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 A be parai ngorer ái Iesu, má namur a lala tabureng i bál má a para talsai ngoromin, “Támin muswan iau parai si gam, kes tili gam na agur tar iau.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Má tan kalilik án aratintin di longrai ngorer má dik armák arliu i di sang. A ser i kándi hol suri kálámul dáh na longoi ngorer.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Má kesi kalik án aratintin, ái koner a lala mámnai ái Iesu, ái a kis pátum Iesu sár.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Mái Saimon Petero a kalkaluh ur singin suri na gálta Iesu ngo a para sinih á ngorer.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Má ngorer kalik án aratintin er a deng sur Iesu máng gáltai ngo, “Ái sinih be, Konom?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Mái Iesu a parai ngo, “Ái á kálámul ina top pasi tigán balbal má inak dungi main i suir namnam má inak tari singin.” Má ngorer a top pasi kesi tigán balbal má a dungi i suir namnam mák tari si Iudas natun ái Saimon Iskariot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mái Iudas a top pasi tigán balbal er mák ani, má káp melek sár ái Satan a bonta noi kán kunlán liu.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Má kápte kesi tur di iatung i rum a talas suri táit ái Iesu a parai si Iudas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Ái Iudas a tám ololoh pirán tabal kándi, má ngorer te kalilik án aratintin di hol on ngo ái Iesu ákte dos palai suri na hul te táit er ngo da nem on be uri long namnam, ngo suri na tari mudán pirán tabal singin tan sáhár.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ái Iudas a be ani balbal erei, má a sangar i so alar di. Má i pákánbung er ákte libung má.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Má ngo ákte so ái Iudas, ái Iesu a parai si di ngoromin,
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Má táit na longoi ái Natun Kálámul, ngo na inngasi minmáir i Káláu, ki ngorer ái Káláu na sángwái ngisán ái Natun Kálámul suri ngis diar no na sorliu. Má onin sang, ái Káláu na sángwá pasi ngisán ái Natun.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Kang kalilik, ina kis mam gam i án mudán pákánbung sár. Gama mákmák sur iau, má na ngorer iakte parai singin tan Iudáiá tungu, má ina parai si gam mul onin ngo ‘Káp gama te han uri pokon ina han ur on.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Má inái iau tari hutngin arardos si gam ngoromin: gama armámna arliu i gam. Ngorer iakte longoi er iau mámna gam, ki gam bul gama longoi arliu i gam sang keskeskes.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ngo gama armámna arliu i gam ngorer, ki ngorer matananu no da mák ilmi ngo gam á rang táring sang.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ái Saimon Petero a hol pasi worwor si Iesu er a parai ngo na han alar di, má ngorer a gáltai ngo, “Ai una han ur ái be, Konom?” Ái Iesu a longrai ngorer mák parai singin ngoromin, “Kápute artálár be suri una mur i iau uri pokon ina han ur ái, mái sár una mur i iau namur.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Mái Petero a parai mul singin ngo, “Konom, suri dáh káp ina te mur i iáu be? Iakte eran suri ina mat sur iáu!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mái Iesu a kos Petero ngo, “War u parai támin sang ngo una mat sur iau? A támin muswan iau parai singim ngo kok kápnate tang besang, má una arkawar pala iau na tul i pákán.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.