Gálatas 2

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 — ausente —
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Má ngorer, káksiai ngo ái Tito a kálámul tili risán, kápdite hustap on suri na kut aririu.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Mái sár te tili katbán tan tám ruruna di puai kak worwor má dik parai ngo kálámul a ruruna i Iesu Karisito, da kut aririu on sang suri na mur i nagogon káián tan Iudáiá. Rung erei di parai ngorer, kápte ngo di tám ruruna muswan, má di agur gim sár pasi ding kusak suri da longrai kángim te worwor ngo gimáte sengsegeng má alari nagogon. Git talas á git ngo gitáte sengsegeng má alari nagogon erei. Mái sár tan kálámul er di nem ngo i pákánbung git ruruna i Karisito, ki gita kis pagas sang i kamkabat kán nagogon.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Má kápte gim sormángát, wa gim rakrakai sang suri balbal kalar ngo táit di parai kápate nokwan. Má gim longoi ngorer suri lain arbin sur Karisito na kis nokwan sang má suri gama sengsegeng alari nagogon káián tan Iudáiá.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Io, iak lu worwor ngorer ami Ierusalem tiklik mai tan tátáil, ái rung er gam hol on ngo tan kálámul pakta. Iak worwor mam di, mái sár kápte kesi táit di parai suri bontai worwor iau lu arbin mai. A támin ngo di tan kálámul pakta, mái sár kápte iau hol i di ngorer kabin ái Káláu a mákái tan kálámul no ngo di tu arwat sár.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Áá, tan tátáil er kápdite bontai kak worwor. Ái sár di mák ilmi ngo tukes sár á him mai aru á rákán. Ái Káláu ákte tari lain arbin uri limán ái Petero suri na para talsai narsán tan Iudáiá, má ngorer sár mul ákte tari lain arbin uri limang sang suri ina para talsai narsán rung tili risán.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Kabin ái Koner a arakrakai i Petero suri na longoi him án apostolo narsán tan Iudáiá, ái ái Koner sár a arakrakai i iau mul suri ina longoi him án apostolo narsá gam tili risán.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Tan tátáil di mák ilmi artangan si Káláu uri narsang, má ngorer atul i torson lotu, ái Iakobo mái Petero mái Ioanes, ditul lulu mam giur ái Banabas suri para tari ngo dik sormángát ngo kángim him suri arbin a tukes on, ái sár giur ái Banabas giura arbin narsá gam tili risán, mái Petero ditul uri narsán tan Iudáiá.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Gimá lulu ngorer, má namur ditul sung giur suri giura lu hol pasi tan sáhár án kálámul má para di singin matananu ngo giura saliu mai arbin uri tan lite kuir. Má erei sár á táit iau lala nem on suri ina longoi.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Má namur iak han pas til Ierusalem uranang kaleng Antiok i balis á Siria má iang kis ái. Má namur ái Petero mul a tapam hut máng kis tiklik mam gim. Má pákánbung a kis tiklik mam gim, iau inri uri mátán i mátán matamata kabin a longoi táit a sák.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 A ngoromin. I pákánbung ái Petero a hutngin hut á Antiok, a lu namnam tiklik mam gim bos kakun Iudáiá mái rung tili risán mul. Má namur te kálámul til Ierusalem di hut, ái rung er ái Iakobo a tarwa di. Má di mák Petero a longoi ngorer ki dik abálsai kán holhol ngo kándi nagogon a parai ngo kápate kuluk suri tan Iudáiá da namnam talum mai rung tili risán. Ái Petero a longra di ngorer mák mátut. A mánán ami kán hol ngo tatalen án namnam talum erei a kuluk, mái sár a matai tan kálámul er til Ierusalem da káp worwor sáksák ur on, má ngorer ák turpasi su alari rang turán er tili risán.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Má tan Iudáiá tilatung dikte ruruna mul, di mák Petero a longoi ngorer ki di mul dik mur i kán tatalen án angagur. Io, mái Banabas mul a mákái ngorer mák ruh pasi namurwa di.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Má iau mákái ngorer má iak mák ilmi ngo kápdite mur muswan i lengwen tili lain arbin, ki ngorer iau wor uri Petero i mát di no má iak parai ngoromin,
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Tungu kápte be iau ruruna i Karisito, iau lu mur i nagogon si Moses ngorer i git á bos Iudáiá git lu longoi. Má iau lu mur mul i tatalen bos Iudáiá di longoi er di utngi rung tili risán mai ‘Tám long sápkin’ kabin rung tili risán kápte di mur i nagogon.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Mái sár á gam má á gim mul, onin git talas ngo kálámul a taram i nagogon, ái Káláu kápate mák anokwa pasi kabin ngo ákte longoi ngorer. Kápte. Ái Káláu a mák anokwa pasi kálámul kabin a ruruna i Iesu Karisito sár. Má ngorer git bos Iudáiá er git ruruna i Karisito, git longoi ngorer suri ái Káláu na anokwa pas git kabin i kángit ruruna. Má ngorer kápgite mur i nagogon mul kabin kápte kesi kálámul na nokwan uri mátán ái Káláu tili nagogon.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Áá, git nem suri gita nokwan uri mátán ái Káláu, má ngorer gitá ruruna i Karisito sár, má kápte gitá lu mur mul i nagogon. Mái sár bos Iudáiá di mákái ngorer má dik parai ngo, “Wa rung er di ruruna i Iesu, di tan tám sápkin kabin kápte di lu mur i nagogon mul!” Ngo kándi holhol erei a nokwan, ki a sálán ngo ái Karisito ákte lam pas git uri tatalen a sák! Ngádáh, a támin ngo kápte? Auh, kápte kápte sang!
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Ngo iakte ilang alari nagogon, má namur iang kaleng ur on, a inngasi ngo iau tám abulbul má iakte longoi sápkin, kabin iau tah kusi nagogon erei iau mur on.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Má kabin iau tah kusi nagogon, ina mat suri tumái kak sápkin. Áá, nagogon a parai ngo ina mat, má iakte mat má! Má kápte ngo iau sang iau mat. Wa ái Karisito a keles iau mák mat i niang, má ngorer ái Káláu a wás pas iau ngo iau sár iakte mat. Kak minat er a keles iau on ái Karisito ákte tumái nagogon, má ngorer nagogon káp kán te rakrakai mul suri na obop iau uri minat. Má inái iakte sengsegeng má, pasi á ngorer ina mur i nemnem si Káláu masik.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 I pákánbung er a mat ái Karisito, kak torahin holhol mul a mat tiklik mai. Má ngorer kápte mul iau liu namurwai kak torahin holhol kabin ái Karisito ákte liu má i iau. Má onin iau liu sang kabin iau atri kak ruruna i Natun ái Káláu, ái koner a mámna iau mák bál tari kán liu sur iau.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Ngo kálámul a artálár suri na mur arwat pasi nagogon, mái Káláu na anokwa pasi kabin a longoi ngorer, ki ngádáh má na ngoi á minat si Karisito? Wa na tu táit bia sár, má kápnate tangan git. Mái sár kápte a ngorer! Káp iau te parai ngorer! Káp iau te pukpukwai kán lain artangan ái Káláu uri narsang!
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.