Atos 14
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH
1 Má ada Ikoniám, rugar er ái Paulo mái Banabas diar kusak uri rumán lotu káián tan Iudáiá i bungán aunges, ngorer diar lu longoi sang i bohboh malar no diar lu han ur ái. Má iatung i rumán lotu erei, diar sol má diará worwor. Má kándiar worwor a mon i irngán, pasi diar má talkai marán Iudáiá mái rung tili risán mul dik ruruna.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Mái sár tan Iudáiá er kápate ngoi á bál di ngo da ruruna, di bit sokoi holhol káián rung tili risán er kápte di ruruna mák long sáksáknai kándi hol suri koion da mur i boh tám ruruna.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Mái rugar er ái Paulo mái Banabas diaráte lala kis ák dol iatung, ngorer diar mangan mai arbin suri kán artangan ái Konom uri narsán matananu. Mái Konom sang a atumran i kándiar arbin ngo a lengwen, ngorer a tari rakrakai si diar suri diara longoi tara akiláng má matananu di pángáng suri.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Má matananu tili malar erei di mákái táit ngorer a hut, ki dik tam sara uri aru á boh. Te di han ur singin tan Iudáiá, má kesá boh di tur tiklik mai aru apostolo.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Má i malar á Ikoniám, na wa di lala ságu sang ái rung tili risán má tan Iudáiá má kándi tan pakpakta. Di ngurkai sál ngádáh da mur on suri abilbilingnai aru apostolo má bás diar mai hat.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Má i pákánbung ngo aru apostolo diará mánán pasi ngo da abilbilingna diar, diar má tu sangar má sár i táu uradi balis á Likonia, uri aru malar á Listara má Debi má tan kuir pokon pátmi aru malar erei.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Má diará arbin arkaliut mai lain arbin má iatung.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Má on á malar á Listara, kesá kálámul a peu tili bung a páng on, kápte a láklák. Peu er a sukis pagas iatung i pokon ái Paulo a arbin ái,
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 má a kis án alongra suri worwor a parai ái Paulo. Mái Paulo a lala mákái kálámul erei má ák mák ilmi ngo kán ruruna a arwat ngo na asengsegeng pasi sang.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Má ngorer ák bin uri narsán ngo, “Awái tuang, una aptur má, má unák tur mai aru kikim!” Má káp melek sár mul má aru keken ák rakrakai, ki ák sangar i sámtur mák turpasi láklák ár má.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Má matananu di mákái táit a longoi ái Paulo, pasi á ngorer dik lala bin ami bát sang mai kándi wor til Likonia ngo, “Aru tili kángit tan káláu diaráte sosih ur main si git! Má diaráte tar kápán páplun, má diar min má narsá git! Ái Sius ákte sosih má! Mái Emes ákte sosih mul!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Má dik puki ngis Sius dik utung Banabas mai, má ngis Emes di puki má dik utung Paulo mai, kabin ái a lala worwor si diar ái Banabas.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Má rumán lotu si Sius a pátmi sár á malar. Mái koner a táilnai rung di lu lotu narsán ái Sius turán matananu, di nem i osmapak uri narsá Paulo mái Banabas, pasi dik han talka pas te kálwán bulumakau má purpur ngoro balaparip uri merei tan bulumakau. Di long pasi tan táit erei uratung i mátán kas uri malar suri ngo da osmapak mai uri narsán aru apostolo. Rung til Listera di nem i osmapak uri narsá Paulo mái Banabas.|alt="Bringing wreaths & bulls to apostles" src="cn01964B.tif" size="col" ref="14:13"
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Má ngo aru apostolo ái Banabas mái Paulo diar mánán pasi ngo da osmapak uri narsá diar, ki diar má balbal kalar diar, má diará inngasi mai tarápái lusán i diar. Má diará sangar uri katbán matananu, mái Paulo a bin uri narsá di ngoromin,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Matananu, suri dáh gam longoi ngoromin? Kápte ngo giur aru káláu tilami bát, giur aru kálámul bia sár ngorer i gam mul. Giur tari lain arbin uri narsá gam suri gamák tapriu alari bos tártárwán táit bia sár er gam lu lotu uri narsá di, suri gamák lotu uri narsá Káláu koner a liu áklis. Ái a aksimi naul bát má naul bim má lontas má bos táit no di liu on.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 A támin ngo hirá be a tu mákmák palai bos matananu dik mur i kándi holhol sang,
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 mái sár kápate punmai tan táit er a inngas tar Káláu ngo a kis. A inngasi kán armámna er ák tari ráin tilamuni armongoh ur si git, má a oboi kálgun tan aun kubau má balbal suri na matuk. Má a akángái bál git mai laes má balbal mul.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Aru apostolo diar bit di i tan worwor minái, mái sár a tuan rakrakai si diar suri tur kári matananu suri koion da osmapak uri narsá diar.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ngo kándiar tu kis be iatung, namur tan Iudáiá di han hut tilada Antiok má til Ikoniám má dik totor pasi holhol kán matananu. Má matananu minái dik bás Paulo mai hat, ki dik talka ráhrai kápán páplun alari bimán malar kabin di hol on ngo ákte mat.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Má namur bos tám ruruna di tur kauli, ki ák aptur pas máng kaleng uranang i malar. Má arasa ur latiu, ái Paulo mái Banabas diar má han pas ur Debi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Má iatung i malar á Debi diará arbin mai lain arbin má diar má talkai marán dik ruruna. Ki namur diar má han pas til Debi má diar má kaleng uramuda Listara má Ikoniám má urada Antiok i balis á Pisidia.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Má diará arakrakai i bos tám ruruna má diará adikái kándi ruruna mai worwor ngoromin suri da ekesi tur dik, “Git nem i mákmák arsuar mam Káláu ami kán lolsit, mái sár gita mulán arsuar mai marán taun besang main i naul bim.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Má on á tan malar erei, ái Paulo mái Banabas diar má akiláng i te tili keskeskesá boh tám ruruna suri táilna kalengna di, má namur dik ahal má dik sung má diará rusan tar di no uri limán ái Konom, koner di ruruna on.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Má namur diar má tangrai balis á Pisidia ki diar má hut adi balis á Pampilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Má ngo diaráte arbin mai lain arbin á Perga, ki diar má sosih uradi kon i malar á Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Má tilatung i malar á Atalia, ái Paulo mái Banabas diar má kis kaleng i mon uradi Antiok i balis á Siria. Antiok ái á malar tungu bos tám ruruna di rusan tar diar ái uri lalin artangan si Káláu, suri ái ák arakrakai i diar má ák táilna diar suri longoi him minái diaráte arahi má.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Má ngo diar tapam hut á Antiok, ngorer diar má bin talmi bos tám ruruna má diará bit di suri tan táit no ái Káláu a longoi ami katbán kándiar him, má diará para talsai ngo ái Káláu ákte pasbat i sál sur rung tili risán mul dik ruruna.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Má diará kis be iatung narsán bos tám ruruna pasi dolon pákánbung.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.