Atos 12
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB
1 Má i pákánbung minái sang, ái Erodes er kabisit a turpasi arabilbiling uri narsán te tili di á boh tám ruruna.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 A longoi ngorer mam Iakobo tuán ái Ioanes, a ardos má dik tah kusi án pogong mai is pakta.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mái Erodes a mákái ngo marán á tan Iudáiá di laes suri matngan ngoromin, má ngorer a ardos sur Petero mul má dik tolai. Má táit minái er a longoi ái Erodes, a tapam hut i pákánbung tan Iudáiá di akiláng i longsit án ani beret káp a tini sut.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Namur dikte tola Petero má ákte kis i batbat kalar má, di obop Petero uri limán ahat á huhu á tám arup di mákmák kári, má keskeskesá huhu, ahat i tám arup on. Ákte hol páksi ái Erodes ngo na asohoi uri mátán matamata suri na sámtur i nagogon namur sár ngo ákte wat á longsit án sorliu palai.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ngorer ái Petero a kis besang i rumán batbat kalar, má tan tám ruruna kápte di puplir suri sung Káláu on á a is á bung erei sur Petero.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Má i libung erei on arasa ur latiu ái Erodes na aso pala Petero má nák sámtur i nagogon, ái Petero a boptin i arliwán aru tám arup. Dikte kápti aru limán mai sen uri limán aru tám arup, kes tili káisán má kes tili mingin. Má aru tám arup mul diar sámtur kári mátán sál i rumán batbat kalar.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Kán tu boptin ngorer, má kesi angelo si Konom a tur soura, má talas a márám iatung i polgon rumán batbat kalar. Má angelo a top i káil ái Petero mák ágái ák pán mák parai singin ngo, “Sangar i aptur!” Má káp melek sár má sen tili limán a ták ruruh. Angelo a áplas Petero mák parai ngo, “Sangar i aptur!”|alt="Angel awakening Peter" src="cn01953B.tif" size="col" ref="12:7"
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Io, má angelo a parai singin ngo, “Kápti kelkelam mai kam reureu má unák oboi bákrai kikim.” Ák longoi ngorer ái Petero, ki angelo a parai singin mul ngo, “Sol pasi kam bobor má unák mur i iau!”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 A be longoi ngorer ki ák mur pasi angelo tili batbat kalar, ái sár kápate talas uri táit angelo a longoi. A hol on ngo a támin ngo kápte, kabin a hol on ái Petero ngo a mihmih sár.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Diar má láklák má suri so, ki diará sorliwi mulán tám arup. Ngorer diar má sorliwi áruán tám arup mul, ki diará han átik i batbat i mátán sál a pánpán uri lol malar. Mátán sál er dikte longoi mai aen má a tuan rakrakai, ái sár a tu pasbat káián sur diar má diará so má. Má ngo diar má te kálik láklák tangrai sál, káp melek sár angelo a bokoh alari.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Má namur ákte talas má i paupau on ái Petero, ki ák parai singin sang ngo, “Inái má iak mánán tusi, má kápate ru á kak hol. Ái Konom a tarwai kán angelo má ák sáras pasi ak pogong tili limán ái Erodes, má tili tan táit erei mul bos Iudáiá di nem on ngo da abilbilingna iau mai.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Má ngo ákte mák ilmi ngorer, ki ák han uri rum si Maria mámán ái Ioanes koner di utngi mul ngo Marko. Má iatung i rum erei, marán bos tám ruruna di hau talum má kándi tungai sung uri narsán ái Káláu sur Petero.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Má ngo ái Petero a hut iatung i mátán sál i rum erei, ki ák pinpidir. Má kesá kalik átlái a tám toptop, ngisán ái Roda, a han suri mákái ngo ái sinih erei i mátán sál.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Má ngo ákte longra ilmi kaungán ái Petero ki ák tuan lala gáu i bál, má ngorer ák balantahni pasbat má. Ái sár ák rut kaleng má ák bin ngo, “Ái Petero á minái a sámtur i mátán sál!”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Mái rung iatung i rum di kosoi ngo, “Wa, u bau gut á iáu.” Mái sár kalik átlái erei a lala rakrakai ngo ái Petero sang á idi mátán sál. Má ngorer di parai singin ngo, “Kán te angelo gut á erei.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Mái Petero kán tungai pinpidir sang, má ngo di pasbat i mátán sál má dik mákái ngo ái sár, ki ák pil i mansin i di má dik ngátngát sálán mul.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Mái Petero a puspus kalar di suri koion da lala worwor, ki ák atalsai ur si di ngádáh a aso pasi ngoi tili rumán batbat kalar ái Konom. Má namur ák parai si di ngo, “Gama bit atalsa Iakobo má bos tám ruruna suri táit minái a hut.” A be parai ngorer ki ák aptur pas alar di uri lite pokon.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 I kábungbung má, boh tám arup di pán pas má dik mákái ngo ái Petero ákte bokoh, ki ák lala rogorogo i kandi hol má dik lala ráuráuwas, pasi dik argálta arliu i di ngo ngádáh a bokoh pas ngoi ái Petero.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Má ngo ákte mánán pasi ái Erodes ngo ái Petero ákte bokoh pas tili rumán batbat kalar, ki ák parai si di á bos tám arup er di ololoh i rumán batbat kalar suri da lain ser suri. Má ngo kápdite ser pasi, ái Erodes ák gálgálta i di, má namur ák artari suri dik up bing di.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Má i tan pákánbung minái, ái Erodes kán tungai arngangar mai matananu tili aru malar á Tair má Sidon. Matananu tili aru malar er di nem i kis matau mul mam Erodes kabin di lu hul namnam tili balis er a kátlán, má ngorer di nem suri ngo da worwor mai suri koion na tur kári sál án namnam. Io, má dik tur talum mai kepwen hol sár, má namur di han uri narsán ái Balastus a áruán káián kabisit, má dik sungi suri ngo na tur tiklik mam di má na tangan di i pákánbung di sámtur i mátán táil ái Erodes. Má ngo ákte sormángát má, ngorer di han sung suri da kusak má dák worwor mai kabisit.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Má on á bung erei a puti ái Erodes suri da kis talum on, a mermer mai lusán kabisit a tuan alal, má mermer erei a lu oboi sang i tara támin bung ngoromin. Má a han sukis i kiskis án kabisit má ák turpasi worwor ur singin matananu.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Má matananu di nem suri toroi bál ái Erodes, má ngo di longrai kán worwor, ki dik tungai árngai ami bát má dik parai ngoromin, “Kaungán kálámul minái, kápte ngo kaungán kálámul sár, wa kaungán kesá káláu sang!”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ái Erodes a longrai ngorer, má kápate tur kalar di suri árngai ngisán sang, a tu longlongra di sár er di parai ngo ái sang á kesá káláu. Má kabin ngo kápte a para agas Káláu, ngorer káp melek sár angelo káián ái Káláu ák arangrangas on má tan kumer dik turpasi ani kápán páplun, má kápate dol á bung sár mák mat.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Mái sár pinpidan si Káláu a kopkom má ák lu marmaras hanhan.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Mái Banabas mái Saulo diar má te tari artabar er diar han mai urami Ierusalem, ki diar má kaleng ur Antiok, má diará lam pas Ioanes koner di utngi mul mam Marko.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.