Apocalipse 6
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVT
1 Má namur iau mákái Sipsip a han mák baur kusi mulán bulut iatung i pákán ram. Má kes tili di á ahat á liuán táit a mákái ngorer má ák bin urami sang mai kaungán a ngorer i kaungán pár má a parai ngo, “Lákám be!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Má iak mákmák má iak mákái kesi hos a bal má kesi kálámul a kis on. Má kálámul erei a top i unan má dik tari pákpákur kán kabisit singin, má a lu hanhan uri naul matmatngan pokon mai kán tilik rakrakai suri na sorliu i taul arup.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Má Sipsip a baur kusi áruán bulut, má ngorer kes tili di á tan liuán táit a bin ngo, “Lákám!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Má kesi hos mul a hut, má hos erei a tuan mirik sang. Má kálámul a kis on a top i kesi tilik is má a atur páptai rakrakai suri na long palai moloh alari naul matmatngan pokon, suri matananu da lu arup arliu i di sang má dák lu up bingi marán má dák mat.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Má namur Sipsip a baur kusi átuil bulut, má ngorer átuil liuán táit erei a bin ngo, “Lákám!” Má iau mákmák má iak mákái kesi hos a niár, má kálámul a kis on a top i sikel.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Má namur iau longrai irngán táit a ngoro kaungán kálámul a worwor tili katbán ahat i liuán táit erei má a parai ngoromin, “Na lala taul itol sang, má da huli mudán balbal mai pirán tabal di top on tili kesi bungán him sár, má da buswai lala pirán tabal uri hul pasi mudán namnam sár. Da lala sák sang suri balbal, mái sár koion una long sáksáknai tan numán wain má bos aun lowo!”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Má namur Sipsip a baur kusi atatin bulut, má ngorer atatin liuán táit a bin ngo, “Lákám!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Io, iak mákmák má iak mákái kesi hos bul a makmaksin ngo na bal sang, má kálámul a kis on di tar ngisán ngo Minat. Má kes a lu murmur on, ngisán ngo Tarang án Minat. Má a mon i kándiar rakrakai suri diara tam purwai kálámul no tili naul matmatngan pokon nák hat on, ahat á boh on á tan kálámul tili naul matmatngan pokon. Má matananu tili kesá boh diara up bing di no. Te tili boh sang erei, diara up bing di mai is. Má te mul tili boh sang erei, diara oboi taul itol uri di dák mat. Má te mul tili di da mat mai sasam. Má te tili di, rokoi na ngas bing di.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Má Sipsip a han mák baur kusi álimán bulut erei, má ngorer iak mákái tanián i di ái rung dikte mat kunán kándi ruruna i pinpidan si Káláu má dikte lu arbin mai. Tanián ái rung er di kis i risán nián osmapak
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 má dik bin mai lala kaungán i di ngoromin, “Konom Sorsorliu, á iáu pilpil má iáu á muswan! Te na is á bet mul una kis án armona? Una lu sangar suri nagogon i rung idi naul bim er di up bing gim má una arangrangas i di!”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Mái Káláu a longrai ngorer má a tari lusán a bal si di keskeskes, má a parai si di suri da aunges i án mudán pákánbung sár be. Da longoi ngorer mona te rang buh di, tan te toptop mul si Káláu, suri di mul da mat kunán worwor si Káláu, kabin ái Káláu ákte utung páksi mámát i kán tan toptop da mat ngorer. Mái rung er di monai sár má i mámát no na kunlán, má namur ái Káláu na kosoi dár di.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Má namur Sipsip a baur kusi kesi bulut mul, mák hut i kesi tiling kunkun, má nas ák niár sang ngoro akiláng kán mokos mák mirik i kalang ngoro dár.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Tan mátmátiah dik lu purpur uradi bim ngorer i pailán wán tawan a gunra palai i tiling kihkih.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Má naul bát a lu pahpah ngoro kesi pákán ram dikte pinlusái, má tiling kunkun a gunrai tan pungpung má tan sim mul mák gun pala di alari nián i di.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Má tan kabisit má tan tám nagogon uri tan balis no on á naul matmatngan pokon, di mákái ngorer má dik táu urami tan pungpung suri da lu punpunam i tan mátán hat má i lalin tan hám. Má kápte ngo di masik di táu, wa tan kálámul no on á naul bim di longoi ngorer. Tan konom má tan kálámul pakta má tan toptop mul, di no di táu má dik punpunam.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Má dik tungai bin má sung ur singin tan pungpung má tan hat erei ngoromin, “Gama pur urami iátin i gim suri punam gim alari mátán ái Koner a kis i nián kabisit má alari kán togor ái Sipsip, diara káp mák gim sang!
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Ákte hut má i kándiar bungun togor má tilik lala rogorogo, má diara arangrangas i gim, má kápte kes a arwat suri na katkatang pang i bung ngo na rah!”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.