Apocalipse 17

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Io, má namur kesi angelo tili di di top i ahit á kuro a hut i narsang má a parai ngo, “Lákám, inak para tari singim suri ngádáh ái Káláu na arangrangas on ngoi á tilik wák án sál erei, ái koner a ngoro Babilon, tilik bimán rum er a kis i risán marán dan.
1 Veio, então, um dos sete Anjos que tinham as sete taças e falou comigo: Vem, e eu te mostrarei a condenação da grande meretriz, que se assenta à beira das muitas águas,
2 Tan kabisit tili naul bim dikte lu bop tiklik mai wák án sál er, má matananu tili naul matmatngan pokon dikte lu nginmi kán suir wain án araturán sáksák má dik bau.”
2 com a qual se contaminaram os reis da terra. Ela inebriou os habitantes da terra com o vinho da sua luxúria.
3 Má namur Tanián ái Káláu a top i iau má ngorer kesi angelo a long pas iau má a kip iau uri pokon mau. Má iatung i pokon mau, iau mákái kesi wák a sukis i rokoi a mirik, má rokoi erei ahit i lul má sángul i komon. Má iatung i kápán páplun no á rokoi, dikte le i tan ngis er a ot bilingna Káláu mai.
3 Transportou-me, então, em espírito ao deserto. Eu vi uma mulher assentada em cima de uma fera escarlate, cheia de nomes blasfematórios, com sete cabeças e dez chifres.
4 Má wák er ákte oboi lusán a kás má a mirik, má ákte mermer mai marngis gol má ákte kamkamda mai gol mul. Má ákte oboi lalain hat a lala mátán i di má kodil mátán kelel. Má a top i kesi kinleh gol, má kinleh erei a káng mai suir wain er a tur arwat mai tan durwán tatalen má tan sápkin, ái á wán i kán araturán sáksák tiklik mai matananu.
4 A mulher estava vestida de púrpura e escarlate, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas. Tinha na mão uma taça de ouro, cheia de abominação e de imundície de sua prostituição.
5 Má iatung i páspásán aur dikte le i ngisán a mon sang i sálán a punpunam be. Má ngisán a ngoromin, ‘Á iau Babilon iau rakrakai! Iau mámán i tan wák án sál, má tan tatalen sáksák no on á naul matmatngan pokon a so tili iau!’
5 Na sua fronte estava escrito um nome simbólico: Babilônia, a Grande, a mãe da prostituição e das abominações da terra.
6 Má iau mákmák má iak mákái ngo wák erei a bau mai dárán matananu si Káláu ákte ngin on, ái rung erei dikte up bing di kabin di ruruna pagas i Iesu.
6 Vi que a mulher estava ébria do sangue dos santos e do sangue dos mártires de Jesus; e esta visão encheu-me de espanto.
7 Má angelo a mák iau má ák gálta iau ngo,
7 Mas o anjo me disse: Por que te admiras? Eu mesmo te vou dizer o simbolismo da mulher e da Fera de sete cabeças e dez chifres que a carrega.
8 Rokoi erei ukte mákái, tungu a liu, mái sár onin kápte. Má páput sár má na tapam tiladi tinkas án kamkabat, má ngorer na han mur i sál er ái Káláu ákte oboi suri na han sák on sang. Má matananu di lu kis i naul bim, da mákái rokoi má da lala pánsálngát on. Di ái rung er ái Káláu kápate sir páptai ngis di i buk án liu hirá sang kápte be a aksimi naul bim. Da pánsálngát on ngorer kabin tungu di mákái a liu má namur kápte, má i pákánbung er na liu mul má na kaleng má dák mákái.
8 A Fera que tu viste era, mas já não é; ela deve subir do abismo, mas irá à perdição. Admirar-se-ão os habitantes da terra, cujos nomes não estão escritos no livro da vida, desde o começo do mundo, vendo reaparecer a Fera que era e já não é mais.
9 “Ái sinih alatung a mon sang i kán mánán, ki na kis án hol suri na mánán pasi sálán táit minái! Ahit á lul rokoi a tur arwat mai ahit á pungpung i pokon er a sukis ái á wák.
9 Aqui se requer uma inteligência penetrante. As sete cabeças são sete montanhas sobre as quais se assenta a mulher.
10 Má ahit á lul er a tur arwat mul mai ahit á kabisit. Alim tili di dikte mat má, má kes tili di a kis onin, má kes alatung be namur. Má ngo na hut i kes alatung be, na kátlán sang i án mudán pákánbung sár ki nák rah.
10 São também sete reis: cinco já caíram, um subsiste, o outro ainda não veio; e quando vier, deve permanecer pouco tempo.
11 Má rokoi erei tungu a liu má onin kápte, ái sang á kesi kabisit bul a mur i ahit á kabisit, má ái sang á kes tili di á ahit á kabisit erei, ngorer kes tili di na liu kaleng má na kátlán mul, má namur nák sák má.
11 Quanto à Fera que era e já não é, ela mesma é um oitavo {rei}. Todavia, é um dos sete e caminha para a perdição.
12 “Sángul á komon rokoi u mákái a tur artálár mai sángul á lite kabisit, mái sár kápte besang di turpasi kátlán. Má namur, i kándi pákánbung sang, na mon i kándi rakrakai suri da lu kis án kabisit tiklik mai rokoi arwat mai kesi awa sár.
12 Os dez chifres que viste são dez reis que ainda não receberam o reino, mas que receberão por um momento poder real com a Fera.
13 Má sángul á kabisit erei a tukes i kándi hol sár, má ngorer da rusan tari kándi rakrakai ur singin rokoi, má da kis i lalin kán nagogon.
13 Eles têm o mesmo pensamento: transmitir à Fera a sua força e o seu poder.
14 Má rokoi erei tiklik mai kán sángul á kabisit, da lu arup mam Sipsip. Mái Sipsip mai rang táir, da sorliu sang má ngorer da suka bámiai rokoi má tan kabisit erei. Má Sipsip er, ái á Konom Sorsorliu, má ái á Kabisit káián tan kabisit. Mái rung di lu mur on, di sang ái Káláu ákte kilkila pas di má ákte ilwa pas di, má di lu muswan uri narsán.”
14 Combaterão contra o Cordeiro, mas o Cordeiro os vencerá, porque é Senhor dos senhores e Rei dos reis. Aqueles que estão com ele são os chamados, os escolhidos, os fiéis.
15 Má angelo erei a parai mul singing ngo,
15 O anjo me disse: As águas que viste, à beira das quais a Prostituta se assenta, são povos e multidões, nações e línguas.
16 Má sángul á kom erei u mákái di tur arwat mai sángul á kabisit. Má namur di sang da tur tiklik mai rokoi má da mikmikwai má i wák án sál má dák togor mai. Má ngorer da arup mai má dák suka bámiai wák er, má dák taráp palai kán tan táit no náng kunsin má. Má namur da ani pinsán wák er má da osoi páplun nák ekesi bam no.
16 Os dez chifres que viste, assim como a Fera, odiarão a Prostituta. Hão de despojá-la e desnudá-la. Hão de comer-lhe as carnes e a queimarão ao fogo.
17 Tan kabisit na tukes i kándi hol sár, má ngorer da rusan tari kándi rakrakai ur singin rokoi, má da kis i lalin kán nagogon, kabin ái Káláu ákte oboi kesi holhol sár i bál di suri da longoi ngorer. Má rokoi na lu kátlán pang i bung ngo pinpidan no si Káláu na tapam hut muswan sang.
17 Porque Deus lhes incutiu o desejo de executarem os seus desígnios, de concordarem em ceder sua soberania à Fera, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 Má wák erei u mákái, ái a tur arwat mai tilik bimán rum a lu kátlán i bos kabisit on á naul matmatngan pokon.”
18 A mulher que viste é a grande cidade, aquela que reina sobre os reis da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.