Apocalipse 16

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Má namur iau longrai lala kaungán kes a worwor tilami rumán osmapak mák parai singin ahit á angelo ngo, “Gam han má gamák urai ahit á kuro togor si Káláu uradi naul bim!”
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Io, má mulán angelo a han mák urai kán kuro uradi naul bim, má ngorer ái rung a kis i di á akiláng káián rokoi mái rung dikte lotu uri narsán tantanián, kápán páplun i di ák sák mai marán sibal.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Má namur áruán angelo a han mák urai kán kuro uri lontas, má ngorer tas a tit ngoro dárán buli, má tan táit no on á lontas dik mat.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Má átuil angelo a han mák urai kán kuro uri bos dan má uri tan mátán upup, má ngorer dik pukdai uri dár má.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Má iak longrai angelo er a ololoh i dan má tas a worwor mák parai ngoromin si Káláu,
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 Matananu erei dikte up bingi kam matananu má kam tan tám worwor tus,
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Ákte rah má worwor káián angelo ngorer, má namur iak longrai kaungán kes tilatung i nián osmapak a parai ngo,
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Io, má namur atatin angelo a han mák urai kán kuro uri mátán nas, má ngorer ák tuan málmálas má, mák daki páplun matananu mai kámnah.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Lala málmálas er ák daki páplun i di ngorer, má dik ot bilingnai ngisán ái Káláu kabin ái a mon i kán rakrakai suri longoi tan rangrangas erei. Di mák ilmi ngorer, ái sár kápdite hol kaleng alari kándi tan sápkin tatalen suri da para agas Káláu suri kán rakrakai.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Io, má namur álimán angelo erei a han mák urai kán kuro uradi nián kabisit káián rokoi. A longoi ngorer máng kuron má i tan balis no a kátlán ái rokoi. Má matananu di kis iatung, taun a bor noi kándi liu, má dik árti kerme di kabin i lala rangrang di áslai,
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 má dik ot bilingna Káláu imi bát kabin i tan manu má tan rangrang ákte oboi uri di. Ái sár kápdite hol kaleng alari kándi tan sápkin tatalen.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Io, má namur kesi angelo bul a han mák urai kán kuro urami tilik dan á Iuperetis, má dan erei a más suri ák mon mái sál da láklák on i tan kabisit tilanang i mátán taubar.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Má iau mákái atul i sápkin tanián ditul mák ngoro rokrok, má kes a so tili ngudun árám, má kes a so tili ngudun rokoi er ákte aptur tili lontas, má kes a so tili ngudun rokoi er a aptur tili bim, ái koner di utngi ngo angagur án tám worwor tus.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Má atul i sápkin tanián erei ditul lu longoi akiláng sang, má kánditul talar suri han arkaliut ur singin tan kabisit no on á naul matmatngan pokon má lam talum di suri arup i tilik támin Bungán Nagogon káián ái Káláu Tám Rakrakai Sorsorliu.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 Mái Konom a parai ngoromin, “Alongra! Ina hut asodar i gam ngorer a lu hut ngoi i tám siksikip! Na tuan kuluk pala ái koner a pán pagas mákte eran páksi lusán suri na sangar i aptur má nák sulu, na mák saliu mai kunsin má nák rumrum i mátán matananu!”
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Má atul á sápkin tanián ditul han má ditulá lam talmi tan kabisit uri pokon er tan Ebaraio di utngi mai Amagedon.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Io, má ngorer arahrahi angelo a han mák urai kán kuro sang uradi katbán armongoh. Ák longoi ngorer, má namur lala kaungán kes a hut tilami nián kabisit imi rumán osmapak mák parai ngo, “Ákte rah má! Arahrahi bung ákte hut má!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 A be parai ngorer, ki talsán pil a lu soso kerem má kaungán pár má tilik babaus mul, má kesi tiling kunkun a hut. Kunkun er a rakrakai taladeng alari tan kunkun no turpasi hirá sang i pákánbung ái Káláu a aksimi kálámul ák han pang onin.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Má tilik bimán rum á Babilon a báng ák tul i kuir on, má tan bimán rum no on á naul matmatngan pokon dik mosrah no. Ái Káláu ákte hol páptai tilik bimán rum á Babilon, má ngorer ák oboi rangrangas on. A toroi suir wain erei a tur arwat mai kán lala togor uri kinleh mák tari singin má ák ngin on má.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Má ngorer ák bokoh i tan sim má tan pungpung mul.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Má ráin a pur, ái sár ráin minái a pur turán tigán ais a tuan taun artálár mai alim i sángul á kilogerem i taun kán keskeskes, mák pur tilami armongoh uri matananu mák sá peksa di. Má matananu di áslai ngorer, má dik ot bilingna Káláu kabin i tilik sápkin rangrangas er a pur uri di.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.