2 Coríntios 7
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA
1 Lain rang buhang, ái Káláu ákte longoi kán tan oror taru minái ur si git. Má ngorer gita apilpil pas git sang mai hol palai bos táit er a long adurwán i kápán páplun má taniá git mul. Má kabin git rumrum i Káláu, ki gita rusan kunlai kángit liu uri narsán.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Gim nem ngo gim á kesi sepen nitán i gam. Kápte gim lu long sáksákna tekes, kápte gim lu lam bengta tekes, má kápte gim lu bari nisun tekes.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Te kálámul di parai ngo gim longoi ngorer, mái sár iau talas ngo á gam sang kápte gam para ngorer uri gim má káp iau te atiutiu gam suri. Gam kis pagas imi nitán i gim, má kápte kesi táit na bangbang pala gam alari kángim armámna uri narsá gam.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 A tumran i kak hol ngo gam mámna gim má gam lala hol i gim, má iau laes sur gam. Gamáte lala arakrakai i iau. Iakte arsuar mai marán taun, mái sár kápte iau tabureng. Kak parmat a tuan alami taladeng.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Má i pákánbung gim tapam hut i balis á Makedoniá, kápte gim lu kip te aunges, mái sár gim mákmák arsuar mai marán taun er a tur kaul gim. Marán di togor má dik arngangar mam gim, má konngek a kis i bál gim mul.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Mái sár ái Káláu a lu abálbál pas rung di lu kis án tabureng, má a akisái bál gim i pákánbung a tapam hut ái Tito main narsá gim.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Gim áslai lala gasgas kabin i kán purpurut ái Tito main narsá gim, má a atatir mul ngo gam arakrakai on. A parai si gim ngo gam lala nem i mák iau, má gam ot keskam suri táit a tapam hut i katbán kángit kis án ararguna, má gamá nem suri na kes kaleng i git. Pákánbung iau longrai ngorer, ki balang a káng ungleu mai lala gasgas.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ái Tito a parai si gim ngo pákánbung gam wásái kak mulán pákán ram er iau le on tungu uratung narsá gam, a lala tabureng i bál gam i mudán pákánbung sár. Má kabin gam longoi ngorer, ki á iau mul iak tabureng, má iang konngek ngo ina káp long bengta gam.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Mái sár inái má iakte laes. Kápte iau laes kabin ngo iau atabureng i gam. Auh, kápte. Ái sár iau laes kabin kamu tabureng a lam gam suri gamá hol kaleng. Mái Káláu a gas i bál suri gam hol kaleng má gamá mur i kán nemnem sang. Má gim gim laes ngo kápgimte long sáksákna gam.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Matngan tabureng gam áslai a káplabin sang si Káláu má a kuluk. A lam gam suri hol kaleng má gamá tapriu sur Káláu. Má erei á matngan tabureng a lu lami kálámul uri araliu. Kápte kes na sák i bál suri á ngorer. Mái sár matngan tabureng er til main i naul bim, ái kápnate lami kálámul uri narsá Káláu, má ngorer tanián kálámul na mat.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Mákái, tabureng erei tilami si Káláu a kip auti lain táit uri kamu liu. Má inái má, gamá lala kákir suri long sarai sápkin tili katbán i gam. Má inái má, gamá lala nem suri inngas gam ngo kápte gam tur tiklik mai kálámul er a longoi sápkin. Inái gam mos suri sápkin erei a apturi kis sáksák i katbán lotu. Má inái gamá lala rumrum i Káláu má á iau er kán apostolo. Onin gam lala kákir suri ngo ina mák gam má suri gitáng kis án ararguna kaleng. Má onin mul, gamá tur án eran suri anokwa koner a longoi sápkin. A talas ngo gamáte inngas gam ngo gamáte long timani kamu kis.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Pákánbung iau le ur si gam, iau le i rakrakai án worwor. A támin ngo iau le sur koner a longoi sápkin má sur koner mul a kipi taun tili sápkin er, mái sár ái kápate lala támin táit on á kak pákán ram erei. Lain táit a tapam hut til on á kak pákán ram a ngoromin: gamáte mák ilmi i mátán táil ái Káláu ngo gam lala rakrakai suri tur tiklik mam gim.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Pákánbung gim mákái ngorer má talas ur on, ki ák arakrakai i gim.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Bos táit gim lu parai si gam a támin sang, má gam gamáte inngasi ngo bos táit gim parai sur gam, ái mul a támin. Tungu iau parai kamu lain tatalen i mátán ái Tito. Má i pákánbung a han átik iatung narsá gam, a mákái ngo kángim worwor a muswan, má ngorer kápte gim rumrum kunán i gam.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Má a lala bop i bál ái Tito sur gam i pákánbung a hol pasi kamu taram má gamá inngasi kamu rumrum má bunbun uri narsán.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Inái má ák hau kunlán i kak ruruna i gam ngo gama tungai longoi lain tatalen, má iau lala laes taladeng.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.