Marcos 12
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC
1 Ja̱ maca Jesús pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye caquë quëaëña, ñeje:
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Tëaye ti̱ꞌasi maca i̱ joꞌyare jëjo daopi, coꞌamaña necaicohuaꞌi quëꞌrona i̱te cajë necaiseꞌe paꞌiji, caquë.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ja̱je jëjo daosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi tse̱ani siꞌseni i̱simaꞌpë jëjo saohuë.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ja̱je yoꞌorena, i̱ti tse̱ aquëpi yequëre jëjo saopi. Jëjo saouna, ja̱ëreje̱ quë̱na pë̱api je̱ahuë. Cuiꞌne si̱opëje̱ aꞌsi quëꞌire tea ju̱ꞌijë yoꞌoni jëjo saohuë.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ja̱je yoꞌoruje̱ i̱ti tse̱ aquë ja̱ yëꞌtaꞌapi yequëre jëjo sao co̱pi. Jëjo saosiquëni ja̱ëni coa huani je̱ohuë.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Jëjo saoquë pequë yuretaꞌa i̱ mamaquëre pani jëjo saopi, yëꞌë mamaquëre cato yoꞌoye peoji caquë.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ja̱je caquë jëjo saosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi ñani ‘iquëpi siꞌa coꞌamaña paja̱ꞌquë api huani je̱oni maipi i̱ti tse̱ acohuaꞌi neñuꞌu,’ cani huani je̱ohuë.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ja̱je yoꞌoni tse̱ani huani je̱oni i̱ ca̱pë hueꞌsena je̱ocohuë.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ja̱je quëa tëjini Jesús se̱quëña:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 ¿Ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni toya pëpë caye? Ñeje caji:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Iye cato ëjaëpi ja̱je yoꞌopi. Ja̱je yoꞌoseꞌere deꞌoyerepa yoꞌo uꞌni cajë ñañë, mai.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Casi maca Jesure tse̱añuꞌu cajë yoꞌoreña. Jesupi yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye caquë i̱ohuaꞌi yoꞌoyere caëna, asani pë̱ijë yoꞌoreña. Ja̱je yoꞌojëtaꞌa tse̱añe pa̱reña, pa̱ini caꞌrajë. Ja̱je paꞌina, yoꞌomaꞌpë pateña.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ja̱ jeteyoꞌje Jesús quëꞌrona fariseo acohuaꞌire cuiꞌne Herodes acohuaꞌire jëjo daoreña, ja̱ohuaꞌipi i̱te neñajajë cajë.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ja̱je daisicohuaꞌipi Jesure careña:
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Cajëna, Jesupi tsoe i̱ohuaꞌi coa caye asani caëña:
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Darena, Jesús ñani se̱quëña:
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Cajëna, Jesupi caëña:
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Jesure ñañuꞌu cajë dateña, saduceo pa̱i acohuaꞌipi. Ja̱ohuaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji cacohuaꞌi pateña. Ja̱ohuaꞌipi careña, ñeje:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Yeꞌyaquë, Moiséspi yëquëre toyani je̱ocaꞌa̱jiꞌi, majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱ꞌisiquë paꞌito yoꞌjeipi huejani mamajëre pacaiye paꞌiji, majaꞌyë doꞌire.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Teꞌipi siete mamajë ë̱mëohuaꞌire paëña. Paquëna, ja̱ohuaꞌi aquë majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱jiꞌi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ju̱quëna, yoꞌjeipi huaꞌjeore huejapi. Ja̱ëje mamajëre peoquë ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, yoꞌjeipi huejani cuiꞌne yoꞌopi.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Ja̱re ja̱jeseꞌe siꞌa tsëcapë huaꞌjeore huejajë ju̱ju sahuë, siꞌaohuaꞌi mamajëre peocohuaꞌi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱oje ju̱coꞌë.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 ¿Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ne nëjo paꞌija̱ꞌcoaꞌni, teꞌoni siete pa̱irepa huejasico?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Cajëna, Jesupi sehuouña:
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëisicohuaꞌi cato huejaye peoji. Mamajëre i̱siye peoji. Maꞌtëmo hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 ¿Ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye ayere, toyaseꞌe mësaru ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni, Moisés toyaseꞌe ja̱ropi caji, Maijaꞌquë aꞌri so̱quë yëpi toaje̱ paꞌio tsë̱ꞌisicopi caseꞌere? ‘Yëꞌë cato Abraham Diusu aꞌë, Isaac Diusu aꞌë, cuiꞌne Jacobo Diusu aꞌë.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Diusu cato ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji, huajëcohuaꞌi Diusupi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mësaru coa tayo huesëni yoꞌojë cayë.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Sa̱ꞌñe yoꞌojë cajëna, Jesupi siꞌaye tayomaꞌë sehuoquëna, asasiquëpi cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi ti̱tani se̱quëña:
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Caquëna, Jesupi caëña:
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Oijë̱ꞌë, Ëjaë Diusure siꞌa mëꞌë yëyepi, siꞌa mëꞌë joyopi, siꞌa mëꞌë cuasayepi cuiꞌne siꞌa mëꞌë tutupi. Ja̱je caji, cua̱ñeseꞌe duꞌru macarepa aye siꞌaye jerepa paꞌye.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Cayaye acoje̱ ja̱re cuiꞌne paꞌio. Ja̱opi caji ñeje: ‘Oijë̱ꞌë, mëꞌë quë̱no maca paꞌiquëre mëꞌëjaꞌa coꞌye oiyeje̱ paꞌye.’ Yeque jerepa paꞌye peoji.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ja̱je sehuouna, cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi caëña:
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre siꞌa më yëye oiyepi siꞌaye më asaye oiyepi cuiꞌne siꞌa joyo oiyepi cuiꞌne siꞌa tutu oiyepi, cuiꞌne mai quë̱no maca paꞌiquëre coꞌye oiyeje̱ paꞌyepi, ja̱ oiyepi jerepa paꞌye aꞌë, Maijaꞌquëre i̱siye, cuiꞌne ëojë se̱ñe jerepa.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Siꞌaye nuñerepa caquëna, Jesupi ñani caëña:
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Maijaꞌquë huëꞌena yeꞌyaquë Jesús caëña:
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 David ja̱re i̱pi capi. Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, ñeje capi:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 ¿Ja̱je paꞌito me Cristo David mamaquë paꞌiquëꞌni, Davidpi Cristore yëꞌë ëjaë hueꞌyoto?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jesupi caëña, i̱ yeꞌya maca:
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Ja̱ohuaꞌi cato deꞌo ñuꞌi saire pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñana coꞌeni jaꞌrucohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne deꞌo hue̱ꞌñana a̱oje a̱icohuaꞌi aꞌë.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Huaꞌjeohuaꞌi huë̱ꞌña jiojë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Pa̱ipi deꞌocohuaꞌire paꞌë caja̱jë cajë tsoaye Maijaꞌquëre se̱ñë cajë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Ja̱ohuaꞌi aꞌë, i̱ti jerepa siꞌse cua̱ñojaꞌcohuaꞌi, ja̱je yoꞌosi doꞌire.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jesús Maijaꞌquë huëꞌere paquëña, Maijaꞌquëna curi i̱si mahuë je̱ꞌñere pare. Ja̱rote ñuꞌi ñaquëna, jaiye curi pacohuaꞌi daijë i̱ti mahuëna ayareña.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ayajëna, ñaquë ñuꞌina, huaꞌjeo maca curiquë peocopi dani caya cobre të̱ꞌñare ayaoña, jai doꞌi peoyere.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ja̱je ñani i̱ yeꞌyacohuaꞌire soini caëña:
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Yecohuaꞌi cato i̱ohuaꞌi huero jujaseꞌere i̱siyë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ico cato peocopi siꞌa mañare i̱si sao.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.