Lucas 1

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ja̱je paꞌina, yëꞌëje̱ asare paquë i̱ti yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye duꞌru huëoseꞌere papi toyayë, mëꞌëna, Teofilo, yëꞌë cajei.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Mëꞌëpi mëꞌëre yeꞌyaseꞌere ti̱ñarepa asa ti̱ꞌajaꞌquë caquë.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Herodes Judea pa̱i ëjaë paꞌi maca, teꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiquë Zacarías hueꞌequë pajiꞌi, Abías tsëcapë aquëpi. I̱ paco Elisabet hueꞌecopi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiquë Aarón tsëcapë aco pacoꞌë.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Cayahuaꞌi deꞌoye nuñerepa paꞌicohuaꞌi paëꞌë, Maijaꞌquë ña hue̱ꞌña paꞌiohuaꞌipi i̱ cua̱ñeseꞌe cuiꞌne i̱ caseꞌere deꞌoye sehuocohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌicohuaꞌini yecohuaꞌije̱ coꞌaye paꞌiyë caye ti peocohuaꞌirepa paëꞌë.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mamajëre peocohuaꞌi paëꞌë. Elisabetpi mamajëre pamaꞌco pacoꞌë, carao. Cuiꞌne ja̱je paꞌiohuaꞌipi siꞌa jupë aiohuaꞌi maña paëꞌë.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Teꞌe muꞌse Zacarías ja̱ꞌre Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi yequë yoꞌo tëjina ja̱re ja̱jeseꞌe siꞌa i̱ohuaꞌi tsëcapë yoꞌoye pajiꞌi, Maijaꞌquë paꞌi hue̱ꞌñana.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Ja̱je paꞌiohuaꞌija̱ꞌa nepi maꞌñare ëojë yoꞌoye paꞌiquëꞌni cajë neñajëna, Zacaríasna to̱mepi, i̱ti yoꞌoye. To̱meina, Maijaꞌquë huëꞌena cacapi.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Cacani huëo së̱ñere ëoquëna, hueꞌseja̱ꞌa jai pa̱i Maijaꞌquëre se̱jë paëꞌë.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ja̱ maca Ëjaë joꞌyaëpi hui̱ñaëpi Zacarías huëo së̱ñe ëo saihuë ëja te̱ꞌtena ñai nëcapi.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nëcaquëna, Zacaríaspi ñani me nejaꞌquë aꞌni caquë quëquë huesëquëna.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ëjaë joꞌyaëpi capi, i̱te:
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Mëꞌë i̱te sihuaja̱ꞌquë aꞌë, cuiꞌne yecohuaꞌije̱ jai pa̱i i̱te co̱asi maca sihuaja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Mëꞌë mamaquë cato deꞌoyerepa yoꞌoquë paꞌija̱ꞌquë api, Maijaꞌquë joꞌyaëpi. Ja̱je paꞌipi ja̱ yëꞌtaꞌa i̱te co̱amaꞌnë Maijaꞌquë joyopi i̱ni paꞌija̱ꞌquë api. Paꞌina, cuepe ëaye neñe co̱no u̱cumaꞌquë pasipi.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ja̱ëpi jai pa̱i Israel pa̱ire cuiꞌnaohuaꞌipi i̱ohuaꞌi mai Ëjaë Diusuna coꞌye asa co̱ñe necasipi.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Maijaꞌquë ñacaina, iquë Juan deꞌoye yoꞌoquë paꞌija̱ꞌquë api, mai Ëjaë pa̱i deoja̱jë. Ja̱je paꞌipi, tsoe hue̱ꞌña Maijaꞌquë jëjo daoquë Elías yoꞌoquë paꞌisi tuture hueꞌequë pasipi. Ja̱ëpi pëca jaꞌquëohuaꞌi ja̱ꞌre mamajë deꞌoye paꞌiye necasipi. Ja̱je sehuomaꞌcohuaꞌire po̱najaꞌquë api, Ëjaëre deꞌoye asaja̱ꞌcohuaꞌire, mai Ëjaë pa̱i deoja̱jë.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zacaríaspi Maijaꞌquë hui̱ñaë se̱jiꞌi, ñeje:
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Caquëna, Maijaꞌquë hui̱ñaë i̱te sehuouña:
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure mëꞌë yëꞌë nuñerepa quëayere asamaꞌë paꞌisi doꞌire camaꞌquë deꞌoni camaꞌë paꞌija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌë mamaquëre co̱a macaja̱ꞌa iye caseꞌe ti̱ꞌa ja̱ꞌñe aꞌë, i̱ti muꞌse ti̱ꞌaëna.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ja̱je yoꞌoquë Maijaꞌquë huëꞌe ëo hue̱ꞌñana cacasiquëpi tsoe nëina, yecohuaꞌi hueꞌse paꞌicohuaꞌi i̱quere yoꞌoquë Zacarías etamaꞌquëpi nëi paꞌini cajë utehuë.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Utejëna, ja̱ropi Zacarías etani ja̱ohuaꞌire camaꞌë pajiꞌi. Ja̱je camaꞌëna, ñani cani ñañeje paꞌye Maijaꞌquëre se̱ hue̱ꞌñana cacani ñapi, cuasahuë. Ja̱je paꞌipi coa jë̱të a̱ꞌuñeseꞌepi capi, camaꞌquë po̱nëseꞌe sëte.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Zacarías Maijaꞌquë huëꞌe co̱cai muꞌseña caraja̱isi maca, sajiꞌi, i̱ huëꞌena.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ja̱ jeteyoꞌje i̱ paco Elisabet tsi̱ ë̱tapë deꞌo. Deꞌoni cinco ñañëohuaꞌire i̱o huëꞌepi yequë hue̱ꞌña saimaꞌo ai cuasaco pacoꞌë, ñeje:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ëjaëpi yure yëꞌëre ja̱je ñacai yoꞌopi, pa̱ipi tsi̱ pamaꞌcoa cajë cueꞌcuemaꞌpë paꞌija̱jë caquë.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Seis ñañëohuaꞌi paꞌi maca Maijaꞌquëpi i̱ hui̱ñaë Gabrielre Galilea yejana Nazaret hueꞌe daripëna jëjo saopi.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nomi tsi̱o María hueꞌecopi ë̱mëohuaꞌire yoꞌomaꞌcore doꞌi ñajaꞌquëni caquë. Ja̱o cato José hueꞌequëna, huejaja̱ꞌcoa. Ca nëosicopi pacoꞌë, ëjaë David tsëcapë aquëna.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Maijaꞌquë jëjo daoquëpi i̱o paꞌi hue̱ꞌñana cacani capi:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Ja̱je caquëna, i̱opi Maijaꞌquë jëjo daoquëre ñani quëquëo i̱ cocare asaco cuiꞌne ja̱ maca coꞌye se̱coꞌë: “¿Me yoꞌoquë ja̱je pëpaquëꞌni?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ja̱je cacona, Maijaꞌquë hui̱ñaëpi capi, i̱ote:
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Yurepi pa̱i quëꞌio deꞌoni mëꞌë tsihuaꞌëre paja̱ꞌcoaꞌë. Paco i̱ mami hueꞌyojë̱ꞌë, Jesure.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ja̱ë cato jerepa paꞌi paꞌija̱ꞌquë api, ja̱je paꞌipi Maijaꞌquërepa mamaquë pa̱ipi hueꞌyoquëni. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi pa̱i ëjaë David ñuꞌi saihuëre i̱sija̱ꞌquë api, pa̱i ëjaëre deꞌhuani.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Israel pa̱ire ti cua̱ñequërepa paꞌija̱ꞌquëpi, i̱ cua̱ñeñe cato caraja̱iñe peoja̱ꞌcoa.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ja̱ maca Maríapi Maijaꞌquë hui̱ñaëre se̱coꞌë:
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Cacona, Maijaꞌquë hui̱ñaëpi sehuouña:
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ja̱je cuiꞌne mëꞌë cajeo tsëcapë aco Elisabetje̱ tsihuaꞌëre paja̱ꞌcoa, aio macataꞌa. Tsi̱ pamaꞌcoa pa̱i cajë paꞌisicotaꞌa seis ñañëohuaꞌire pa̱i quëꞌio paꞌico, yure.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Maijaꞌquëre cato neñeseꞌe paꞌiji. Peoji, i̱ jaꞌruja̱iñe.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Ja̱ maca Maríapi cao:
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ja̱ muꞌseña María esa sacoꞌë, Judea cu̱ti quëꞌrore pa̱i daripë paꞌi hue̱ꞌñana.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Sani Zacarías cuiꞌne Elisabet paꞌi huëꞌena cacani pëpao.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Pëpacona, Elisabetpi i̱o pëpaye asa maca tsihuaꞌë ë̱tapë paꞌiquëpi ti̱ꞌtopi Maijaꞌquë joyopi i̱oni paꞌina, pacoꞌë, Elisabetpi.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ja̱je paꞌiopi tutu cao:
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿I̱que oꞌni, yëꞌë ja̱je yëꞌë Ëjaë pëca jaꞌcopi doꞌi dani ña ja̱ꞌñe?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Mëꞌë yëꞌëre pëpacona, asa maca tsihuaꞌë yëꞌë ë̱tapëpi sihuaquë teapi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ai sihuayë, mëꞌë caseꞌere care paji caco asa doꞌire.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ja̱ maca María cao:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Cuiꞌne yëꞌë joyopi sihuayë, Maijaꞌquë yëꞌëre huasoquëna.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Maijaꞌquëpi i̱ joꞌyao ai cuasaye peocore deꞌoye cuasapi.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Maijaꞌquë ai jerepa tutu quëꞌipi yëꞌëna deꞌoye necaëꞌë.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Siꞌanë oiquë api, i̱te caꞌracohuaꞌire.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Tutu quëꞌi coꞌamaña yoꞌoquë nepi, i̱ jë̱ñapi.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ñajëꞌë, i̱ yoꞌoseꞌere: Ëjaohuaꞌi paꞌisicohuaꞌini meñe peocohuaꞌire nequë
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 A̲o ëa ju̱ꞌicohuaꞌi paꞌisicohuaꞌini deꞌoye a̱o ti̱mëpi.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Deꞌhue co̱cajiꞌi, Israel pa̱ire.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Abrahamre ca nëoseꞌere deꞌoyerepa yoꞌopi, mai aiohuaꞌire.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Ca tëjini pëpao, Elisabet huëꞌena, toaso̱ ñañëohuaꞌire. Pëasicopi pani tëjini jeteyoꞌje i̱o huëꞌena coꞌio.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ja̱ jeteyoꞌje Elisabet tsihuaꞌëre co̱a muꞌseña ti̱ꞌaëna, mamaquëre pao.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 I̱o cajeohuaꞌi cuiꞌne doꞌicohuaꞌi jaꞌye paꞌicohuaꞌi sani pëpahuë, i̱ote, Maijaꞌquë deꞌoye yoꞌoseꞌere asani sihuajë.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Ocho muꞌseña paꞌi maca sahuë, cuiri ca̱ꞌnihuë tëañuꞌu cajë Israel pa̱i deoja̱jë cajë, cuiꞌne pëca jaꞌquë Zacarías mamire sëoñuꞌu cajë yoꞌohuë.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ja̱je cajëna, pëca jaꞌcopi cao:
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ja̱je cacona, i̱ote cahuë:
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Ja̱ maca tsihuaꞌë pëca jaꞌquëre moñopi i̱ñojë se̱iꞌë:
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Se̱jëna, pëca jaꞌquëpi so̱quë totore dajë̱ꞌë caquëna, i̱sirena, i̱ona toyapi: “I̱ mami cato Juanpi.” Ja̱je toyaëna, siꞌa huaꞌi ai cuasajë ñahuë.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ja̱ macapi Zacaríasje̱ cuiꞌnaëpi coca caquë deꞌoni Maijaꞌquëre sihuaquë ca huëopi.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ja̱je iye yoꞌoseꞌere ñani i̱ quë̱no maca paꞌicohuaꞌi ai cuasahuë. Cuiꞌne iye yoꞌoseꞌere siꞌa Judea ai cu̱ti paꞌicohuaꞌire quëajëna, asahuë.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Siꞌahuaꞌi i̱ti quëaye asacohuaꞌi i̱tire cuasahuëni asaꞌñe nëina, se̱niroja̱ëꞌë:
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zacarías Maijaꞌquë joyo ti̱mësiquëpi Maijaꞌquë i̱si yëꞌopi capi:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Sihuañuꞌu, mai Ëjaëre Israel pa̱i Diusure.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Maina Maijaꞌquëpi i̱sipi tutu quëꞌire, pa̱ire huasoquëre.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Maijaꞌquëpi ñeje ca nëoaꞌjiꞌi, i̱ caseꞌere quëacaicohuaꞌi tsoe hue̱ꞌña acohuaꞌi ja̱ꞌre:
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Maire huasosiꞌi, siꞌaohuaꞌi maire coejë sa̱ñope yoꞌojëna, paꞌicohuaꞌire.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Mai aipëre teaye ñaquë
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Maijaꞌquërepa quëacaiquë hueꞌyoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, pa̱ipi,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 I̱ pa̱ire deꞌhue i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌo doꞌire sa̱i deꞌhuacaiye paꞌiji, quëaja̱ꞌquë aꞌë, mëꞌëpi.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Maijaꞌquë oi cuiꞌne teaye ña doꞌipi,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Huesëcohuaꞌire ju̱ni tëjicohuaꞌire miacai
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Juan ai deꞌopi. Cuiꞌne i̱ joyoje̱ ai deꞌopi. Ai deꞌoquëpi pa̱i peo hue̱ꞌña cue̱ne yejare pajiꞌi, Israel pa̱ire quëa huëo macaja̱ꞌa.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.