Atos 28
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARIB
1 Siꞌaohuaꞌi yejana deꞌhue ti̱ꞌasicohuaꞌi paꞌijë ja̱ saodohuë mami asahuë, Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Siꞌaohuaꞌire yëquëre i̱ti maca paꞌicohuaꞌipi deꞌoye yoꞌohuë. Ja̱je yoꞌojë toa suani dani cu̱ijëꞌë, cahuë. Ja̱ muꞌse cato ocoquë sësëye paꞌiji. Ja̱je paꞌina, siꞌaohuaꞌire huëohuë, cu̱ijaꞌcohuaꞌire.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Ja̱ maca Pablo ja̱ꞌju jeca mañare coꞌeni suaquëna, toapi uquëna, etacopi, a̱ña cu̱coꞌë, jë̱tëna.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Pablo jë̱tëna a̱ñapi cu̱ni decona, ñani i̱ti maca paꞌicohuaꞌi sa̱ꞌñe cahuë:
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pablopi a̱ñare toana yaꞌcue to̱ni ti aꞌsi ju̱ꞌiñe peoyerepa pajiꞌi.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Paꞌina, siꞌaohuaꞌi je saꞌyëhua cotoja̱ꞌquë api, pa̱nitaꞌa huajërepa ju̱ni ta̱ijaꞌquë aꞌni cuasajë utehuë. Utejëna, ai yoꞌoye pa̱quëna, ña jujani ti̱ñe cuasaye po̱nani Diusu api, cahuë.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Yëquë pëa sito quë̱no macare Publio hueꞌequë jai tsio pajiꞌi. Ja̱ë cato saodohuë ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱ëpi yëquëre i̱ huëꞌena deꞌoye pëpani tres muꞌseña a̱o a̱oquë ñacajiꞌi.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Ja̱rote Publio pëca jaꞌquë su̱ña dahuëna cuiꞌne tsie ë̱ta dahuë co̱ni ju̱ꞌiquë pajiꞌi. Paꞌina, Pablopi cacani ñani Maijaꞌquëre se̱ni tëjini i̱te jë̱ñapi patoquëna, coꞌyapi.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Coꞌyaëna, asani i̱te saodohuë acohuaꞌipi jai pa̱i ju̱ꞌicohuaꞌipi daëꞌë. Daijëna, siꞌaohuaꞌire jujupi.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ja̱je jujuquëna, ñani sihuajë ai deꞌoye yoꞌohuë. Yoꞌocohuaꞌipi yequë yohuëna aya mëni sai huëo maca yëquë saijë a̱i ja̱ꞌñe cuiꞌne siꞌaye jopo caraye i̱sihuë.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Toaso̱ ñañëohuaꞌire saodohuë pani tëjini yuretaꞌa jai yohuëna ayamëꞌë, Alejandría acona, oco tëcahuë paꞌina, pëasicona, Castor cuiꞌne Póluz diusuohuaꞌi aꞌë cajë nesicohuaꞌipi quëꞌiona ayamëꞌë.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Aya mëni saicohuaꞌipi Siracusana ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani toaso̱ muꞌseña pëahuë.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Pëasicohuaꞌipi tsiaya të̱ꞌtëpaja̱ꞌa saicohuaꞌipi Regiona ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani ñatasi muꞌse saijëna, huëꞌehuë te̱ꞌtepi ai tutu juꞌapi. Ja̱je juꞌaquëna, saicohuaꞌipi se ñatasi muꞌse ti̱ꞌahuë, Puteolina.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ti̱ꞌani ja̱rona ñahuë, Maijaꞌquë doꞌicohuaꞌire. Ñajëna, ja̱ohuaꞌipi pëajë̱ꞌë cajëna, siete muꞌseña pëani paëꞌë. Pani saicohuaꞌipi yuretaꞌa Romana ti̱ꞌahuë.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Yëquë saiye tsoe asani paꞌicohuaꞌipi Maijaꞌquë doꞌijëpi sa̱ñope dani ti̱ꞌahuë, yëquëre. Forona Apio quëꞌrona, toaso̱ co̱no u̱cu huë̱ꞌña paꞌi hue̱ꞌña, ja̱ Romarepa ti̱ꞌamaꞌnë. Ja̱ maca Pablo ña huajëni sihuaquë Maijaꞌquëre deꞌoji caquë pëpapi.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Ja̱je Romana ti̱ꞌasi maca ëjaohuaꞌipi teꞌi paꞌija̱quë Pablo cani teꞌe soldadore i̱te ñajaꞌquëre nehuë. Neni teꞌire pëpahuë.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Toaso̱ muꞌseña Roma pëani paꞌiquëpi Pablo jëjo saopi, judío pa̱i ëjaohuaꞌire soija̱ꞌcohuaꞌire. Soina, judío pa̱i tsiꞌsirena, capi:
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 I̱sirena, ja̱ohuaꞌipi siꞌaye yëꞌë yoꞌoseꞌe se̱ni asa tëjini huani je̱oñe peoquëna, etoñuꞌu cahuë.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Cajëna, judío pa̱ipi asani ë̱sehuë. Ë̲sejëna, se̱iꞌë. Ja̱je paꞌito romano pa̱i ëjaëre papi Césarpi yëꞌë yoꞌoseꞌe asani ne deꞌhuaja̱quë caquë, nuñerepa yëꞌë pa̱ire sa̱ñope caye peoquëtaꞌa ja̱je cahuë.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ja̱je paꞌina, mësarute soihuë, ñaquë coca caja̱ꞌcohuaꞌini, yëꞌë iye maca tse̱a cua̱ñosiquëpi quë̱na me sëꞌi paꞌiyë, mai Israel pa̱i utejë paꞌiyere cuasa doꞌire.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ja̱je caquëna, i̱ohuaꞌipi cahuë:
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Ja̱je paꞌina, yëquë asaye yëyë, mëꞌë cuasayere. Yëquë i̱ño asajë paꞌiyë, siꞌa hue̱ꞌña paꞌicohuaꞌipi huajëyaꞌyere sa̱ñope cajëna.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ja̱je cani i̱ti tsiꞌsija̱ꞌa muꞌse ca nëohuë ca nëosicohuaꞌipi jai pa̱i tsiꞌsihuë, Pablo pëani paꞌi hue̱ꞌñana. Tsiꞌsirena, Pablopi nea hue̱ꞌña huëosiquëpi neatorepa quëa tëjipi maꞌtëmo paꞌi te̱ꞌte ayere, Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌepi cuiꞌne Moisés cua̱ñeseꞌepi co̱ni i̱ñoquë quëapi, Jesús ayere care paji cajë sehuoja̱jë caquë.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ja̱je caquë quëaquëna, yecohuaꞌipi Pablo caye sehuocaëꞌë, yecohuaꞌipi sehuocaiye pa̱huë.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ja̱je yoꞌojë teꞌe cuasaye peoquëna, sai huëohuë. Sai huëojëna, Pablopi capi:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 Sani quëajë̱ꞌë, ja̱ daripë pa̱ire.
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 I̱ohuaꞌi cuasajë paꞌiyepi cara huesësico paꞌi doꞌire,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Ja̱je paꞌina, yure iyere asajë̱ꞌë, iye Maijaꞌquë huaso cocare judío pa̱i peocohuaꞌina quëaye paꞌiji. Ja̱ohuaꞌitaꞌa deꞌoye asacaija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ja̱je Pablo caquëna, judío pa̱ipi pë̱ijë sa̱ñope cajë saëꞌë.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pablopi ja̱rona caya o̱metëcahuë̱a pëani pajiꞌi, i̱ paꞌi huëꞌe doꞌi i̱pi sa̱iquë. Ja̱rore paꞌi siꞌaohuaꞌire i̱te doꞌi saicohuaꞌire deꞌoye pëpaquë yoꞌopi.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Yoꞌoquë paꞌi Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌte ayere caꞌraye peoyerepa quëaquë cuiꞌne Ëjaë Jesucristo ayere yeꞌyapi, yecohuaꞌipi ti jo̱sa yoꞌomaꞌpëna.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.