Atos 23
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA
1 Sa nëcouna, Israel pa̱i yoꞌoye asani ca tëji ëjaohuaꞌire Pablopi ai ñani capi:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Caquëna, Ananíaspi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaëre papi Pablore jaꞌye nëcacohuaꞌire capi: “Yëꞌopona tëtojë̱ꞌë.”
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Cua̱ñequëna, Pablopi i̱te capi:
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Caquëna, i̱ti maca nëcacohuaꞌipi i̱te cahuë:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Cajëna, Pablopi capi.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Cani ja̱ jeteyoꞌje, Israel pa̱i yoꞌoye asani ca tëjicohuaꞌi acohuaꞌipi saduceo pa̱i cuiꞌne fariseo pa̱i paꞌiyë asani, Pablopi tutu capi:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ja̱je caëna, fariseohuaꞌipi, saduceohuaꞌi ja̱ꞌre sa̱ñope yoꞌojë cajë caya tsëca huahuë, tsiꞌsisicohuaꞌipi.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Saduceohuaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye pa̱ñë, cuiꞌne hui̱ñaohuaꞌije̱ peoyë, cuiꞌne joyoje̱ peoyë cacohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare fariseohuaꞌipi ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye paꞌiji, cuiꞌne hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiyë cuiꞌne joyoje̱ paꞌiji cuasacohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌina, sa̱ñope cahuë.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ai cuijë yoꞌojë cajëna, fariseo acohuaꞌi cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi huëni nëcani cahuë:
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Cajëna, ai jerepa sa̱ñope yoꞌojëna caye pajiꞌi. Paꞌina, Coronelpi Pablote yoꞌojë huani je̱o maꞌñe caquë caꞌraquë i̱ soldado pa̱ire quërëja̱ijaꞌcohuaꞌire jëjë saopi. Ja̱ohuaꞌipi dani etoni soldado pa̱i huëꞌena cuiꞌnaëni saja̱jë caquë.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Se naꞌisi ñami mai Ëjaëpi ñai nëcani Pablote capi: Tutu hueꞌejë̱ꞌë, yoꞌo jujahuë cuasamaꞌë. I̱ño Jerusalén yëꞌë coca quëaseꞌeje̱ paꞌye cuiꞌne quëaye paꞌiji, Roma daripëna yëꞌë coca.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ñatasi muꞌse Israel pa̱i acohuaꞌipi Pablote huañuꞌu cuasa nëohuë. Cuasani, Pablote huaimaꞌpë pani a̱iñe cuiꞌne u̱cuye peoji, ca nëo huesohuë.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ja̱je, ca nëosicohuaꞌipi cuarenta pa̱i jerepa paëꞌë.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ja̱ohuaꞌipi sani Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌire cuiꞌne Israel pa̱i aiohuaꞌire quëahuë:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ja̱je paꞌito yure mësarupi cuiꞌne Israel pa̱i yoꞌoye asani ca tëjicohuaꞌipi soldado ëjaëre se̱jëꞌë, Pablote ñaminaꞌa ti̱jupë darena, yeque dahuëre se̱ni asañuꞌu paꞌiji cajë. Cajë se̱tena, dajëna, yëquë utecohuaꞌipi i̱te tsiꞌsi hue̱ꞌña ja̱ ti̱ꞌamaꞌëna, huani je̱oye paꞌiji.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ja̱ ca nëoseꞌere Pablo yoꞌjeo mamaquëpi asani soldado daripëna cacani Pablote quëapi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Quëaquëna, asani Capitánre teꞌire soini i̱te capi:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Caëna, capitánpi po̱sëre soldado ëjaë quëꞌrona sani capi:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Caquëna, soldado ëjaë pa̱i peo hue̱ꞌñana tsihuaꞌëre jë̱tëna tse̱ani sani teꞌire se̱jiꞌi:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Caquëna, tsihuaꞌëpi capi:
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ja̱je se̱to sehuocaimaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Cuarenta pa̱i jerepa catini uteyë, Pablote huani je̱omaꞌpë pani a̱iñe cuiꞌne u̱cuye pa̱ñuꞌu ca huesësicohuaꞌipi. Ja̱ohuaꞌipi yure cuiꞌñani uteyë, coa mëꞌë sehuoyeseꞌe uteyë.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Caquëna, soldado ëjaëpi tsihuaꞌëre yuretaꞌa yecohuaꞌire quëamaꞌë paꞌijë̱ꞌë yëꞌëre quëaseꞌe cani jëjo saopi.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Soldado pa̱i ëjaëpi cayaohuaꞌire i̱ Capitán acohuaꞌire soini iye ñami a las nueve paꞌi maca Cesareana saiyeque paꞌiji ne deꞌhuajë̱ꞌë docientos soldado pa̱ire yeja saija̱ꞌcohuaꞌire, setenta caballoja̱ꞌa saija̱ꞌcohuaꞌire, cuiꞌne docientos uitu saja̱ꞌcohuaꞌire, caquë cua̱ñepi.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Cuiꞌne Pablo ñuꞌi saija̱ꞌquëre caballore ne deꞌhuajë̱ꞌë, ëjaë Felix quëꞌrona huajëquëre jëasiquëni deꞌoye ñacaijë sacaijë̱ꞌë, cua̱ñepi.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ja̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni toyasicore jëjo saopi. Toyaseꞌe cato caji:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Romano ëjaë jerepa paꞌi, mëꞌëre pëpayë. Yëꞌëpi Claudio Lisiaspi.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Israel pa̱ipi iquëre Pablote tse̱ani huani je̱oñuꞌu cajë yoꞌojëna, yëꞌëpi romano api asani yëꞌë soldado pa̱i ja̱ꞌre sani i̱te huasohuë.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Israel pa̱i i̱te sa̱ñope caseꞌere asasiꞌi caquë ja̱ohuaꞌi ëjaohuaꞌi tsiꞌsi hue̱ꞌñana Pablote sahuë.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Sani asaquëna, Pablopi i̱ohuaꞌi cua̱ñeseꞌe cayere yoꞌomaꞌë ti̱ñe yoꞌo doꞌire sa̱ñope caye paꞌiji. Ja̱je paꞌina, huani je̱oñe peopi, i̱te. Cuiꞌne coꞌacohuaꞌire co hue̱ꞌñana coyeje̱ peopi.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare judío pa̱ipi huani je̱oñuꞌu cuasajë yoꞌoyere asa ti̱ꞌani iquëre mëꞌë quëꞌrona jëjo saoyë. Jëjo saoquë cuiꞌne i̱te sa̱ñope yoꞌocohuaꞌireje̱ se̱iꞌë, mëꞌë asa hue̱ꞌñana sani i̱te sa̱ñope payere cajë̱ꞌë, caquë. Ca tëjihuë.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ja̱ maca soldado pa̱i i̱ti cua̱ñeseꞌeje̱ ñami saijë Pablote Antípatris daripëna sahuë.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ñatasi muꞌse soldado pa̱i quë̱o saicohuaꞌipi huëꞌena coꞌihuë. Coꞌijëna, caballo saicohuaꞌiseꞌe Pablo ja̱ꞌre co̱ni saëꞌë.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ñatasi muꞌse Cesareana ti̱ꞌani toya jaꞌhua romano ëjaëna i̱sijë cuiꞌne Pablote i̱sihuë.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 I̱sirena, toya jaꞌhua se̱ña tëjini Pablote se̱jiꞌi: ¿I̱que yeja aquë aꞌni? Se̱ina, Cilicia yeja aquë aꞌë capi. Caquëna, asani,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 capi:
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.