Atos 13

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antioquía yejare Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi cuiꞌne Maijaꞌquë coca yeꞌyacohuaꞌi paëꞌë, sehuosicohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni. Icohuaꞌipi paëꞌë, Bernabé, Simón yequë mami Negro hueꞌequë, yequë Lucio Cirene aquë pajiꞌi, Manaén pajiꞌi, (Herodes ja̱ꞌre ai deꞌosiquë Galilea yeja cua̱ñequë paꞌisiquë) cuiꞌne Saulo pajiꞌi.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Ja̱je paꞌicohuaꞌipi teꞌe muꞌse a̱imaꞌcohuaꞌipi mai Ëjaëre se̱jëna, deꞌo joyopi capi:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Caëna, a̱imaꞌpë Maijaꞌquëre se̱ni tëjini ja̱ohuaꞌire jë̱ñapi jëjo pajë se̱cacani jëjo saohuë, se ñajë saijë̱ꞌë cajë.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Maijaꞌquë joyopi jëjo saoquëna, saicohuaꞌipi Bernabé cuiꞌne Saulo saëꞌë, Seleucia daripëna saicohuaꞌipi. Ja̱ropi jai yohuëna aya mëni Chipre hueꞌe saodohuëna saëꞌë.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Saicohuaꞌipi Salamina yo saꞌrona ti̱ꞌani judío pa̱i tsiꞌsi huë̱ꞌñana Maijaꞌquë coca quëa huëohuë. Juan i̱ohuaꞌire co̱casiꞌi caquë saisiquëje̱ i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre pajiꞌi.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Siꞌa saodohuë quëaroja̱ijë Pafos daripëna sa ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani ja̱rona ñahuë, Israel pa̱ipi dahuëpi Barjesús hueꞌequëre. Ja̱ëpi Maijaꞌquë cocare cayë caquë pa̱ire cosoquë yoꞌoquë pajiꞌi.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ja̱ë dahuëpi Sergio Paulo ta̱ꞌñe asaquë ja̱ꞌre pa̱i ëjaë ja̱ꞌre pajiꞌi. Paꞌina, pa̱i ëjaëpi Bernabére cuiꞌne Saulore quërëja̱ijaꞌcohuaꞌire jëjo saopi, Maijaꞌquë coca quëajëna, asayere yë.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ja̱je yoꞌoquëtaꞌare griego pa̱i coca cato Elimas hueꞌequëpi dahuëpi pa̱i ëjaë sehuoyere ë̱sequë Bernabére cuiꞌne Saulore sa̱ñope capi.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Caquëna, Saulopi Pablo hueꞌequëpi Maijaꞌquë joyo ti̱mësiquëpi i̱te ai ñani,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 capi:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Yure Maijaꞌquëpi mëꞌëre siꞌsesipi. Siꞌsequëna, tsoe muꞌseña ñamaꞌë paꞌi cuiꞌne ë̱së miañeje ñamaꞌë paꞌija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌë.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Ja̱re ñani ai deꞌoyere paꞌë, Ëjaë aye yeꞌyaye cuasaquë pa̱i ëjaë sehuopi.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pablo cuiꞌne i̱te co̱cohuaꞌi jai yohuëna aya mëni Pafos daripë je̱oni Perge daripëna ti̱ꞌahuë, Perge daripë Panfilia yeja quëꞌro acona. Ja̱rona Juan je̱oni Jerusalénna coꞌipi.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Perge sa sani Pisidia yeja quëꞌro daripëna Antioquíana ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani huajë muꞌse paꞌina, Israel pa̱i tsiꞌsi huëꞌena cacani jaꞌruhuë.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Jaꞌruni ñuꞌijëna, tsiꞌsi huëꞌe ëjaohuaꞌipi cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyasi pëpë ña tëjini cahuë:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Carena, ja̱ maca Pablo huëni nëcani jë̱tëpi camaꞌpë caquë jaꞌjëni capi:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Israel pa̱i Diusupi mai aiohuaꞌire joꞌya nepi. Joꞌya neni ja̱ohuaꞌija̱ꞌa jai pa̱i jojo saiye nepi, yequë pa̱i yeja Egíptore paꞌi maca cuiꞌne ja̱ jeteyoꞌje i̱ tutupi yoꞌoquë etopi, ja̱ yeja paꞌisicohuaꞌire.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Etouna, Israel pa̱ipi cuarenta o̱metëca pa̱i peo hue̱ꞌña cue̱nesi yejaja̱ꞌa cuꞌijë yoꞌojëna, Maijaꞌquëpi i̱ohuaꞌire deꞌoye ñacaijiꞌi, yoꞌo jujamaꞌë.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ja̱je yoꞌoquë siete tsëcapë̱arepa Canaán yeja paꞌicohuaꞌire nejopi, ja̱ohuaꞌi yejare mai aipëna i̱sisiꞌi caquë.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Siꞌaye iye yoꞌoye cato cuatrocientos cincuenta o̱metëca pajiꞌi. Ja̱ paꞌisi jeteyoꞌje yuretaꞌa Maijaꞌquëpi Israel pa̱i yoꞌoyere ñani ca tëji ëjaohuaꞌire i̱sipi, Maijaꞌquëre quëacaiquë Samuel paꞌi macaja̱ꞌa.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ja̱je yoꞌoye paꞌina, yuretaꞌa se̱iꞌë, yëquëre cua̱ñe ëjaëre pare necaijë̱ꞌë cajë. Se̱jëna, Maijaꞌquëpi Cis mamaquë Saúlni pa̱i ëjaëre necajiꞌi, cuarenta o̱metëca i̱ohuaꞌire cua̱ñejaꞌquëre. Ja̱ë cato Benjamín tsëcapë aquë pajiꞌi.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Paꞌina, jeteyoꞌje Maijaꞌquëpi Saúlre pa̱i ëjaërepa paꞌiye jioni Davidna i̱sipi, pa̱i ëjaërepa paꞌiye. Davidni Maijaꞌquë capi, ñeje: ‘Isaí mamaquë David cato yëꞌë yëyere yoꞌosiꞌi cuasaji. Ja̱je paꞌipi, yëꞌë ña hue̱ꞌñaje deꞌoye yoꞌoquë api.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ja̱je paꞌina, i̱ ca nëoseꞌeje̱ paꞌye Israel pa̱ire huasosiꞌi caquë jëjo daopi, Jesure. Jesús cato David tsëcapë aquë pajiꞌi.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ja̱ yëꞌtaꞌa Jesús daimaꞌnë Juanpi siꞌa Israel pa̱ire Maijaꞌquë coca quëapi. Quëaquë capi, ja̱ꞌnë cuasaseꞌere je̱oni Maijaꞌquëna po̱nëjëꞌë. Po̱nëjëna, oco doye paꞌiji.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Casiquëpi je̱ꞌnë i̱ pani tëjiye ti̱ꞌaquëna, capi Juan: ‘Yëꞌë mësaru cuasayeje̱ paꞌi peoyë. Yëꞌë paꞌisi jeteyoꞌje teꞌi jerepa paꞌipi daiji. Ja̱ëre yëꞌë i̱ zapato dutacaiyeque peoquëpi, teaye paꞌi aꞌë.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Ja̱je paꞌiye sëte ë̱mëohuaꞌi Maijaꞌquë doꞌijë Abraham tsëcapë acohuaꞌi, cuiꞌne mësaru ti̱ohuaꞌi, Maijaꞌquëre caꞌrajë i̱ yëyeje̱ paꞌicohuaꞌi, iye huaso coca mësaru asa ja̱ꞌñere jëjo daoseꞌe aꞌë.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jerusalén paꞌicohuaꞌi cuiꞌne i̱ohuaꞌi ëjaohuaꞌije̱ Jesure huesëjë coa pa̱ije paꞌire ñahuë. Ñajë cuiꞌne huajë muꞌseña ñape pa̱i tsiꞌsi huëꞌepi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌere ñanije asa ti̱ꞌañe pa̱huë. Pa̱jë ja̱re i̱ohuaꞌipi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi caseꞌere yoꞌo ti̱ꞌacaëꞌë, Jesure huani je̱o maca.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Jesús coꞌaye yoꞌoseꞌere ti̱ꞌamaꞌpëtaꞌa Jesure huani je̱oñere Pilatopi soldado pa̱ina cua̱ñejaquë cajë se̱iꞌë.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ja̱ jeteyoꞌje yuretaꞌa siꞌaye iye yoꞌo ja̱ꞌñere toyaseꞌe cayere yoꞌo tëjini so̱quë sarahua dequëni casani yejana ta̱huë.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ja̱je yoꞌosiquëtaꞌare Maijaꞌquëpi i̱te huajëquëre huëopi.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Huëosiquëpi Jesús jai so̱ muꞌseña ñaiquë i̱ñopi, i̱ ja̱ꞌre co̱ni Galileapi Jerusalénna saina, saisicohuaꞌire. Yure ja̱ohuaꞌipi i̱ coca quëacohuaꞌi paꞌiyë.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Ja̱je paꞌiye sëte yëquë mësarute deꞌo cocare quëayë, mai aiohuaꞌire ca nëoseꞌere yoꞌo ti̱ꞌapi, mai paꞌi maca i̱ ca nëosi tsëcapë acohuaꞌina.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ja̱ i̱ ca nëoseꞌere yoꞌo ti̱ꞌaquë Jesure ju̱ꞌisiquëni huajëquëre huëopi, Maijaꞌquëpi. Salmos cayaye acore toyaseꞌeje̱ paꞌye yoꞌopi. Ja̱pi caji, ñeje: ‘Mëꞌë yëꞌë mamaquë aꞌë. Yurepi yëꞌë mëꞌë jaꞌquë aꞌë.’
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë yequë hue̱ꞌña toyaseꞌeja̱ꞌa capi: ‘Davidre i̱sija̱ꞌquë aꞌë, ca nëoseꞌere. Deꞌoyere pare nuñerepa ca nëoseꞌere i̱sija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌëre.’ Ja̱je paꞌina, tsoe Maijaꞌquëpi quëapi, ju̱ꞌisiquëpi huëi ja̱ꞌñe cuiꞌne i̱ ca̱pë ja̱ꞌjuñe pa̱ ja̱ꞌñe.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ja̱je paꞌina, yequë hue̱ꞌña toyaseꞌe caji: ‘Mëꞌë joꞌyaë deꞌoquërepa ca̱pë ja̱ꞌju huesëye mëꞌëpi ë̱seja̱ꞌquë aꞌë.’
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Deꞌoji, yure ja̱je paꞌiye sëte casiꞌi. David cato Maijaꞌquë i̱te cua̱ñeseꞌeje̱ paꞌye i̱ pa̱ire necani tëjini ju̱ni huesëpi, i̱ aiohuaꞌi ju̱ꞌiseꞌeje̱ paꞌye. Ja̱je ju̱ni i̱ ca̱pë ja̱ꞌju huesëpi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ë, Maijaꞌquë huëosiquë Jesús ca̱pë cato ja̱ꞌjuñe pa̱pi.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Deꞌhua ñajëꞌë, mësaruna Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌe to̱mequë i̱ohuaꞌi toyaseꞌe cato caji:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Nuñere pare ñajëtaꞌa coꞌaji cajë coecohuaꞌi, ne huesëjë̱ꞌë.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Judío pa̱i tsiꞌsi huëꞌepi Pablo cuiꞌne i̱ cajeohuaꞌi co̱ni etajëna, tsi̱ꞌnëna, judío pa̱irepa peocohuaꞌipi cahuë: Yequë semana huajë muꞌse paꞌina, cuiꞌnare quëajë̱ꞌë, yëquëre.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ca tëjisi maca tsiꞌsi huëꞌepi Pablo cuiꞌne Bernabé saijëna, jai pa̱i judío pa̱ipi cuiꞌne judío pa̱i peocohuaꞌipi judío yeꞌyayena huero yeꞌyesicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre saëꞌë. Saijëna, i̱ohuaꞌipi yëhuojë cahuë. Nuñerepa Maijaꞌquë mësarute oi soiseꞌere paꞌijë̱ꞌë, yoꞌo jujamaꞌpë.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Casicohuaꞌipi yequë semana huajë muꞌse ti̱ꞌaëna, ja̱ daripë paꞌicohuaꞌipi siꞌaohuaꞌi tsiꞌsiye jaꞌi maca jai pa̱i tsiꞌsihuë, Maijaꞌquë coca asañuꞌu cajë.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Tsiꞌsijëna, ñani Israel pa̱ipi ë̱sejë oijë Pablo ai coꞌaquë api sa̱ñope ca huëohuë.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Cajëna, Pablopi cuiꞌne Bernabépi quëcojë sa̱ñope cahuë, i̱ohuaꞌire:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Ja̱je paꞌina, Ëjaëpi yëquëre cua̱ñequë capi:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Ja̱je caquëna, asani judío pa̱i peocohuaꞌipi sihuajë siꞌaohuaꞌi Maijaꞌquë coca ai deꞌoye aꞌë, cajë ti pani huesëyere ti̱ꞌajaꞌcohuaꞌi aꞌë, caquë ña nëosicohuaꞌipi sehuohuë.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Sehuojëna, ja̱je Maijaꞌquë coca quëahuë, ja̱ yeja paꞌicohuaꞌire.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ja̱je sehuojëtaꞌare judío pa̱ipi Pablore cuiꞌne Bernabére eto saoñuꞌu cajë, deꞌo nomiohuaꞌi ja̱ꞌre cuiꞌne deꞌo ë̱mëohuaꞌire cuiꞌne i̱ti daripë ëjaohuaꞌi ja̱ꞌre coca cahuë, sa̱ñope ja̱ohuaꞌire yoꞌoñuꞌu cajë cani sa̱ñope yoꞌojë etohuë.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Etorena, saijë i̱ohuaꞌi nëcañoa yaꞌore ti̱ꞌto to̱huë, ja̱ohuaꞌi yoꞌoyere sa̱ñope cayere i̱ñojë. Ja̱je yoꞌoni Iconiana saëꞌë.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare i̱ti sehuosicohuaꞌi cato sihuahuë, deꞌo joyopi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre paꞌina.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.