Lucas 7
Secoya NT (SEY_WBT) vs NVT
1 Jesús coca ca tëjini sajiꞌi, Capernaum yejana.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ja̱rote romano soldado pa̱i capitán i̱ joꞌyaë i̱ oiquëre papi ju̱ni huesë tëjiquëre paquëpi pajiꞌi.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ja̱je paꞌina, capitánpi Jesure asani jëjo saopi, judío aiohuaꞌi acohuaꞌini, dani i̱ joꞌyaëre jujucaija̱ꞌquëre se̱ni daja̱ꞌcohuaꞌire caquë.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ja̱ohuaꞌi Jesure tsioja̱ni ai se̱ huëohuë, ñeje cajë: “Iye capitán deꞌoquë api, mëꞌëpi i̱te co̱catiꞌñe paꞌi aꞌë.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Cuiꞌne judío pa̱ire oiquë api. Ja̱je yoꞌoquëpi pa̱i tsiꞌsi huëꞌe sa̱icaina, mai se̱core nehuë.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ja̱je cajëna, Jesús asani i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sajiꞌi. Saijë i̱ huëꞌe ti̱ꞌañe jaꞌi macare paꞌijëna, capitánpi jëjo daopi i̱ cajeohuaꞌire Jesure ñeje quëaja̱ꞌcohuaꞌire: “Ëjaë, ai yoꞌomaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Ja̱je paꞌina, cayë yëꞌë coꞌaquë huëꞌena daimaꞌë paꞌijë̱ꞌë.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Yëꞌë ëjaohuaꞌi cua̱ñeñere yoꞌoquë paꞌiquëpi yëꞌë soldado pa̱ire meñe cua̱ñequëna, sehuocohuaꞌire payë. Ja̱je paquëpi yëꞌëpi cayë, ja̱ohuaꞌi aquëni: ‘Saijë̱ꞌë,’ caëna, saiji. Cuiꞌne yequëni ‘daijë̱ꞌë’ caru, daiji. Cuiꞌne yëꞌë joꞌyaëni: ‘ja̱re nejëꞌë’ cua̱ñeru neji. Ja̱je mëꞌëpi coꞌyajë̱ꞌë cua̱ñeru, yëꞌë joꞌyaëpi coꞌyasipi asayë, yëꞌë. Ja̱je paꞌina, daimaꞌë cua̱ñejëꞌë, yëꞌë joꞌyaë coꞌyaja̱quë.”
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ja̱je caseꞌere asani Jesús ai sihuapi, ta̱ꞌñe caquëre papi paꞌiquëꞌni caquë. Ja̱je cuasani i̱te tuicohuaꞌire capi: “Ti ñamaꞌë paëꞌë, Israel pa̱ipi ja̱je yëꞌëre necaija̱ꞌquë api cuasacohuaꞌire iquë yoꞌoseꞌeje̱ care paye.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ja̱ maca i̱ jëjo daosicohuaꞌi huëꞌena coꞌini capitán joꞌyaë tsoe coꞌyasiquëni ti̱ꞌahuë.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Iye yoꞌosi jeteyoꞌje Jesús sajiꞌi, Naín hueꞌe daripëna. Saina, cuiꞌne i̱ yeꞌyacohuaꞌi cuiꞌne jai pa̱i co̱ni saëꞌë.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Pa̱i daripë eta saꞌrona jaꞌye ti̱ꞌasi maca ju̱ꞌisiquëni ta̱ñuꞌu cajë sacohuaꞌire ñapi. Jai pa̱i co̱ni saëꞌë, i̱ti daripë acohuaꞌije̱. Pëca jaꞌquë ju̱quëna, huaꞌjeopi teꞌire nëcoquëpi ju̱ꞌisiquë pajiꞌi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ja̱je saijëna, Ëjaëpi ja̱ote teaye ñani oi capi: “Oimaꞌo.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ja̱ maca Jesús tsioja̱ni mahuëna patopi. Patoquëna, i̱ti sacohuaꞌi nëcaja̱ëꞌë. Ja̱ maca Jesús ju̱ꞌisiquëni capi: “Po̱së, yëꞌëpi cayë mëꞌëre, huëijë̱ꞌë.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Caquëna, i̱ti ju̱ꞌisiquëpi huëni jaꞌruni coca ca huëopi. Pëca jaꞌcona huëoni i̱sipi, Jesús.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ja̱ maca iyere ñani siꞌahuaꞌi quëquëni Maijaꞌquëre deꞌoquëre paꞌni sihuajë ca huëohuë ñeje: “Mai aquëpi Maijaꞌquë quëacaiquë paꞌiji, jerepa paꞌipi.” Cuiꞌne cahuë: “Maijaꞌquëpi i̱ pa̱ire co̱casiꞌi caquë dajiꞌi.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ja̱je Jesús yoꞌoseꞌere Judea paꞌicohuaꞌi cuiꞌne Judea yeja niamoa paꞌicohuaꞌije̱ asahuë.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Juanpi siꞌaye iye yoꞌoseꞌere asapi, i̱te yeꞌyecohuaꞌipi quëajëna. Ja̱je asani daija̱ꞌquë api ca nëosiquë ¿Cristorepa paꞌimaꞌquë, panitaꞌa ja̱ yëꞌtaꞌa yequëre uteye paꞌiquë? cuasaquë i̱ yeꞌyacohuaꞌire cayahuaꞌire soini Jesús quëꞌrona jëjo saopi, se̱ni asaja̱ꞌcohuaꞌire.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Jëjo saosicohuaꞌipi Jesús quëꞌrona ti̱ꞌani cahuë: “¿Cristo i̱ti daija̱ꞌquë api ca nëosiquë paꞌimaꞌquë mëꞌë? Pa̱nitaꞌa ja̱ yëꞌtaꞌa ¿yequëre uteye paꞌiquë? caquë Juan oco doquëpi yëquëre jëjo daopi.”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Sa ti̱ꞌajëna, Jesupi jai pa̱ire ju̱ꞌicohuaꞌire cuiꞌne ai yoꞌocohuaꞌire huati quëꞌiohuaꞌire eto saoquë, cuiꞌne ñamaꞌcohuaꞌire jujuquë yoꞌopi.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Yoꞌoquëni se̱jëna, Jesupi sehuopi, ja̱ohuaꞌire: “Sani Juanre cajë̱ꞌë: Mësaru ñajë cuiꞌne asaseꞌere quëajë̱ꞌë, ñamaꞌcohuaꞌi paꞌisicohuaꞌi ñañere, cuꞌimaꞌcohuaꞌi paꞌisicohuaꞌipi cuꞌiyere, ja̱ꞌju dahuë hueꞌecohuaꞌipi peocohuaꞌi to̱meñere, asamaꞌcohuaꞌipi asayere, ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëiyere, cuiꞌne teaye ai yoꞌocohuaꞌini huaso coca quëayere.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Coa asani yëꞌëre i̱re papi caquë jëa coeye pa̱quëpi sihuaquë deꞌoye pasipi.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Juan jëjo daosicohuaꞌipi coꞌisi maca Jesupi pa̱ire ca huëopi, Juan ayere ñeje: “¿I̱quere sani ñareꞌni, cue̱ne yeja saisicohuaꞌi? ¿Tutupi ca̱tëna juꞌaquëna, huahuëyere ñare? Pa̱ni.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ja̱je paꞌina, ¿i̱quere sani ñareꞌni? ¿Ëja deꞌoni jai doꞌi ca̱ñare juꞌiquëni ñare? Pa̱ni. Ja̱je paꞌina, mësarupi ñacohuaꞌi aꞌë, pa̱i ëjaohuaꞌi huë̱ꞌña paꞌicohuaꞌipi jai doꞌi ca̱ñare juꞌijë paꞌicohuaꞌire.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ti̱jupë cayë, ja̱je paꞌito: ¿I̱queini sani ñareꞌni, Maijaꞌquë jëjo daoquë? Ja̱je paꞌijë̱ꞌë. Nuñerepa cayë, Maijaꞌquë quëacaiquë jerepa paꞌi api.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Toyaseꞌe cato caji:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ja̱je paꞌina, cayë, mësarute. Pa̱i paꞌi hue̱ꞌñana iquë Juan oco doquëje̱ paꞌi ti peopi, Maijaꞌquë quëacaiquë jerepa paꞌi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ai aꞌriquë macapi Maijaꞌquë paꞌi te̱ꞌte jerepa paꞌi paꞌija̱ꞌquë api.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ja̱je caquëna, asani siꞌaohuaꞌi Juanre oco do cua̱ñosicohuaꞌi coꞌa pa̱i cuiꞌne paꞌi doꞌi curi se̱cohuaꞌi Maijaꞌquë deꞌoyerepa yoꞌoseꞌere sihuajë nuñerepa paꞌi api, Maijaꞌquë.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Juan oco do cua̱ñomaꞌcohuaꞌipi fariseo pa̱ipi cuiꞌne cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌipi Maijaꞌquë i̱ohuaꞌire caquë yoꞌoyere asacaiye coereña, coꞌaye aꞌë cajë.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ëjaëpi yequeje̱ capi: “¿I̱quena co̱ni iyeꞌnë pa̱ire ja̱ yoꞌoyeje̱ paꞌiohuaꞌi aꞌë caquë quëaraꞌye? ¿I̱que yoꞌoyeje̱ paꞌiohuaꞌi ña cua̱ñoñeꞌni?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Deꞌoji, ja̱je paꞌito tsi̱pi jai pa̱i paꞌi hue̱ꞌñana ca̱ꞌa yoꞌoñuꞌu cajë jaꞌrusicohuaꞌipi caje tsi̱ni pi̱ꞌcohuëre jucacaitoje̱ bailaye pa̱huë. Cuiꞌne oiyeje̱ paꞌiohuaꞌitaꞌa jë̱jëñere jë̱jëcaitoje̱ oire paye pa̱huë. Yure paꞌicohuaꞌi cuiꞌneje paꞌiyë.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Juan oco doquëpi ai a̱imaꞌquëpi cuiꞌne oꞌsa u̱cumaꞌquëpi paꞌina, mësarupi i̱te huati quëꞌi api cayë.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ja̱ jeteyoꞌje Pa̱i Mamaquë dajiꞌi, a̱o a̱iquëpi cuiꞌne oꞌsa u̱cuquëpi. Ja̱je paꞌina, mësarupi jaiye a̱iquë api cuiꞌne jaiye oꞌsa u̱cuquë api, coꞌaye yoꞌocohuaꞌi cajeipi cuiꞌne paꞌi doꞌire curi se̱cohuaꞌi cajeipi cayë.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Maijaꞌquë mamajëpi i̱ i̱ñoñere cayahuaꞌi yoꞌoye deꞌoji, asayë.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Fariseo aquëpi Jesure soipi, i̱ huëꞌena sani a̱o a̱ijëꞌë caquë. Soina, Jesús sani a̱o a̱i saihuëna jaꞌrupi.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Jaꞌruni ñuꞌina, i̱ti daripë, teꞌo nomio coꞌaye paꞌisicopi asani i̱ paꞌi hue̱ꞌña dacoꞌë, ai huëo së̱ maꞌña daꞌcare quë̱na huëna daco.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Dani i̱opi Jesús quë̱no macana doꞌre jaꞌruni oio i̱o oi copi i̱ quë̱o tsoani jeteyoꞌje i̱o nañapi të̱no cue̱nani tsu̱ꞌsuco sihuaco huëo së̱ maꞌñapi i̱ quë̱oje doco.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ja̱je yoꞌocona, fariseo Jesure soisiquëpi ñani cuasapi: “Iquë Maijaꞌquë coca quëacaiquërepa pani i̱te coꞌa nomiopi papico yoꞌoye asaraꞌpi, coꞌa nomiopi yoꞌoco caquë.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Cuasaquëna, Jesupi fariseore capi: “Simón, mëꞌëre yeque maña caye payë.” Caquëna, fariseopi sehuopi: “Cajë̱ꞌë, yeꞌyaquë.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jesupi capi: “Curiquë prestaquëni caya ë̱mëohuaꞌi curire coꞌyoye pa̱huë. Quinientos denario teꞌipi doꞌi pa̱pi, yequëpi cincuenta denario doꞌi pa̱pi.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ja̱je doꞌi pacohuaꞌipi sa̱i ti̱ꞌañe pa̱jëna, ñani curiquë prestasiquëpi ja̱ohuaꞌire oi i̱pi sa̱i deꞌhuapi. Ja̱je paꞌito yure quëajë̱ꞌë. ¿Nepi ja̱ohuaꞌi aquë ai jerepa oiyeꞌni, i̱te?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Caquëna, Simónpi sehuopi: “I̱ti ai jaiye doꞌi pasiquëpi i̱te sa̱i deꞌhuacaisiquëre ai ojiꞌi, cuasayë.” Ja̱je caquëna, Jesupi sehuopi: “Nuñerepa cayë, mëꞌë.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ja̱ maca Jesús nomiore ñani capi, Simónre: “¿Ñaquë i̱o yoꞌoye? Mëꞌë huëꞌena yëꞌë caca maca mëꞌëpi oco dacaimaꞌë paëꞌë, yëꞌë nëcañoa tsoa ja̱ꞌñere. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare icopi i̱o oisi ocopi tsoacacoꞌë, nëcañoare cuiꞌne nañapi të̱no cue̱nao.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Mëꞌëpi sihuaquë pëpamaꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare i̱o cato caca macapi sihuao deꞌoyerepa pëpao, ja̱ yëꞌtaꞌa yoꞌoco.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Mëꞌëpi yëꞌëre si̱opë huiꞌyape pe̱ꞌnamaꞌë paëꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare i̱o cato yëꞌëre huëo së̱ maꞌñapi nëcañoana doo.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ja̱je paꞌina, mëꞌëre cayë, i̱o ai oio yoꞌoyepi i̱o jaiye coꞌaye yoꞌoseꞌere sa̱i deꞌhua cua̱ñosico paꞌio, i̱ñoco. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare aꞌri mañare sa̱i deꞌhua cua̱ñoquëpi aꞌri maña oiyere i̱ñoji.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ja̱je se cani capi, i̱ote: “Mëꞌë coꞌaye yoꞌoco paꞌiseꞌe sa̱i deꞌhuacaëꞌë.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ja̱je caquëna, soisicohuaꞌi ñuꞌicohuaꞌipi sa̱ꞌñe i̱ohuaꞌija̱ꞌa ca huëohuë: “¿I̱queiꞌni, iquë ja̱je coꞌaye yoꞌoseꞌere sa̱i deꞌhuacaiquë?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ja̱je cajëtaꞌare Jesupi capi, i̱ote: “Maijaꞌquëpi huasoja̱ꞌquë api cuasani yoꞌo doꞌire huasosico paꞌiyë, mëꞌë. Se̱ñaco deꞌoye saijë̱ꞌë.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.