Lucas 20
Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH
1 Teꞌe muꞌse Jesús Maijaꞌquëre se̱ huëꞌere pa̱ire yeꞌyaquë cuiꞌne huaso cocare quëaquë paꞌina, ti̱tahuë, Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌi, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi cuiꞌne aiohuaꞌi co̱ni.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ja̱ohuaꞌipi ti̱tani cahuë: “¿Quëajë̱ꞌë, i̱que tutupi cua̱ñequërepa paꞌi yoꞌoquëꞌni, iye? ¿I̱queipi iye cua̱ñe tutu i̱sina, yoꞌoquëꞌni?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Cajëna, ja̱ maca Jesupi ja̱ohuaꞌire capi: “Yëꞌëre cuiꞌne se̱siꞌi, mësarute. Sehuojë̱ꞌë, yëꞌë cato:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Nepi cua̱ñereꞌni, Juan oco doquë paꞌi ja̱ꞌñe? ¿Maijaꞌquë pa̱nitaꞌa pa̱i?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Caquëna, sehuoye pa̱jë coa sa̱ꞌñe i̱ohuaꞌija̱ꞌa cahuë, ñeje: “¿Me caja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni? Maipi Maijaꞌquëpi jëjo daopi cacohuaꞌi paꞌito i̱pi sehuoja̱ꞌquë paꞌini: ‘¿Ja̱je paꞌitaꞌare me yoꞌojë sehuoye pa̱reꞌni?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Cuiꞌne maipi pa̱ipi cua̱ñesiquë pajiꞌi catoje̱, siꞌa pa̱i huëni maire quë̱na pë̱api je̱ajë huani je̱ajaꞌcohuaꞌi paꞌini, siꞌaohuaꞌi Juanre Maijaꞌquë coca quëaquërepa pajiꞌi cuasajë cahuë.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ja̱je cuasani cahuë: “Huesëyë. Ne saꞌapi Juanre oco doquë paꞌi ja̱ꞌñe cua̱ñehuë.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Cajëna, Jesuje̱ capi, ja̱ohuaꞌire: “Yëꞌëje̱ mësaru se̱seꞌe quëaye pa̱ñë.”
8 Jesus disse:
9 Ja̱ jeteyoꞌje Jesús pa̱ire coca ca huëopi. Pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye neni quëapi, ñeje: “Pajiꞌi, teꞌi tsio paquëpi cuiyaꞌi ta̱ni i̱ coꞌamaña necaicohuaꞌina i̱si nëoni sani huesëquë.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Tëaye ti̱ꞌasi maca saisiquëpi i̱ joꞌyaëre jëjo daopi, coꞌamaña necaicohuaꞌire se̱ni tëani dajë̱ꞌë, yëꞌëre nëocaiseꞌere caquë. Ja̱je cani jëjo daosiquëni ja̱ohuaꞌipi coa tarapi tëꞌcani jëjo saohuë, peoquëre.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ja̱ maca i̱ti tse̱ aquëpi yequë joꞌyaëre jëjo dao co̱pi. Cuiꞌne ja̱ëteje̱ tarapi tëꞌcani jëjo saohuë, ti i̱simaꞌpë.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 I̱ti tse̱ aquëpi ti̱jupë yequë joꞌyaëre jëjo daoruje̱ coꞌamaña necaicohuaꞌipi ñani ja̱ëteje̱ tëꞌcani hueꞌsena quërë eto saohuë, pë̱ijë.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ja̱ maca ña jujani i̱ti yeja tse̱ aquë capi: ‘¿Me neñe ja̱je paꞌito? cani i̱ oi mamaquëre pani jëjo saopi. Ja̱ëni ñanitaꞌa caꞌrajë deꞌoye sehuoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Jëjo saouna, i̱pi ti̱ꞌaquëna, tsio ñacaicohuaꞌipi ñani sa̱ꞌñe cahuë: ‘Iquëpi iye tsio tse̱ aquë deꞌoja̱ꞌquë api, huani je̱oñuꞌu. Ja̱je yoꞌoni ti ñese maipi i̱ti tse̱ acohuaꞌi deꞌoñuꞌu cahuë.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Ja̱je cani tsio peo hue̱ꞌñana etoni i̱te huani je̱ohuë.” Ja̱je quëani Jesupi se̱jiꞌi: “¿Ja̱je yoꞌosi doꞌi me yoꞌoja̱ꞌquë aꞌni, i̱ti tsio aquë ja̱ohuaꞌire?”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Cani capi, i̱pi: “Dani coꞌamaña necohuaꞌire huani je̱ani yecohuaꞌina i̱sija̱ꞌquë api, i̱ yeja.” Ja̱je caquëna, iyere asani cahuë: “¡Ja̱je yoꞌoto Maijaꞌquëje̱ coeni!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ja̱je cajëna, Jesús i̱ohuaꞌire ñani capi: “Ja̱je mësaru cuasato, ¿i̱quere caquëꞌni, toya pëpë, paꞌiye ñañuꞌu? Ñeje caji:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ja̱o quë̱na pë ë̱mëjeꞌna pa̱ipi to̱mecohuaꞌi pani, to̱me jëꞌyeye paꞌiji. Cuiꞌne quë̱na pëpi pa̱i ë̱mëjeꞌna to̱meco pani peo së̱pë̱arepa neñe paꞌiji.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌi cuiꞌne cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi Jesure i̱ti macapi tse̱ani coñuꞌu maini caquë ja̱je quëaji. Cuasajëtaꞌa pa̱ini caꞌrajë yoꞌoye pa̱huë.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ja̱ maca yahue deꞌo pa̱irepa cayeje̱ cajë coa cosoja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saohuë. Ja̱ohuaꞌipi se̱jëna, i̱pi tayo caëna, ja̱ doꞌire pa̱i ëjaëna tse̱ani i̱siñuꞌu cajë.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 I̱te se̱ni ñañuꞌu cajë saisicohuaꞌipi cahuë: “Yeꞌyaquë, mëꞌë pa̱ire nuñerepa caquë yeꞌyaquëpi cuiꞌne pa̱ireje̱ siꞌahuaꞌire siꞌa yëꞌquë maca caquëpi coa ai jerepa nuñere pare Maijaꞌquë cocare yeꞌyaquëna, asayë, yëquë.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ja̱je paꞌina, se̱ñë. Quëajë̱ꞌë: ¿Deꞌoquë paꞌi doꞌire pa̱i ëjaë Césarna sa̱iñe, pa̱nitaꞌa coꞌaquë?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Cajë se̱jëna, tsoe Jesús asapi, i̱ohuaꞌi coꞌaye cuasajë se̱ñe. Ja̱je ñani capi: “¿Me yoꞌojë yëꞌëre ja̱je neñañuꞌu cajë yoꞌoyeꞌni?
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 I̱ñojëꞌë, curiquë tëꞌquire. ¿Ne tsiare hueꞌecoꞌni? ¿Cuiꞌne ne mamire toyaseꞌeje̱ hueꞌecoꞌni?” Caquëna, i̱ohuaꞌipi sehuohuë: “Romano pa̱i ëjaë mamire toyasicoa.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Cajëna, ja̱ maca i̱pi capi: “Ja̱je paꞌito i̱sijë̱ꞌë, romano pa̱i ëjaëna i̱ tse̱co paꞌito. Cuiꞌne Maijaꞌquë tse̱ paꞌito Maijaꞌquëna i̱sijë̱ꞌë.”
25 Então Jesus disse:
26 Ja̱je pa̱i ña hue̱ꞌñana siꞌaye i̱ohuaꞌi cosojë neñuꞌu cajë yoꞌoseꞌere sehuoquëna, ñani ai ta̱ꞌñe asaji cuasajë caꞌrajë jerepa camaꞌpë paëꞌë.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Jeteyoꞌje Saduceohuaꞌipi Jesure sani ñahuë. Ja̱ohuaꞌi Saduceohuaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji cacohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌiohuaꞌipi cahuë, Jesure:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Yeꞌyaquë, Moisés toyani yëquëre je̱ocajiꞌi, ñeje: Teꞌi ë̱mëpi mamajëre pamaꞌë nëjore je̱oni ju̱ꞌisiquë paꞌito i̱ yoꞌjeipi huaꞌjeore huejani mamajëre pacaiye paꞌiji, majaꞌyë doꞌire, toyapi careña.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Ja̱je paꞌina, teꞌe tsëcapëre siete ë̱mëohuaꞌipi ñeje yoꞌohuë: Majaꞌyëpi huejapi. Huejani mamajëre peoquë ju̱jiꞌi.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ju̱quëna, jeteyoꞌje aquëpi huaꞌjeore huejani cuiꞌne ja̱ëje ju̱jiꞌi, mamajëre peoquë.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Ja̱ maca toaso̱ñe aquëpi huejapi i̱ote ja̱ëje cuiꞌne yoꞌopi. Ja̱re ja̱jeseꞌe siete paꞌiohuaꞌi huejajë mamajëre peocohuaꞌi ju̱ju sahuë.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ai jeteyoꞌjerepa nomio ju̱coꞌë.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ¿nepi ja̱ote nëjore paja̱ꞌcohuaꞌi aꞌni, siꞌahuaꞌi siete paꞌiohuaꞌi huejasicore?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Cajëna, ja̱ maca Jesupi sehuopi, ja̱ohuaꞌire: “Iye yeja cato ë̱mëohuaꞌi cuiꞌne nomiohuaꞌi huejajë. Cuiꞌne nomiohuaꞌire huejojë yoꞌoyë.
34 Jesus respondeu:
35 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare sehuosicohuaꞌipi ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëisicohuaꞌipi maꞌtëmo ti̱ꞌani huejaye peoji, cuiꞌne mamajëre pajë huejoye peoji.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ja̱ro cato hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëisi doꞌire Maijaꞌquë mamajërepa paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë, ju̱ꞌimaꞌcohuaꞌi.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Ja̱je paꞌina, so̱quë yëpi tsë̱ꞌisi maca, Moisés ñaquë paꞌiseꞌere toyaseꞌe acopi caji, ñeje: ‘Ëjaëpi caꞌa̱jiꞌi. Yëꞌë cato Abraham, Isaac, Jacobo, Diusu aꞌë. Ja̱ doꞌire asayë, ju̱ꞌisicohuaꞌipi huajëcohuaꞌi huëiye.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji, coa ai jerepa huajëcohuaꞌi Diusupi. Ja̱je paꞌina, i̱te cato siꞌahuaꞌi huajëcohuaꞌiseꞌe paꞌiyë. Peoji, ju̱ꞌisiquë i̱pi ñato.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Ja̱ maca cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi acohuaꞌipi cahuë: “Yeꞌyaquë, deꞌoyerepa cahuë, mëꞌë.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ja̱je cani ai jerepa jaiye se̱ñe pa̱huë, caꞌrajë.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire: “¿Me yoꞌojë Cristore David tsëcapë api cayeꞌni?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Ja̱je i̱pi David ñeje casiquëtaꞌare Salmos toya pëpëna:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 ¿Ja̱je paꞌito me yoꞌoquë Cristo David tsëcapë aquë paꞌiquëꞌni, tsoe ja̱re i̱pi Davidpi Yëꞌë Ëjaë cato?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Siꞌa pa̱i asahuë, Jesús i̱ yeꞌyacohuaꞌire ja̱je cajëna:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi cato tsoa ca̱ña su̱ñani cuiꞌne deꞌoyerepa jai pa̱i paꞌi hue̱ꞌñapi pëpajëna, cuꞌiyere yëcohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne pa̱i tsiꞌsi huë̱ꞌñaje ai deꞌo ñuꞌi saina coꞌejë jaꞌruyere yëcohuaꞌi aꞌë, jerepa paꞌiohuaꞌi aꞌë cajë. Ja̱je yoꞌoye mësarutaꞌa deꞌhua ñajëꞌë. Cuiꞌneje yoꞌomaꞌpë pañuꞌu cajë.
46 — Cuidado com os
47 Cuiꞌne huaꞌjeohuaꞌireje̱ i̱ohuaꞌi huë̱ꞌña jiojë yoꞌocohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne pa̱ipi deꞌocohuaꞌi aꞌë caja̱jë cajë, tsoerepa se̱cohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌina, ja̱ohuaꞌi aꞌë, i̱ti coꞌayerepa sa̱i cua̱ñojaꞌcohuaꞌi.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.