Lucas 1
Secoya NT (SEY_WBT) vs VC
1 I̱ti duꞌru huëoseꞌe ñasicohuaꞌipi deꞌo coca quëajëna, asajë jai pa̱i toyahuë, mai quëꞌro yoꞌoseꞌere.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 — ausente —
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Ja̱je paꞌina, yëꞌëje̱ asare paquë i̱ti yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye duꞌru huëoseꞌere papi toyayë, mëꞌëna, Teofilo, yëꞌë cajei.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Mëꞌëpi mëꞌëre yeꞌyaseꞌere ti̱ñarepa asa ti̱ꞌajaꞌquë caquë.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Herodes Judea pa̱i ëjaë paꞌi maca, teꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiquë Zacarías hueꞌequë pajiꞌi, Abías tsëcapë aquëpi. I̱ paco Elisabet hueꞌecopi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiquë Aarón tsëcapë aco pacoꞌë.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Cayahuaꞌi deꞌoye nuñerepa paꞌicohuaꞌi paëꞌë, Maijaꞌquë ña hue̱ꞌña paꞌiohuaꞌipi i̱ cua̱ñeseꞌe cuiꞌne i̱ caseꞌere deꞌoye sehuocohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌicohuaꞌini yecohuaꞌije̱ coꞌaye paꞌiyë caye ti peocohuaꞌirepa paëꞌë.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mamajëre peocohuaꞌi paëꞌë. Elisabetpi mamajëre pamaꞌco pacoꞌë, carao. Cuiꞌne ja̱je paꞌiohuaꞌipi siꞌa jupë aiohuaꞌi maña paëꞌë.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Teꞌe muꞌse Zacarías ja̱ꞌre Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi yequë yoꞌo tëjina ja̱re ja̱jeseꞌe siꞌa i̱ohuaꞌi tsëcapë yoꞌoye pajiꞌi, Maijaꞌquë paꞌi hue̱ꞌñana.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Ja̱je paꞌiohuaꞌija̱ꞌa nepi maꞌñare ëojë yoꞌoye paꞌiquëꞌni cajë neñajëna, Zacaríasna to̱mepi, i̱ti yoꞌoye. To̱meina, Maijaꞌquë huëꞌena cacapi.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Cacani huëo së̱ñere ëoquëna, hueꞌseja̱ꞌa jai pa̱i Maijaꞌquëre se̱jë paëꞌë.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Ja̱ maca Ëjaë joꞌyaëpi hui̱ñaëpi Zacarías huëo së̱ñe ëo saihuë ëja te̱ꞌtena ñai nëcapi.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Nëcaquëna, Zacaríaspi ñani me nejaꞌquë aꞌni caquë quëquë huesëquëna.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Ëjaë joꞌyaëpi capi, i̱te: “Zacarías caꞌramaꞌë paꞌijë̱ꞌë. Maijaꞌquëpi mëꞌë se̱ñe asapi. Ja̱je paꞌina, mëꞌë paco Elisabetpi tsihuaꞌëre pasio. Pacona, mëꞌëpi i̱ mami hueꞌyojë̱ꞌë, Juanre.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Mëꞌë i̱te sihuaja̱ꞌquë aꞌë, cuiꞌne yecohuaꞌije̱ jai pa̱i i̱te co̱asi maca sihuaja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Mëꞌë mamaquë cato deꞌoyerepa yoꞌoquë paꞌija̱ꞌquë api, Maijaꞌquë joꞌyaëpi. Ja̱je paꞌipi ja̱ yëꞌtaꞌa i̱te co̱amaꞌnë Maijaꞌquë joyopi i̱ni paꞌija̱ꞌquë api. Paꞌina, cuepe ëaye neñe co̱no u̱cumaꞌquë pasipi.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Ja̱ëpi jai pa̱i Israel pa̱ire cuiꞌnaohuaꞌipi i̱ohuaꞌi mai Ëjaë Diusuna coꞌye asa co̱ñe necasipi.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Maijaꞌquë ñacaina, iquë Juan deꞌoye yoꞌoquë paꞌija̱ꞌquë api, mai Ëjaë pa̱i deoja̱jë. Ja̱je paꞌipi, tsoe hue̱ꞌña Maijaꞌquë jëjo daoquë Elías yoꞌoquë paꞌisi tuture hueꞌequë pasipi. Ja̱ëpi pëca jaꞌquëohuaꞌi ja̱ꞌre mamajë deꞌoye paꞌiye necasipi. Ja̱je sehuomaꞌcohuaꞌire po̱najaꞌquë api, Ëjaëre deꞌoye asaja̱ꞌcohuaꞌire, mai Ëjaë pa̱i deoja̱jë.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zacaríaspi Maijaꞌquë hui̱ñaë se̱jiꞌi, ñeje: “¿Yëꞌëje̱ ai maca paꞌina, cuiꞌne yëꞌë pacoje̱ aio maca paꞌito me yëꞌë nuñere paꞌë caquë asayeꞌni?”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Caquëna, Maijaꞌquë hui̱ñaë i̱te sehuouña: “Yëꞌë Gabriel aꞌë, Maijaꞌquëre necai paꞌiquë. Ja̱je paꞌina, yëꞌëre i̱pi jëjo daouna, iye huajë coca quëasiꞌi, mëꞌëre caquë daëꞌë.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure mëꞌë yëꞌë nuñerepa quëayere asamaꞌë paꞌisi doꞌire camaꞌquë deꞌoni camaꞌë paꞌija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌë mamaquëre co̱a macaja̱ꞌa iye caseꞌe ti̱ꞌa ja̱ꞌñe aꞌë, i̱ti muꞌse ti̱ꞌaëna.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Ja̱je yoꞌoquë Maijaꞌquë huëꞌe ëo hue̱ꞌñana cacasiquëpi tsoe nëina, yecohuaꞌi hueꞌse paꞌicohuaꞌi i̱quere yoꞌoquë Zacarías etamaꞌquëpi nëi paꞌini cajë utehuë.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Utejëna, ja̱ropi Zacarías etani ja̱ohuaꞌire camaꞌë pajiꞌi. Ja̱je camaꞌëna, ñani cani ñañeje paꞌye Maijaꞌquëre se̱ hue̱ꞌñana cacani ñapi, cuasahuë. Ja̱je paꞌipi coa jë̱të a̱ꞌuñeseꞌepi capi, camaꞌquë po̱nëseꞌe sëte.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Zacarías Maijaꞌquë huëꞌe co̱cai muꞌseña caraja̱isi maca, sajiꞌi, i̱ huëꞌena.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Ja̱ jeteyoꞌje i̱ paco Elisabet tsi̱ ë̱tapë deꞌo. Deꞌoni cinco ñañëohuaꞌire i̱o huëꞌepi yequë hue̱ꞌña saimaꞌo ai cuasaco pacoꞌë, ñeje:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ëjaëpi yure yëꞌëre ja̱je ñacai yoꞌopi, pa̱ipi tsi̱ pamaꞌcoa cajë cueꞌcuemaꞌpë paꞌija̱jë caquë.
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Seis ñañëohuaꞌi paꞌi maca Maijaꞌquëpi i̱ hui̱ñaë Gabrielre Galilea yejana Nazaret hueꞌe daripëna jëjo saopi.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Nomi tsi̱o María hueꞌecopi ë̱mëohuaꞌire yoꞌomaꞌcore doꞌi ñajaꞌquëni caquë. Ja̱o cato José hueꞌequëna, huejaja̱ꞌcoa. Ca nëosicopi pacoꞌë, ëjaë David tsëcapë aquëna.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Maijaꞌquë jëjo daoquëpi i̱o paꞌi hue̱ꞌñana cacani capi: “Pëpayë, mëꞌëre. Sihuajë̱ꞌë. Mai Ëjaëpi mëꞌë ja̱ꞌre paꞌiji. Diusupi siꞌa nomiohuaꞌi sihuaye jerepa i̱sipi, mëꞌëre.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Ja̱je caquëna, i̱opi Maijaꞌquë jëjo daoquëre ñani quëquëo i̱ cocare asaco cuiꞌne ja̱ maca coꞌye se̱coꞌë: “¿Me yoꞌoquë ja̱je pëpaquëꞌni?”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Ja̱je cacona, Maijaꞌquë hui̱ñaëpi capi, i̱ote: “María caꞌramaꞌo paꞌijë̱ꞌë, Maijaꞌquë mëꞌëre sihuaquë api.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Yurepi pa̱i quëꞌio deꞌoni mëꞌë tsihuaꞌëre paja̱ꞌcoaꞌë. Paco i̱ mami hueꞌyojë̱ꞌë, Jesure.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Ja̱ë cato jerepa paꞌi paꞌija̱ꞌquë api, ja̱je paꞌipi Maijaꞌquërepa mamaquë pa̱ipi hueꞌyoquëni. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi pa̱i ëjaë David ñuꞌi saihuëre i̱sija̱ꞌquë api, pa̱i ëjaëre deꞌhuani.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Israel pa̱ire ti cua̱ñequërepa paꞌija̱ꞌquëpi, i̱ cua̱ñeñe cato caraja̱iñe peoja̱ꞌcoa.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Ja̱ maca Maríapi Maijaꞌquë hui̱ñaëre se̱coꞌë: “¿Me iye ja̱je yoꞌo ja̱ꞌñe aꞌni, yëꞌë ë̱mëohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni paꞌimaꞌcore?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Cacona, Maijaꞌquë hui̱ñaëpi sehuouña: “Maijaꞌquë joyopi mëꞌëna necaina, cuiꞌne Maijaꞌquërepa tutupi mëꞌëna sirio tsiocaiyeje̱ tsio daija̱ꞌcoa. Ja̱ doꞌire mëꞌë mamaquëre Maijaꞌquë mamaquë hueꞌyoja̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ja̱je cuiꞌne mëꞌë cajeo tsëcapë aco Elisabetje̱ tsihuaꞌëre paja̱ꞌcoa, aio macataꞌa. Tsi̱ pamaꞌcoa pa̱i cajë paꞌisicotaꞌa seis ñañëohuaꞌire pa̱i quëꞌio paꞌico, yure.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Maijaꞌquëre cato neñeseꞌe paꞌiji. Peoji, i̱ jaꞌruja̱iñe.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Ja̱ maca Maríapi cao: “Yëꞌë cato Ëjaë joꞌyao macaꞌë. Maijaꞌquëpi mëꞌë caseꞌeje̱ yoꞌoja̱ꞌquë yëꞌëre sihuayë.” Ja̱je Maijaꞌquë hui̱ñaë iyeseꞌe quëani sajiꞌi.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Ja̱ muꞌseña María esa sacoꞌë, Judea cu̱ti quëꞌrore pa̱i daripë paꞌi hue̱ꞌñana.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Sani Zacarías cuiꞌne Elisabet paꞌi huëꞌena cacani pëpao.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Pëpacona, Elisabetpi i̱o pëpaye asa maca tsihuaꞌë ë̱tapë paꞌiquëpi ti̱ꞌtopi Maijaꞌquë joyopi i̱oni paꞌina, pacoꞌë, Elisabetpi.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ja̱je paꞌiopi tutu cao: “Maijaꞌquëpi mëꞌëre yequë nomiohuaꞌire sihuaye necaiye jerepa deꞌoye necajiꞌi. Cuiꞌne mëꞌë mamaquë ai deꞌoquërepa paꞌija̱ꞌquë api.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 ¿I̱que oꞌni, yëꞌë ja̱je yëꞌë Ëjaë pëca jaꞌcopi doꞌi dani ña ja̱ꞌñe?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Mëꞌë yëꞌëre pëpacona, asa maca tsihuaꞌë yëꞌë ë̱tapëpi sihuaquë teapi.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Ai sihuayë, mëꞌë caseꞌere care paji caco asa doꞌire.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Ja̱ maca María cao:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 — ausente —
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 — ausente —
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Ca tëjini pëpao, Elisabet huëꞌena, toaso̱ ñañëohuaꞌire. Pëasicopi pani tëjini jeteyoꞌje i̱o huëꞌena coꞌio.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Ja̱ jeteyoꞌje Elisabet tsihuaꞌëre co̱a muꞌseña ti̱ꞌaëna, mamaquëre pao.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 I̱o cajeohuaꞌi cuiꞌne doꞌicohuaꞌi jaꞌye paꞌicohuaꞌi sani pëpahuë, i̱ote, Maijaꞌquë deꞌoye yoꞌoseꞌere asani sihuajë.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Ocho muꞌseña paꞌi maca sahuë, cuiri ca̱ꞌnihuë tëañuꞌu cajë Israel pa̱i deoja̱jë cajë, cuiꞌne pëca jaꞌquë Zacarías mamire sëoñuꞌu cajë yoꞌohuë.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Ja̱je cajëna, pëca jaꞌcopi cao: “Pa̱ni, i̱ cato Juan hueꞌeye paꞌiji.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ja̱je cacona, i̱ote cahuë: “¿Me yoꞌoquë ja̱je hueꞌequëꞌni, mëꞌë pa̱irepa ja̱ mamire hueꞌecohuaꞌi peoyë. Ja̱je paꞌi mami hueꞌecohuaꞌi peoto?”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Ja̱ maca tsihuaꞌë pëca jaꞌquëre moñopi i̱ñojë se̱iꞌë: “¿I̱que mamire hueꞌyoye yëquëꞌni?”
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Se̱jëna, pëca jaꞌquëpi so̱quë totore dajë̱ꞌë caquëna, i̱sirena, i̱ona toyapi: “I̱ mami cato Juanpi.” Ja̱je toyaëna, siꞌa huaꞌi ai cuasajë ñahuë.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Ja̱ macapi Zacaríasje̱ cuiꞌnaëpi coca caquë deꞌoni Maijaꞌquëre sihuaquë ca huëopi.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ja̱je iye yoꞌoseꞌere ñani i̱ quë̱no maca paꞌicohuaꞌi ai cuasahuë. Cuiꞌne iye yoꞌoseꞌere siꞌa Judea ai cu̱ti paꞌicohuaꞌire quëajëna, asahuë.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Siꞌahuaꞌi i̱ti quëaye asacohuaꞌi i̱tire cuasahuëni asaꞌñe nëina, se̱niroja̱ëꞌë: “¿Me yoꞌoquërepa ai deꞌoja̱ꞌquë aꞌni, ja̱ë tsihuaꞌë?” Maipi ñahuë, Maijaꞌquëre papi i̱te ñacaiseꞌe.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Zacarías Maijaꞌquë joyo ti̱mësiquëpi Maijaꞌquë i̱si yëꞌopi capi:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 — ausente —
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Juan ai deꞌopi. Cuiꞌne i̱ joyoje̱ ai deꞌopi. Ai deꞌoquëpi pa̱i peo hue̱ꞌña cue̱ne yejare pajiꞌi, Israel pa̱ire quëa huëo macaja̱ꞌa.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.