Hebreus 7
Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH
1 Iquë Melquisedec cato Salem pa̱i ëjaë pajiꞌi cuiꞌne Maijaꞌquë ti ëjaërepa huëꞌe ñacai ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱je paꞌipi Abrahamre yequë pa̱i ëjaohuaꞌire uihuaquë meñe quëconi coꞌiquëna, Melquisedecpi sa̱ñope ti̱ꞌani i̱te Maijaꞌquëpi ñacaija̱quë capi.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ja̱ maca Abrahampi Maijaꞌquë tse̱re Melquisedecna i̱sipi, i̱ uihuaquë neseꞌere. Maijaꞌquë tse̱ cato siꞌa jëña paꞌye nesicohuaꞌipi teꞌore Maijaꞌquëna i̱siye aꞌë, ja̱re i̱sipi. Melquisedec cani cayë “Nuñerepa yoꞌo ëjaë” cajë, Salem caye cato cayë, “Joꞌcua deꞌoye paꞌiye” Ja̱je paꞌina, joꞌcua deꞌoye paꞌiye ëjaë caye paꞌiji, “Salem Ëjaë” cani.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Pëca jaꞌquëre, jaꞌcore, i̱ coꞌye aiohuaꞌire i̱te co̱asi muꞌse cuiꞌne i̱ ju̱ꞌiseꞌe huesëyë, ti quëaseꞌe peoji. Maijaꞌquë mamaquëje̱ paꞌi api, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaë ti deꞌo huesësiquë api.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Deꞌoji, yure ñajëꞌë, Melquisedec cato ai ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱je paꞌina, mai ai Abrahampi pa̱i ëjaohuaꞌire uihuaquë se jioseꞌere Maijaꞌquë tse̱re Melquisedecna i̱sipi.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Jeteyoꞌje Moisés cua̱ñeseꞌe cato caji coa Leví tsëcapë acohuaꞌiseꞌe Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌiseꞌe Maijaꞌquë tse̱ paye paꞌiji, pa̱i i̱si coꞌamaña. Ja̱je paꞌina, ja̱ohuaꞌiseꞌe coꞌamaña se̱cohuaꞌi aꞌë, i̱ohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌini, Abraham tsëcapë acohuaꞌini.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Melquisedec cato Leví tsëcapë peoquëtaꞌare Abrahampi Maijaꞌquë ca nëoseꞌe paquëpi, Maijaꞌquë tse̱re i̱sipi, Melquisedecna. I̱siquëna, Melquisedec deꞌoyerepa cacaꞌa̱jiꞌi, i̱te.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Ja̱je paꞌina, deꞌoye paꞌi ja̱ꞌñe, cacaiquë api, jerepa paꞌi. I̱ti ca cua̱ñoquë cato huëꞌehuë maca paꞌi api iye cayere sa̱ñope ca ti̱ꞌañe peoji.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Maijaꞌquë tse̱re coa i̱sijëna, pacohuaꞌi cato ju̱ꞌicohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Melquisedecre cato toyaseꞌe caji, ja̱ yëꞌtaꞌa huajëquëre.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Ja̱je paꞌina, Melquisedecpi Abrahamre sa̱ñope sani ti̱ꞌa maca cato ja̱ jojomaꞌcohuaꞌipi, siꞌaohuaꞌi Abraham pa̱i paꞌija̱ꞌcohuaꞌipi i̱ ca̱përe paëꞌë. Ja̱je paꞌina, Abrahampi Melquisedecna sa̱isi maca yure coꞌamaña se̱cohuaꞌije̱ siꞌaohuaꞌi Leví tsëcapë acohuaꞌije̱ siꞌa jëña neni teꞌore Maijaꞌquëna i̱siyere sa̱ihuë.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi levitas tsëcapë quëayeja̱ꞌa Israel pa̱i asahuë, cua̱ñeseꞌe. Ja̱ohuaꞌi cato Aarón tsëcapë acohuaꞌi paëꞌë. Ja̱je paꞌina, yure ja̱ohuaꞌipi cua̱ñeseꞌe sehuojë yoꞌocohuaꞌini nuñe paꞌicohuaꞌire necaicohuaꞌi paꞌito, Melquisedecje̱ paꞌipi daiye pa̱raꞌpi Aarón tsëcapë peoquëpi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yure cato yequëpi dajiꞌi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaë.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë ñacaiye yequëni neni cuiꞌne yeque cua̱ñeseꞌeje̱ po̱nañe pajiꞌi.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Ja̱je paꞌina, mai Ëjaëni toyaseꞌe caji, ñeje: “Yequë Israel pa̱i tsëcapë aquë api. Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi deꞌomaꞌ tsëcapë aquë api.”
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi paꞌi ja̱ꞌñe ca maca, Moisés ti camaꞌë paꞌisi tsëcapëja̱ꞌa, mai Ëjaë cato dajiꞌi, Judá tsëcapëja̱ꞌa. Ja̱je yoꞌoseꞌere siꞌaohuaꞌi mai asayë.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Yuretaꞌa pa̱i cua̱ñeñejaꞌa daimaꞌquëpi, huajëquëpi dajiꞌi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaëre papi, Melquisedecje̱ paꞌipi, i̱ paꞌiye ti nejo ti̱ꞌañe peo tuturepa paquëpi, iyepi maire ai ti̱ñarepa asa cua̱ñoñe quëaji.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 — ausente —
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Ja̱je paꞌina, daisiquë ayere Maijaꞌquë coca toyaseꞌe caji, ñeje:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Ja̱je paꞌiye sëte ja̱ꞌnë cua̱ñeseꞌere tutu peoyere cuiꞌne co̱cai maꞌñere cuiꞌnare yoꞌo co̱ maꞌñe ne huesopi.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Ja̱je paꞌina, Moisés cua̱ñeseꞌe cato nuñe paꞌicohuaꞌire ne ti̱ꞌa maꞌñe paꞌiji, paꞌiseꞌere. Yure cato ai jerepa deꞌoyere payë, mai utejë paꞌiye. Ja̱pi Maijaꞌquëna tsioja̱iñe necajiꞌi, maire.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Jesure cato Maijaꞌquëpi ca nëo huesopi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌire cato coa hueꞌyosicohuaꞌi paëꞌë, ti ca nëoñe peoye.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Ja̱je paꞌina, Ëjaëre cato ca nëo huesoquë capi, toyaseꞌena ñeje.
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ja̱je paꞌina, Jesu api, iye huajë ca nëoseꞌere ti caraja̱i maꞌñere deꞌoyerepa necaiquë, ja̱ꞌnë ca nëoseꞌe se̱ña maca deꞌoyerepa.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Jai pa̱i paëꞌë, yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ju̱ꞌijë caraja̱icohuaꞌi sëte.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Jesús cato ti ju̱ꞌimaꞌquë sëte Maijaꞌquë huëꞌe ñacaiye yequëna se je̱ocaiye peoji.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Ja̱je paꞌi doꞌire Maijaꞌquëna tsioja̱icohuaꞌire, ti pani huesëja̱ꞌcohuaꞌire huasoji. Cuiꞌne ti pani huesëquë sëte ja̱ohuaꞌi paꞌiyere caquë Diusure se̱cacai paꞌiji.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ja̱je paꞌina, Jesús cato mai yësiquëre papi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaërepa. Ja̱ë cato deꞌoquë api, ti coꞌaye peoquë api, cuiꞌne siꞌsi te̱ꞌña mañaje peoquë api. Ja̱je paꞌipi coꞌaye yoꞌocohuaꞌire tsiomaꞌquë api. Ja̱je paꞌini maꞌtëmo paꞌiye jerepa paꞌire nesiquë api.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Yecohuaꞌi Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi cato siꞌa muꞌseñapi nëicohuaꞌire huaijë, duꞌru macarepa i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌo doꞌire ëojë i̱sijë Maijaꞌquëre se̱ni to̱ni jeteyoꞌje pa̱i coꞌaye yoꞌoyere ëojë i̱sijë se̱cacaicohuaꞌi aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Jesús cato teꞌere papi i̱ ca̱pë ai yoꞌo doꞌipi Maijaꞌquëre i̱si tëjipi.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Moisés cua̱ñeseꞌe cato hueꞌyopi, caraja̱icohuaꞌini Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌire. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare cua̱ñeseꞌe jeteyoꞌje Maijaꞌquë ca nëoseꞌepi hueꞌyopi, Maijaꞌquë huëꞌe ñacai Ëjaëre i̱ mamaquëni, nuñerepa deꞌoquëni, ti pani huesëquëni.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.