Atos 28
Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH
1 Siꞌaohuaꞌi yejana deꞌhue ti̱ꞌasicohuaꞌi paꞌijë ja̱ saodohuë mami asahuë, Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Siꞌaohuaꞌire yëquëre i̱ti maca paꞌicohuaꞌipi deꞌoye yoꞌohuë. Ja̱je yoꞌojë toa suani dani cu̱ijëꞌë, cahuë. Ja̱ muꞌse cato ocoquë sësëye paꞌiji. Ja̱je paꞌina, siꞌaohuaꞌire huëohuë, cu̱ijaꞌcohuaꞌire.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ja̱ maca Pablo ja̱ꞌju jeca mañare coꞌeni suaquëna, toapi uquëna, etacopi, a̱ña cu̱coꞌë, jë̱tëna.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Pablo jë̱tëna a̱ñapi cu̱ni decona, ñani i̱ti maca paꞌicohuaꞌi sa̱ꞌñe cahuë: “Iquë pa̱ire huaiquë paꞌimaꞌquë, ja̱je paꞌipi jai tsiaya mamini jëasiquë paꞌitoje̱, ja̱ yëꞌtaꞌapi i̱te deꞌoye paꞌiye peoyerepa Maijaꞌquëpi yoꞌomaꞌquë.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pablopi a̱ñare toana yaꞌcue to̱ni ti aꞌsi ju̱ꞌiñe peoyerepa pajiꞌi.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Paꞌina, siꞌaohuaꞌi je saꞌyëhua cotoja̱ꞌquë api, pa̱nitaꞌa huajërepa ju̱ni ta̱ijaꞌquë aꞌni cuasajë utehuë. Utejëna, ai yoꞌoye pa̱quëna, ña jujani ti̱ñe cuasaye po̱nani Diusu api, cahuë.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Yëquë pëa sito quë̱no macare Publio hueꞌequë jai tsio pajiꞌi. Ja̱ë cato saodohuë ëjaërepa pajiꞌi. Ja̱ëpi yëquëre i̱ huëꞌena deꞌoye pëpani tres muꞌseña a̱o a̱oquë ñacajiꞌi.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ja̱rote Publio pëca jaꞌquë su̱ña dahuëna cuiꞌne tsie ë̱ta dahuë co̱ni ju̱ꞌiquë pajiꞌi. Paꞌina, Pablopi cacani ñani Maijaꞌquëre se̱ni tëjini i̱te jë̱ñapi patoquëna, coꞌyapi.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Coꞌyaëna, asani i̱te saodohuë acohuaꞌipi jai pa̱i ju̱ꞌicohuaꞌipi daëꞌë. Daijëna, siꞌaohuaꞌire jujupi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ja̱je jujuquëna, ñani sihuajë ai deꞌoye yoꞌohuë. Yoꞌocohuaꞌipi yequë yohuëna aya mëni sai huëo maca yëquë saijë a̱i ja̱ꞌñe cuiꞌne siꞌaye jopo caraye i̱sihuë.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Toaso̱ ñañëohuaꞌire saodohuë pani tëjini yuretaꞌa jai yohuëna ayamëꞌë, Alejandría acona, oco tëcahuë paꞌina, pëasicona, Castor cuiꞌne Póluz diusuohuaꞌi aꞌë cajë nesicohuaꞌipi quëꞌiona ayamëꞌë.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Aya mëni saicohuaꞌipi Siracusana ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani toaso̱ muꞌseña pëahuë.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Pëasicohuaꞌipi tsiaya të̱ꞌtëpaja̱ꞌa saicohuaꞌipi Regiona ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani ñatasi muꞌse saijëna, huëꞌehuë te̱ꞌtepi ai tutu juꞌapi. Ja̱je juꞌaquëna, saicohuaꞌipi se ñatasi muꞌse ti̱ꞌahuë, Puteolina.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ti̱ꞌani ja̱rona ñahuë, Maijaꞌquë doꞌicohuaꞌire. Ñajëna, ja̱ohuaꞌipi pëajë̱ꞌë cajëna, siete muꞌseña pëani paëꞌë. Pani saicohuaꞌipi yuretaꞌa Romana ti̱ꞌahuë.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Yëquë saiye tsoe asani paꞌicohuaꞌipi Maijaꞌquë doꞌijëpi sa̱ñope dani ti̱ꞌahuë, yëquëre. Forona Apio quëꞌrona, toaso̱ co̱no u̱cu huë̱ꞌña paꞌi hue̱ꞌña, ja̱ Romarepa ti̱ꞌamaꞌnë. Ja̱ maca Pablo ña huajëni sihuaquë Maijaꞌquëre deꞌoji caquë pëpapi.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ja̱je Romana ti̱ꞌasi maca ëjaohuaꞌipi teꞌi paꞌija̱quë Pablo cani teꞌe soldadore i̱te ñajaꞌquëre nehuë. Neni teꞌire pëpahuë.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Toaso̱ muꞌseña Roma pëani paꞌiquëpi Pablo jëjo saopi, judío pa̱i ëjaohuaꞌire soija̱ꞌcohuaꞌire. Soina, judío pa̱i tsiꞌsirena, capi: “Doꞌijërepa yëꞌë judío pa̱ire coꞌaye sa̱ñope yoꞌomaꞌquë aꞌë, cuiꞌne ja̱ꞌnë aiohuaꞌi caseꞌeje̱ sa̱ñope yoꞌomaꞌquë aꞌë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yëꞌëre Jerusalénre paꞌina, tse̱ani romano pa̱ina i̱sihuë.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 I̱sirena, ja̱ohuaꞌipi siꞌaye yëꞌë yoꞌoseꞌe se̱ni asa tëjini huani je̱oñe peoquëna, etoñuꞌu cahuë.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Cajëna, judío pa̱ipi asani ë̱sehuë. Ë̲sejëna, se̱iꞌë. Ja̱je paꞌito romano pa̱i ëjaëre papi Césarpi yëꞌë yoꞌoseꞌe asani ne deꞌhuaja̱quë caquë, nuñerepa yëꞌë pa̱ire sa̱ñope caye peoquëtaꞌa ja̱je cahuë.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ja̱je paꞌina, mësarute soihuë, ñaquë coca caja̱ꞌcohuaꞌini, yëꞌë iye maca tse̱a cua̱ñosiquëpi quë̱na me sëꞌi paꞌiyë, mai Israel pa̱i utejë paꞌiyere cuasa doꞌire.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ja̱je caquëna, i̱ohuaꞌipi cahuë: “Yëquë mëꞌëre sa̱ñope cajë toyaseꞌe ñamaꞌcohuaꞌi aꞌë, Judea paꞌicohuaꞌi toya daoseꞌe cuiꞌne ja̱ropi doꞌijërepa judío pa̱i daisicohuaꞌije̱ mëꞌëre coꞌaye yoꞌoquë api cayeje̱ pa̱ꞌahuëꞌë.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ja̱je paꞌina, yëquë asaye yëyë, mëꞌë cuasayere. Yëquë i̱ño asajë paꞌiyë, siꞌa hue̱ꞌña paꞌicohuaꞌipi huajëyaꞌyere sa̱ñope cajëna.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ja̱je cani i̱ti tsiꞌsija̱ꞌa muꞌse ca nëohuë ca nëosicohuaꞌipi jai pa̱i tsiꞌsihuë, Pablo pëani paꞌi hue̱ꞌñana. Tsiꞌsirena, Pablopi nea hue̱ꞌña huëosiquëpi neatorepa quëa tëjipi maꞌtëmo paꞌi te̱ꞌte ayere, Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌepi cuiꞌne Moisés cua̱ñeseꞌepi co̱ni i̱ñoquë quëapi, Jesús ayere care paji cajë sehuoja̱jë caquë.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ja̱je caquë quëaquëna, yecohuaꞌipi Pablo caye sehuocaëꞌë, yecohuaꞌipi sehuocaiye pa̱huë.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ja̱je yoꞌojë teꞌe cuasaye peoquëna, sai huëohuë. Sai huëojëna, Pablopi capi: “Maijaꞌquë deꞌo joyopi nuñerepa capi, mësaru aipëre i̱te quëacaiquë Isaías yëꞌopoja̱ꞌa ñeje:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ja̱je paꞌina, yure iyere asajë̱ꞌë, iye Maijaꞌquë huaso cocare judío pa̱i peocohuaꞌina quëaye paꞌiji. Ja̱ohuaꞌitaꞌa deꞌoye asacaija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ja̱je Pablo caquëna, judío pa̱ipi pë̱ijë sa̱ñope cajë saëꞌë.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablopi ja̱rona caya o̱metëcahuë̱a pëani pajiꞌi, i̱ paꞌi huëꞌe doꞌi i̱pi sa̱iquë. Ja̱rore paꞌi siꞌaohuaꞌire i̱te doꞌi saicohuaꞌire deꞌoye pëpaquë yoꞌopi.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Yoꞌoquë paꞌi Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌte ayere caꞌraye peoyerepa quëaquë cuiꞌne Ëjaë Jesucristo ayere yeꞌyapi, yecohuaꞌipi ti jo̱sa yoꞌomaꞌpëna.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.