Atos 15

Secoya NT (SEY_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ja̱ muꞌseña Judeapi Antioquíana cayao maña saisicohuaꞌipi Maijaꞌquë doꞌijëre yeꞌyajë cahuë huaso cua̱ñoñe peoji, Moisés cua̱ñeseꞌere yoꞌomaꞌpë pani, ca̱ꞌni tëamaꞌpë pani, cahuë.
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ja̱je cajëna, Pablopi cuiꞌne Bernabépi co̱ni i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ai sa̱ꞌñe yoꞌojë cahuë. Ja̱je yoꞌojë cajëna, Pablore, Bernabére cuiꞌne yecohuaꞌi sehuosicohuaꞌire Jerusalénna sani Jesús jëjo saocohuaꞌi ja̱ꞌre cuiꞌne ja̱ daripë sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi ja̱ꞌre ca̱ꞌni tëaye ayere coca caja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoñuꞌu, cani jëjo saohuë.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Antioquía daripë sehuosicohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi jëjo saojëna, saicohuaꞌipi Fenicia yejaja̱ꞌa cuiꞌne Samaria yejaja̱ꞌa sa saijë quëahuë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasajë paꞌiseꞌere je̱oconi Maijaꞌquëre sehuoseꞌere quëajëna, asani siꞌaohuaꞌi sehuocohuaꞌi sihuahuë.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Jerusalénna Pablo cuiꞌne Bernabé ti̱ꞌarena, sehuosicohuaꞌipi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi co̱ni deꞌoye pëpahuë. Pëparena, paꞌijë siꞌaye Maijaꞌquë i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre yoꞌoseꞌere quëahuë.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Quëajëna, fariseo acohuaꞌipi Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌipi huëni nëcani cahuë: “Yequë pa̱ipi sehuosicohuaꞌire ca̱ꞌni tëaye paꞌiji. Ja̱ maca Moisés cua̱ñeseꞌere yoꞌo ti̱ꞌajëꞌë, cua̱ñeñe paꞌiji.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Cajëna, asani ja̱ maca Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi tsiꞌsihuë, fariseo acohuaꞌi caseꞌere sa̱ꞌñe coca cajë asañuꞌu cajë.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Ja̱je cajë tsiꞌsisicohuaꞌipi ai sa̱ꞌñe ca tëji maca Pedropi huëni nëcani capi: “Maijaꞌquë doꞌijë mësarupi ta̱ꞌñe asayë, yëꞌëre mësaru aquëni Maijaꞌquëpi joꞌya neseꞌe tsoe hue̱ꞌña i̱ huaso cocare judío pa̱i peocohuaꞌina quëaquëna, ja̱ohuaꞌipi i̱tire paꞌë cajë sehuoja̱jë caquë.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Maijaꞌquë pa̱i joñoa cuasaye ñaquëpi yëꞌë tse̱cohuaꞌire neñë caquë i̱ñoquë, deꞌo joyore i̱sipi, judío pa̱i peocohuaꞌina maire i̱siseꞌeje̱ paꞌye.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato ja̱ohuaꞌire cuiꞌne maire ti̱ñe paꞌiohuaꞌire ñañe pa̱ji, siꞌaohuaꞌire cuiꞌne paꞌiohuaꞌire ñaji. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre cuasa doꞌija̱ꞌa deꞌo joñoa tsoa to̱cajiꞌi, ja̱ohuaꞌireje̱.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Yure ja̱je paꞌito, ¿me yoꞌojë Maijaꞌquë yoꞌoyere sa̱ñope uihuayeꞌni, sehuosicohuaꞌina dëquëcoje̱ paꞌiore hueꞌocaijë maije cuiꞌne mai aipëje̱ yoꞌo ti̱ꞌañe pa̱seꞌere?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Ja̱je paꞌina, yëquë cato cuasayë ja̱ohuaꞌire huasoseꞌeje̱ paꞌyepi yëquëreje̱ Ëjaë Jesús oi coa i̱siyepi huasopi cuasayë.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Caquëna, siꞌaohuaꞌi joꞌcua je̱oni Bernabé cuiꞌne Pablo cayere asahuë. I̱ohuaꞌi ja̱ꞌre Maijaꞌquë paꞌi co̱caina, yequë muꞌseña paꞌi ja̱ꞌñe i̱ñoseꞌe cuiꞌne pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñe yoꞌoseꞌe quëajëna, asahuë.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ja̱ maca quëa tëjijëna, Santiagopi capi: “Maijaꞌquë doꞌijë asajë̱ꞌë.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Maijaꞌquëpi judío pa̱i peocohuaꞌire deꞌoye yoꞌocai ja̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani i̱ pa̱irepa paꞌija̱ꞌcohuaꞌire neseꞌere Simónpi maire quëaquëna, asahuë.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Ja̱je paꞌina, iye toyaseꞌe cato Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌeje̱ paꞌye yoꞌoseꞌe aꞌë. Ja̱je paꞌina, ñeje caji, toyaseꞌe:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 — ausente —
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Ja̱je paꞌina, yëꞌë cato cayë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasaseꞌere je̱oni Maijaꞌquëni tuicohuaꞌire cua̱ñeseꞌere yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoji.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ja̱je paꞌina, coa iyeseꞌe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë cajë toyaseꞌe tsoe ti̱ꞌapi. Pa̱i deꞌhuasi diusure i̱sisi huaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, ë̱mëre cuiꞌne nomiore coa yoꞌoroja̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, pa̱nitaꞌa tsie a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ja̱ maña toyañuꞌu, Moisés cua̱ñeseꞌe cato tsoe hue̱ꞌñapi pa̱i ñape daripë̱a paꞌicohuaꞌire quëajë paꞌiyë, huajë muꞌseña ñape tsiꞌsi huë̱ꞌñapi i̱ti toyaseꞌere ñajë. Ja̱je paꞌito me airepa cayeꞌni.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ja̱ maca yuretaꞌa Antioquíana i̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani Pablo cuiꞌne Bernabé ja̱ꞌre jëjo saoñuꞌu, cajë siꞌa sehuosicohuaꞌi. Sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌi teꞌe cuasahuë. Cuasani yoꞌojë Judas hueꞌequëni, ja̱re i̱pi yequë mami Barsabás hueꞌequëni cuiꞌne Silasni saija̱ꞌcohuaꞌire nehuë, deꞌocohuaꞌire pare.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Neni ja̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ñeje toyasicore jëjo saohuë: “Yëquë Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi mësaru aꞌyëohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌipi mësarute yëquë yoꞌje tsi̱je paꞌiohuaꞌire cuasajë judío pa̱i peocohuaꞌipi sehuosicohuaꞌire pëpayë, ja̱ro Antioquía daripë, cuiꞌne Siria cuiꞌne Cilicia yeja paꞌicohuaꞌire.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Cuiꞌne yëquë jëjo saomaꞌcohuaꞌipi i̱ñopi. Saisicohuaꞌipi mësarute jo̱sa yoꞌojë huesë ëaye ca co̱ꞌme huesojëna, ai yoꞌojë asahuë.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ja̱je paꞌina, asani siꞌaohuaꞌi ja̱je yoꞌoye deꞌoji cuasani mësarute yëquë acohuaꞌipi sani ñajaꞌcohuaꞌire neñuꞌu cani nehuë, yëquë ai oicohuaꞌi Pablo cuiꞌne Bernabé ja̱ꞌre saija̱ꞌcohuaꞌire, ju̱ꞌiñe paꞌitoje̱ quëcojë Jesucristo coca doꞌire quëaroja̱icohuaꞌi ja̱ꞌre saija̱ꞌcohuaꞌire.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ja̱je yoꞌosicohuaꞌipi yure mësaru quëꞌrona jëjo saoyë, Judasre cuiꞌne Silasre mësaru ja̱ꞌre teꞌe tsiarepa ñajë coca siꞌaye quëaja̱ꞌcohuaꞌire, yëquë quëaseꞌeje̱ paꞌye.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ja̱je paꞌina, deꞌo joyoje̱ deꞌoji, ja̱je yoꞌoye caquëna, ñaquëna, yëquëje̱ mësarute jaiye yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoyë. Coa doꞌi quëꞌyeseꞌe yoꞌojë̱ꞌë caye yëyë, iyeseꞌe:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Pa̱i deꞌhuasi diusuna i̱sisi huaꞌi a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, tsieje̱ a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, cuiꞌne ë̱mëpi nomiohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, nomioje ë̱mëohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌo paꞌijë̱ꞌë. Iye caseꞌere yoꞌoni mësaru deꞌoye paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Deꞌoye paꞌijë̱ꞌë. Ca tëjihuë.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Ja̱ maca sai huëoni pëpa tëjini yuretaꞌa Antioquíana saëꞌë. Sani ti̱ꞌani sehuosicohuaꞌire tsiꞌsoni toyasicore i̱sihuë.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 I̱sirena, sehuosicohuaꞌipi toyaseꞌere ñajë cajëna, asajë jai pa̱i sihuahuë, i̱te yëhuoyere asajë.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Sihuajë asajëna, Judas cuiꞌne Silaspi Maijaꞌquë caye asani quëacai tutu pacohuaꞌipi ai tsoe quëahuë, yëhuojë. Ja̱je yëhuojëna, asa huajëjë jerepa tutu quëꞌi joñoa paëꞌë.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ja̱je quëajë pani tëjirena, sehuosicohuaꞌipi sani pëpacaijë̱ꞌë siꞌaohuaꞌire mësarute jëjo daosicohuaꞌire cajë pëpa tëjihuë, coꞌija̱ꞌcohuaꞌire.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Silasseꞌe deꞌoji pëaye cuasani pëapi.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pëaquëna, cuiꞌne Pabloje̱ cuiꞌne Bernabéje̱ pëahuë, Antioquíana, Maijaꞌquë coca yeꞌyajë cuiꞌne quëaroja̱ijë yoꞌoja̱ꞌcohuaꞌipi. Pëarena, jai pa̱i sehuosicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni yoꞌohuë, i̱ti coꞌamaña.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ai tsoe paꞌiquëpi Pablo capi, Bernabére: “Sehuosicohuaꞌire ti̱jupë doꞌi sani ñañuꞌu, mai ja̱ꞌnë Ëjaë coca quëasi daripë̱ana. ¿Me paꞌiyeꞌni?”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Caquëna, Bernabépi Juanre yequë mami Marco hueꞌequëre sañuꞌu capi.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Caquëna, Pablopi ë̱sepi, saye. Ja̱ë Marcopi ja̱ꞌnëje Panfiliana i̱ yoꞌoye je̱oconi teꞌe nemaꞌë yoꞌosiquëre me caquë.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Ja̱je paꞌina, teꞌe cuasaye peoquëna, teꞌohuaꞌiseꞌe huahuë. Huani Bernabépi Marcore sapi. Saquë jai yohuëna aya mëni Chiprena saëꞌë.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Saijëna, Pablopi i̱te co̱jaꞌquëre Silasni ti̱ꞌapi. Ti̱ꞌaëna, sehuosicohuaꞌipi Maijaꞌquëre se̱cacatena, etani sajiꞌi.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Saiquëpi Siria yejaja̱ꞌa cuiꞌne Cilicia yejaja̱ꞌa sa tëto sai Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌire quëa huasoquë cujiꞌi.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.