Atos 13

Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Antioquía yejare Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi cuiꞌne Maijaꞌquë coca yeꞌyacohuaꞌi paëꞌë, sehuosicohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni. Icohuaꞌipi paëꞌë, Bernabé, Simón yequë mami Negro hueꞌequë, yequë Lucio Cirene aquë pajiꞌi, Manaén pajiꞌi, (Herodes ja̱ꞌre ai deꞌosiquë Galilea yeja cua̱ñequë paꞌisiquë) cuiꞌne Saulo pajiꞌi.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ja̱je paꞌicohuaꞌipi teꞌe muꞌse a̱imaꞌcohuaꞌipi mai Ëjaëre se̱jëna, deꞌo joyopi capi: “Ja̱ohuaꞌire Bernabére cuiꞌne Saulore jëjo saojë̱ꞌë, yëꞌë nejajë caquë soiseꞌe nejaꞌcohuaꞌire.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Caëna, a̱imaꞌpë Maijaꞌquëre se̱ni tëjini ja̱ohuaꞌire jë̱ñapi jëjo pajë se̱cacani jëjo saohuë, se ñajë saijë̱ꞌë cajë.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Maijaꞌquë joyopi jëjo saoquëna, saicohuaꞌipi Bernabé cuiꞌne Saulo saëꞌë, Seleucia daripëna saicohuaꞌipi. Ja̱ropi jai yohuëna aya mëni Chipre hueꞌe saodohuëna saëꞌë.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Saicohuaꞌipi Salamina yo saꞌrona ti̱ꞌani judío pa̱i tsiꞌsi huë̱ꞌñana Maijaꞌquë coca quëa huëohuë. Juan i̱ohuaꞌire co̱casiꞌi caquë saisiquëje̱ i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre pajiꞌi.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Siꞌa saodohuë quëaroja̱ijë Pafos daripëna sa ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani ja̱rona ñahuë, Israel pa̱ipi dahuëpi Barjesús hueꞌequëre. Ja̱ëpi Maijaꞌquë cocare cayë caquë pa̱ire cosoquë yoꞌoquë pajiꞌi.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ja̱ë dahuëpi Sergio Paulo ta̱ꞌñe asaquë ja̱ꞌre pa̱i ëjaë ja̱ꞌre pajiꞌi. Paꞌina, pa̱i ëjaëpi Bernabére cuiꞌne Saulore quërëja̱ijaꞌcohuaꞌire jëjo saopi, Maijaꞌquë coca quëajëna, asayere yë.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ja̱je yoꞌoquëtaꞌare griego pa̱i coca cato Elimas hueꞌequëpi dahuëpi pa̱i ëjaë sehuoyere ë̱sequë Bernabére cuiꞌne Saulore sa̱ñope capi.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Caquëna, Saulopi Pablo hueꞌequëpi Maijaꞌquë joyo ti̱mësiquëpi i̱te ai ñani,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 capi: “¡Cosou, coꞌaquërepa, huati mamaquë siꞌaye deꞌoyere sa̱ñope yoꞌoquë ai! ¿Je yëhua Ëjaëre sa̱ñope yoꞌoye je̱ojaꞌquë aꞌni, mëꞌë?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Yure Maijaꞌquëpi mëꞌëre siꞌsesipi. Siꞌsequëna, tsoe muꞌseña ñamaꞌë paꞌi cuiꞌne ë̱së miañeje ñamaꞌë paꞌija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌë.” Ca macarepa Elimas ñamaꞌquë deꞌopi, ñamije paꞌioseꞌere ñaquë deꞌoni. Ja̱ maca i̱te jë̱tëna tse̱ꞌejë cuaja̱ꞌcohuaꞌini coꞌepi.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ja̱re ñani ai deꞌoyere paꞌë, Ëjaë aye yeꞌyaye cuasaquë pa̱i ëjaë sehuopi.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pablo cuiꞌne i̱te co̱cohuaꞌi jai yohuëna aya mëni Pafos daripë je̱oni Perge daripëna ti̱ꞌahuë, Perge daripë Panfilia yeja quëꞌro acona. Ja̱rona Juan je̱oni Jerusalénna coꞌipi.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Perge sa sani Pisidia yeja quëꞌro daripëna Antioquíana ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani huajë muꞌse paꞌina, Israel pa̱i tsiꞌsi huëꞌena cacani jaꞌruhuë.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Jaꞌruni ñuꞌijëna, tsiꞌsi huëꞌe ëjaohuaꞌipi cua̱ñeseꞌe cuiꞌne Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyasi pëpë ña tëjini cahuë: “Aꞌyë dohuë, pa̱ire yëhuoye paꞌito quëajë̱ꞌë, yurepi.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Carena, ja̱ maca Pablo huëni nëcani jë̱tëpi camaꞌpë caquë jaꞌjëni capi: “Ë̲mëohuaꞌi Israel pa̱i cuiꞌne siꞌaohuaꞌi yequë pa̱i Maijaꞌquëre caꞌracohuaꞌi asajë̱ꞌë.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Israel pa̱i Diusupi mai aiohuaꞌire joꞌya nepi. Joꞌya neni ja̱ohuaꞌija̱ꞌa jai pa̱i jojo saiye nepi, yequë pa̱i yeja Egíptore paꞌi maca cuiꞌne ja̱ jeteyoꞌje i̱ tutupi yoꞌoquë etopi, ja̱ yeja paꞌisicohuaꞌire.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Etouna, Israel pa̱ipi cuarenta o̱metëca pa̱i peo hue̱ꞌña cue̱nesi yejaja̱ꞌa cuꞌijë yoꞌojëna, Maijaꞌquëpi i̱ohuaꞌire deꞌoye ñacaijiꞌi, yoꞌo jujamaꞌë.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ja̱je yoꞌoquë siete tsëcapë̱arepa Canaán yeja paꞌicohuaꞌire nejopi, ja̱ohuaꞌi yejare mai aipëna i̱sisiꞌi caquë.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Siꞌaye iye yoꞌoye cato cuatrocientos cincuenta o̱metëca pajiꞌi. Ja̱ paꞌisi jeteyoꞌje yuretaꞌa Maijaꞌquëpi Israel pa̱i yoꞌoyere ñani ca tëji ëjaohuaꞌire i̱sipi, Maijaꞌquëre quëacaiquë Samuel paꞌi macaja̱ꞌa.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ja̱je yoꞌoye paꞌina, yuretaꞌa se̱iꞌë, yëquëre cua̱ñe ëjaëre pare necaijë̱ꞌë cajë. Se̱jëna, Maijaꞌquëpi Cis mamaquë Saúlni pa̱i ëjaëre necajiꞌi, cuarenta o̱metëca i̱ohuaꞌire cua̱ñejaꞌquëre. Ja̱ë cato Benjamín tsëcapë aquë pajiꞌi.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Paꞌina, jeteyoꞌje Maijaꞌquëpi Saúlre pa̱i ëjaërepa paꞌiye jioni Davidna i̱sipi, pa̱i ëjaërepa paꞌiye. Davidni Maijaꞌquë capi, ñeje: ‘Isaí mamaquë David cato yëꞌë yëyere yoꞌosiꞌi cuasaji. Ja̱je paꞌipi, yëꞌë ña hue̱ꞌñaje deꞌoye yoꞌoquë api.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ja̱je paꞌina, i̱ ca nëoseꞌeje̱ paꞌye Israel pa̱ire huasosiꞌi caquë jëjo daopi, Jesure. Jesús cato David tsëcapë aquë pajiꞌi.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ja̱ yëꞌtaꞌa Jesús daimaꞌnë Juanpi siꞌa Israel pa̱ire Maijaꞌquë coca quëapi. Quëaquë capi, ja̱ꞌnë cuasaseꞌere je̱oni Maijaꞌquëna po̱nëjëꞌë. Po̱nëjëna, oco doye paꞌiji.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Casiquëpi je̱ꞌnë i̱ pani tëjiye ti̱ꞌaquëna, capi Juan: ‘Yëꞌë mësaru cuasayeje̱ paꞌi peoyë. Yëꞌë paꞌisi jeteyoꞌje teꞌi jerepa paꞌipi daiji. Ja̱ëre yëꞌë i̱ zapato dutacaiyeque peoquëpi, teaye paꞌi aꞌë.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Ja̱je paꞌiye sëte ë̱mëohuaꞌi Maijaꞌquë doꞌijë Abraham tsëcapë acohuaꞌi, cuiꞌne mësaru ti̱ohuaꞌi, Maijaꞌquëre caꞌrajë i̱ yëyeje̱ paꞌicohuaꞌi, iye huaso coca mësaru asa ja̱ꞌñere jëjo daoseꞌe aꞌë.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Jerusalén paꞌicohuaꞌi cuiꞌne i̱ohuaꞌi ëjaohuaꞌije̱ Jesure huesëjë coa pa̱ije paꞌire ñahuë. Ñajë cuiꞌne huajë muꞌseña ñape pa̱i tsiꞌsi huëꞌepi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌere ñanije asa ti̱ꞌañe pa̱huë. Pa̱jë ja̱re i̱ohuaꞌipi Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi caseꞌere yoꞌo ti̱ꞌacaëꞌë, Jesure huani je̱o maca.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Jesús coꞌaye yoꞌoseꞌere ti̱ꞌamaꞌpëtaꞌa Jesure huani je̱oñere Pilatopi soldado pa̱ina cua̱ñejaquë cajë se̱iꞌë.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ja̱ jeteyoꞌje yuretaꞌa siꞌaye iye yoꞌo ja̱ꞌñere toyaseꞌe cayere yoꞌo tëjini so̱quë sarahua dequëni casani yejana ta̱huë.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ja̱je yoꞌosiquëtaꞌare Maijaꞌquëpi i̱te huajëquëre huëopi.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Huëosiquëpi Jesús jai so̱ muꞌseña ñaiquë i̱ñopi, i̱ ja̱ꞌre co̱ni Galileapi Jerusalénna saina, saisicohuaꞌire. Yure ja̱ohuaꞌipi i̱ coca quëacohuaꞌi paꞌiyë.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Ja̱je paꞌiye sëte yëquë mësarute deꞌo cocare quëayë, mai aiohuaꞌire ca nëoseꞌere yoꞌo ti̱ꞌapi, mai paꞌi maca i̱ ca nëosi tsëcapë acohuaꞌina.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ja̱ i̱ ca nëoseꞌere yoꞌo ti̱ꞌaquë Jesure ju̱ꞌisiquëni huajëquëre huëopi, Maijaꞌquëpi. Salmos cayaye acore toyaseꞌeje̱ paꞌye yoꞌopi. Ja̱pi caji, ñeje: ‘Mëꞌë yëꞌë mamaquë aꞌë. Yurepi yëꞌë mëꞌë jaꞌquë aꞌë.’
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë yequë hue̱ꞌña toyaseꞌeja̱ꞌa capi: ‘Davidre i̱sija̱ꞌquë aꞌë, ca nëoseꞌere. Deꞌoyere pare nuñerepa ca nëoseꞌere i̱sija̱ꞌquë aꞌë, mëꞌëre.’ Ja̱je paꞌina, tsoe Maijaꞌquëpi quëapi, ju̱ꞌisiquëpi huëi ja̱ꞌñe cuiꞌne i̱ ca̱pë ja̱ꞌjuñe pa̱ ja̱ꞌñe.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ja̱je paꞌina, yequë hue̱ꞌña toyaseꞌe caji: ‘Mëꞌë joꞌyaë deꞌoquërepa ca̱pë ja̱ꞌju huesëye mëꞌëpi ë̱seja̱ꞌquë aꞌë.’
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Deꞌoji, yure ja̱je paꞌiye sëte casiꞌi. David cato Maijaꞌquë i̱te cua̱ñeseꞌeje̱ paꞌye i̱ pa̱ire necani tëjini ju̱ni huesëpi, i̱ aiohuaꞌi ju̱ꞌiseꞌeje̱ paꞌye. Ja̱je ju̱ni i̱ ca̱pë ja̱ꞌju huesëpi.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ja̱ë, Maijaꞌquë huëosiquë Jesús ca̱pë cato ja̱ꞌjuñe pa̱pi.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ja̱je paꞌiye sëte mësaru Maijaꞌquë doꞌijëpi asaye paꞌiji, Jesuja̱ꞌa coꞌaye yoꞌoseꞌe oni yeje cua̱ñoñe paꞌiji, cajë. Ja̱je paꞌina, siꞌaye Moisés cua̱ñeseꞌe oni yejeye pa̱seꞌere Jesure i̱re pare asacohuaꞌire oni yejeye paꞌiji, i̱tire paꞌë.
38 — ausente —
40 Deꞌhua ñajëꞌë, mësaruna Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌe to̱mequë i̱ohuaꞌi toyaseꞌe cato caji:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Judío pa̱i tsiꞌsi huëꞌepi Pablo cuiꞌne i̱ cajeohuaꞌi co̱ni etajëna, tsi̱ꞌnëna, judío pa̱irepa peocohuaꞌipi cahuë: Yequë semana huajë muꞌse paꞌina, cuiꞌnare quëajë̱ꞌë, yëquëre.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ca tëjisi maca tsiꞌsi huëꞌepi Pablo cuiꞌne Bernabé saijëna, jai pa̱i judío pa̱ipi cuiꞌne judío pa̱i peocohuaꞌipi judío yeꞌyayena huero yeꞌyesicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre saëꞌë. Saijëna, i̱ohuaꞌipi yëhuojë cahuë. Nuñerepa Maijaꞌquë mësarute oi soiseꞌere paꞌijë̱ꞌë, yoꞌo jujamaꞌpë.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Casicohuaꞌipi yequë semana huajë muꞌse ti̱ꞌaëna, ja̱ daripë paꞌicohuaꞌipi siꞌaohuaꞌi tsiꞌsiye jaꞌi maca jai pa̱i tsiꞌsihuë, Maijaꞌquë coca asañuꞌu cajë.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tsiꞌsijëna, ñani Israel pa̱ipi ë̱sejë oijë Pablo ai coꞌaquë api sa̱ñope ca huëohuë.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Cajëna, Pablopi cuiꞌne Bernabépi quëcojë sa̱ñope cahuë, i̱ohuaꞌire: “Mësaru judío pa̱ini duꞌru macarepa Maijaꞌquë coca quëaye paꞌiji. Paꞌisiconi mësarupi coejë cuiꞌne ti pani huesëyere paye cuasamaꞌpëna, yure cato judío pa̱i peocohuaꞌina sani quëaye paꞌiji.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ja̱je paꞌina, Ëjaëpi yëquëre cua̱ñequë capi:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ja̱je caquëna, asani judío pa̱i peocohuaꞌipi sihuajë siꞌaohuaꞌi Maijaꞌquë coca ai deꞌoye aꞌë, cajë ti pani huesëyere ti̱ꞌajaꞌcohuaꞌi aꞌë, caquë ña nëosicohuaꞌipi sehuohuë.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Sehuojëna, ja̱je Maijaꞌquë coca quëahuë, ja̱ yeja paꞌicohuaꞌire.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ja̱je sehuojëtaꞌare judío pa̱ipi Pablore cuiꞌne Bernabére eto saoñuꞌu cajë, deꞌo nomiohuaꞌi ja̱ꞌre cuiꞌne deꞌo ë̱mëohuaꞌire cuiꞌne i̱ti daripë ëjaohuaꞌi ja̱ꞌre coca cahuë, sa̱ñope ja̱ohuaꞌire yoꞌoñuꞌu cajë cani sa̱ñope yoꞌojë etohuë.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Etorena, saijë i̱ohuaꞌi nëcañoa yaꞌore ti̱ꞌto to̱huë, ja̱ohuaꞌi yoꞌoyere sa̱ñope cayere i̱ñojë. Ja̱je yoꞌoni Iconiana saëꞌë.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare i̱ti sehuosicohuaꞌi cato sihuahuë, deꞌo joyopi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre paꞌina.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.